Czytania aktualne

[Andej]

Chciałbym zaproponować refleksje na temat czytań.
Chciałbym, aby znajdowały się tu czytania oraz refleksje na ich temat.
Dobrze byłoby, gdyby w tym wątku nie było dyskusji, ale wyłącznie samodzielne refleksje na temat czytań.
Mam nadzieję, że uda się publikować czytania na dzień następny, tak, aby można się było przygotować do najbliższej liturgii.
Zachęcam wszystkich do dzielenia się swoimi przemyśleniami na temat czytań.
A jeśli ktoś będzie chciał koniecznie polemizować z czyimiś refleksjami, to utworzymy odpowiedni wątek do takich rozmów.

[Andej]

Pierwsze czytanie (Mi 6, 1-4. 6-8)
Słuchajcie tego, co Pan powiedział: „Stań, prowadź spór wobec gór, niech słuchają pagórki twego głosu! Słuchajcie, góry, sporu Pana, nakłońcie uszu, posady ziemi! Oto Pan ma spór ze swym ludem i oskarżać będzie Izraela.
Ludu mój, cóżem ci uczynił? W czym ci się uprzykrzyłem? Odpowiedz Mi! Otom cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli wybawiłem ciebie i posłałem przed obliczem twoim Mojżesza, Aarona i Miriam”.
Z czym stanę przed Panem i pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy stanę przed Nim z ofiarą całopalną, z cielętami rocznymi? Czy Pan się zadowoli tysiącami baranów, dziesiątkami tysięcy potoków oliwy? Czy trzeba, bym wydał pierworodnego mego za mój występek, owoc łona mego, za grzech mojej duszy?
Powiedziano ci, człowiecze, co jest dobre. I czego żąda Pan od ciebie: pełnienia sprawiedliwości, umiłowania życzliwości i pokornego obcowania z Bogiem twoim.

Psalm (Ps 50, 5-6. 8-9. 16bc-17. 21 i 23)
„Zgromadźcie Mi moich umiłowanych,
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze”.
Niebiosa zwiastują Jego sprawiedliwość,
albowiem sam Bóg jest sędzią.

Boże zbawienie ujrzą sprawiedliwi

„Nie oskarżam cię za twe ofiary,
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną.
Nie przyjmę z twego domu cielca
ani kozłów ze stad twoich.

Boże zbawienie ujrzą sprawiedliwi

Czemu wymieniasz moje przykazania
i na ustach masz moje przymierze?
Ty, co nienawidzisz karności,
a słowa moje odrzuciłeś za siebie?

Boże zbawienie ujrzą sprawiedliwi

Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć?
Czy myślisz, że jestem do ciebie podobny?
Kto składa ofiarę dziękczynną, ten cześć Mi oddaje,
a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie”.

Boże zbawienie ujrzą sprawiedliwi

Aklamacja (Ps 95, 8ab)
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 12, 38-42)
Niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszów rzekli do Jezusa: „Nauczycielu, chcielibyśmy jakiś znak widzieć od Ciebie”. Lecz On im odpowiedział:
„Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku proroka Jonasza. Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.
Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni wskutek nawoływania Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.
Królowa z Południa powstanie na sądzie przeciw temu plemieniu i potępi je; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
„Nauczycielu, chcielibyśmy jakiś znak widzieć od Ciebie” Mniemam, iż niemal każdy z nas chciałby otrzymać taki znak. Aby Bóg jasno i namacalnie utwierdził go w wierze. Aby w dyskusjach można było używać tego znaku jako 100% przekonywującego argumentu.
Chciałoby się, aby był to znak namacalny. Dostępny dla każdego. Materialny i nie podlegający dyskusji.
Niestety, Jezus odmówił. Bo taki znak zniszczyłby wiarę. Albowiem wiara, to nie wiedza przyrodnicza.
W wierze ważna jest postawa. I decyzja o naszym stosunku do Boga. Dobrym przykładem jest wyznanie apostoła Tomasz: Pan mój i Bóg mój. Oraz konstatacja Jezusa: Uwierzyłeś, bo zobaczyłeś. Błogosławieni ci, którzy nie widzieli, a uwierzyli.
Na tym polega wiara. Na zaufaniu. I miłości, która idzie w oparze z zaufaniem.

