Nowe odkrycia w księgach prorockich
Moderatorzy: Bobo, kansyheniek, booris, Junior Admin, Osoby odpowiedzialne za forum, Moderatorzy
-
Serafin
- Posty: 11
- Rejestracja: 09 maja 2014, 15:33
- Lokalizacja: lubelskie
Nowe odkrycia w księgach prorockich
Chciałbym żebyście powiedzieli mi, co myślicie na temat odkryć, których dokonałem w Biblii. Link do mojej książki umieściłem w podpisie. Życzę miłej lektury.
-
Serafin
- Posty: 11
- Rejestracja: 09 maja 2014, 15:33
- Lokalizacja: lubelskie
-
Dezerter
- Posty: 3631
- Rejestracja: 16 sie 2009, 22:50
- Lokalizacja: Inowrocław
- Kontakt:
Spis Treści
Prolog.............................................................................................................................................3
Czterej Jeźdźcy………………………………………………………………………………….7
KSIĘGA ZACHARIASZA
Wizje Zachariasza...........................................................................................................13
Mowy Prorockie………………………………………………………………………..16
KOŃ TRUPIOBLADY
Księga Jeremiasza...........................................................................................................20
Księga Habakuka………………………………………………………………………40
Księga Malachiasza…………………………………………………………………….42
Księga Nahuma…………………………………………………………………………44
USA – CZARNY KOŃ
Księga Ozeasza………………………………………………………………………....47
KOŃ OGNISTY
Widzenie Abdiasza……………………………………………………………………..55
Księga Joela……………………………………………………………………………..56
SYJON – BIAŁY KOŃ
Księga Izajasza………………………………………………………………………….59
Wybrane Psalmy………………………………………………………………………..90
ZWYCIĘZCA
Księga Ezechiela………………………………………………………………………..92
Księga Micheasza……………………………………………………………………...105
Druga Księga Królewska……………………………………………………………...109
MOWY PRZECIW NARODOM
Egipt……………………………………………………………………………………117
Tyr……………………………………………………………………………………...122
Edom…………………………………………………………………………………...123
Filistea………………………………………………………………………………….125
Moab…………………………………………………………………………………....126
Ammon…………………………………………………………………………………128
Asyria…………………………………………………………………………………..129
Elam……………………………………………………………………………………130
Arabia…………………………………………………………………………………..130
Damaszek………………………………………………………………………………131
Kusz…………………………………………………………………………………….132
PIĄTA PIECZĘĆ
Księga Jonasza………………………………………………………………………...133
APOKALIPSA W ŚWIETLE PROROKÓW
Apokalipsa Świętego Jana…………………………………………………………….135
Ps
Dezerter pisze - interesowany?
Prolog.............................................................................................................................................3
Czterej Jeźdźcy………………………………………………………………………………….7
KSIĘGA ZACHARIASZA
Wizje Zachariasza...........................................................................................................13
Mowy Prorockie………………………………………………………………………..16
KOŃ TRUPIOBLADY
Księga Jeremiasza...........................................................................................................20
Księga Habakuka………………………………………………………………………40
Księga Malachiasza…………………………………………………………………….42
Księga Nahuma…………………………………………………………………………44
USA – CZARNY KOŃ
Księga Ozeasza………………………………………………………………………....47
KOŃ OGNISTY
Widzenie Abdiasza……………………………………………………………………..55
Księga Joela……………………………………………………………………………..56
SYJON – BIAŁY KOŃ
Księga Izajasza………………………………………………………………………….59
Wybrane Psalmy………………………………………………………………………..90
ZWYCIĘZCA
Księga Ezechiela………………………………………………………………………..92
Księga Micheasza……………………………………………………………………...105
Druga Księga Królewska……………………………………………………………...109
MOWY PRZECIW NARODOM
Egipt……………………………………………………………………………………117
Tyr……………………………………………………………………………………...122
Edom…………………………………………………………………………………...123
Filistea………………………………………………………………………………….125
Moab…………………………………………………………………………………....126
Ammon…………………………………………………………………………………128
Asyria…………………………………………………………………………………..129
Elam……………………………………………………………………………………130
Arabia…………………………………………………………………………………..130
Damaszek………………………………………………………………………………131
Kusz…………………………………………………………………………………….132
PIĄTA PIECZĘĆ
Księga Jonasza………………………………………………………………………...133
APOKALIPSA W ŚWIETLE PROROKÓW
Apokalipsa Świętego Jana…………………………………………………………….135
Ps
Dezerter pisze - interesowany?
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
http://zchrystusem.pl/
-
Serafin
- Posty: 11
- Rejestracja: 09 maja 2014, 15:33
- Lokalizacja: lubelskie
Na prośbę Agresta zamieszczam rozdział: Mowy przeciw narodom.
