ZBRODNIE IZRAELITÓW na EDOMITACH / ESSEŃCZYKACH

[Jachu]

Łuk. 3:23-38
23. A Jezus, rozpoczynając działalność, miał lat około trzydziestu, a był jak mniemano, synem Józefa, syna Helego,
24. Syna Mattata, syna Lewiego, syna Melchiego, syna Jannaja, syna Józefa,
25. Syna Matatiasza, syna Amosa, syna Nahuma, syna Hesliego, syna Naggaja,
26. Syna Mahata, syna Mattatiasza, syna Semeja, syna Josecha, syna Jody,
27. Syna Joanana, syna Rezy, syna Zorobabela, syna Salatiela, syna Neriego,
28. Syna Melchiego, syna Addy, syna Kosama, syna Elmadama, syna Hera,
29. Syna Jozuego, syna Eliezera, syna Joryma, syna Mattata, syna Lewiego,
30. Syna Symeona, syna Judy, syna Józefa, syna Jonama, syna Eliakima,
31. Syna Melei, syna Menny, syna Mattaty, syna Natana, syna Dawida,
32. Syna Jessego, syna Obeda, syna Booza, syna Sali, syna Naasona,
33. Syna Aminadaba, syna Admina, syna Arniego, syna Esroma, syna Faresa, syna Judy,
34. Syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama, syna Tarego, syna Nachora,
35. Syna Seruga, syna Ragua, syna Faleka, syna Chebera, syna Szelacha,
36. Syna Kainama, syna Arpachszada, syna Sema, syna Noego, syna Lamecha,
37. Syna Metuszelacha, syna Henocha, syna Jareda, syna Malaleela, syna Kainama,
38. Syna Enosza, syna Seta, syna Adama, który był Boży
(BW)

[George]

Dzięki Wulka.

Wprowadziłem kilka poprawek i wklejam to jeszcze raz :)


NARODY PRAWDZIWIE WYBRANE PRZEZ BOGA

i ich religia - PRAWDA / NAZARA


„Przez tysiące lat karmiono nas biblijnymi opowieściami opisującymi chciwość, grzeszne życie, ofiary z ludzi i zwierząt, wojny i niewyobrażalne okrucieństwo dokonywane przez dzieci Jakuba / Izraela; a teraz wmawia się nam, że ci ludzie są umiłowani i wybrani przez Boga.

CO ZA KŁAMSTWO !!!

Jak ktoś ze zdrowym rozumem i sumieniem może wierzyć w takiego KŁAMSTWA; w to że nasz Bóg, który kocha i troszczy się o ludzkość, nazwałby tych niegodziwych ludzi i ich naród, Żydów i cały Izrael, Jego ukochanym i wybranym.

Od wieków autorzy tych kłamstw, rady ciemności, grupy despotów, członków ukrytych na wysokich stanowiskach wewnątrz światowych rządów, multimediów i kościoła, demoralizują nasze ludzkie społeczeństwo, karmiąc nas nieustannie kłamstwami, piorąc nam mózgi kłamstwem o wyższości Izraela.

Niestety, tak wielu ludzi pije dziś te kłamstwa jak wodę; nie kwestionując tego co im się wmawia, wpadają w tą śmiertelną żydowską pułapkę.

Jeśli jednak zauważyliście że coś naprawdę nie ma sensu w tym co głoszą, to czy kiedykolwiek zastanawialiście się czy istnieje inna opcja?

Czy kiedykolwiek badaliście Biblię i szukaliście w niej PRAWDY, prawdziwego wybranego narodu Bożego - Nowego Stworzenia?


Chrystus powiedział nam, że wybrany lud Boży to Narody / Gentile; ale kim są te Narody?

Większość ludzi zgodzi się, że odtworzenie początkowego etapu - sceny, ma ogromne znaczenie w ustaleniu przeszłości; zbadajmy więc jak na początku, kiedy Bóg ustawił Przymierze / Kowenant z Abrahamem, wyglądała rodzina Abrahama.

Przez wieki mówiono nam, że scena została przygotowana dla Jakuba / Izraela; że to on i jego potomkowie są nasieniem Abrahama, przenosicielami Błogosławieństwa / Przymierza które Bóg zawarł z Abrahamowi i jego potomstwem.

Jeśli jednak przeczytacie pierwszą księgę Biblii - Genesis, i przeanalizujcie dokładnie to co czytacie, to nawet przed ukończeniem tej pierwszej księgi Biblii - Księgi Rodzaju, powinniście zauważyć że Żydzi, razem z całym Izraelem, NIE SĄ ludem wybranym przez Boga. Powinniście się domyślić, że tylko poprzez oszustwo pro - izraelskich kaznodziejów zostaliście oszukani, aby wierzyć w to KŁAMSTWO o wyższości Izraela.

PRAWDA jest taka, że to Narody / Gentiles, a NIE Izrael, są ludem Bożym - nowym stworzeniem; możliwe że będziecie się jednak zastanawiać - kim są NARODY / Gentiles?

Spójrzmy ponownie na początkowy etap - scenę z historii Patryjarchów.

Abraham (znaczenie imienia - ojciec WIELU narodów) urodził się w mieście Ur w Mezopotamii, i zmarł w wieku 175 lat w Hebronie, w Palestynie.

Abraham był potomkiem SEMA, syna Noego i Patryjarchy wszystkich SEMITÓW.

Według Islamu, Chrześcijaństwa, i Judaizmu - trzech głównych religii i 3/4 światowej populacji, Abraham został wybrany przez Boga aby stać się ojcem wielu narodów, przynosicielem Bożego błogosławieństwa dla ludzkości.

W Biblii, w Księdze Rodzaju 12, czytamy:

"1. Powiedział Bóg do Abrama: ...

2. Sprawię, że dasz początek wielkiemu narodowi, a Ja będę ci błogosławił.
Twoje imię będzie wielkie, a ty sam będziesz się cieszył moim błogosławieństwem.

3. Będę błogosławił tym wszystkim, którzy będą błogosławić tobie,
a przekleństwo moje spadnie na wszystkich, którzy tobie będą złorzeczyli.

Ze względu na ciebie błogosławieństwa dostąpią wszystkie pokolenia ziemi. ... "

http://biblioteka.kijowski.pl/biblia/pdf/biblia_c.pdf

Księga Rodzaju 17

„ 1. Kiedy Abram miał już dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał mu się we śnie Jahwe i powiedział:
Ja jestem Bóg Wszechmocny. Chodź zawsze drogą, którą ci wskażę, i bądź SPRAWIEDLIWY.

2. Chcę bowiem zawrzeć z tobą przymierze i obdarzyć cię bardzo licznym potom- stwem.
3. Abram upadł na twarz, a Bóg tak mówił do niego dalej:

4. Oto Przymierze, które z tobą zawieram: Będziesz ojcem BARDZO WIELU NARODÓW.

5. Odtąd nie będziesz się już nazywał Abram. Będziesz się teraz nazywał Abraham, to znaczy: Ojciec wielu, gdyż postanowiłem, abyś był ojcem BARDZO WIELU NARODÓW.

6. Uczynię cię bardzo płodnym i z ciebie wezmą początek LICZNE NARODY; od ciebie też będą się wywodzić LICZNI KRÓLOWIE.

7. Przymierze, które dziś zawieram z tobą i z twoim potomstwem, będzie trwało z pokolenia na pokolenie; będzie przymierzem wiecznym.
Będę Bogiem dla ciebie i dla wszystkich twoich potomków.