[Bobo]

To jakieś czytania wg. rytu katolickiego?

[Andej]

Do przemyślenie 21.o7.2026

Pierwsze czytanie (Mi 7, 14-15. 18-20)
Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego; co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead, jak za dawnych czasów. Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukaż nam dziwy.
Któryż Bóg podobny Tobie, który oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Psalm (Ps 85, 2-3. 5-6. 7-8)
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi,
odmieniłeś los Jakuba,
odpuściłeś winę Twojemu ludowi
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Odnów nas, Boże, nasz Zbawco,
poniechaj Twego oburzenia na nas.
Czyż będziesz się gniewał na nas na wieki,
czy gniew Twój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie,
a lud Twój w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Aklamacja (J 14, 23)
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 12, 46-50)
Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić. Ktoś rzekł do Niego: „Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą”.
Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”
I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Kiedyś ten fragment Ewangelii wydawał mi się oburzający. Bo jak może tak zlekceważyć Matkę? Jak można nie wyjść natychmiast. Przecież IV przykazanie nakazuje okazywanie szacunku. A Jezus był prawowiernym Żydem.
W Ewangelii jest mnóstwo momentów, w których Jezus jest nienaturalnie radykalny. Przejaskrawia sytuacje. Aby podkreślić jakąś naukę. Jakąś prawdę. I zmusić w ten sposób słuchaczy do myślenia.
Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką. Dla mnie brzmi to jak ultimatum. I pytanie: Jaki mam stosunek do Jezusa? I do Jego nauki?
Muszę sobie stale odpowiadać na to pytanie. Czy wypełniam wolę Ojca z nieba?
Ale zanim nad tym się zastanowię, musze najpierw znaleźć odpowiedź na pytanie, czy potrafię odczytywać wolę Boga? Czy prawidłowo ja odczytuję?
Nie potrafię odpowiedzieć na te pytania. Nie wiem, jak mi to wychodzi. Staram się czynić to jaknajlepiej. Ale staram się. I nie do mnie należy ocena. Po pierwsze: nemo iudex in causa sua. A po drugie, tylko Bóg może właściwie ocenić. Zarówno moje starania, jak też samo odczytywanie Jego woli.
Zatem nie wiem, czy mam prawo uważać się, za Jego brata.

[krzysiekniepieklo]

Do przemyślenie 21.o7.2026

Pierwsze czytanie (Mi 7, 14-15. 18-20)
Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego; co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead, jak za dawnych czasów. Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukaż nam dziwy.
Któryż Bóg podobny Tobie, który oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Psalm (Ps 85, 2-3. 5-6. 7-8)
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi,
odmieniłeś los Jakuba,
odpuściłeś winę Twojemu ludowi
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Odnów nas, Boże, nasz Zbawco,
poniechaj Twego oburzenia na nas.
Czyż będziesz się gniewał na nas na wieki,
czy gniew Twój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie,
a lud Twój w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Aklamacja (J 14, 23)
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 12, 46-50)
Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić. Ktoś rzekł do Niego: „Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą”.
Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”
I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Kiedyś ten fragment Ewangelii wydawał mi się oburzający. Bo jak może tak zlekceważyć Matkę? Jak można nie wyjść natychmiast. Przecież IV przykazanie nakazuje okazywanie szacunku. A Jezus był prawowiernym Żydem.
W Ewangelii jest mnóstwo momentów, w których Jezus jest nienaturalnie radykalny. Przejaskrawia sytuacje. Aby podkreślić jakąś naukę. Jakąś prawdę. I zmusić w ten sposób słuchaczy do myślenia.
Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką. Dla mnie brzmi to jak ultimatum. I pytanie: Jaki mam stosunek do Jezusa? I do Jego nauki?
Muszę sobie stale odpowiadać na to pytanie. Czy wypełniam wolę Ojca z nieba?
Ale zanim nad tym się zastanowię, musze najpierw znaleźć odpowiedź na pytanie, czy potrafię odczytywać wolę Boga? Czy prawidłowo ja odczytuję?
Nie potrafię odpowiedzieć na te pytania. Nie wiem, jak mi to wychodzi. Staram się czynić to jaknajlepiej. Ale staram się. I nie do mnie należy ocena. Po pierwsze: nemo iudex in causa sua. A po drugie, tylko Bóg może właściwie ocenić. Zarówno moje starania, jak też samo odczytywanie Jego woli.
Zatem nie wiem, czy mam prawo uważać się, za Jego brata.

