Ten temat był tu omawiany
"POCHODZENIE KAINA - Forum biblijne" viewtopic.php?f=50&t=14210
Księga Rodzaju:
3:15
I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę.
Te słowa powiedział Bóg do szatana. Myślę, że wszystko wyjaśniają.
Jeszcze Ci zacytuję bardzo ciekawy post użytkownika BLyy. Czy historia wierzeń ludowych nie jest oparta na tej opcji?
Wysłany: 2014-11-08, 16:04
Cytat:
BLyy
PS. Zajrzę jeszcze do legend żydowskich, bo mam takową książkę.
Zgodnie z obietnicą, zajrzałem do owej książki i znalazłem jeden ciekawy wariant spłodzenia Kaina:
"Zły anioł Samael wszedł do Chawy, tak iż zaszła w ciążę i porodziła Kaina. Spojrzała w jego twarz i zobaczyła, że nie jest podobna do ziemskich, tylko do niebiańskich, zobaczyła go i rzekła: Dostałam mężczyznę od wysłannika Pańskiego. Następnie Adam poznał swoją kobietę i porodziła Hewla" Micha Josef Bin Gorion, Żydowskie legendy biblijne, str. 69
- oczywiście należy wspomnieć, że występują również legendy, że Kain jest synem Adama. Jednak z racji tematu, zacytowałem tą. Zacytuję jeszcze suplement I, przypisy tłumacza i autora: "Ewa po raz drugi uległa Samaelowi, który przyglądając się obojgu, jak nie wstydząc się i nago spółkują, poczuł żądzę i zazdrość; kiedy Adam wykochawszy się zasnął, szatan wskoczył na jego miejsce. Ewa przyznała się do wszystkiego mężowi, a w czasie ciąży, wstydząc się i nie chcąc go drażnić swym widokiem, odeszła na zachód. Kiedy zaczęły się bóle porodowe, Adam wyczuł to i pospieszył do niej, prosząc Boga o pomoc. Ze względu na niego zleciał anioł Michael, przesunął dłonią od jej twarzy do piersi i bóle ustały."
Micha Josef Bin Gorion, Żydowskie legendy biblijne, str. 503
Jest więc tutaj wspomniane, że Adam mógł już poznać Ewe i gdy Adam skończył, później w kolejce dołączył Kaina i go spłodził. Oczywiście pewnie są opowieści o tym, że Kain jest synem Adama, ale na potrzeby tematu, zacytowałem ten. Nie wiem z jakich czasów pochodzi ta opowieść z midrasza? Talmudu? czy to średniowiecza czy starożytności, ale to chyba małe ma znaczenie, bo ukazuje pewną ciągłość, która przetrwała od czasów starozytnych.
Zacytuję jeszcze Roberta Gravesa, bo akurat motyw Kaina i węża się u niego pojawia:
a) Niektórzy twierdzą, że przebrany za Węża Samael zemścił się namawiając człowieka do
zjedzenia z Drzewa Wiedzy, a potem spłodził z Ewą Kaina, bezczeszcząc w ten sposób całe jej
późniejsze potomstwo z Adamem. Dopiero gdy Dzieci Izraela stanęły pod górą Synaj i otrzymały Prawo z rąk Mojżesza, przekleństwo to zostało w końcu zdjęte. Ciąży ono nadal nad innymi narodami.
b) Według niektórych relacji Samael nigdy nie spał z Ewą, zanim nie uczynił tego Adam. Bóg
najpierw zamierzał dać Samaelowi władzę nad światem, lecz ten poczuł zazdrość ujrzawszy, jak Adam nago i bezwstydnie obcował z Ewą. Poprzysiągł więc: “Zniszczę Adama, poślubię Ewę i zacznę naprawdę rządzić". Zaczekał, aż Adam położył się z Ewą i zasnął, po czym zajął jego miejsce. Ewa uległa mu i poczęła Kaina.