W Rozdziale 18 czytamy:

„15. Nadto powiedział Jahwe do Abrahama:
Twojej żony odtąd już nie będziesz nazywał Saraj, lecz Sara, to znaczy: pani.

16. Ześlę na nią moje błogosławieństwo i sprawię, że porodzi ci syna.
Ześlę na nią błogosławieństwo tak obfite, że stanie się ona matką LICZNYCH NARODÓW. Władcy RÓŻNYCH NARODÓW z niej się będą wywodzić. ..."

IZAAK był Synem Obiecanym Abrahama, był spełnieniem obietnicy jaką Bóg dał leciwemu już Abrahamowi i jego żonie Sarze.
Izaak był jedynym synem, który Abraham miał ze swoją żoną Sarą.

ABRAHAM

IZAAK - obiecany syn Abrahama i Sary


IZAAK, który jako Syn Obiecany był przenosicielem błogosławieństwa i obietnicy, którą Bóg dał Abrahamowi, miał dwóch synów, założycieli DWÓCH narodów:

Tymi dwoma synami IZAAKA byli:

EZAW,
zwany też EDOMEM - pierworodny syn Izaaka i FAKTYCZNY przenosiciel Błogosławieństwa / Przymierza które Abraham otrzymał / zawarł z Bogiem,

i

JAKUB,
przemianowany później na IZRAELA, i przodek wszystkich IZRAELITÓW, w tym szczepu ŻYDÓW.


ABRAHAM

IZAAK - obiecany syn Abrahama

EZAW - pierworodny i umiłowany syn Izaaka

Spójrzmy ponownie na PRZYMIERZE jakie Bóg zawarł z Abrahamem:

"1. Powiedział Bóg do Abrama: ...

2. Sprawię, że dasz początek wielkiemu narodowi, a Ja będę ci błogosławił.
Twoje imię będzie wielkie, a ty sam będziesz się cieszył moim błogosławieństwem.

3. Będę błogosławił tym wszystkim, którzy będą błogosławić tobie,
a przekleństwo moje spadnie na wszystkich, którzy tobie będą złorzeczyli.

Ze względu na ciebie błogosławieństwa dostąpią wszystkie pokolenia ziemi. ... "


Abraham miał 100 lat, gdy urodził mu się Izaak.

Kiedy Izaak miał czterdzieści lat pojął on za żonę Rebekę, córkę Betuela, Aramejczyka z Paddan-Aram, siostrę Labana, Aramejczyka.

W Księdze Rodzaju 25 czytamy:

„21 Izaak modlił się do Pana za żonę swoją, bo była niepłodna, a Pan wysłuchał go i Rebeka, żona jego, poczęła.

22 A gdy dzieci trącały się w jej łonie, rzekła: Jeżeli tak się zdarza, to czemu mnie to spotyka? Poszła więc zapytać Pana.

23 A Pan rzekł do niej:

Dwa narody są w łonie twoim i dwa ludy wywiodą się z żywota twego.

Jeden naród będzie miał przewagę nad drugim,

starszy będzie służył młodszemu. "

Kiedy więc wypełniły się jej dni, aby mogła rodzić, w jej łonie były bliźnięta.

Pierworodny otrzymał imię EZAW,

drugi syn został nazwany JAKUB.


ABRAHAM

IZAAK - obiecany syn Abrahama

EZAW - pierworodny syn Izaaka


EZAW, znany również jako EDOM, był Patzyjarchą ludzi znanych w czasach Chrystusa jako ESSEŃCZYCY.
Esseńczycy nazwani od imienia ich patriarchy Ezawa, byli narodem żyjącym w IDUMEI / EDOMIE, i w GALILEI - Chrystus NAZAREJCZYK był jednym z nich.

Esseńczycy mieli również swoją dzielnicę w Jerozolimie, zwaną ESSENES Quarter / Dzielnicą Esseńczyków. W tej dzielnicy odbyła się Ostatnia Wieczerza.

Chrystus nakazywał nam szukać PRAWDY w Biblii, i podążać za nią; więc idź i poszukaj ludzi Ezawa, a ich religia Prawda / Nazara cię wyzwoli.

Ewangelia Marka 4:23
„Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha.”.

Objawienie 2: 7
„Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów.
Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga. ”.

Objawienie 2:11
„Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów.
Zwycięzcy śmierć druga na pewno nie wyrządzi szkody.”.

[wuka]

Wiesz, teraz to ma sens. Ja nigdy nie umiałam sobie wytłumaczyć, jak Bóg-Stwórca ponoć wszystkich ludzi na Ziemi, mógł wybrać takich nieprawych ludzi, tak malutką populację, i od nich uzależnić dzieje miliardów. Panoszy się toto po całej ziemi, wtyka nos, no...wybrańcy i cały świat ma paść na kolana przed nimi. Przecież to wprost niedorzeczne i mówi wiele o stronniczości, niesprawiedliwości tego niby boga.
Odpowiedzią na moje wątpliwości w tej sprawie było zazwyczaj sztandarowe: a kim ty jesteś żeby oceniać Boga. No nikim, ale to nie jest żadna odpowiedź na pytanie tylko spychologia.
Paweł tez wymiguje się w taki sam sposób.
Dzięki wielkie, że przybliżasz tą właściwą historię i odsłaniasz prawdę.

[George]

Wiesz, teraz to ma sens. Ja nigdy nie umiałam sobie wytłumaczyć, jak Bóg-Stwórca ponoć wszystkich ludzi na Ziemi, mógł wybrać takich nieprawych ludzi, tak malutką populację, i od nich uzależnić dzieje miliardów. Panoszy się toto po całej ziemi, wtyka nos, no...wybrańcy i cały świat ma paść na kolana przed nimi. Przecież to wprost niedorzeczne i mówi wiele o stronniczości, niesprawiedliwości tego niby boga.
Odpowiedzią na moje wątpliwości w tej sprawie było zazwyczaj sztandarowe: a kim ty jesteś żeby oceniać Boga. No nikim, ale to nie jest żadna odpowiedź na pytanie tylko spychologia.
Paweł tez wymiguje się w taki sam sposób.
Dzięki wielkie, że przybliżasz tą właściwą historię i odsłaniasz prawdę.

Ludzie powoli to zrozumieją, ale trzeba im trochę przybliżyć historię z tamtych czasów.

Izraelici są wybrańcami Boga, ale ich Boga / Jehowy, a nie naszego Boga Jahwe. W Księdze Rodzaju czytamy od kiedy Jakub zaczął wielbić swojego Boga - Mocnego Boga Izraela, ale ten bóg nie był Bogiem który zawarł Przymierze z Abrahamem.

Jeśli chodzi o Pawła to był on Faryzeuszem, założycielem pierwszego kościoła Protestanckiego, Kościoła Mesjanstycznego - żydowskich Zelotów.

Faryzeusz Paweł, zwany dziś błędnie przez wielu Apostołem,
był założycielem pierwszego Protestanckiego Kościoła - Kościoła Żydo-Chrześcijańskiego, który to kościół od początku swego istnienia zwalczał oryginalny Kościół Chrystusa, którego opoką był Apostoł Piotr.