Wychodzi ksiądz przed ołtarz i mówi - "pijcie wszyscy", a później sam wypija i nikomu nie daje. Powołuje się na słowa Jezusa ale nie czyni tego, co Jezus uczynił. To komu wierzysz Andeju, Jezusowi, czy faryzeuszom, którzy kwestionują to, co Jezus powiedział?
Zasadne jest pytanie, czy jesteś bratem Jezusa. Jeśli nie spożywasz Jego Ciała i Krwi , to pewnie bratem Jego nie jesteś.Braterstwo w Chrystusie bierze się z pełnego wypełniania rytuału ostatniej wieczerzy. Na tym polega Nowe Przymierze.

[Sławomir59]

Do przemyślenie 21.o7.2026

Pierwsze czytanie (Mi 7, 14-15. 18-20)
Paś lud Twój, Panie, laską Twoją, trzodę dziedzictwa Twego; co mieszka samotnie w lesie, pośród ogrodów. Niech wypasają Baszan i Gilead, jak za dawnych czasów. Jak za dni Twego wyjścia z ziemi egipskiej ukaż nam dziwy.
Któryż Bóg podobny Tobie, który oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie dziedzictwa Twego? Nie żywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Ulituje się znowu nad nami, zetrze nasze nieprawości i wrzuci w głębokości morskie wszystkie nasze grzechy. Okażesz wierność Jakubowi, Abrahamowi łaskawość, co poprzysiągłeś przodkom naszym od najdawniejszych czasów.

Psalm (Ps 85, 2-3. 5-6. 7-8)
Łaskawym się okazałeś, Panie, dla Twej ziemi,
odmieniłeś los Jakuba,
odpuściłeś winę Twojemu ludowi
i zakryłeś wszystkie jego grzechy.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Odnów nas, Boże, nasz Zbawco,
poniechaj Twego oburzenia na nas.
Czyż będziesz się gniewał na nas na wieki,
czy gniew Twój rozciągniesz na wszystkie pokolenia?

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Czyż to nie Ty przywrócisz nam życie,
a lud Twój w Tobie będzie się weselił?
Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.

Okaż nam, Panie, miłosierdzie Twoje

Aklamacja (J 14, 23)
Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 12, 46-50)
Gdy Jezus przemawiał do tłumów, oto Jego Matka i bracia stanęli na dworze i chcieli z Nim mówić. Ktoś rzekł do Niego: „Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą”.
Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi?”
I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: „Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Kiedyś ten fragment Ewangelii wydawał mi się oburzający. Bo jak może tak zlekceważyć Matkę? Jak można nie wyjść natychmiast. Przecież IV przykazanie nakazuje okazywanie szacunku. A Jezus był prawowiernym Żydem.
W Ewangelii jest mnóstwo momentów, w których Jezus jest nienaturalnie radykalny. Przejaskrawia sytuacje. Aby podkreślić jakąś naukę. Jakąś prawdę. I zmusić w ten sposób słuchaczy do myślenia.
Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką. Dla mnie brzmi to jak ultimatum. I pytanie: Jaki mam stosunek do Jezusa? I do Jego nauki?
Ale zanim nad tym się zastanowię, musze najpierw znaleźć odpowiedź na pytanie, czy potrafię odczytywać wolę Boga? Czy prawidłowo ja odczytuję?
Nie potrafię odpowiedzieć na te pytania. Nie wiem, jak mi to wychodzi. Staram się czynić to jaknajlepiej. Ale staram się. I nie do mnie należy ocena. Po pierwsze: nemo iudex in causa sua. A po drugie, tylko Bóg może właściwie ocenić. Zarówno moje starania, jak też samo odczytywanie Jego woli.
Zatem nie wiem, czy mam prawo uważać się, za Jego brata.

