Duchowość, wzrost duchowy - co to jest?

[wuka]

Często w różnych wątkach piszemy, że:"trzeba wzrastać duchowo", "rozwój duchowy", To czy tamto "jest wrogiem naszej duchowości", itd.itp.
Wypowiedzcie się, co rozumiecie pod tymi pojęciami oraz, jak to wygląda w praktyce, w waszym życiu codziennym.
Ja mam często wrażenie, że to są po prostu górnolotnie brzmiące frazesy.
Wyprowadźcie mnie z błędu, jeśli go popełniam.

[wybrana]

Często w różnych wątkach piszemy, że:"trzeba wzrastać duchowo", "rozwój duchowy", To czy tamto "jest wrogiem naszej duchowości", itd.itp.
Wypowiedzcie się, co rozumiecie pod tymi pojęciami oraz, jak to wygląda w praktyce, w waszym życiu codziennym.
Ja mam często wrażenie, że to są po prostu górnolotnie brzmiące frazesy.
Wyprowadźcie mnie z błędu, jeśli go popełniam.

Wzrost duchowy w nas następuje, gdy napełniamy się Energią Bożą, gdy ta Energia w nas przeważa. Ten proces następuje przez wiarę jakiej świadectwo wydał Syn Boży. Ten wzrost następuje gdy się szczerze modlimy, gdy mamy dobre intencje działania. Najbardziej niekorzystny jest dla nas świadomy grzech.

[wuka]

Zgoda.
Jak rozumieć sprawę, że w innych religiach ludzie są "bardzo uduchowieni". A są.
Czyli wynika z tego, że nie trzeba mieć świadećtwa Syna Bożego, aby mieć świadomość grzechu, świadomość złego postępowania, dokonywania wyborów w stronę dobra itd.
Gorliwie i szczerze modlą się ludzie wszelkich religii, napełnia ich boża energia, która nawet potrafi cuda zdziałać, tak w życiu chrześcijan, jak i każdego innego człowieka. Co więcej niewierzący też są ludźmi uduchowionymi, doznają wzniosłych uczuć. Co teraz?

[wybrana]

Izraelici też byli bardzo uduchowieni. Katolicy też, Muzułmanie tez. Od zarania dziejów ludzie byli uduchowieni. Kartaginczycy, by się podobać składali w ofierze dzieci, a Izraelici zwierzęta. Tylko, że nie wszystkich duchowość była skierowana do Boga. Ta duchowość Byla też oddawana w hołdzie szatanowi i demonom. Jezus narodził się w świecie pogrążonym w duchowej ciemności. Królestwo szatana jest na ziemi, bo tam większość dusz jest w jego władaniu. Królestwo Chrystusa jest w Niebie, bo tam dusze należą do Niego. Ludzie poznali obraz prawdziwego Boga przez prawdę jaką dał nam Syn Boży Jezus Chrystus.

[wuka]

nie wszystkich duchowość była skierowana do Boga. Ta duchowość Byla też oddawana w hołdzie szatanowi i demonom.

Ależ była skierowana do Boga. Bóg-Źródło wszystkiego jest jeden. Każdy czcił, jak umiał Boga. Tak samo szczerze.
Z tymi demonami to bym się wstrzymała. Tak nauczają w celu zastraszania i poddania sobie ludzi niektórzy liderzy religijni.

Królestwo szatana jest na ziemi, bo tam większość dusz jest w jego władaniu

To nieprawda. Szatan nie włąda żadnymi duszami. Mam całkiem inne spojrzenie na tą sprawę.

Królestwo Chrystusa jest w Niebie, bo tam dusze należą do Niego. Ludzie poznali obraz prawdziwego Boga przez prawdę jaką dał nam Syn Boży Jezus Chrystus.

"Jak w niebie tak i na ziemi". Warto zagłębić się w tą uniwersalną i odwieczną prawdę.

[Luba]

Wuka, ja ciebie nie poznaje...jaka metamorfoza

[wuka]

Wuka, ja ciebie nie poznaje...jaka metamorfoza

Inaczej się nastawiłaś. Jestem taka od lat.

[Luba]

Wuka, ja ciebie nie poznaje...jaka metamorfoza

Inaczej się nastawiłaś. Jestem taka od lat.

Ciesze sie bardzo z tego , co obserwuje....ale chyba troche przesadzilas z tymi latami...?

Niewazne...liczy sie tylko tu i teraz

[RN]

to są po prostu górnolotnie brzmiące frazesy.
.