Mowy przeciw Narodom
Egipt
Księga Jeremiasza
Francuski kontratak: Wyruszenie do boju to chrystianizacja rozpoczęta przez Francję. Konie i rumaki to przywódcy Nowego Kościoła. Ustępowanie i ucieczka oznacza, że Francja poniesie w pierwszej fazie wojny z muzułmanami dotkliwą porażkę. Eufrat to symbol wiary islamskiej. Brzeg Eufratu to linia frontu. Podnoszący się Nil oznacza, że Francja otrząśnie się po początkowych niepowodzeniach. Pieniąca się woda to wiara Nowego Kościoła przyjęta przez Francuzów. Spienienie oznacza gotowość do krwawej rozprawy z wrogami chrześcijaństwa. Miasto to światowy system. Rydwany symbolizują chrystianizację. Wojownicy to szerzyciele chrześcijaństwa. Kuszyci i Putyci to prawdopodobnie afrykańscy imigranci. Ludujczycy napinający łuk oznaczać mogą wysłanników Syjońskiego Kościoła. Łuk - zob. Obj 6;2. Dzień odwetu, to dzień w którym muzułmanie znajdą się w defensywie. Północ to symbol odstępstwa. Eufrat symbolizuje islam. (46;1-10).
Lekarstwo dla Francji: Gilead to Syjon. Balsam to nauka Syjońskiego Kościoła. Dziewica, Córa Egiptu, to francuski Nowy Kościół. Lekarstwa to sposoby na podniesienie morale. Hańba oraz bolesne wołanie spowodowane są porażką w wojnie z muzułmanami.
(46;11-12).
Ukaranie Francji: Nabuchodonozor to król muzułmanów. Egipt to Francja. Migdol, Nof i Tachpanches to miasta francuskie. Miecz - zob. Obj 6;4. Apis to wymyślony przez Francję laicyzm. Powrót do ojczystej ziemi to przyjęcie wiary Nowego Kościoła. Faraon to władze francuskie. Imię: Wrzawa, gdy czas upłynął oznacza, że władze francuskie stawią skuteczny opór dopiero wtedy, gdy większość terenów Francji i Europy wpadnie w ręce muzułmanów. Karmel wśród morza to potęga nawróconej Francji. Będzie ona w tej części kontynentu ostoją Nowego Kościoła. Wygnanie oznacza islamizację. Córa Egiptu to francuski Kościół. Bąk z północy to imperium muzułmańskie. Najemnicy to muzułmanie mieszkający we Francji. Podobieństwo do jałowic oznacza, że będą oni ścigani przez francuskich chrześcijan podobnie jak oni ścigani byli przez muzułmanów. (46;13-21).
Jego głos - tzn. głos króla muzułmanów. Wąż to symbol pogaństwa i Szatana. Las to francuscy możni. Szarańcza symbolizuje muzułmanów. Córa Egiptu to francuskie chrześcijaństwo. Amon w No to odstępcze kulty katolickie. Bóstwa Egiptu to ateizm. Królowie Egiptu to laicka władza. Nabuchodonozor to król muzułmański. To, że Egipt będzie zamieszkany jak przedtem oznacza, że Francja ocali swój byt polityczny. (46;22-26).
Francuscy chrześcijanie: Izrael to francuscy chrześcijanie. Daleki kraj to islam. Niezmącony spokój nastąpi w czasach Nowego Jeruzalem. Narody, w których rozproszono Jakuba to katolicy, muzułmanie i ateiści. Sprawiedliwa kara to chwilowe wydanie francuskich chrześcijan w ręce muzułmanów. (46;27-28).
[46;1-28]
Księga Izajasza
Przymierze Francusko-papieskie: Egipt to Francja. Ci, którzy zstępują do niego po pomoc to papiestwo i kraje południowej Europy. Ufność złożona w koniach i rydwanach to poleganie na francuskiej sile militarnej. Dom złoczyńców to papiestwo. Pomoc dla źle postępujących to francuscy sprzymierzeńcy papiestwa. Przeciwstawienie człowiek-Bóg, oraz ciało-duch, podkreśla laicki charakter Francji. Wspomożyciel to Francja. Wspomagany to papież. (31;1-3).
Zniszczenie ateizmu: Egipt to tutaj ateizm. Obłok to symbol proroctwa. Wkroczenie do Egiptu na obłoku to rozpoczęcie działalności Nowego Kościoła. Bożki egipskie to śwoatowa nauka. Serce Egiptu to ateizm. Egipcjanie to ateiści. Duch ożywiający Egipt to laicka ideologia. Szukanie rady u bożków, czarodziejów, wróżów i czarnoksiężników oznacza, że ateiści ulegną Wielkiemu Zwiedzeniu. Srogi pan to król muzułmanów. Wody z morza to krnąbrny lud Europy. Ramiona Nilu to ateiści. Roślinność to możni ateiści. Rybacy to przedsiębiorcy. Ryby to robotnicy. Ludzie pracujący koło lnu, gęplarki i tkacze to ludzie, którzy pokładają ufność jedynie w pracy swoich rąk. (19;1-9).
Książęta Soan i głupia rada to ateistyczna elita intelektualna. Faraon to światowa laicka władza polityczna. Obłędem jest tworzenie Szkarłatnej Bestii. Wymiotowanie jest głoszeniem nauki Zwiedzenia. Zejście z drogi oznacza porzucenie ateizmu na rzecz bałwochwalstwa. Głowa to starszy i dostojnik. Ogon to prorok i nauczyciel kłamstwa.