Jak łączą się wszystkie czytania ?
Bóg jest miłosierny i przebacza (Micheasz).
Człowiek odpowiada modlitwą o przebaczenie (Psalm).
Odpowiedzią na Boże miłosierdzie ma być posłuszeństwo Jezusowi (Aklamacja).
Kto żyje według woli Boga, staje się członkiem rodziny Chrystusa (Ewangelia).
Z perspektywy różnych tradycji chrześcijańskich warto zauważyć, że interpretacja tego fragmentu Ewangelii różni się między wyznaniami. Kościół katolicki i prawosławny podkreślają, że Jezus nie umniejsza roli Maryi, lecz pokazuje, iż jej największą godnością było właśnie posłuszeństwo, pełnienie woli Boga. Wiele Kościołów protestanckich akcentuje przede wszystkim, że więzi rodzinne nie mają znaczenia dla pozycji człowieka przed Bogiem; liczy się wiara i posłuszeństwo. Świadkowie Jehowy interpretują ten tekst jako dowód, że Jezus nie przyznawał swojej rodzinie biologicznej, w tym Maryi szczególnego miejsca w kulcie ani pośrednictwie. Sam tekst z Mt 12,46–50 mówi przede wszystkim o tym, że o bliskości z Jezusem decyduje pełnienie woli Boga, a nie pokrewieństwo biologiczne. To jest jego główne przesłanie.

..Muszę sobie stale odpowiadać na to pytanie. Czy wypełniam wolę Ojca z nieba ?

Ja też. Np. Czy jestem życzliwy dla drugich, czy głoszę o Królestwie Bożym ? Jak często ?

[Andej]

A w środę 22.07.2026 warto zastanowić się na następującymi fragmentami Pism Świętego.

Pierwsze czytanie (Pnp 8, 6-7)
Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, pogardzą nim tylko.
albo
Pierwsze czytanie (2 Kor 5, 14-17)
Bracia: Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc kto pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Psalm (Ps 63, 2. 3-4. 5-6. 8-9 (R.: por. 2))
Boże mój, Boże, szukam Ciebie *
i pragnie Ciebie moja dusza.
Ciało moje tęskni za Tobą, *
jak ziemia zeschła i łaknąca wody.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Oto wpatruję się w Ciebie w świątyni, *
by ujrzeć Twą potęgę i chwałę.
Twoja łaska jest cenniejsza od życia, *
więc sławić Cię będą moje wargi.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Będę Cię wielbił przez całe me życie *
i wzniosę ręce w imię Twoje.
Moja dusza syci się obficie, *
a usta Cię wielbią radosnymi wargami.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Bo stałeś się dla mnie pomocą *
i w cieniu Twych skrzydeł wołam radośnie:
Do Ciebie lgnie moja dusza, *
prawica Twoja mnie wspiera.

Ciebie, mój Boże, pragnie moja dusza

Aklamacja (por. J 20, 11)
Maryjo, Ty powiedz, coś w drodze widziała?
Jam zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.
Żywego już Pana widziałam grób pusty
I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (J 20, 1. 11-18)
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty. Maria stała przed grobem płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?».
Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?».
Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę».
Jezus rzekł do niej: «Mario!».
A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: «Nauczycielu».
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie; jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana i to mi powiedział».

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
Zaskakują mnie tu sposób rozpoznania Zmartwychwstałego. Nie poznała Go po wyglądzie, ale dopiero po tym, jak się do niej zwrócił.
Konieczne było nawiązanie relacji. Sposób zwracania się. I znajomość imienia. Ale to nie wszystko, jak mi się wydaje. Albowiem sądzę, że pojawia się tu nieuchwytna, niewypowiedziana wyraźnie, miłość. Jakiś przekaz niewerbalny.
Gdy byłem młody straciłem Ojca. Przez długi czas słyszałem jak wraca z pracy, czułem jego zapach, wydawało się, że jest ... Przez moment. Chwilę później świadomość blokowała. Bo wiedziałem, że nie żyje. Zastanawiam się, czy gdybym Go rzeczywiście zobaczył, to czy też nie nastąpiłby proces wyparcia tego faktu ze świadomości. I dopiero bezpośredni kontakt mógłby przełamać tę blokadę?
Rozpacz zaślepia. Jak każde inne silne uczucie, jak przeżywane emocje. Coś musi być, co przełamuje. Tak, jak kropla przepełniająca czarę.