O Pawle i jego protestanckim Kościele zaczęliśmy pisać w temacie o kościołach protestanckich.

http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.p ... sc&start=0


Faryzeusz Józef Flawiusz - faktyczny twórca 'judochrześcijańskiej' teologii, razem z

Faryzeuszem Pawłem,



https://upload.wikimedia.org/wikipedia/ ... A07029.jpg

i żydowską żoną Cesarza Nerona - Papieżycą (Pope’ą) Sabiną (POPE w języku angielskim = PAPIEŻ),

Obrazek


https://c1.staticflickr.com/3/2802/4157 ... 2103b0.jpg

w połowie lat 60’ pierwszego wieku n.e. zniszczyli w Rzymie Nazarejski Kościół Boga, założony w latach czterdziestych przez Apostoła Piotra,



https://followinghadrian.files.wordpres ... ackeln.jpg

i w jego miejsce wprowadzili mesjanistyczny 'żydo-chrześcijański' kościół, ten który dziś okupuje oryginalny Nazarejski Kościół Boga utworzony przez Apostoła Piotra w Rzymie na początku lat 40’.

Kościół Katolicki został utworzony przez Cesarza Konstantyna Wielkiego po Soborze w Nicei w roku AD 325,

Kościół Rzymsko-Katolicki, który był oparty na Pawłowym Protestanckim Kościele, został utworzony w Rzymie w roku 382 AD, przez biskupa Rzymu Damazego I.

Crucyfix - przedstawiający ukrzyżowanego Chrystusa od początku był symbolem tej Żydo-Chrześcijańskiej religii.


https://daphnecaruanagalizia.com/wp-con ... ucifix.jpg

Symbolem oryginalnego Kościoła Nazarejskich Chrześcijan, takich jak Jan Chrzciciel, sam Chrystus czy Jego uczniowie / Apostołowie, był Aquila - Orzeł:

http://1.bp.blogspot.com/-5xsNQ-qHNFw/U ... -eagle.jpg

Przyjrzyjmy się dokładniej temu Faryzeuszowi, Józefowi Flawiuszowi, który razem z Faryzeuszem Pawłem byli tak dumni z ukrzyżowania Chrystusa, że uczynili krzyż na którym krzyżowano ludzi, symbolem swojego żydo-chrześcijańskiego Kościoła.

Obrazek


Józef Flawiusz

https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Józef_Flawiusz

Józef Flawiusz (hebr.Josef ben Matatia, stgr.᾿Ιώσηπος Φλαύιος, łac.Iosephus Flavius, ur. 37, zm. po 94) – żydowski historyk pochodzący z rodu kapłańskiego.

Józef pochodził z klasy Joariba, pierwszej klasy kapłańskiej w Izraelu. Jego pradziadek, Mattias Garbaty (ur. 135 p.n.e.), był po kądzieli wnukiem Jonatana Machabeusza. Był synem Mattiasa syna Józefa, jerozolimskiego kapłana. Urodził się w Jerozolimie w 37 roku,

a w roku 64 przybył do Rzymu, gdzie przebywał trzy lata. Do kraju powrócił w roku 66,

w czasie gdy wybuchło powstanie żydowskie... .

Flawiusz przyłączył się do powstania, objął dowództwo nad powstańcami w Galilei, a w roku 67 dostał się do niewoli.

Po dwóch latach uwolnił go Cesarz Wespazjan, który jako jego nowy patron nadał mu nazwisko Flavius, obdarzając go również obywatelstwem rzymskim.

Józef poświęcił się wówczas całkowicie pracy literackiej, i tworzeniu Żydo-Chrześcijańskiego Mesyjańskiego Kościoła, zwanego od roku 382 - Kościołem Rzymsko Katolickim, z siedzibą w Watykanie .

Hieronim określił go „greckim Liwiuszem”[1]. Jego zagorzałym przeciwnikiem politycznym był inny historyk żydowski, Justus z Tyberiady, z którym Józef polemizuje w swojej Autobiografii (7 - 74)[2]. Data jego śmierci nie jest znana, wiadomo jednak, że żył jeszcze w 94 roku. Był trzykrotnie żonaty i doczekał dwóch synów − Justusa i Symonidesa.

Zenon Kosidowski tak charakteryzuje tę postać: „Józef Flawiusz to postać fascynująca i zarazem enigmatyczna (...) Jego psychika była tak zawiła i znaczona paradoksalnymi sprzecznościami, że do dnia dzisiejszego nikt właściwie nie zdołał jej rozszyfrować do końca, a opinie wydawane o nim przez kolejne pokolenia historyków wahają się od najwyższych pochwał aż do pomawiania go o najszpetniejsze bezeceństwa”[3]. ...

Dzieła Flawiusza

* Ἰουδαϊκὴ ἀρχαιολογία (Iudaike archaiologia – Dawne dzieje Izraela, znane też pod tytułem Starożytności żydowskie – Antiquitates Iudaicae)[4]
* Περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ πολέμου (Peri tu Iudaiku polemu – Wojna żydowska)
* Πρὸς Ἀπίωνα (Pros Apiona – Przeciw Apionowi)
* Βίος (Bios – Autobiografia)
* O wszechświecie (inne tytuły: O przyczynie wszechświata, O istocie wszechrzeczy) – autorstwo wątpliwe. Focjuszomawiający ten traktat jako napisany przez Józefa, informuje, że z marginesowych zapisków wynika, iż autorem jest Gajusz, kapłan z Rzymu (II/III w.)[5][6]

Wkład Flawiusza w rozwój religii

Faryzeusz Józef Flawiusz jako jeden z pierwszych dokonał podziału 22 poleceń relacji Mojżesza na dziesięć przykazań, tworząc pierwszą wersję Dekalogu: "

_______________

Józef Flawiusz, razem z Faryzeuszem Pawłem i żydowską żoną Cesarza Nerona - Papieżycą Sabiną, byli twórcami żydowskiej wersji Chrześcijaństwa, zwalczającego przez pierwsze XII wieków oryginalny Kościół Chrześcijański, utworzony przez Apostołów Chrystusa.

Zniszczyli oni naukę Chrystusa, i bardzo dumni byli z jego ukrzyżowania, dlatego do dziś symbolem 'żydo-chrześcijańskiej' religii jest ukrzyżowany Chrystus.


https://daphnecaruanagalizia.com/wp-con ... ucifix.jpg

Symbolem Kościoła Nazarejczyków / Esseńczyków był Aquila / Orzeł - taki widniał nad wejściem do Świątyni Boga w Jerozolimie



http://www.mcaleer-rushe.co.uk/wp-conte ... opping.jpg

Symbolem oficjalnej religii Chrześcijańskiej Imperium Rzymskiego (połączenie religii Nazarejskiej z Żydo-Chrześcijańską) - wprowadzonej przez Cesarza Konstantyna Wielkiego w roku 325 AD nie był krzyż, ale symbol PX - Chirho - symbol Pokój z Bogiem, który z krzyżem na którym krzyżowano ludzi nie miał NIC WSPÓLNEGO.


http://symboldictionary.net/library/gra ... chirho.jpg

W roku 330 AD Konstantyn przeniósł stolicę Imperium Rzymskiego z zażydzonego Rzymu do miasta Bizancjum, i tworząc w nim nowy Senat zmienił nazwę tego miasta na NOVA ROMA - Nowy Rzym, i ustanowił to miasto stolicą Chrześcijaństwa.

Już w roku 335 AD Cesarz Konstantyn Wielki odrzucił 'judo-chrześcijańską' część Kościoła, zachowując jego Nazarejską / Ariańską jedność.