(19;10-15).
Losy Francji: Egipcjanie to ateiści. Poruszenie ręki Pana to ustanowienie Nowego Kościoła. Ziemia Judzka to Nowy Kościół. Kraj egipski to Francja. Miasta Kananejskie oznaczać mogą Normandię. Ir-Haheres, czyli Miasto Słońca, to prawdopodobnie rejon opanowany przez Nowy Kościół. Ołtarz Pana po środku kraju egipskiego, oraz stela przy jego granicy oznaczają, że Francja stanie się państwem rządzonym przez chrześcijan. Ciemiężyciel to król muzułmański. Wybawiciel to chrześcijański król francuski. Ofiary symbolizują wypełnianie prawa. Wypełnienie ślubów oznacza, że francuzi walnie przyczynią się do triumfu Nowego Kościoła. Ciężkie dotknięcie to wydanie w ręce muzułmanów. Asyria to imperium muzułmańskie. Otworzenie drogi spowodowane będzie nawróceniem muzułmanów. Izrael to Syjon. (19;16-25).
Ateiści stają się odstępcami: Naczelny dowódca to papież. Zdobycie miasta to opanowanie światowego systemu religijnego w czasach Szkarłatnej Bestii. Izajasza symbolizuje Nowy Kościół. Wór na biodrach - por. Obj 11;3. Obuwie to symbol panowania. Trzy lata to prawdopodobnie okres od ustanowienia Szkarłatnej Bestii do wybuchu rebelii w Stanach Zjednoczonych. Egipt to symbol ateizmu. Król asyryjski to król muzułmanów. Obnażone pośladki to sromota bałwochwalstwa. Hańba Egiptu spowodowana będzie porażką rzekomego racjonalizmu ateistów. (20;1-6).
Księga Ezechiela
Laicka władza: Faraon to ateistyczni władcy. Egipt to ateiści. Rozciągnięcie wśród rzek oznacza panowanie nad mnogimi ludami (por. Obj 17;15). Wypowiedź faraona to uzurpowanie sobie Bożej władzy. Ryby to ludzie pokładający jedyną ufność w pracy swoich rąk. Wydobycie z rzek oznacza pozbawienie wpływów i zwolenników. Pustynia symbolizuje zanik ateizmu. Ptaki powietrzne to armie nawróconych. Zwierzęta to narody. Pożarcie oznacza wchłonięcie. Oparcie z trzciny symbolizuje słabość laickiej władzy wobec naporu muzułmanów. Dom Izraela to chrześcijaństwo. (29;1-7).
Dalsze losy ateizmu: Miecz oznacza wojny. Zwierzęta to narody. Ziemia egipska to ateizm. Przestrzeń od Migdol do granic Kusz to cały obszar Egiptu, a więc cały ateizm. Kraje to wyznania. Miasta Egipskie to świeckie ideologie. Rozproszenie wśród narodów oznacza rozproszenie wśród chrześcijan. Patros to państwo, które zlaicyzuje się w okresie Bożego panowania. (29;8-16).
Ateiści łupem papieża: Nabuchodonozor to papież. Tyr symbolizować może tutaj ekonomię. Wojska Nabuchodonozora to kler. Trud dokonany przeciw Tyrowi to osłabienie władzy ekonomicznej i kultu pieniądza. Kraj egipski to ateizm. Zdobycze to ateiści przyjmujący katolicyzm. Dokonana praca to katolicka ewangelizacja. Wyrośnięcie potęgi domu Izraela oznacza, że chrześcijaństwo odzyska pozycję utraconą na rzecz ateizmu. Tym, który otworzy pośród chrześcijan usta, będzie Zwycięzca. (29;17-21).
Muzułmanie niszczą ateizm: Dzień Pański, oraz czas kary narodów pogańskich, to okres inwazji muzułmańskiej. Dzień chmur to Dzień Pański (por. Am 5;8. Obj 6;12). Miecz oznacza wojnę. Egipt to ateizm. Rozwalenie posad oznacza zdelegalizowanie ateizmu. Kusz, Put, Lud, Kub i cudzoziemcy to Kościoły. Synowie przymierza to Nowy Kościół. Obszar od Migdol do Sjene to cały obszar Egiptu. Wyludnienie oznacza zanik ateizmu. Miasta Egiptu to ateistyczne ideologie. Ogień to islamizacja. Poplecznicy to ludzie dążący do utrzymania pozycji ateizmu. Wysłannicy na okrętach to misjonarze Nowego Kościoła. Kusz to ateiści, których nie dosięgnie najazd muzułmański. Ten, który nadchodzi, to Bóg. (30;1-9).
Król babiloński to król muzułmański. Wysuszone rzeki to wiara chrześcijańska. Źli ludzie to ludzie dokonujący siłowej islamizacji. Usunięcie władcy z ziemi egipskiej oznacza, że ateizm nie będzie już wiodącą światową ideologią. Bałwany i miasta egipskie, to ateistyczne ideologie. Patros to kraina pochodzenia Egipcjan, oznaczać może ona humanizm. Ogień to islamizacja. Soan to edukacja (por. Iz 19;11). No, to najprawdopodobniej kultura mediów. Sin oznaczać może nauki przyrodnicze. Młodzieńcy to apologeci ateizmu. Tachpanches symbolizuje z kolei kulturę polityczną. Córki Egiptu to świeckie organizacje. (30;10-19).
