Elohim - niewidziany Bóg, JHWH - Bóg objawiony.

[Xboxx]

Witam

Widzę że nie trafiłem z powyższymi argumentami, dlatego też uderzę z zupełnie innej beczki. Otóż w przypadku określenia "Theos" mamy do czynienia z pewną konstrukcja gramatyczna znaną pod nazwą Granville'a Sharpa. Nazwana tak na cześć angielskiego filantropa i lingwisty, który wyartykułował ja w 1798 roku. Otóż chodzi mniej więcej o to, że Sharp wykazał iż greckie Theos nie oznacza imienia własnego tylko występuje jako rzeczownik pospolity. Natomiast imię własne nigdy nie występuje w liczbie mnogiej. Skoro wiec Theos występuje w liczbie mnogiej, dlatego tez nie jest imieniem własnym, a przez to dotyczy go zasada Sharpa. Wydaje mi się że wyjaśnienie to powinno zamknąć problem liczby mnogiej w przekładzie z hebrajskiego Elohim na greckie Theos...

Pozdrawiam

[Henryk]

Otóż chodzi mniej więcej o to, że Sharp wykazał iż greckie Theos nie oznacza imienia własnego tylko występuje jako rzeczownik pospolity. Natomiast imię własne nigdy nie występuje w liczbie mnogiej.

Nie on pierwszy...
"Gdy Grek używał rzeczownika, niemal zawsze poprzedza go rodzajnikiem określonym. Greckim określeniem boga jest theos (2316), zaś rodzajnikiem określonym jest ho (3588). Gdy Grek mówi o Bogu, nie mówi po prostu theos (2316), lecz ho theos (3588, 2316). Gdy natomiast Grek nie używa rodzajnika określonego przed rzeczownikiem, wówczas rzeczownik ten zaczyna pełnić funkcję podobną do przymiotnika. Św. Jan nie powiedział, że Słowo było ho theos (3588, 2316), co by oznaczało, że Słowo jest identyczne z Bogiem. On powiedział, że Słowo było theos (2316) � bez użycia rodzajnika określonego � co oznacza, możemy powiedzieć, że Słowo było tego samego charakteru, jakości i istoty, co Bóg. Gdy św. Jan mówi, że Słowo było bogiem, nie mówi, że Jezus był identyczny z Bogiem; mówi natomiast, że Jezus był równie doskonały jak Bóg w swym umyśle, sercu oraz istocie, tak, że patrząc na Niego możemy w doskonały sposób poznać, jakim jest sam Bóg.""

http://www.nastrazy.pl/herald/czytaj.ph ... stworzenia

[Arius]

Witam

Widzę że nie trafiłem z powyższymi argumentami, dlatego też uderzę z zupełnie innej beczki. Otóż w przypadku określenia "Theos" mamy do czynienia z pewną konstrukcja gramatyczna znaną pod nazwą Granville'a Sharpa. Nazwana tak na cześć angielskiego filantropa i lingwisty, który wyartykułował ja w 1798 roku. Otóż chodzi mniej więcej o to, że Sharp wykazał iż greckie Theos nie oznacza imienia własnego tylko występuje jako rzeczownik pospolity. Natomiast imię własne nigdy nie występuje w liczbie mnogiej. Skoro wiec Theos występuje w liczbie mnogiej, dlatego tez nie jest imieniem własnym, a przez to dotyczy go zasada Sharpa. Wydaje mi się że wyjaśnienie to powinno zamknąć problem liczby mnogiej w przekładzie z hebrajskiego Elohim na greckie Theos...

Pozdrawiam

Z tym argumentem możesz wyjść do osób twierdzących, że Theos to IMIĘ WŁASNE, dla mnie Theos, jako odpowiednik słowa Elohim, nie jest IMIENIEM WŁASNYM, gdyż imieniem mojego Theos jest JHWH

[Henryk]

[...] gdyż imieniem mojego Theos jest JHWH

Ależ Ariusie...Chciałeś chyba napisać... ho Theos

j 1:1-2 bt (1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo. (2) Ono było na początku u Boga.
j 1:1-2 scrivner (1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον
και θεος ην ο λογος (2) ουτος ην εν αρχη προς τον θεον

Bogów jest wiele.
Ale Ten Bóg jest jeden! Określamy Go jako JHWH

[Arius]

[...] gdyż imieniem mojego Theos jest JHWH

Ależ Ariusie...Chciałeś chyba napisać... ho Theos

j 1:1-2 bt (1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo. (2) Ono było na początku u Boga.
j 1:1-2 scrivner (1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον
και θεος ην ο λογος (2) ουτος ην εν αρχη προς τον θεον

Bogów jest wiele.
Ale Ten Bóg jest jeden! Określamy Go jako JHWH

W rzeczy samej masz rację, zastosowałem tu skrót myślowy, gdyż dla mnie, pisząc THEOS w połączeniu z imieniem JHWH, mam zawsze na myśli prawdziwego BOGA JHWH, a nie innych rzekomych BOGÓW. Choć na upartego, mówiąc MOJEGO, już określiłem o jakiego THEOS chodzi .