Tak
Według mnie, idealnym stanem duchowym ( niezależnie co przez to słowo rozumiemy, jak je definiujemy ) jest ustabilizowany stan bez wzlotów i upadków.
Wzloty i upadki w sferze duchowej to moim zdaniem świadectwo rozdygotania emocjonalnego, zaburzenia psychicznego.
Nie musi to od razu oznaczać, że takie osoby są trwale chorzy. Za doprowadzenie do takiego stanu najczęściej odpowiadają dwie krańcowo różniące się przyczyny;
1. Nieuzasadnione lęki
2. Nadmiernie rozbudzone nadzieje

Zarówno w przypadku jednego jak i drugiego, targa ludżmi obawa czy dobrze czynią, czy będą potrafić sprostać zadaniu.


Większość osób za wszelką cenę chce wychodzić przed szereg, chciałaby zajrzeć Panu Bogu w okno. Chciałaby, aby wziął na kolano, pogłaskał po główce i pewnie powiedział, ty jesteś lepszy niż np. twój brat w wierze - dam ci miejsce po mojej prawicy, albo lewicy.

I tak w ten sposób stwarzamy sobie problemy.
A po co tak się zachowywać Po co dawać sobą manipulować różnym religijnym wodzirejom Czy to pastorom, kapłanom, prorokom, mesjaszom i diabłom - kotom razem wziętym.

W zamian tego spokojnie robić swoje, a wskazówki przyjdą same.
Świat i ludzkość są o wiele starsze niż religie z ich nauczycielskimi kadrami.

Jak wtedy ludzie mieli zrozumieć, co chce im przekazać Wyższa Siła, zwana umownie Bogiem
Zastanówmy się nad tym wszystkim.

[Luba]

(...)
Zastanówmy się nad tym wszystkim.

Jak to dobrze, ze tu jestes, RN

[wuka]

RN
Już dawno tak mądrego wpisu nie czytałam.
Jak to dobrze, że potrafisz ubrać w słowo to, co mnie w duszy gra

[Luba]

Według mnie, idealnym stanem duchowym ( niezależnie co przez to słowo rozumiemy, jak je definiujemy ) jest ustabilizowany stan bez wzlotów i upadków.
(...)

To zdanie brzmi bardzo madrze....jednak w przypadku ducha i rozwoju duchowego trudno mowic o jakiejs stabilizacji...o "stanie bez wzlotów i upadków" ...no chyba, ze osiagnelo sie juz szczyt rozwoju duchowego , czyli wg mojego toku rozumowania "jednosc z Bogiem"...przy czym pojecie tej "jednosci" to znow temat drazliwy dla wielu...

[wuka]

Według mnie, idealnym stanem duchowym ( niezależnie co przez to słowo rozumiemy, jak je definiujemy ) jest ustabilizowany stan bez wzlotów i upadków.
(...)

To zdanie brzmi bardzo madrze....jednak w przypadku ducha i rozwoju duchowego trudno mowic o jakiejs stabilizacji...o "stanie bez wzlotów i upadków" ...no chyba, ze osiagnelo sie juz szczyt rozwoju duchowego , czyli wg mojego toku rozumowania "jednosc z Bogiem"...przy czym pojecie tej "jednosci" to znow temat drazliwy dla wielu...

Ja kojarzę ten stan z spokojem ducha i sumienia. Postępuję dobrze, a przynajmniej staram się, a także to co robię, myślę jest w zgodzie z naturą, sumieniem, życiem. Naturę pojmuję jako wszystko, co mnie otacza: ludzi, zwierzęta, rośliny, wszystko co żyje, bo żyje nawet kamień
Przede wszystkim jednak próbuję odnaleźć własną prawdę, instynkt jest tu dobrym drogowskazem. Trzeba mu ufać, bo to głos naszego JA, a to działa zawsze dla naszego dobra i w dodatku jest w kontakcie z siłami wyższymi, z naszymi nauczycielami duchowymi, opiekunami, aniołami (różnie tu się nazywa TO).

[efroni]

Nasze życie to sinusoida składająca się z wzlotów i upadków , ze śmiechu i płaczu , z radości i smutku , z euforii i żalu , z doświadczania dobra, ale i zła
Dzięki takim doświadczeniom nabywamy mądrości życiowej a wyciągając wnioski [z przykrych doświadczeń] stajemy się lepsi .

[wuka]

To prawda. Uczymy się, wzrastamy.