Islam zajmuje miejsce ateizmu: Faraon to ateistyczna władza. Ramię jest symbolem mocy i siły. Złamanie ramienia to osłabienie ateizmu poprzez wprowadzenie światowego systemu religijnego opartego na katolicyźmie. Miecz oznacza wojnę. Złamanie ranienia zdrowego jak i nadłamanego, spowodowane będzie najazdem muzułmanów. Król babiloński to król muzułmanów. Osłabnięcie ramion faraona to upadek morale władców ateistycznych. Egipcjanie i ziemia egipska to ateiści. Narody i kraje to wyznania i religie. (30;20-26).
Księga Daniela
Fragment 11;5-12 odnosi się do walki Ptolemeuszy z Seleucydami. To, że znów powstanie król północy oznacza, że będzie to inny król i inne królestwo. Chodzi tym razem o imperium rzymskie. Wyrażenie kres czasów, odnosi się do końca panowania potęg helleńskich (por. 7;6-7). Wyruszenie z mocą i wielkim wojskiem oraz taborem, obrazuje przedsięwzięcie jakim były podboje rzymskie. Wystąpienie wielu przeciw królowi południa, to osłabienie władzy króla Egiptu, poprzez ustanowienie w Egipcie administracji rzymskiej oraz wcielenie Egiptu do imperium. Synowie gwałtowników to żydowscy powstańcy. Wypełnienie widzenia - zob. Mt 24;15-22. Warowne miasto to Jerozolima, która nie przyjęła Mesjasza. Siły południa to prawdopodobnie gnostycy. Naród Jego wybrany to naród Boga, czyli chrześcijanie. (11;13-15).
Ten, który wyjdzie przeciw niemu, to prawdziwy Kościół (por. Obj 2;8-11). Traktowanie według swej woli to okres prześladowań. Utrzymanie we wspaniałym mieście oznacza zachowanie autorytetu cesarza wśród chrześcijan. Spustoszenie to wprowadzenie do chrześcijaństwa elementów pogańskich. Królestwo króla południa to król franków. Jedna z kobiet to podległy Rzymowi Kościół frankoński (por. Obj 17;5). Wyspy to niezależne wspólnoty chrześcijańskie. Wódz króla północy to Odoaker, arianin i barbarzyńca. Był on wodzem legionów rzymskich. W roku 476 zdetronizował ostatniego cesarza zachodu, Romulusa Augustusa, i ustanowił w Rzymie panowanie Ostrogotów. Zwrócenie wzroku ku twierdzom, to próba przejęcia terenów imperium przez Ostrogotów, Wizygotów i Wandali. Upadek i zupełne zniknięcie to efekt zniszczenia państw ariańskich. (11;16-19).
Ten, który pośle poborcę daniny to prawdopodobnie Justynian, który kontrolował Rzym zaledwie kilka lat. Ten, który nie otrzymał godności królewskiej to papież. Intrygi dotyczą zapewne sfałszowania dokumentu, który mówi o rzekomym przekazaniu władzy cesarskiej nad imperium rzymskim w ręce papieża. W roku 476, Romulus Augustus przekazał insygnia cesarskie Bizancjum. Insygnia odesłane do Rzymu w roku 538 dawały papieżowi jedynie religijny tytuł Pontifex Maximus. Wojsko to siły bizantyjskie. Książę sprzymierzony to król Longobardów. Wkroczenie do najbogatszych krain to utworzenie Państwa Kościelnego. Między nich - tzn. między biskupów. Warownie to ośrodki pozostające pod panowaniem bizantyjskim. Do czasu - tzn. do podbicia terenów wschodnich przez muzułmanów. (11;20-24).
Król południa to król frankijski z dynastii Merowingów. Ci, którzy jedli z jego stołu to sprzymierzeni z papiestwem majordomowie. Kłamstwo mówione przy jednym stole, odnosi się do wydarzeń z 25 grudnia 800 roku, kiedy to Karol Wielki został ukoronowany przez Leona III na cesarza Rzymu. Leon III twierdził, że robi z wdzięczności za przywrócenie mu władzy papieskiej. Bizancjum, dopiero po trzynastu latach uznało tytuł Karola. Stało się to dzięki wspomnianemu wyżej fałszerstwu. Wyrażenie kres czasu - odnosi się do czasu ustanowienia systemu polityczno-religijnego, systemem tym jest Szkarłatna Bestia. Wielki łup to zapoczątkowanie cezaro-papizmu, systemu, w którym papież rościł sobie prawo do zwierzchności nad władzą świecką. Kiedy Kościół Katolicki zaczął głosić z ambon ideę cezaro-papizmu, Karol Wielki uznał, że zgoda na koronację z rąk papieża była błędem. Przyczyniło się to bowiem do upadku autorytetu cesarza wśród niższych, podatnych na propagandę duchowieństwa, warstw społeczeństwa. (11;25-28).