[Sławomir59]

.. Braterstwo w Chrystusie bierze się z pełnego wypełniania rytuału ostatniej wieczerzy. Na tym polega Nowe Przymierze.

Czy na tym polega całe Nowe Przymierze ? Według Nowego Testamentu Nowe Przymierze zostało ustanowione przez śmierć Jezusa, a nie przez sam rytuał, obrzęd religijny. Jezus powiedział:
„Ten kielich to Nowe Przymierze we krwi mojej, która za was będzie wylana.” (Łk 22:20)
Autor Listu do Hebrajczyków rozwija tę myśl, wyjaśniając, że Nowe Przymierze opiera się na ofierze Chrystusa i odpuszczeniu grzechów (Hbr 8–10).
Dlatego z biblijnego punktu widzenia Wieczerza Pańska jest znakiem, pamiątką i wyrazem Nowego Przymierza oraz jedności wierzących, ale samo braterstwo w Chrystusie i Nowe Przymierze nie wynikają wyłącznie z uczestnictwa w tym rytuale. Ich podstawą jest osoba Jezusa Chrystusa, Jego ofiara oraz wiara, która jednoczy ludzi z Nim. Nowy Testament wskazuje, że braterstwo chrześcijan ma kilka podstaw:
1)Wiara w Chrystusa : „Wszyscy bowiem dzięki wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie.” (Ga 3:26)
2)Nowe narodzenie z Boga : „Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, z Boga się narodził.” (1 J 5:1)
3)Jeden Duch : „W jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało.” (1 Kor 12:13)
4)Miłość wzajemna : " „Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.” (J 13:35).

[krzysiekniepieklo]

.. Braterstwo w Chrystusie bierze się z pełnego wypełniania rytuału ostatniej wieczerzy. Na tym polega Nowe Przymierze.

Czy na tym polega całe Nowe Przymierze ? Według Nowego Testamentu Nowe Przymierze zostało ustanowione przez śmierć Jezusa, a nie przez sam rytuał, obrzęd religijny. Jezus powiedział:
„Ten kielich to Nowe Przymierze we krwi mojej, która za was będzie wylana.” (Łk 22:20)
Autor Listu do Hebrajczyków rozwija tę myśl, wyjaśniając, że Nowe Przymierze opiera się na ofierze Chrystusa i odpuszczeniu grzechów (Hbr 8–10).
Dlatego z biblijnego punktu widzenia Wieczerza Pańska jest znakiem, pamiątką i wyrazem Nowego Przymierza oraz jedności wierzących, ale samo braterstwo w Chrystusie i Nowe Przymierze nie wynikają wyłącznie z uczestnictwa w tym rytuale. Ich podstawą jest osoba Jezusa Chrystusa, Jego ofiara oraz wiara, która jednoczy ludzi z Nim. Nowy Testament wskazuje, że braterstwo chrześcijan ma kilka podstaw:
1)Wiara w Chrystusa : „Wszyscy bowiem dzięki wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie.” (Ga 3:26)
2)Nowe narodzenie z Boga : „Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Chrystusem, z Boga się narodził.” (1 J 5:1)
3)Jeden Duch : „W jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało.” (1 Kor 12:13)
4)Miłość wzajemna : " „Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.” (J 13:35).

Jezus złożył Ofiarę Przebłagalną za nasze grzechy, no ale żeby mieć udział w tej Ofierze i obmyć się z grzechów, to trzeba z tej Ofiary spożyć.
O "pamiątce", to pisał tylko Łukasz i Paweł. Oni uczniami Jezusa nie byli i nie byli świadkami ostatniej wieczerzy. Ta "pamiątka" mocno deprecjonuje znaczenie rytuału ostatniej wieczerzy. Od spożywania Ciała i Krwi Jezusa zależy, czy masz w sobie Życie, czy Go nie masz.

