Hołd składany wyniesionemu do chwały Jezusowi Chrystusowi.
Bóg zapewnił Chrystusowi Jezusowi stanowisko ustępujące rangą tylko Jego własnej pozycji, „żeby w imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano tych w niebie i tych na ziemi, i tych pod ziemią i żeby wszelki język otwarcie uznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga, Ojca” (Flp 2:9-11; por. Dn 7:13, 14, 27). Z Hebrajczyków 1:6 wynika, że wskrzeszonemu Jezusowi składają hołd nawet aniołowie. Występujące w tym wersecie słowo proskynéo niektórzy tłumaczą na „oddawać cześć” (BWP), a inni na „oddawać pokłon” (BT, Bw) lub „padać na twarz” (Bp). Bez względu jednak na to, jak przełożono owo greckie słowo, jego znaczenie musi harmonizować z resztą Pisma Świętego. Sam Jezus stanowczo oświadczył Szatanowi: „Jehowę, twego Boga, masz czcić [forma słowa proskynéo] i tylko dla niego masz pełnić świętą służbę” (Mt 4:8-10; Łk 4:7, 8). Również anioł (aniołowie) powiedział do Jana: „Oddaj cześć Bogu” (Obj 19:10; 22:9), a było to już po wskrzeszeniu i wyniesieniu do chwały Jezusa, co dowodzi, że w tej kwestii nic się nie zmieniło. To prawda, że Psalm 97 — który apostoł niewątpliwie przytoczył w Hebrajczyków 1:6 i odniósł do Chrystusa Jezusa — mówi o kłanianiu się Jehowie Bogu (Ps 97:1, 7). Jednak wcześniej Paweł wykazał, że zmartwychwstały Chrystus jest „odbiciem chwały Boga i dokładnym wyobrażeniem samej jego istoty” (Heb 1:1-3). Jeśli więc uznać, że aniołowie „oddają cześć” Synowi, to w rzeczywistości za jego pośrednictwem oddają ją Jehowie Bogu, Najwyższemu Władcy, „Temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód” (Obj 4:10, 11; 7:11, 12; 11:16, 17; 14:7; por. 1Kn 29:20; Obj 5:13, 14; 21:22). Z drugiej strony zwroty „oddawać pokłon” czy „padać na twarz” (zamiast „oddawać cześć”) są całkowicie zgodne ze znaczeniem hebrajskiego hisztachawáh użytego w Psalmie 97:7 oraz greckiego proskynéo w Hebrajczyków 1:6, gdyż wydobywają ich podstawowy sens.
(WPP)
trochę od mnie . słowo czcić oznacza zarówno szanować jak i oddawać kult i uwielbienie.
według słownika polskiego.
wiec jeśli napisano czcij ojca swego i matkę swoją to napisano
oddawaj kult matce i ojcu swemu . czy szanuj matkę i ojca swego...?
ograniczenie symboliki tego słowa do odpowiedniej osoby musi harmonizować z resztą pisma świętego ..
więc jeśli Jezus podpowiada komu należy się cześć czyli kult i uwielbienie..
--„Jehowę, twego Boga, masz czcić [forma słowa proskynéo
Tak więc Jezus stawiał sprawę jasno. Cześć boska należy się tylko Jehowie Bogu. Nie wolno nawet w najmniejszej mierze oddawać jej innemu bogu.
cześć ma różne formy (chwała hołd ,oddawani czci ,szacunek wysławianie)
wiec cześć jako oddawanie czci należy się Jehowie.
co do czci jako szacunku i wysławiania .. trzeba by poruszyć inny temat ..
ale podsumowując, zamknięcie słowa <<cześć>> jako jedno znaczne słowo jest dużym błędem . ale biblia trafnie nakierowuje jaka cześć komu się należy ...
cześć czci nie równa..
zamek zamkowi nie równy
-zamek nad jeziorem
-zamek błyskawiczny
-zamek w drzwiach.
itd jedno słowo ale trzeba wiedzieć do czego użyć by to miało sens ...
w przypadku czci musimy korzystać z Pisma Ś
[ Dodano: 2010-05-17, 09:35 ]
I faktycznie Szczepan modli sie bezpośrednio do Jezusa. Czyżby modlitwa bezposrednio do Posrednika boskiego przez Szczepana była niewłasciwa? Warto przemyśleć.
Pozdrawiam.
Całkowicie bezpodstawne są twierdzenia, jakoby stosowne były modlitwy zanoszone do innych osób, np. do Syna Bożego. To prawda, że w sporadycznych wypadkach niektórzy zwracali się do Jezusa Chrystusa przebywającego w niebie. Szczepan tuż przed śmiercią zawołał: „Panie Jezusie, przyjmij ducha mego” (Dz 7:59). Te niecodzienne słowa znajdują jednak wytłumaczenie w zaistniałych okolicznościach. Szczepan miał wtedy wizję „Jezusa stojącego po prawicy Boga” i najwyraźniej zareagował tak, jak gdyby znajdował się w jego obecności — ośmielił się przedstawić swą prośbę temu, którego uznawał za Głowę zboru chrześcijańskiego (Dz 7:55, 56; Kol 1:18). Również apostoł Jan na koniec Objawienia rzekł: „Amen! Przyjdź, Panie Jezusie” (Obj 22:20). Ale i tę wypowiedź objaśnia kontekst: Jan w pewnej wizji usłyszał, jak Jezus mówi o swym przyszłym przyjściu, a powyższymi słowami wyraził pragnienie, by tak się rzeczywiście stało (Obj 1:10; 4:1, 2; 22:16, 20). Zachowanie Szczepana i Jana niewiele się różniło od rozmowy, którą ten ostatni przeprowadził z pewną istotą niebiańską w wizji opisanej w Objawieniu (Obj 7:13, 14; por. Dz 22:6-22). Nic nie wskazuje na to, by po wniebowstąpieniu Jezusa uczniowie zwracali się do niego w innych okolicznościach. Dlatego apostoł Paweł napisał: „We wszystkim niech wasze gorące prośby zostaną przedstawione Bogu w modlitwie i błaganiu wraz z dziękczynieniem” (Flp 4:6).
(WPP)
Niemniej nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca duchem i prawdą, bo właśnie takich szuka Ojciec, aby go czcili.
(Jan 4:23)