Wkrótce jednak pożałowała swej niewierności i ze łzami w oczach zawołała: „Biada, Adamie,
zgrzeszyłam! Wygnaj mnie ze światła twego życia. Pójdę na zachód i tam zaczekam na śmierć". Trzy miesiące później, dotarłszy do Oceanu, Ewa nazbierała gałęzi i zbudowała chatkę. Kiedy chwyciły ją bóle porodowe, modliła się do Boga o pomoc, lecz na próżno. Pozostało jej tylko błagać słońce i księżyc, żeby powiedziały Adamowi o tych tarapatach podczas swojej następnej wędrówki na wschód. Tak też uczyniły. Adam pospieszył czym prędzej, a zastawszy Ewę rodzącą, dołączył do jej modlitw. Bóg zesłał dwunastu aniołów oraz dwie Cnoty prowadzone przez Michała, które stanęły przy Ewie z prawej strony i głaskały jej twarz i pierś, dopóki nie urodziła.
c) Ponieważ twarz noworodka Kaina jaśniała anielskim blaskiem, Ewa poznała, że nie Adam był jego ojcem, i w niewinności swej zawołała: „Nabyłam chłopczyka od Jahwe!
Robert Graves, Mity hebrajskie, str. 71 wg pdf dostępnym w internecie
Teraz zacytuję jego komentarze:
1. Motyw boskich węży, rzekomo pragnących zapładniać śmiertelne kobiety, występuje w
wielu mitologiach. Święte węże trzymane w świątyniach egipskich odgrywały rolę prokreacyjnych wysłanników boga. Drugi Papirus z Tanis zawiera listę świętych tytułów nadawanych takim dobroczynnym wężom, zamieszkałym w co większych świątyniach. Również u Greków bezpłodne kobiety zwykły leżeć całą noc na podłodze świątyni Asklepiosa w nadziei, że bóg pojawi się w postaci węża i zapłodni je we śnie. We frygijskich misteriach na cześć Sabaziosa kobiety rytualnie zaślubiały boga w ten sposób, że pozwalały żywym wężom lub ich złotym podobiznom ześlizgiwać się pomiędzy piersiami w dół do ud.
2. Źródłem takich obrzędów mogło być utożsamianie węży wypełzających z podziemnych nor
z duchami zmarłych bohaterów, których przedstawiano często jako węże lub półwęże - między
innymi Kekropsa, Erychtoniosa i Kadmosa - i oddawano im cześć boską - na przykład
Asklepiosowi i Sabaziosowi. Aleksander Wielki wierzył, że został poczęty przez Olimpię za sprawą Zeusa przebranego za węża, a jego przypadek nie był odosobniony. Bezpłodne kobiety kąpały się także w rzekach, mając nadzieję, że zapłodni je rzeczny bóg-wąż. Trojańskie panny młode zażywały kąpieli w Skamandrze wołając: “Skamandrze, zabierz moje dziewictwo!" Babilońskiego Ea, jako boga Eufratu, przedstawiano w postaci węża lub jako osobę dosiadającą węża.
3. Większość ludów pierwotnych dwojako traktowała menstruację - jako świętą, a zarazem
nieczystą: świętą, ponieważ oznaczała gotowość dziewczyny do macierzyństwa, nieczystą,
ponieważ mężczyźni musieli unikać kontaktu z kobietami podczas miesiączki. Niektóre plemiona wierzą, że menstruacja jest wynikiem ukąszenia przez węża, mimo że jad węża powoduje akurat krzepnięcie krwi. Prawdopodobnie mit o zhańbieniu Ewy przez Węża opowiadano początkowo po to, by wyjaśnić pochodzenie menstruacji - wywołał ją lubieżny Wąż, którego ukąszenie sprawiło, że Ewa stała się dojrzała płciowo. Według jednego z fragmentów Talmudu bóle menstruacyjne są jednym z przekleństw, jakie Bóg rzucił na Ewę.
4. Czwarta Księga Machabejska zawiera dowód na istnienie popularnego wierzenia, że węże
pragną odbywać stosunki seksualne z kobietami. Pewna matka siedmiu synów opowiada im z dumą, że aż do zawarcia małżeństwa była skromną dziewicą, której ani szatan nie mógł
zbezcześcić na pustyni czy w polu, ani uwodzicielski wąż nie zdołał pozbawić dziewictwa.
Wierzenie to było tak mocno zakorzenione, że Talmud przytacza dyskusję na temat najlepszej
metody ochrony kobiety zagrożonej w ten sposób:
Jeśli widząc węża nie ma ona pewności, czy on jej pożąda, czy nie, powinna zdjąć swe
odzienie i rzucić przed nim. Jeśli się w nie wkręci - pożąda jej; w przeciwnym wypadku-nie.