Niestety, w roku 382 AD, Cesarz Teodozjusz Wielki, pod namową biskupa 'judo-chrześcijańskiego' kościoła Starego Rzymu - Damazego I, zakazał pod karą wygnania, wyznawania religii Nazarejskiej i przywrócił religię 'żydo-chrześcijańską'.

[George]

W VI wieku, Słowiański Cesarz - Justynian Wielki

https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Justynian_I_Wielki

przywrócił do władzy Kościół utworzony przez Konstantyna Wielkiego,

ale w roku 1204 Żydo-chrześcijański papież Innocenty III, Czwartą Wyprawą Krzyżową, zniszczył Konstantynopol, i przejoł władzę nad całym Chrześcijaństwem.

[wuka]

Super informacje. Duza czesc jest mi znana, ale ty potrafisz to poskladac "do kupy". Wielkie dzieki.

[George]

Super informacje. Duza czesc jest mi znana, ale ty potrafisz to poskladac "do kupy". Wielkie dzieki.

Nie ma za co Wuka, Chrystus nauczał aby się ze sobą dzielić :)

Jeśli masz jakieś informacje na temat Chrześcijaństwa z II i III wieku to chętnie poczytam.

Regards

[wuka]

Super informacje. Duza czesc jest mi znana, ale ty potrafisz to poskladac "do kupy". Wielkie dzieki.

Nie ma za co Wuka, Chrystus nauczał aby się ze sobą dzielić :)

Jeśli masz jakieś informacje na temat Chrześcijaństwa z II i III wieku to chętnie poczytam.

Regards

Przeglądałam wątki w których piszesz i źródła na które się powołujesz. Moje są podobne i raczej nie mam nic dodatkowego. Poza tym jestem uboższa o nieznajomość angielskiego.
Mam też ten problem, że nie potrafię tak klarownie swoich myśli przekazać.
Z książek, które odkryłam niedawno, a nie zauważyłam w twoich źródłach, bardzo polecam (także bloga) Daniela Kalinowskiego. Mam jego 2 książki:"RABOWANIE EGIPCJAN" oraz "UPADEK ANIOŁÓW A KORZEŃ WSZELKIEGO ZŁA". Tu do zdobycia: http://acalyludpowieamen.pl/sklep/
Jednak to dot.ST. Trzecia książka jest ciągle nieosiągalna, czekam na nią od roku i autor ciągle odpisuje, że lada dzień...Chodzi o to:"Biblia jako świadectwo starożytnej kultury masowej".
Również tu: http://nieboiziemia.pl/index.php/autorz ... kalinowski publikuje ten autor, jak i kilku innych, ciekawie piszą.
Lubię też czytać tu: http://www.podkop.com/ Niektóre artykuły są bardzo ciekawe, a dotyczą zarówno czasów ST, jak i NT.
Ale ty pewnie to wszystko już znasz.
Oczywiście cały Starowieyski, ale ... zawsze biorę poprawkę na to, że katolickie przemycanie różnych "prawd" się odbywa w jego twórczości.
"Religie świara rzymskiego", "Archeologia biblijna" itp. też swoje wnoszą. Temat, który jakiś czas temu mnie ciekawił i dużo wniósł do zrozumienia i poznania to:"Jak powstało piekło". Świetna anliza od czasów najdawniejszych po współczesnośc.
Kiedy sprawdzałam sobie początki i rozwój chrześcijaństwa to sporo ciekawej literatury zdobyłam w księgarni "Cerkiew". Dobrze napisane i udokumentowane książki z perspektywy prawosławia, to znaczy: jak "szło" chrześcijaństwo na Wschód (także na Południe-koptowie) i rozwój tegoż, a także sprawa ewangelizacji np.Polski (Cyryl i Metody, a wcale nie św.Wojciech). Rozłamy, początki i geneza oddzielenia się od papiestwa. Super ciekawe sprawy.

Całkiem z innej beczki chcę cię zapytać i nawet nie wiem czy w dobrym temacie i czy może już o tym pisałeś, a ja po prostu nie dotarłam jeszcze.
Sprawa znajomości (tak nowocześnie to nazwijmy) Jana Chrzciciela i Pana Jezusa. Pamiętasz na pewno scenę, gdy Jezus idzie z uczniami w miejsce, gdzie Jan Chrzci i prosi Jna o chrzest.
Scena ta przypomina mi spotkanie dwóch obcych sobie ludzi, a przecież oni byli kuzynami. Jak mogli się spotkać po raz pierwszy? Przecież Maria, Matka PJ odwiedziła Elżbietę - Matkę Jana Chrzciciela, gdy ta była ciężarna. Były krewnymi. W tamtych czasach życie rodzinne, zarówno bliskiej jak i dalszej rodziny było bardzo żywotne, aktywne, a tu, w tej scenie wygląda na to, jakby spotkali się pierwszy raz.
Jak to widzisz i jak interpretujesz.
Pytam to w kontekście analizy jednego z obrazów namalowanego przez Leonarda da Vinci:"Madonna wśród skał" i Madonna wgrocie, ale to nieco inna historia i poboczna.

[George]

Super informacje. Duza czesc jest mi znana, ale ty potrafisz to poskladac "do kupy". Wielkie dzieki.

Nie ma za co Wuka, Chrystus nauczał aby się ze sobą dzielić :)

Jeśli masz jakieś informacje na temat Chrześcijaństwa z II i III wieku to chętnie poczytam.

Regards

Przeglądałam wątki w których piszesz i źródła na które się powołujesz. Moje są podobne i raczej nie mam nic dodatkowego. Poza tym jestem uboższa o nieznajomość angielskiego.


Mam też ten problem, że nie potrafię tak klarownie swoich myśli przekazać.
Z książek, które odkryłam niedawno, a nie zauważyłam w twoich źródłach, bardzo polecam (także bloga) Daniela Kalinowskiego. Mam jego 2 książki:"RABOWANIE EGIPCJAN" oraz "UPADEK ANIOŁÓW A KORZEŃ WSZELKIEGO ZŁA". Tu do zdobycia: http://acalyludpowieamen.pl/sklep/


Jednak to dot.ST. Trzecia książka jest ciągle nieosiągalna, czekam na nią od roku i autor ciągle odpisuje, że lada dzień...Chodzi o to:"Biblia jako świadectwo starożytnej kultury masowej".


Również tu: http://nieboiziemia.pl/index.php/autorz ... kalinowski publikuje ten autor, jak i kilku innych, ciekawie piszą.

Lubię też czytać tu: http://www.podkop.com/ Niektóre artykuły są bardzo ciekawe, a dotyczą zarówno czasów ST, jak i NT.

Ale ty pewnie to wszystko już znasz.

Oczywiście cały Starowieyski, ale ... zawsze biorę poprawkę na to, że katolickie przemycanie różnych "prawd" się odbywa w jego twórczości.

"Religie świara rzymskiego", "Archeologia biblijna" itp. też swoje wnoszą.


Temat, który jakiś czas temu mnie ciekawił i dużo wniósł do zrozumienia i poznania to:"Jak powstało piekło". Świetna anliza od czasów najdawniejszych po współczesnośc.

Kiedy sprawdzałam sobie początki i rozwój chrześcijaństwa to sporo ciekawej literatury zdobyłam w księgarni "Cerkiew".