Ponowne wkroczenie to koronowanie w Akwizgranie Ludwika Pobożnego, syna Karola Wielkiego. Niepowodzenie polegało na tym, że tym razem władca odebrał koronę z rąk papieża i sam włożył ją sobie na głowę. Okręt symbolizuje potęgę handlową. Okręty kittejskie to rosnące w siłę: Wenecja, Florencja, Genua, Piza i Mediolan. Ci, co opuścili święte przymierze to ludzie zwracający się ku bałwochwalstwu. Wojsko to teolodzy. Świątynia-twierdza to święci Najwyższego (zob. Obj 13;7). Wieczna ofiara z 8;12, zamiast której składany jest występek, dotyczy święcenia Sabatu. Tutaj mowa jest o codziennej ofierze, ofiara ta symbolizuje zachowywanie drugiego przykazania. Jego zniesienie nastąpiło w roku 787. Ohyda ziejąca pustką to kult przedmiotów i obrazów. Wydarzenia te były drugim wypełnieniem przepowiedni z Mt 24;15-22. Trzecie nastąpi w czasach ostatecznych. Ludzie znający Boga to między innymi Waldensi i Albigensi, którzy zbiegli w tym czasie w góry. Miecz, ogień i łupiestwa, to wymierzone w heretyków krucjaty. Podstępne przyłączanie to inkwizycyjna infiltracja. Oczyszczenie i wybielenie upadłych mędrców zob. Obj 6;9-11.
(11;29-35).
To co zostało postanowione - zob. Obj 13;1-10. Bóg przodków to system władzy oparty na ściąganiu podatków. Kobiety symbolizują Kościoły. Ulubieniec kobiet to system stworzony według Bożego zamysłu. Bóg twierdz to system feudalny. Twierdze to zamki feudałów (11;36-39).
Czas ostatni rozpoczyna się w roku 1798. Król południa to Napoleon. Zalanie oznacza laicyzację. Wspaniały kraj to chrześcijaństwo. Polegli to ludzie, którzy stracili wiarę. Libijczycy i Kuszyci to sprzymierzeńcy ateistów. Możliwe, że chodzi tu o wyznawców religii orientalnych. Wschód symbolizuje początek panowanie Bożego. Północ to odstępstwo. Wieści ze wschodu to działalność Prawdziwego Kościoła. Wieści z północy to plany utworzenia Szkarłatnej Bestii. Morze to symbol krnąbrnej Europy. Góra świętej wspaniałości to Królestwo Boże. Dojście do końca oznacza koniec ateizmu. (11;40-45) *
Wystąpienie Michała jest równoznaczne z przywróceniem Izraelowi (chrześcijanom) królestwa. Ucisk to islamizacja. Zapisani w księdze to członkowie Nowego Kościoła, którzy zgromadzą się na Syjonie. Czasy ostateczne to okres trwający od roku 1798. Ci, którzy dociekali, to adwentyści. Rzeka symbolizuje krnąbrność ludów Europy. Dwa brzegi to początek i koniec jej trwania. Dwie postacie symbolizują królestwo Izraela i królestwo Syjonu. Obwieszczenie końca nieprawości z 12;7 - por. Obj 10;5-7. Trwanie do czasu, czasów i połowy czasu oznacza, że będzie trwało to do roku 1798, czyli do czasu ostatecznego. Nie jest jednak powiedziane, że wtedy się skończy. Przeciwnie, powiedziane jest, że: wszystko dokona się, kiedy dobiegnie końca moc niszczyciela świętego narodu. Moc papieża dobiegnie końca dopiero po zniszczeniu papiestwa i imperium muzułmańskiego. Usłyszenie i niezrozumienie oznacza, że w czasie ostatecznym funkcjonować będzie mylna interpretacja tego proroctwa. Obłożenie pieczęcią do czasu ostatecznego oznacza, że proroctwo to odczytane zostanie dopiero w czasie powstania Nowego Kościoła. Oczyszczeni, wybieleni i wypróbowani - zob. Obj 3;4. Przewrotni to adwentyści przeciwni Nowemu Kościołowi. Roztropni to ludzie przyjmujący wiarę Nowego Kościoła. (12;5-10).
Dalej podane są daty zakończenia wiecznej ofiary, związanej z małym rogiem, oraz zgubnej nieprawości związanej z południem, czyli ateizmem. Data końca przybytku i podeptanych zastępów związanych ze wschodem i wspaniałym krajem, została już podana w rozdziale ósmym, jest to rok 1844. (8;9-14).
O obrzydliwości spustoszenia mówi również fragment 9;27. Skrzydło świątyni symbolizuje tam Kościół Katolicki. To, że ohyda spustoszenia przetrwa do końca czasu, dowodzi że katolickie bałwochwalstwo dotrwa co najmniej do czasu utworzenia Nowego Kościoła. (9;27).
Zniesienie codziennej ofiary, czyli drugiego przykazania, nastąpiło w roku 787. Rok 2077 byłby zatem datą ostatecznego zniesienia wiecznej ofiary występku, czyli zlikwidowaniem kultu przedmiotów i obrazów. 1335 dni prowadzi z kolei do roku 2122. Jest to prawdopodobnie data zniszczenia zgubnej nieprawości, reprezentowanej przez wrogów atakujących w tym czasie Syjon. (12;11-13).