[Andej]

No coż. marzyło mi sie, aby wątak składał sie jeno z Pisma i refleksji. Ale skoro nie da się uniknąć polemiki, to kapituluję.

Od spożywania Ciała i Krwi Jezusa zależy, czy masz w sobie Życie, czy Go nie masz.

Spostrzeżenie słuszne. Tak jest w istocie.

Jednak zastanawia mnie odrzucenie relacji Łukasz i Pawła. Czy do tego, aby świadectwo było prawdziwe konieczny jest bezpośredni udział? Uważam, że nie. Albowiem pozbieranie świadectw różnych naocznych świadków i spisanie ich jest tak samo wiarygodnym świadectwem. Spisanie czegoś na podstawie różnych świadectw, także tych z drugiej ręki, pozwala na odkrycie sedna i opisanie go.

[krzysiekniepieklo]

No coż. marzyło mi sie, aby wątak składał sie jeno z Pisma i refleksji. Ale skoro nie da się uniknąć polemiki, to kapituluję.

Od spożywania Ciała i Krwi Jezusa zależy, czy masz w sobie Życie, czy Go nie masz.

Spostrzeżenie słuszne. Tak jest w istocie.

Jednak zastanawia mnie odrzucenie relacji Łukasz i Pawła. Czy do tego, aby świadectwo było prawdziwe konieczny jest bezpośredni udział? Uważam, że nie. Albowiem pozbieranie świadectw różnych naocznych świadków i spisanie ich jest tak samo wiarygodnym świadectwem. Spisanie czegoś na podstawie różnych świadectw, także tych z drugiej ręki, pozwala na odkrycie sedna i opisanie go.

Napisałem nowy temat, gdzie Tobie odpowiadam:
viewtopic.php?p=528225#p528225

[Andej]

Do zastanowienie się na czwartek 23.07.2026.

Pierwsze czytanie (Ga 2, 19-20)
Bracia: Ja dla Prawa umarłem przez Prawo, aby żyć dla Boga: razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus. Choć nadal prowadzę życie w ciele, jednak obecne życie moje jest życiem wiary w Syna Bożego, który umiłował mnie i samego siebie wydał za mnie.

Psalm (Ps 34, 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. 10-11 (R.: por. 9a))
Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry
Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry
Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry
Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci, *
ci, co się Go boją, nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zbraknie.
Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Aklamacja (J 15, 9b. 5b)
Trwajcie w mojej miłości;
kto trwa we Mnie, a Ja w nim,
ten przynosi owoc obfity.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (J 15, 1-8)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który uprawia. Każdą latorośl, która we Mnie nie przynosi owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie, o ile nie trwa w winnym krzewie, tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie. Ja jestem krzewem winnym, wy - latoroślami.
Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony, jak winna latorośl i uschnie. I zbiera się ją i wrzuca do ognia i płonie. Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni. Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-
Ojciec mój przez to dozna chwały, że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się moimi uczniami. W jaki sposób chwalić Boga? Pieśniami, modlitwą, nabożeństwami? A może kadzidłem? Mam wrażenie, że zacytowane zdanie wyraźnie stwierdza, że największą chwałę oddajemy Bogu, gdy przynosimy owoc obfity. T znaczy, gdy nasze czyny skutkują dobrem. Gdy wypływają z miłości do Boga i ludzi. Owocem jest nasze bogobojne życie. Ale też efekty dawania naszego świadectwa. W naszych rodzinach i wszędzie tam, gdzie się znajdujemy. Owocem jest orientowanie spotykanych ludzi na Boga. Uwrażliwianie na Jego objawienie. Każde dobro jest dobrym owocem. Im więcej dobra uczynimy, tym obfitszy owoc przynosimy. I tym samym, tym większa chwała dla naszego Ojca w niebie. Dobrze czyniąc chwalimy Go z całego serca, jak też przed ludźmi. Którzy, miejmy nadzieję, zaczną naśladować dobre czyny, które obserwują.

[teska]

Dobrze czyniąc chwalimy Go z całego serca, jak też przed ludźmi. Którzy, miejmy nadzieję, zaczną naśladować dobre czyny, które obserwują.