Dobrze napisane i udokumentowane książki z perspektywy prawosławia, to znaczy: jak "szło" chrześcijaństwo na Wschód (także na Południe-koptowie) i rozwój tegoż, a także sprawa ewangelizacji np.Polski (Cyryl i Metody, a wcale nie św.Wojciech). Rozłamy, początki i geneza oddzielenia się od papiestwa. Super ciekawe sprawy.



Całkiem z innej beczki chcę cię zapytać i nawet nie wiem czy w dobrym temacie i czy może już o tym pisałeś, a ja po prostu nie dotarłam jeszcze.

Sprawa znajomości (tak nowocześnie to nazwijmy) Jana Chrzciciela i Pana Jezusa.

Pamiętasz na pewno scenę, gdy Jezus idzie z uczniami w miejsce, gdzie Jan Chrzci i prosi Jna o chrzest.

Scena ta przypomina mi spotkanie dwóch obcych sobie ludzi, a przecież oni byli kuzynami. Jak mogli się spotkać po raz pierwszy? Przecież Maria, Matka PJ odwiedziła Elżbietę - Matkę Jana Chrzciciela, gdy ta była ciężarna.

Były krewnymi. W tamtych czasach życie rodzinne, zarówno bliskiej jak i dalszej rodziny było bardzo żywotne, aktywne, a tu, w tej scenie wygląda na to, jakby spotkali się pierwszy raz.


Jak to widzisz i jak interpretujesz.

Pytam to w kontekście analizy jednego z obrazów namalowanego przez Leonarda da Vinci:"Madonna wśród skał" i Madonna wgrocie, ale to nieco inna historia i poboczna.

Witaj Wulka,
i dzięki za linki. Daniela Kalinowskiego znam z internetu, i cenię jego wiedzę. Niestety, praca i rodzina pewnie nie pozwalają mu pisać tego co wie.
Pozostałe linki są dla mnie nowe.

Super ciekawym jest to że na długo przed Cyrylem i Metodym, którzy reprezentowali religię Bizancjum / Konstantynopola, a nie Rzymu, przez tereny Słowiańskie, między innymi Wiślicę, przechodził pierwszy Apostoł Chrystusa, późniejszy biskup Patry, Apostoł Andrzej.

Ciekawe pytanie które zadajesz, odnośnie Jezusa i Jana Chrzciciela, wymaga zajrzenia do historii z tamtych czasów.

Miastem w którym żyła Elżbieta był Hebron, stolica Idumei / Edomu.

Miastem w którym mieszkała Marja, i którym wychował się Jezus było Seforis (obecny Nazaret), stolica Galillei. O Seforis pisaliśmy trochę tu:
http://biblia.webd.pl/forum/viewtopic.p ... c&start=45

Aby to lepiej zrozumieć wróćmy na chwilę do historii Palestyny przed narodzeniem się Chrystusa, a później zerkniemy na historię tych dwóch miast.

Z Biblii i historii wiemy, że z dwunastu szczepów Izraela, dziesięć zamieszkiwało Samarię, a dwa szczepy, Judasza i Szymona były połączone i zamieszkiwały Judeę.

10 Szczepów Izraela zostało wysiedlonych na Zakałkazie przez Assyryjczyków w roku 722 roku p.n.e., kiedy to Shalmaneser otoczał Samarię - stolicę Izraela, a jego następca Sargon II zabrał tych wszystkich wojowniczych Izraelitów na Zakałkazie, tworząc z nich strefę buforową przed Azjatami.

W roku 586 pne. Babilończycy w odpowiedzi na Żydowskie wojny i spiskowania z Egipcjanami, zakończyli też istnienie żydowskiego królestwa Judy, zabierając ich wszystkich w niewolę do Babilonu.

Opuszczone tereny zostały zasiedlone przez Aramejczyków, a tereny Judei przez Edomitów / Idumejczyków, którzy powrócili na swoje stare tereny, gdzie zamieszkiwali zanim zostali oni podstępnie podbici i wymordowani przez Dawida i jego Żydowską armię, co opisuje Pierwsza Księga Królewska w Rozdziale 11
1 Ks. Królewska 11:1-43

Edomici (po grecku Idumejczycy) to potomkowie Ezawa, pierworodnego syna Izaaka i wnuka Abrahama. Zamieszkiwali oni oryginalnie górskie tereny pomiędzy Morzem Martwym a Morzem Śródziemnym, a później Morzem Czerwonym (Morzem Edomu - Edom = czerwony).

W V wieku pne. po przeniesieniu się na opuszczone przez Żydów tereny, Edomici, zwani po grecku Idumejczykami, ustanowili miasto HEBRON swoją nową stolicą, a swoje stare tereny jak Petra, Bozra czy Wadi Rum, podzielili z Nabatejczykom, z którymi byli spokrewnieni.

W roku 538, Edykt Cyrusa pozwolił małej grupie Żydów powrócić do Judei, i osiedlić się w Jeruzalem i jego BLISKIEJ okolicy, gdzie przez prawie 400 lat mieszkali najpierw pod rządami Babilończyków a póżniej Greków.

Dopiero po Rewolcie Makabeuszy, w roku 167 pne. Żydzi uzyskali na krótko polityczną niezależność. Te wydarzenia odnotowane są nie tylko w dokumentach historycznych, ale równiesz ze szczegółami w Katolickiej Biblii, w Księgach Machabejskich 1, 2.

Jan Hirkan, Żydowski arcykapłan i etnarcha, syn Szymona, jednego z braci Machabeuszy, zażądzał Judeą od roku 134 do 104 p.n.e.. Podbił on Syrię i Transjordanię.
http://pl.m.wikipedia.org/wiki/Jan_Hirkan_I

Wojny Hirkana, były nacechowane wyjątkowym okrucieństwem, kiedy ogniem i mieczem masakrował on mieszkańców miast których jedynym przestępstwem było tylko to że nie mówili oni po Żydowsku.



http://www.christians-standing-with-isr ... ukkah.html

Podboje Hirkana

Idumea (Edom) ze swoją stolicą w Hebronie, została też podbita przez Żydów, a mieszkańcy jej dwóch głównych miast, Marisy i Adory zostali pzymuszeni do przyjęcia żydowskiej religii, pod groźbą śmierci lub wygnania jeśli odmówią. (Flawiusz - Josephus Antiquities 13:9:1) (Księgi Machabejskie).

Pomimo że pod groźbą śmierci Edomici przyjęli żydowski zwyczaj obrzezania, to nie przyłączyli się jednak do istniejących żydowskich grup religijnych: Sadyceuszy czy Faryzeuszy, lecz stanowili oni sektę religijną zwaną zwaną obecnie Eseńczykami (Esaoi - nazwy pochodzącej od imienia ich patryjarchy Ezawa (Esau)). Faktycznie / historycznie, potomkowie Ezawa na terenach południowej Palestyny byli zwani Idumejczykami, a religijnie Nazarejczykami - tak jak Jezus i Jego uczniowie.

Esseńczyków - religijnie Nazarejczyków, cechowała ceremonia chrztu (nie praktykowana przez Żydów), wspólne posiłki, używanie kalendarza solarnego (Żydzi używali kalendarza opartego na fazach księżyca), i zachowanie języka aramejskiego (języka Edomitów).

Za czasów Chrystusa potomkowie Ezawa / Esseńczycy, zamieszkiwali Palestynę - od Galilei aż po Nabateę - stolicą Idumei / Edomu był Hebron, miasto gdzie urodził się Jan Chrzciciel.