Jeśli rzeczywiście jej pożąda, powinna złączyć się ze swym mężem w jego obecności.
Jednakże, ponieważ inni twierdzą, iż widok ten mógłby jedynie podsycić jego żądzę, być może
powinna raczej wziąć obrzynki paznokcia i kosmyki włosów i rzucić w niego, wypowiadając te
słowa: “Jestem nieczysta!" Jeśli wąż już ją przeniknął, powinna usiąść z rozchylonymi udami
na dwóch beczkach. Następnie ma nakazać, żeby na rozżarzone węgle rzucono tłuste mięso,
a obok mięsa postawiono kosz rzeżuchy zwilżony słodko pachnącym winem i trzymano w
pogotowiu parę szczypiec. Gdy wąż poczuje smakowite jadło, opuści ją. Wówczas należy go
schwytać i spalić w ogniu, aby nie powrócił.
Fragment ten przywodzi na myśl opowieść o wężu Samaelu, który uwiódł Ewę w przypływie
zazdrości na widok jej współżycia z Adamem.
5. Michał poprowadził zastępy niebieskie przeciwko fałszywemu kosmokratorowi (bóstwo
planetarne czwartego dnia Stworzenia -jak Nabu w Babilonii czy Thot w Egipcie), ponieważ został
mianowany archaniołem tego dnia. U Greków Hermes (Merkury) był bóstwem opiekuńczym tej
samej planety i przy pomocy boga Pana uratował Zeusa przed zbuntowanym Tyfonem po
śmiertelnej walce na górze Sapon.
6. Według Ks. Rodzaju 4, 1 Ewa nazwała swego pierwszego syna Kainem (qajin), ponieważ, jak powiedziała: “Nabyłam (ganiti) człowieka od Jahwe". Późniejsza opowieść wy wodzi jego imię od ąane, “trzcina" lub “źdźbło". Imię Abla (hewel), pozostaje nie wyjaśnione, być może dlatego, że wyraz hewel był rozpowszechniony w znaczeniu “oddech", “nicość", “ulotność" w odniesieniu do życia ludzkiego (Ks. Psalmów 144,4; Ks. Hioba 7, 16). Jednakże w tłumaczeniu Septuaginty hewel został zapisany jako “Abel", co przetranskrybowane na hebrajski daje awel lub ewel - “żałoba" lub “smutek".
7. Siostry bliźniaczki wymyślono zapewne w odpowiedzi na pytanie: “Skąd Kain i Abel wzięli
żony?"
8. Przypisywanie ojcostwa Samaelowi w opowieści o Kainie miało na celu wyjaśnienie
pochodzenia zła. U zarania dziejów źli Kainici i pobożni Setyci stanowili odrębne gałęzie ludzkiej rodziny. Jednakże, kiedy córkom Kaina udało się uwieść synów Seta (zob. 18m-o), zarówno dobro, jak i zło stały się częścią ludzkiego dziedzictwa. Uważano, że te dwie skłonności bezustannie toczyły walkę o dominację w sercu każdego człowieka - jedynie znajomość i przestrzeganie Prawa mogły utrzymać w ryzach krew Kaina.
Robert Graves, Mity hebrajskie, str. 72-73
BLyy pisze:
Co ciekawe, Graves, cytował jakiś fragment Talmudu. Potwierdza to tylko tyle, że w społeczności żydowskiej istniały wierzenia ludowe, że można zostać zapłodnionym przez węża. Poświadcza to także 4 Księga Machabejska i Protoewangelia Jakuba, że tam istniała tendencja do wierzeń w takie rzeczy.
Moim jednak zdaniem wszystkie chrześcijańskie źródła, które o tym piszą, piszą niedosłownie, jako pewną naukę niosącą pewną treść, czy to Ewangelia Filipa, czy Ewangelia Jana, 1 List Jana, a nawet Protoewangelia Jakuba, która poświadcza że taka myśl istniała w Izraelu, jednak wątpie by sam autor w nią wierzył, a tylko użył tego motywu by nadać jej charakter pewnych
)