Jakie to dobre czyny?
Co sądzisz o słowach Jezusa: „Nie każdy, kto do mnie mówi: ‚Panie, Panie’, wejdzie do Królestwa Niebios, lecz tylko ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Nadejdzie dzień, gdy wielu mi powie: ‚Panie, Panie, czy w twoim imieniu nie prorokowaliśmy? Czy w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów? I czy w twoim imieniu nie dokonywaliśmy wielu potężnych dzieł?’.   Ale ja im wtedy oświadczę: ‚Nigdy was nie znałem! Odejdźcie ode mnie, wy, którzy postępujecie niegodziwie!’Mateusza 7:21-23

Jak widzisz dobre czyny to nie wszystko .

[Andej]

Jutro piątek 24.07.2026, zwykle wspominamy mękę Jezusa. Ale czytanie są poświęcone innemu tematowi. Też ważnemu i wartemu przemyślenia.

Pierwsze czytanie (Jr 3, 14-17)
Pan mówi: „Wróćcie, synowie wiarołomni, bo jestem Panem waszym i przyjmę was, jednego z każdego miasta, dwóch z każdego rodu, by zaprowadzić na Syjon. I dam wam pasterzy według mego serca, by was paśli rozsądnie i roztropnie. A gdy się pomnożycie i wydacie liczne potomstwo na ziemi w tamtych dniach, mówi Pan, nikt nie będzie już mówił: «Arka Przymierza Pana». Nikt już nie będzie o niej myślał ani jej wspominał, odczuwał jej braku, ani też nie uczyni nowej. W tamtych czasach Jerozolima będzie się nazywała tronem Pana. Zgromadzą się w niej wszystkie narody w imię Pana i nie będą już postępowały według zatwardziałości swych przewrotnych serc”.

Psalm (Jr 31, 10. 11-12ab. 13)
Słuchajcie, narody, słowa Pana,
głoście na dalekich wyspach i mówcie:
„Ten, co rozproszył, zgromadzi Izraela
i będzie czuwał nad nim jak pasterz nad swą trzodą”.
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce
Pan bowiem uwolni Jakuba,
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą i będą wykrzykiwać radośnie na wyżynie Syjonu
i rozradują się błogosławieństwem Pana.
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce
Wtedy ogarnie dziewicę radość wśród tańca
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość,
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Aklamacja (Por. Łk 8, 15)
Błogosławieni, którzy sercem szlachetnym i dobrym zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc przez swą wytrwałość.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 13, 18-23)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Posłuchajcie co znaczy przypowieść o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny”.

-=-=-=--=-=-=-=-=-=-
To dobre słowo dla każdego, kto ewangelizuje. Bo analizując ten fragment Ewangelii może ocenić swoje działanie. Bo poznać ewangelizatora po owocach jego głoszenie Królestwa Bożego.
Jest tuż przestroga dla ewangelizatorów, aby nie rzucali ziarna słowa na zmarnowanie. Aby głosili tam, gdzie słowo zostanie przyjęte. Aby głosili tak, aby słuchacze z radością przyjmowali Ewangelię i nawracali się. Ziarno Ewangelii trzeba rzucać rozważnie. I tylko tam, gdzie przynosi obfity plon.
Wiem, że to trudne. Ale tak uczy Jezus.
Jest jeszcze jedna ważne kwestia: odpowiedzialność. Odpowiedzialność za każdego, komu się głosi. Gdy już się to zrobi, to trzeba się starać, aby z tą osobą utrzymywać stały kontakt. Aby ziarno, które wzeszło, nie uschło szybka. Zainicjowaną przemianę trzeba koniecznie stale wspierać. Ta odpowiedzialność, to coś w rodzaju adopcji. Bo od kiedy ktoś usłyszy od nas o Bogu, to od tej pory ponosimy odpowiedzialność za dalszy rozwój w wierze tego człowieka. Mówienie jak grochem o ścianę jest pozbawione głębszego sensu. Choć może zdarzyć się cud i groch ścianę przebije ...

[Queza]

Czy Ty jesteś księdzem Andej?