W Jerozolimie potomkowie Ezawa / Edomici mieli swoją dzielnicę zwaną - Dzielnicą Esseńczyków.

Edomici / Idumejczycy byli pierwszymi którzy poszli za Jezusem:
___________________
Ewangelia wg św. Marka

JEZUS CUDOTWÓRCA I NAUCZYCIEL
Napływ ludu

7Jezus zaś oddalił się ze swymi uczniami w stronę jeziora. A szło za Nim wielkie mnóstwo ludu z Galilei. Także z Judei,
8z Jerozolimy, z Idumei ...
_______________

Wracając do historii z drugiego wieku pne. dowiadujemy się że Naród Edomitów / Idumei / Esseńczyków, został podbity w 110 roku p.n.e. przez Żydowskiego przywódzcę Jana Hirkana (też pisze o tym Józef Flawiusz) i Esseńczycy zostali zmuszeni przez Żydów do obrzezania, lub opuszczenia ojczystego kraju.

Jednak w latach 60' pne., w związku z bratobójczymi wojnami pomiędzy żydowskimi przywódcami, Pompejusz
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Pompejusz

wkroczył do Judei, opanowując Jerozolimę w roku 63 p.n.e., odebrał on władzę Żydom i przywrócił wolność narodom które były podbite przez Jana Hirkana w roku 110 p.n.e.
Idumea / Edom, nie tylko odzyskała wolność, ale i wkrótce miała swojego króla który panował nie tylko nad Idumeą, ale także nad całą Palestyną - łącznie z Judeą.

Judea została przywrócona do dawnych granic (okolice Jerozolimy, bez dostępu do Morza Martwego), a Edom / Idumea został uwolniony od wpływów żydowskich - Esseńczycy / Idumejczycy znów byli wolnym NARODEM.

Za panowania Dynastii Herodów (którzy sami byli Edomitami), Esseńczycy zamieszkiwali swój kraj - IDUMEĘ, a w Jerozolimie mieli swoją dzielnicę zwaną - Dzielnicą Esseńczyków / Essenes' Quarter, i nawet też swoją świątynię - ŚWIĄTYNIĘ BOGA - zwaną też ŚWIĄTYNIĄ Heroda, ponieważ Herod Wielki był jej twórcą.

Archeolodzy nazywają dziś Heroda Wielkieo 'architektem Ziemi Świętej'

http://ngm.nationalgeographic.com/2008/ ... eller-text



https://www.visionvideo.com/img/product ... 01170D.jpg



http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2009/02/ ... 34x397.jpg


https://pastorerik.files.wordpress.com/ ... mple_8.png


http://www.foi.org/media/filer/2012/06/ ... -large.jpg


Nad głównym wejściem do tej świątyni - ŚWIĄTYNI BOGA - widniał ORZEŁ, symbol EDOMU i ESSEŃCZYKÓW, tych którzy tą świątynię budowali.


Herod pozwolił Żydom aby na terenie ŚWIĄTYNI BOGA wybudowali oni sobie swoją świątynię - Świątynię Salomona, którą Żydzi rozbudowali za czasów rządów żydowskich królów Agrypów (po roku 40 AD)


W dzielnicy Esseńczyków / Idumejczyków, odbyła się 'Ostatnia Wieczerza', i nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ pierwsi Chrześcijanie, jak Jan Chrzciciel, i jego uczniowie, i uczniowie Chrystusa byli ESSEŃCZYKAMI, a nie Żydami.

Idumejczycy (potomkowie Ezawa) nazywani byli Esseńczykami, a ich religią była NAZARA / PRAWDA.

[wuka]

Jestem pod wielkim wrażeniem twojej wiedzy i umiejętności jej przekazania. Bardzo ci dziękuję za te informacje.
Upewniłeś mnie też w takiej sprawie, jak symbol orła. Wiedziałam o tym, ale nie wiem co z tym zrobić.. Jak się ma symbol chrześcijan - orzeł - do powszechnie używanego krzyża. Czy się mylę, że powinniśmy mieć orła?
Jezus był Nazaryjczykiem (dobrze zrozumiałam), Esseńczykiem (wraz z Janem Chrzcicielem). Musieli się znać zarówno jako wyznawcy Prawdy, jak i jako krewni.
Tak dużo treści tu przekazałeś, że muszę sobie skopiować (oczywiście na własny użytek) i jeszcze posegregować w głowie. O Machabeuszach wiem, nawet raz przeczytałam obie Księgi. Nie zaliczyłabym ich do kanonu, mają zupełnie inny wydźwięk, rytm, i wyraźnie różnią się od pozostałych biblijnych.
Szacunek wielki.

[George]

Jestem pod wielkim wrażeniem twojej wiedzy i umiejętności jej przekazania. Bardzo ci dziękuję za te informacje.
Upewniłeś mnie też w takiej sprawie, jak symbol orła. Wiedziałam o tym, ale nie wiem co z tym zrobić.. Jak się ma symbol chrześcijan - orzeł - do powszechnie używanego krzyża. Czy się mylę, że powinniśmy mieć orła?
Jezus był Nazaryjczykiem (dobrze zrozumiałam), Esseńczykiem (wraz z Janem Chrzcicielem). Musieli się znać zarówno jako wyznawcy Prawdy, jak i jako krewni.
Tak dużo treści tu przekazałeś, że muszę sobie skopiować (oczywiście na własny użytek) i jeszcze posegregować w głowie. O Machabeuszach wiem, nawet raz przeczytałam obie Księgi. Nie zaliczyłabym ich do kanonu, mają zupełnie inny wydźwięk, rytm, i wyraźnie różnią się od pozostałych biblijnych.
Szacunek wielki.

Nie mylisz się Wulka. Powinniśmy powrócić do korzeni naszej Chrześcijańskiej Wiary, i jako Chrześcijanie i wyznawczy Chrystusa powinniśmy mieć za symbol ten symbol pod którym wyznawał Boga sam Chrystus, i jego Nazarejscy uczniowie

- ORŁA,

http://1.bp.blogspot.com/-5xsNQ-qHNFw/U ... -eagle.jpg

a nie symbol Pawłowej religii, wiary Żydo-Chrześcijańskiej, symbol którym Żydzi ośmieszają naszą Chrześcijańską religię i cywilizację, symbol ich zwycięstwa - Krzyża na którym ukrzyżowali oni Chrystusa.


https://daphnecaruanagalizia.com/wp-con ... ucifix.jpg

Wróćmy teraz do historii aby odnaleźć w niej prawdziwy symbol naszej Chrześcijańskiej religii, i naszego Boga - symbol którym był ORZEŁ.

Żydzi wmówili nam że świątynia w której nauczał Chrystus była świątynią żydowską, ale jaka jest historyczna PRAWDA?

Pewnie pamiętasz że Chrystus mówił o Świątyni Jerozolimskiej, że to „Dom mojego Ojca”, i przepędził z niej handlujących Żydów.

Ale czy wiadomo jest dziś że właśnie ta świątynia - Świątynia Jerozolimska - za czasów Chrystusa nazywała się Świątynią Boga i nie była ona świątynią żydowską?

Nazywana również 'Świątynia Heroda' który był jej budowniczym, ta Świątynia Boga była największą religijną budowlą ówczesnego świata, i składała się ona z trzech części:

- z największej części Świątyni - Kortu Gentiles, znanego lepiej jako Kortu Etos / Narodów lub Kortu Goimów - jak to nas, Chrześcijan, Żydzi dziś określają,

- z Kortu Kobiet,

- i z Kortu Izraela, w którym Herod pozwolił aby Żydzi wybudowali sobie żydowską 'Świątynię Salomona'.

