W przeszłości niektórzy poddawali w wątpliwość, czy w I wieku n.e. tetragram znajdował się w odpisach Prawa, Psalmach i Pismach Proroków, ale odkąd w Qumran odkryto kopie Pism Hebrajskich datowane na I w. p.n.e., wspomniany fakt został bezsprzecznie udowodniony. Naukowcy dowiedli ponad wszelką wątpliwość, że zwojem Izajasza znalezionym w Qumran posługiwano się ponad 100 lat przed narodzinami Chrystusa, a co znamienne, występowało tam … ba, nadal tam występuje, do dziś, imię Boże Jehowa w postaci tetragramu JHWH. Na poniższej ilustracji widzisz ten niecodzienny zwój, będący świadkiem tamtych czasów.
Zwój Izajasza to manuskrypt o długości 7,34 metra i wysokości 28 cm. Zawiera 17 pergaminowych kart zszytych lnianą nicią.
Jeżeli ktoś chciałby przyjrzeć się temu zwojowi dokładniej, od początku do końca, nie zajrzy tu: Cyfrowe Zwoje znad Morza Martwego. Nie mniej ekscytujący jest zobaczenie na krótkim filmie, gdzie i jak jest obecnie przechowywany. Zobacz film: Wielki zwój Izajasza. (Materiały pochodzą ze strony: The Israel Museum, Jerusalem)
Zatem, ponad wszelką wątpliwość, imię Boże było znane i zapisywane w starożytnych manuskryptach tuż przed narodzinami Chrystusa i jest oczywistym, że kiedy Jezus nauczał i cytował ze zwojów, imię Boże tam występowało.
Dowodem na to jest kolejny historyczny dokument nazwany Papirusem Nasha z II lub I w. p.n.e. Spisany został starożytną hebrajszczyzną i zawiera min. tekst w Księgi Powtórzonego Prawa 6:4, który mówi: „Słuchaj, Izraelu: Jehowa, nasz Bóg, to jeden Jehowa”.
Papirus Nasha również zawiera imię Boże w formie tetragramu JHWH:
To kolejny niemy świadek występowania imienia Bożego bezpośrednio przed narodzinami Chrystus, który zaświadcza o tym do dziś!
Ale tamten okres to nie tylko język hebrajski czy aramejski. To czas wszechobecnej greki! Czy są jakieś przykłady? Oczywiście! Świadkiem tamtej epoki, przed narodzinami Jezusa jest Papirus oznaczony jako Faud 266 z I w. p.n.e
Zawiera on chociażby zapis z Księgi Powtórzonego Prawa 18:15,16, który mówi: „Jehowa, wasz Bóg, powoła spośród waszych braci proroka takiego jak ja. Jego macie słuchać. Będzie to odpowiedź na prośbę, którą skierowaliście do Jehowy, swojego Boga, przy Horebie w dniu, kiedy się zgromadziliście. Powiedzieliście wtedy: ‚Niech już nie słyszymy głosu Jehowy, naszego Boga ani nie widzimy tego wielkiego ognia, bo umrzemy’”
To cytat proroctwa mówiący właśnie o Jezusie, Bożym proroku i pomazańcu, który miał przyjść. Papirus Fouad 266 to grecka Septuaginta będąca przekładem Pięcioksięgu z języka hebrajskiego. Poniżej widać kilkukrotnie imię Boże w formie hebrajskiego tetragramu pośród greki Koine.
Papirus Faud 266
Wynika z tego jednoznacznie, że imię Boże nie tylko było znane w czasach Jezusa, ale też zapisywane, czy to w grece czy po hebrajsku. I teraz dochodzimy do punktu kulminacyjnego. Co się stało, że imię Boże nagle zniknęło z obiegu? Bo jeżeli przyjrzeć się przekładom Septuaginty po okresie apostolskim, to daremnie w nich szukać Bożego imienia.
Wystarczy zobaczyć i porównać zapis cytowanej wcześniej Księgi Powtórzonego Prawa 18:15,16, gdzie w I w. p.n.e. imię Boże występuje, ale już w tzw. Kodeksie Aleksandryjskim w PWT 18:15,16 z V wieku n.e, jest Go brak. Obie te Księgi to przekład Septuaginty i obie zostały spisane greką Koine, lecz w przekładzie Kodeksu Aleksandryjskiego z V w. n.e. i innych nowożytnych przekładach imię Boże zostało usunięte i zstąpione literami KC i KY, czyli skróconymi formami greckiego wyrazu Kyrios – Pan.
Dlaczego tak się stało? Ponieważ Kościół odstępstwa, który był szeroko zapowiadany przez Jezusa i apostołów znienawidził wszystko co żydowskie, zastępując Jedynego biblijnego Boga babilońską Trójcą, wprowadzając ten odstępczy bałwochwalczy twór do ogólnego obiegu.
Dzisiaj przeciwnicy Jedynego Prawdziwego Boga Jehowy dalej próbują zakłamywać rzeczywistość wmawiając naiwnym, że to Jezus i apostołowie nagle, ni stąd ni zowąd zaprzestali wymawiać Boże imię i je zapisywać w swoich relacjach, choć do dnia dzisiejszego odnajdywanych jest setki innych manuskryptów i zwojów będących niemymi świadkami okresu życia Jezusa, które potwierdzają, że Imię Boże było wtedy znane, zapisane i ogólnie szanowane.