Tyr
Księga Ezechiela
Tyr jest symbolem kapitalizmu. Jerozolima to chrześcijaństwo. Rozbicie jej bramy to skutek dominacji ateistów. Liczne narody to katolicy, muzułmanie oraz Nowy Kościół. Mury to struktury personalne. Proch to oszustwa handlarzy. Skała symbolizuje oparcie. Sieci to symbol Kościoła prowadzącego chrystianizację. To, że Tyr stanie się miejscem ich suszenia oznacza, że handel zostanie zaprzęgnięty w służbę chrześcijaństwa. Stały ląd to osuszone morze, czyli zislamizowana Europa. Nabuchodonozor to król muzułmanów. Konie to organizacje religijne. Rydwany symbolizują szerzenie islamu. Jeźdźcy to przywódcy religijni. Wojsko to przywódcy religijni. Wojsko to wierni muzułmanie. (26;1-4).
Zagłada wyspy: Morze symbolizuje ludzi. Zalanie wyspy oznacza, że na skutek gwałtownych wstrząsów społecznych, kapitalizm zostanie zniszczony. Książęta morza to przywódcy krnąbrnej Europy. (26;15-21).
Opis królestwa Tyru: Okręt symbolizuje organizację handlową, w tym przypadku światowy kapitalizm. Morze to krnąbrna Europa. Senir to góra leżąca w dziedzictwie plemienia Dana. Cedry Libanu to przywódcy Stanów Zjednoczonych. Dęby Baszanu to przywódcy Europejscy. Bisior z Egiptu to ateizm. Sydon i Arwad to prawdopodobnie Wielka Brytania. Semer to być może Sumer, miejsce zjednoczenia ludów. Gebal to hebrajska nazwa Byblos. (27;1-9).
Tarcza symbolizuje wiarę, hełm zbawienie (zob. Ef 6;16-17). Ich zawieszenie oznacza porzucenie w celu wykonywania nieuczciwej pracy handlowca. Wojsko na wałach to ludzie czuwający nad ciągłością światowego porządku ekonomicznego. (27;10-24).
Zniszczenie kapitalizmu: Wiatr wschodni to wiatr wywołujący suszę. Symbolizuje on islamizację oraz chrystianizację. Głębia oznaczać może wiarę europejskich muzułmanów i chrześcijan. Opuszczenie statków przez wioślarzy, żeglarzy i sterników oznacza, że ludzie porzucą kapitalizm. (27;25-36).
Władza ekonomiczna: Król Tyru to władza ekonomiczna. Pełnia mądrości to zrozumienie mechanizmów światowej ekonomii. Eden to symbol luksusu. Złoto to władza polityczna. Cheruby to istoty opiekujące się królestwami. Góra Boża to świat. Zrzucenie króla Tyru będzie równoznaczne z objęciem przez Boga panowania nad światem. Kamienie to symbol stałości. Zbezczeszczeniem świątyni, będzie połączenie władzy ekonomicznej z władzą polityczną i religijną, co jest równoznaczne z utworzeniem Szkarłatnej Bestii. Ogień to islamizacja. (28;11-19).
Wielka Brytania: Sydon to kananejskie miasto. Lecz Sydonem nazywano również całą Fenicję. Sydon reprezentuje zatem Wielką Brytanię, która stworzyła kapitalizm. Miecz podniesiony ze wszystkich stron oznacza, że z Wielką Brytanią będą walczyć również kraje chrześcijańskie. (28;20-23).
Chrześcijanie uwolnieni od kapitalizmu: Dom Izraela to zwierzchnicy chrześcijaństwa. Cierń, żądło oraz ci, którzy ich nienawidzą, to władza ekonomiczna wraz z innymi przeciwnikami chrześcijaństwa. Ziemia Izraela to Nowy Kościół. Domy to ośrodki władzy. Winnice to Kościoły. (28;24-26).
Księga Izajasza
Tyr to kapitalizm. Okręty to organizacje handlowe. Tarszisz i warowna przystań to najprawdopodobniej Stany Zjednoczone. Kupcy z Sydonu to Brytyjczycy. Morze to krnąbrna Europa. Brak chłopca i dziewczynki to brak organizacji politycznych i ekonomicznych, które mogłyby uchronić kapitalizm przed zniszczeniem. Egipcjanie to ateiści. Przeprawienie do Tarszisz to prawdopodobnie nawrócenie. (23;1-7).
Uprawianie ziemi oznacza rezygnację z pogoni za zyskiem, i powrót do prostego życia. Córa Tarszisz to amerykańscy protestanci. Córa Sydonu to Kościół anglikański. Jego zhańbienie oznacza połączenie kalwinizmu z katolicyzmem. Kraj Kittim to prawdopodobnie katolicyzm. Chaldejczycy to muzułmanie. Wieże Chaldejczyków to prawdopodobnie muzułmańscy prorocy. Ziemia Sydonu to komercja. Okręty Tarszisz to amerykańskie organizacje handlowe. Ich gród to Wielka Brytania. (23;8-14).