W Świątyni Boga zbudowanej przez Heroda Wielkiego wielbiono i modlono się do jedynego Boga, Boga Abrahama. Modliło się wniej wiele narodów, bo sam Abraham, jak nam mówi Biblia, jest ojcem wielu narodów.

Jerozolima za czasów Heroda Wielkiego nie była miastem żydowskim lecz MIASTEM WOLNYM - tak jak kiedyś wolnym miastem był Gdańsk. Jerozolima zamieszkiwana była poprzez Żydów tak jak i Przez Idumejczyków / Edomitów. Pisał o tym Józef Flawiusz.

Herod który zbudował świątynię Jerozolimską, był potomkiem Abrahama i jego syna Izaaka, ale NIE był on ani Izraelitą ani religijnym Żydem.

Herod Wielki, potomek z Abrahama przez jego obiecanego syna Izaaka, i Izaaka pierworodnego syna Ezawa / Edomu (Księga Rodzaju 25), był Edomitą (Idumejczykiem), i największym królem z dynastii Herodów którzy zarządzali Judeą i Lewantem od roku 47 przed Chrystusem do 92 naszej ery, a raczej do roku 41, kiedy to żydowski król Agryppa przejął władzę nad Wielką Idumeą i Galileą.

Herod Wielki był człowiekiem o niesamowitej wizji, tolerancji i dążeniach do zachowania pokoju w swoim królestwie, co zresztą osiągnoł podczas swojej ponad czterdziestoletniej kariery jako król Żydów.

http://ngm.nationalgeographic.com/2008/ ... eller-text
http://en.wikipedia.org/wiki/Herod_the_Great
http://www.maat.it/livello2-i/erode-i.htm

Aby zadowolić Żydów, Herod popełnił trzy największe w swoim życiu błędy; najpierw rozwiódł się ze swoją pierwszą żoną Doris, aby poślubić żydówkę Mariannę którą mu Żydzi podsunęli, a potem pozwolił aby na terenie Świątyni Boga, Żydzi zbudowali sobie swoją świątynię - świątynię Salomona / Synagogę Szatana, nawet pozwolił im aby sami ją budowali, co było dobrym pomysłem gdyż zawaliła się ona zanim budowę zakończono.

Trzecim błędem który Herod popełnił było wysłanie wnuków jego żydowskiej żony Marianny do Rzymu, aby mogli się kształcić pomiędzy przyszłymi cesarzami Imperium Rzymskiego. Jednym z tych wnuków był przyszły król żydowski AGRYPA I, największy prześladowca Apostołów Chrystusa i ich Nazarejskiego Kościoła.


Wróćmy teraz do objaśnienia Świątyni Boga, zbudowanej przez Heroda w Wolnym Mieście - Jerozolimie, w której zbierali się aby wielbić Boga NAZAREJCZYCY.

Kiedy Chrystus rzekł: "Weźcie to stąd, a z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!" (Jan 2, 13-25), nie znajdował się On w żydowskiej świątyni Salomona, ale w Świątyni Boga, w Korcie Narodów, Goimów jak to nas nazywają, a nie w świątyni żydowskiej.





Herod, któremu pośmiertnie dodano przydomek "Wielki", za zasługi dla Judaizmu i rozbudowy Ziemi Świętej, był według obecnej Ewangelii Mateusza, i tylko tej Ewangelii, pierwszym człowiekiem który według ewangelii tego pseudo-Mateusza zmartwychwstał, i to tylko po to aby wydać jakiś bezsensowny rozkaz mordowania dzieci w Betlejem, i odejść do historii.

Za czasów rządów synów Heroda Wielkiego - tetrarchów Heroda Antypasa i Filipa, na dworze cesarskim w Rzymie wychowywał się żydowski (może i potomek Heroda Wielkiego) - Agryppa I Wieki, którego Żydzi w Biblii okrzyknęli bogiem. Agryppa I był wnukiem żydowskiej żony Heroda Wielkiego - Hansomejki Marianny, zrodzony z jej syna Arystobula.

Agryppa Wielki urodził się ok. 10 r. przed Chr. i na krótko przed śmiercią Heroda Wielkiego został on wysłany do Rzymu. Wychowywany w rodzinie cesarskiej stał się Żyd Agryppa bliskim przyjacielem syna Ceszrza Tyberiusza, a później Kaliguli (37-41 r. po Chr.), który po dojściu do władzy podarował mu tereny w Palestynie zarządzane przez Heroda Filipa, a także ziemie Heroda Antypasa, który dzięki przyszłemu żydowskiemu królowi Agryppie Wielkiemu, popadł w niełaskę i został deportowany przez Kaligulę do Galii.

Wszystkie przywileje Agryppy I potwierdził Klaudiusz (41-54 po Chr.), następca Kaliguli, dodając mu Judeę i Samarię oraz tytuł konsula. Żydowski król Agryppa zarządzał więc terytorium (lata 41-44) zbliżonym rozmiarami do królestwa Heroda Wielkiego.

Kilkakrotnie wzmiankowany w Dziejach Apostolskich, żydowski król Agryppa I był prześladowcą pierwszych chrześcijan odpowiedzialnym za ścięcie Jakuba i uwięzienie Piotra.

Po nagłej śmierci żydowskiego króla Agryppy, władzę przejął jego syn Agryppa II. Lojalny wobec Rzymian przeżył wybuch pierwszego powstania żydowskiego w 66 r. Udzieliwszy poparcia Tytusowi, zdobywcy Jerozolimy, po upadku powstania przeniósł się do Rzymu, gdzie zmarł ok. 93 r.


Nie o Herodzie tu jednak miała być mowa ale o Świątyni Boga przez niego zbudowanej.

Kiedy więc Chrystus rzekł: "Weźcie to stąd, a z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!" (Jan 2, 13-25), nie znajdował się On w żydowskiej Świątyni Salomona, ale w Świątyni Boga, w Korcie Narodów, Goimów jak to nas Żydzi nazywają, a nie w świątyni żydowskiej.

Świątynia Salomona, rozbudowana za czasów żydowskiego króla Agrypy, była zbudowana na terenie ŚWIĄTYNI BOGA, była niewielkich rozmiarów i została ona całkowicie rozebrana przez Rzymian.

Na jej terenie Bizantyjczycy postawili Machometom meczet który stoi do dziś.





Nad głównym wejściem do ŚWIĄTYNI BOGA znajdowała się rzeźba Złotego Orła, Nazarejskiego / Orientalnego symbolu BOGA, tak jak dziś w Kościołach znajdują się Krucyfiksy / Krzyże jako symbol Boga Żydo-Chrześcijańskiej religii.

W czwartym roku przed Chrystusem, podżegani przez Faryzeuszy żydowscy młodzieńcy odrąbali ten symbol Boga - Złotego Orła, który umieszczony był nad głównym wejściem do Świątyni Boga w Wolnym Mieście Jerozolimie.

Józef Flawiusz (który sam był faryzeuszem, więc jego opisy są stronnicze / pro Żydowskie), dokładnie opisuje nam o tym zajściu w swoim dziele - Wojny Żydów.