[EMET]

[...] gdyż imieniem mojego Theos jest JHWH

Ależ Ariusie...Chciałeś chyba napisać... ho Theos

j 1:1-2 bt (1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo. (2) Ono było na początku u Boga.
j 1:1-2 scrivner (1) εν αρχη ην ο λογος και ο λογος ην προς τον θεον
και θεος ην ο λογος (2) ουτος ην εν αρχη προς τον θεον

Bogów jest wiele.
Ale Ten Bóg jest jeden! Określamy Go jako JHWH

W rzeczy samej masz rację, zastosowałem tu skrót myślowy, gdyż dla mnie, pisząc THEOS w połączeniu z imieniem JHWH, mam zawsze na myśli prawdziwego BOGA JHWH, a nie innych rzekomych BOGÓW. Choć na upartego, mówiąc MOJEGO, już określiłem o jakiego THEOS chodzi .

EMET:
Z mojego rozeznania wynika, że są 4 [cztery] miejsca w grece "NT", gdzie formę < ho theos > zastosowana nie do Boga Najwyższego - Boga prawdziwego.
Oto one --
1) Dzieje Ap 7:43 - odniesiono do bożka Refana [po grecku: &#964;&#959;&#965; &#952;&#949;&#959;&#965; [&#965;&#956;&#969;&#957;] &#8219;&#929;&#945;&#953;&#966;&#945;&#957;].
2) Dzieje Ap 14:1 - odniesiono intencyjnie do ap. Pawła, którego potraktowano jako 'boga'
[po grecku: &#959;&#953; &#952;&#949;&#959;&#953; /plural od < ho theos >/]; "To bogowie".
3) 2 do Koryntian 4:4 - odniesiono do Szatana: " bóg tego "aionos" ".
4) do Filippian 3:19 - odniesiono do 'brzucha' [kiedy ów "brzuch" jest dla kogoś jakby 'bogiem', poprzez np. dogadzanie sobie w jedzeniu].

W tekście hebrajskim mamy podobnie z formą < ha'elohim > i także są nieliczne wyjątki, kiedy ową formę odniesiono nie do Boga JHVH.

Do LXX się nie odnoszę, gdyż jest to Przekład.


Stephanos, ps. EMET

[Bobo]

W tekście hebrajskim mamy podobnie z formą < ha'elohim > i także są nieliczne wyjątki, kiedy ową formę odniesiono nie do Boga JHVH.

Gwoli ciekawości...
Gdy czyta się ks. Hioba można zauważyć tendencje w używaniu owych form. Np. kiedy trzej pseudo-przyjaciele Hioba nawiązywali do Boga to... raczej nie używali przedrostka ha' przed elohim. Zdaje się, że tylko raz Elifaz Temanita
(Hi 22:17) użył owego przedrostka. Nie wspomnę już o tym, że ani razu nie wymówili imienia Boga-Jehowa.

Hiob wiele razy uzywał przedrostka i używał również imienia Boga. Jego przyjaciel, Elihu podobnie.

Widać, że kwestie imienia i określania prawdziwego Boga były kwestiami niedzisiejszymi. Już od dawna 'świat' sprzeciwia się Temu Bogu...

[Płaskowicki Rys]

Bobo
Myślę ,że nie wymówili imienia YHVH bo owa księga/Joba/ jest najstarsza i dotyczy czasu zanim Pan spotkał się z Mojżeszem
a podczas rozmowy z nim YHVH mówi -ale imienia mego YHVH nie objawiłem im
może o to chodzi ?
tak mi przyszło do głowy -że to by tłumaczyło nie użycia imienia własnego Boga
pozdrawiam

[nike]

Joba 1:21--------IHWH ---&#1497;&#1492;&#1493;&#1492;
" 2:1 --------IHWH ----&#1497;&#1492;&#1493;&#1492;
2:2 -------- ' " "
2:3 " " '"" " "

Tyle chyba wystarczy, żeby udowodnić ,że Hijob znał własne imię Boże

[Bobo]

No ale Hiob wymawiał. Więc jakże to przed Mojżeszem nie objawił...?