Kapitalizm w Nowym Jeruzalem: Miara dni jednego króla wskazuje, że chodzi tutaj o 70 lat w rozumieniu dosłownym. Miasto to Nowe Jeruzalem. Piosenka nierządnicy to propagowanie przywrócenia kapitalizmu (por. Obj 3;17-18). Poświęcenie zarobków Panu oznacza, że zostaną one przeznaczone na rozwój chrześcijaństwa. (23;15-18).
Księga Amosa
Edom to imperium muzułmańskie. Wydanie uprowadzonych w ręce Edomu oznacza wspieranie islamizacji. Bratnie przymierze to chrześcijańska solidarność. Mury Tyru to finasiści i handlowcy. Pałace to ośrodki władzy. (1;9-10).
Edom
Księga Izajasza
Stróż to Zwycięzca (por. Ez 3;17-21). Noc to Dzień Pański. Ci, którzy pytają to muzułmanie szukający pouczenia w nauce Nowego Kościoła. Ranek to nagroda dla wyznawców Nowego Kościoła. Noc to kara dla opornych odstępców. (21;11-12)
Zniszczenie Włoch: Edom to tutaj Włochy. Poganie to katolicy. Ich wojska to kler. Rozmiękłe góry to podupadłe królestwa Szkarłatnej Bestii. Topnienie wojska niebieskiego i zwijanie niebios oznacza niszczenie chrześcijan. Krzew winny to Kościół Katolicki. Drzewo figowe symbolizuje świecką władzę papieża. Lud przeznaczony na potępienie to katolicy. Miecz Pana to armia muzułmańska (zob. Obj 6;4). Bosra to miasto edomickie symbolizujące Rzym. Słowo bosra oznacza winobranie (zob. Obj 14;15-20). Święcenie ofiary w Bosra oznacza, że rzeź dokonana w Rzymie będzie rodzajem ofiary przebłagalnej za grzech chrześcijaństwa. Lud to włosi. Naród mocarzy to kler. (34;1-7).
To, że będzie to rok odwetu dla Obrońcy Syjonu oznacza że będzie między innymi kara za prześladowanie Nowego Kościoła. Oznaczać może również, że Włochy upadną w ciągu roku. Smoła, siarka i smoła płonąca to prawdopodobnie skutki skażenia i zniszczenia kraju. (34;8-13).
Zdziczałe psy to grupki przeciwników Nowego Kościoła. Hieny to szabrownicy. Kozły to wyznawcy zdeprawowanej religii. Spotkanie i wzajemne przyzywanie oznacza utworzenie państewka na terenie Włoch. Lilit to żeński demon (zob. Obj 18;2). Wąż symbolizuje pogaństwo. Znoszenie i wysiadywanie jaj oznacza szerzenie pogaństwa. Sępy to armie wyznawców Nowego Kościoła (por. Obj 19;17-18). To, że nie patrzą szukając jeden drugiego oznacza spontaniczne działanie. (34;14-17).
Księga Jeremiasza
Edom to tutaj Włochy. Winobranie to zagłada. Dokonujący winobrania to muzułmanie. To, co najskrytsze, to tajemnice papiestwa. Bracia i sąsiedzi to pobliskie narody. To, że Edom nie będzie istniał oznacza, że Włochy utracą byt polityczny. Sieroty i wdowy to ocaleni włosi. Ci, co nie powinni pić kielicha to narody protestanckie. Kielich symbolizuje doświadczenie Bożego gniewu. Bosra to Rzym. (49;7-13).
Zwiastun to Zwycięzca (por. Iz 52;7). On będzie tym, który ośmieli muzułmanów do ataku na Włochy. Groźne położenie oznacza, że jest to centrum starożytnego świata (por. Obj 17;9. 18;7). Lew z gęstwiny nadjordańskiej, oraz wybraniec, to najprawdopodobniej Zwycięzca. On jest podobny do Boga, wezwie Go do przeprowadzenia sądu, i ostoi się na nim. Wywleczenie najmniejszych owiec to całkowita islamizacja. Drżenie ziemi oznacza upadek systemu Szkarłatnej Bestii. Morze Czerwone to krnąbrna Europa. Orzeł to symbol Syjonu (zob. Obj 4;7). Rozpostarcie skrzydeł nad Bosra to zajęcie Rzymu. (49;14-22).
Księga Amosa
Edom to tutaj muzułmanie. Miecz symbolizuje wojnę. Brat Ezawa to Izrael, czyli chrześcijanie. Koniec to Dzień Pański. Ogień to tutaj zniszczenie. Pałace Bosry to administracja muzułmańskiego imperium. (1;11-12).
Księga Ezechiela
Edom to muzułmanie. Dom Judy to przywódcy protestanccy. Wyciągnięcie ręki oznacza prowadzenie wojny. Zwierzęta to narody. Ludzie to wyznawcy. Pustynia oznacza zanik islamu. Miecz to wojna. Lud izraelski to chrześcijanie. Pomsta wykonana ich ręką to chrystianizacja. (25;12-14).