Józef Flawiusz
Wojna żydowska

http://biblioteka.kijowski.pl/antyk%20r ... dowska.pdf


KSIĘGA I

Rozdział XXXIII

1. Stan jego zdrowia (Heroda Wielkiego) pogarszał się z dnia na dzień, gdyż oprócz dolegliwości starczego wieku dręczyło go przygnębienie. Miał już bowiem blisko siedemdziesiąt lat, a tragiczne przeżycia związane z dziećmi tak zatruły mu duszę, że nie nęciły go żadne przyjemności życia nawet wtedy, gdy cieszył się jeszcze dobrym zdrowiem. Do pogorszenia się jego stanu przyczyniła się także świadomość, że Antypater ciągle żyje. Postanowił tedy natychmiast go zgładzić, jak tylko poczuje się lepiej, i nie traktować tego jako sprawy o drugorzędnym znaczeniu.


2. Do tych zmartwień jego doszło jeszcze powstanie ludu. W mieście żyło dwu mężów uczonych w Piśmie428, którzy uchodzili za najznakomitszych znawców praw ojczystych i dlatego cieszyli się szczególnym poważaniem w cały narodzie.

Jednym był Juda, syn Seforajosa, drugim Mattias, syn Margalosa. Gromada młodych słuchaczy przychodziła do nich na objaśnianie praw i dzień w dzień skupiała się wokół nich istna armia ludzi w kwiecie wieku. Gdy w owym czasie mężowie ci dowiedzieli się, że król (Herod) podupada na siłach wskutek zgryzoty i choroby, rozpowszechniali wśród znajomych pogląd, że właśnie nadszedł najodpowiedniejszy czas, aby wziąć wreszcie pomstę za obrazę Boga i zniszczyć przedmioty, które sporządzono gwałcąc ojczyste prawa. Zabraniały one bowiem umieszczania w Przybytku czy to wizerunków, czy to posągów, czy też podobizn jakiegoś żywego stworzenia.

Tymczasem z rozkazu króla sporządzono nad wielką bramą złotego orła429.

Tedy owi mężowie uczeni w Piśmie nawoływali do odcięcia go twierdząc, że jeśli powstanie jakieś niebezpieczeństwo, piękną będzie rzeczą stracić w obronie prawa ojczystego nawet życie; ci bowiem, których taki los spotka, będą mieć duszę nieśmiertelną i zażywać wiecznej szczęśliwości430, gdy tymczasem marni ludzie, którym obca jest ta mądrość, w swojej niewiedzy najwyżej cenią sobie życie i wolą umrzeć z powodu choroby niż dla cnoty.

3. Kiedy oni jeszcze przemawiali w tym duchu, rozeszła się wieść, że król już dogorywa. Z tym większą przeto śmiałością młodzi ludzie przystąpili do dzieła. I oto w samo południe, kiedy rzesza ludu przebywała w świątyni, spuścili się z dachu na grubych linach

i siekierami odrąbali złotego orła.

O tym natychmiast doniesiono dowódcy królewskiemu431, który pośpieszył tam ze znacznym zastępem ludzi, pochwycił około czterdziestu młodych mężów i przyprowadził do króla. Gdy ten zwrócił się najpierw do nich, czy to

STRONA 58

prawda,

że poważyli się odciąć złotego orła,

odpowiedzieli twierdząco. Gdy z kolei chciał się dowiedzieć, na czyj rozkaz to uczynili, odrzekli: - „rozkazu prawa ojczystego". Na następne pytanie, dlaczego tak się radują w obliczu śmierci, odpowiedzieli, że po śmierci będą cieszyć się o wiele większym szczęściem.

4. Ta postawa tak rozwścieczyła króla, że na chwilę zapomniał o chorobie i przybył na zgromadzenie432. Tutaj wystąpił z gwałtownym oskarżeniem

owych uczonych mężów jako świętokradców,

którzy pod pozorem wypełnienia nakazów prawa zamierzali popełnić znacznie gorsze czyny,

i żądał ukarania ich jako bezbożników.

Lud jednak, bojąc się, aby badania nie rozciągnięto na wielką liczbę ludzi, prosił, aby przede wszystkim ukarał inspiratorów tego czynu, następnie tych, których złapano na gorącym uczynku, a odwrócił gniew od innych. Król bardzo niechętnie zgodził się i tych, co spuszczali się z dachu oraz mężów uczonych w Piśmie, rozkazał spalić żywcem433, a pozostałych, których pochwycono, oddał oprawcom na stracenie."



OBJAŚNIENIA

Rozdział XXXIII

„428. Greckiego wyrazu oznaczającego płatnego nauczyciela (szczególnie wymowy i filozofii), Józef używa w sensie Ñrabbi" (Ñuczony w Piśmie").


429. Orzeł był orientalnym symbolem Boga,
dla Żydów nie był nieprzyzwoitym.
Umieszczania orła na bramie Przybytku jako ozdoby z pewnością lud nie odczuł jako prowokacji. Może widziano w nim także znak władzy Heroda, czyli rodzaj zwierzęcia herbowego, jak w hellenizmie orientalnym. Bliżej o tym zob. O. Michel, O. Bauern- feind, dz. cyt., Bd. I, s. 425 (Exkurs III: Der Adler om Tempel zu Jerusalem).


430. O nauce faryzeuszów o życiu po śmierci zob 2, 162 n; esseńczyków 2, 154 nn. Nadto: 3, 374; 6, 47; 7, 344-346.

431 Chodzi o dowódcę straży świątynnej, którego zadaniem było pilnowanie porządku na terenie świątyni; w hierarchii zajmował miejsce zaraz po arcykapłanie (por. Dz 4, 1; 5, 24, 26; BJ 6, 294; Antiq. 20, 131).

432 To zebranie odbyło się według Antią. 17, 161 w teatrze w Jerychu, ale nie było to zebranie ludu, lecz urzędników.

433 Według Antiq. (17, 167) w nocy po spaleniu młodzieńców nastąpiło
zaćmienie księżyca, a więc, jak wskazują nowsze obliczenia, 12-13 marca 4
r. przed Chr.”


http://1.bp.blogspot.com/-5xsNQ-qHNFw/U ... -eagle.jpg


Pozdrawiam
George

[wybrana]

george
A dlaczego orzeł złoty był orientalnym symbolem Boga?
Dlaczego ma być symbolem dla chrześcijan?
Krzyż oznacza złożoną ofiarę Chrystusa na nim.

[George]

george
A dlaczego orzeł złoty był orientalnym symbolem Boga?
Dlaczego ma być symbolem dla chrześcijan?
Krzyż oznacza złożoną ofiarę Chrystusa na nim.

Pytasz dlaczego Orzeł był symbolem oryginalnego Chrześcijańskiego / Nazarejskiego Kościoła ?
Może objaśnienie z Wiki pomoże trochę ci to zrozumieć.

https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Orzeł_(symbol)

Tak, masz rację, Krzyż oznacza uśmiercenie Chrystusa, zwłaszcza taki krzyż na którym On tam nadal wisi.
I jakie to może mieć znaczenie jeśli nie pokonania Go przez Żydów ?

[wuka]

Tak na gorąco mam dwa skojarzenia:
1. Orzeł zjada węża. Bóg pokonuje Złego
2. "Lecz ci, którzy ufają Panu, nabierają siły, wzbijają się w górę na skrzydłach jak orły, biegną, a nie mdleją, idą, a nie ustaj" Izajasz 40,31

Kolejne znakomite opracowanie.

[RN]

Symbolem chrześcijaństwa chyba jest jeszcze ryba.