Księga Estery

[Jachu]

Witaj Wicie.
Zadałeś ciekawe i myślę na czasie pytanie na podstawie tekstu z Objawienia:
Obj. 16:12-19
12. A szósty wylał czaszę swoją na wielką rzekę Eufrat; i wyschła jej woda, aby można było przygotować drogę dla królów ze wschodu słońca.
13. I widziałem trzy duchy nieczyste jakby żaby wychodzące z paszczy smoka i z paszczy zwierzęcia, i z ust fałszywego proroka;
14. A są to czyniące cuda duchy demonów, które idą do królów całego świata, aby ich zgromadzić na wojnę w ów wielki dzień Boga Wszechmogącego.
15. Oto przychodzę jak złodziej; błogosławiony ten, który czuwa i pilnuje szat swoich, aby nie chodzić nago i aby nie widziano sromoty jego.
16. I zgromadził ich na miejscu, które po hebrajsku nazywa się Armagedon.
17. A siódmy wylał czaszę swoją w powietrze; i rozległ się ze świątyni od tronu donośny głos mówiący: Stało się.
18. I nastąpiły błyskawice i donośne grzmoty, i wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd człowiek istnieje na ziemi; tak potężne było to trzęsienie.
19. I rozpadło się wielkie miasto na trzy części, i legły w gruzach miasta pogan. I wspomniano przed Bogiem o wielkim Babilonie, że należy mu dać kielich wina zapalczywego gniewu Bożego.
(BW)
Z kontekstu tego zapisu o królach ze wschodu wynika,że przed ich przyjściem poczynione miały być pewne działania,które miały przygotować "grunt"na to przyjście.
Otóż tytułem wprowadzenia podam kilka faktów:
1.Babilon upadł przez wykonanie przekopu odprowadzającego wody bokiem Babilonu.Cyrus jeszcze nie będąc królem w ten sposób pozbawił Babilon ochrony i przez odsłonięte koryto jego armia
wdarła się niepostrzeżenie do wnętrza miasta.

2.Tenże Cyrus,gdy został królem,wydał edykt uwalniający Żydów z niewoli i pozwalający na odbudowę Świątyni w Jeruzalemie.(obrazowa historia)

3.Była spora opozycja wobec prac związanych z ową odbudową,wielu chciało przeszkodzić,a niektórzy z obcych,nawet potem przyłączyć się do prac.Odbudowę prowadził Zorobabel i Jesue Agg.2:5

Sprawa tzw pozaobrazowego Babilonu jest niejako pokazana w obrazowej klęsce faktycznego Babilonu;
a.Babilon-symbol zamieszania;chrześcijaństwa por.Jer.51:7,Obj.17:5
b.Cyrus-przedstawia Chrystusa por. Izaj44:28;45:1-14 (Cyrus z perskiego-słońce)por.Mal.4:2
c.Królowie ze wschodu,to Królewskie Kapłaństwo Obj.16:12 (Chrystus z uwielbionym Kościołem)
d.Eufrat reprezentować może "ludy,narody,języki",które wspierały,zasilały obficie i nieświadomie wspólczesnyBabilon we wszystko,co było mu potrzebne do wzrostu w pychę i samozadowolenie,
a i zepsucie.

Wspólcześnie można wyrażnie zauważyć już odpływ owych wód Eufratu (zasilania)z tego Babilonu,widac dla oczu uzbrojonych wiedzą z Biblii,że czas nastał.
Upadek postępuje,co widac we wszystkich dziedzinach ludzkiej działalności.
Kierunek wschodni w Biblii symbolizuje nadejście Królestwa--np.wejście do Świątyni zorientowane jest na wschód, tej strony wnoszone były ofiary za grzech i inne.

Zachód,to symbol oddalenia od Boga,cudzoziemcy
Północ-symbol na sprawy duchowe,a nawet centrum boskiej siedziby i działalności--tam wszakże zamierzał wstąpić szatan Izaj. 14:13-14

13. Wszakieś ty mawiał w sercu swem: Wstąpię na niebo, nad gwiazdy Boże wywyższę stolicę moję, a usiądę na górze zgromadzenia, na stronach północnych:
14. Wstąpię na wysokość obłoków, będę równy Najwyższemu.(BG)

Południe zaś symbolizuje rzeczy ziemskie,doprowadzenie do skutku restytucję(apokatastasis)

Podsumowując można zauważyć,że wiele jest różnych opisów biblijnych,które przy wnikliwym rozbieraniu,studiowaniu ,okazują się być b.pomocne do coraz lepszego wyrozumiewania "tajemnic"biblijnych.
Armagedon zaś jest symbolem zagłady-upadku tego złego porządku rzeczy-tak w sferze duchowej,jak i ziemskiej.

Pozdrawiam z sympatią Jachu

[wit]

Generalnie zgadzam się z tym co napisałeś. Można jeszcze dodać, że częsty motyw wschodu i zachodu w pismach biblijnych, występuje między innymi w 1 Mojżeszowej 3:23,24, gdzie czytamy, że po wygnaniu pierwszych ludzi, Bóg umieścił cheruby, aby strzegły drogi do drzewa życia, przy bramie, która znajdowała się na wschód od Edenu. Albo zwróćmy uwagę na analogię do Izraela, który po wyjściu z Egiptu wkroczył do Ziemi Obiecanej od strony wschodniej. Czyli wędrówka ze wschodu na zachód symbolizuje zwycięski powrót do utraconego raju. Inaczej mówiąc, w Objawieniu 15:12-16 mamy do czynienia z proroctwem mówiącym o odrodzonym i odnowionym Ludzie Bożym podążającym na stoczenie zwycięskiej wojny z wojskami antychrysta. Również proroctwo z Księgi Daniela 11:44,45, przedstawione z innej nieco perspektywy, nawiązuje do tegoż wydarzenia, gdzie króla północy czyli antychrysta przerażą wieści ze wschodu i północy, i wyruszy z wojskiem na walkę z odrodzonym Kościołem.
Natomiast co do znaczenia Cyrusa, to zgadzam się, że jest on antytypem Chrystusa, chociażby w proroctwie z Księgi Izajasza 45:1, gdzie pomazaniec Boży, tzn. Chrystus został określony jako Cyrus, jednakże z tego co wiem, to jego imię tłumaczy się jako pasterz albo władca.
Stosowanie typologi jest jak najbardziej wskazane, a nawet pożądane, aby zrozumieć przesłanie biblijne, ale aby nie wyciągać zbyt daleko idących wniosków, należy interpretować tylko te motywy, które często przewijają się przez całą treść Pisma, dlatego też nie ze wszystkim się zgadzam co napisałeś odnośnie fragmentu z Księgi Estery.