[Płaskowicki Rys]

Tak Job
był wybranym Pana
i znał swego Wybawiciela
do niego nie odnosi się forma mnoga -im
z nim Jobem Bóg miał inne relacje niż z narodem wybranym
pozdrawiam

[nike]

Tak Job
był wybranym Pana
i znał swego Wybawiciela
do niego nie odnosi się forma mnoga -im
z nim Jobem Bóg miał inne relacje niż z narodem wybranym
pozdrawiam

O jakiej liczbie mnogiej mówisz?
Odpowiedziałam na twój post, tekstem z Joba.
Job w tych tekstach zwraca się do Boga, Jego imieniem.

[Płaskowicki Rys]

Nike proszę czytaj uważniej moje posty unikniemy sprzeczek
o liczbie mnogiej pisałem w kontekście rozmowy anioła YHVH z Mojżeszem a nie w kontekście księgi Joba
tam YHVH mówi ale imienia Mego nie objawiłem im to im to liczba mnoga
Usiłuje coś napisać co jest dla mnie nowe więc może jestem nie tak precyzyjny
ale to akurat napisałem wyraznie
pozdrawiam

[nike]

Dobrze byłoby gdybyś cytował post na który odpowiadasz.

Juz ci podpowiadałam jak to się robi.
Jeżeli chcesz zacytować cały post na który chcesz odpowiedzieć, to w górnym prawym roku klikasz na cytuj.
Jeżeli natomiast chcesz tylko zacytować jakiś fragment z posta cudzego, to w prawym rogu tego cudzego posta jest mały pierwszy promyczek przed cytuj klikasz w niego, ale przed tem musisz zaciemnić to na co chcesz odpowiedzieć. Zaciemnia się lewym klawiszem na myszce.

[EMET]

W tekście hebrajskim mamy podobnie z formą < ha'elohim > i także są nieliczne wyjątki, kiedy ową formę odniesiono nie do Boga JHVH.

Gwoli ciekawości...
Gdy czyta się ks. Hioba można zauważyć tendencje w używaniu owych form. Np. kiedy trzej pseudo-przyjaciele Hioba nawiązywali do Boga to... raczej nie używali przedrostka ha' przed elohim. Zdaje się, że tylko raz Elifaz Temanita
(Hi 22:17) użył owego przedrostka. Nie wspomnę już o tym, że ani razu nie wymówili imienia Boga-Jehowa.

Hiob wiele razy uzywał przedrostka i używał również imienia Boga. Jego przyjaciel, Elihu podobnie.

Widać, że kwestie imienia i określania prawdziwego Boga były kwestiami niedzisiejszymi. Już od dawna 'świat' sprzeciwia się Temu Bogu...

EMET:
Mamy --
Ijjow 1:1 -- < 'elohim >
Ijow 1:5 -- < 'eolhim >
Ijjow 1:6 -- < ha'elohim >
Ijjow 1:8 -- < 'elohim >
Ijjow 1:9 -- < 'elohim >
Ijjow 1:16 -- < 'elohim >
Ijjow 1:22 -- < 'elohim >
Ijjow 2:1 -- < ha'elohim >
Ijjow 2:3 -- < 'elohim >
Ijjow 2:9 -- < 'elohim >
Ijjow 2:10 -- < ha'elohim >
Ijjow 5:8 -- < 'elohim >
Ijjow 20:29 -- < 'elohim >
Ijjow 28:23 -- < 'elohim >
Ijjow 32:2 -- < 'elohim >
Ijjow 34:9 -- < 'elohim >
Ijjow 38:7 -- < 'elohim > [fraza: < kol-bene 'elohim >]

Owe < ha > to naukowo: particle article, czyli: partykuła - rodzajnik.

Imię Boże - JHVH - występuje w tekście BH w Ijjow: 1:6, 7[2x], 8, 9, 12[2x], 21[3x]; 2:1[2x], 2[2x], 3, 4, 6, 7; 12:9; 38:1; 40:1, 3, 6; 42:1, 7[2x], 9[2x], 10[2x], 11, 12.

W Przekładzie NŚ mamy jeszcze jedno miejsce z Imieniem Bożym - 28:28 - ze względu na uwzględnienie zapisu przed poprawkami soferim [jedno ze 134. miejsc, gdzie owi dali formę < 'adhonaj >, zamiast < JHVH >].


Stephanos, ps. EMET