Filistea
Księga Izajasza
Filistea to kraj graniczący z Judą od strony zachodniej. Jest to katolicko-protestanckie państwo z północnej Europy. Kij, który ją smagał to papiestwo. Zarodek węża to pozostałości kultów pogańskich. Żmija i smok skrzydlaty oznaczają, że Filistea stanie się państwem pogańskim (por. Obj 12;1-18). Ubodzy i nędzarze na pastwiskach to Nowy Kościół w Syjonie. Głód oznacza brak nauki. Wygubienie ostatków oznacza, że Filisteę dotknie całkowita zagłada. Dym z północy to muzułmanie. Barbarzyńcy to nazwa odnoszona do Filistynów. Odpowiedź dla ich posłów to odpowiedź na protesty Filistynów, spowodowane migracją filistyńskich chrześcijan do Syjonu. (14;28-32).
Księga Jeremiasza
Wody z północy to muzułmanie. Konie to organizacje religijne. Dudnienie rydwanów oznacza islamizację. Osłabnięcie rąk to upadek morale. Zniszczenie wszystkich Filistynów i wytępienie niedobitków oznacza całkowitą zagładę Filistei. Tyr i Sydon to kapitalizm i Wielka Brytania. Kaftor to Kreta, wyspa zdobyta przez Dorów w czasie najazdu ludów morza. Anakici to zanikająca rasa olbrzymów. Czynienie nacięć to kultywowanie pogańskich praktyk. (47;1-7).
Księga Ezechiela
Mściwe postępowanie, to postępowanie Niemców w II Wojny Światowej. Ich - tzn. żydów. Wyciągnięcie ręki oznacza sprowadzenie wojny. Keretyci to Kreteńczycy, czyli Filistyni. Wykorzenienie Keretytów to całkowita zagłada Niemców. (25;15-17).
Księga Amosa
Edom to muzułmanie. Uprowadzenie ludności i wydanie jej Edomowi, oznacza wspieranie islamizacji. Ogień to zniszczenie. Mury Gazy to struktury państwa niemieckiego. Pałace to niemieckie władze. Dzierżący berło to cesarz restaurowanego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. (1;6-8).
Księga Sofoniasza
Zebranie i zgromadzenie oznacza nawrócenie i ucieczkę do Syjonu. Naród bez wstydu to Niemcy. Dzień Pański to czas, w którym Niemcy zostaną zniszczone. Gaza to południowy rejon Filistei. Jej opuszczenie oznaczać może islamizację Bawarii. Aszkelon to Berlin. Wypędzenie Aszdodu może oznaczać włączenie Frankoni do Francji. Ekron to północny rejon Filistei. Kreteńczycy to Niemcy. Kanaan, ziemia filistyńska, to niemiecka potęga handlowa. Brak mieszkańców oznacza zniszczenie. Pasterze to głosiciele Słowa Bożego. Trzody to wierni. Dom Judy to przywódcy Nowego Kościoła. Leżenie w domach Aszkelonu oznacza objęcie władzy nad terenami niemieckimi. (2;1-7).
Moab
Księga Izajasza
Moab to naród spokrewniony z Izraelem. Graniczy z Judą od strony wschodniej. Spustoszenie Moabu w nocy oznacza, że Moab zostanie zaatakowany niespodziewanie. Zginięcie Ar-Moab i Kir-Moab oznacza, że miasta te zostaną zrównane z ziemią. Córka Dibonu to Cerkiew Moskiewska. Wstępowanie na wyżyny to sprawowanie odstępczego kultu. Ostrzyżenie głów i bród oznacza zniszczenie miast. Nerki symbolizują sumienie. Uchodźcy idący do Soar to wielka ucieczka w głąb Rosji. Wody Nimrim to prawosławna wiara. Trawa to pokarm duchowy. Zapasy to chrześcijanie. Potok Wierzbowy to ideologia najeźdźców, którzy najwyraźniej nie są tożsami z muzułmanami. Drzewa są symbolem możnych. Wierzba to drzewo mające mnóstwo odrośli. Potok Wierzbowy może oznaczać również inwazję mnogiego ludu. Wody Dimonu to prawosławna wiara. Krew oznacza prześladowania religijne. Dodatkowe klęski to atak kolejnego wroga, muzułmańskiego imperium. Lew symbolizuje niszczyciela wiary. Ocalenie to ludność skoncentrowana na terenach wolnych od najazdu. (15;1-9).
Włączenie Rosji do Syjonu: Baranek symbolizuje tutaj królestwo Syjonu (por. Obj 5;6). Posłanie baranka oznacza poddanie rozległych terytoriów Rosji pod władzę Syjonu. Władca krainy to władca Syjonu, prawdopodobnie poprzednik Zwycięzcy. Droga przez pustynię oznaczać tu może pośrednictwo imperium muzułmańskiego. Góra Córy Syjonu to królestwo utworzone przez Nowy Kościół. Córki moabskie to rosyjskie Kościoły. Gniazdo obrane z piskląt oznacza brak alternatywy dla zagrożonych muzułmańską inwazją Rosjan. Przeprawa przez Arnon to przyjęcie wiary Nowego Kościoła. Położenie cienia to ochrona przed muzułmanami, którzy pozostawać będą w poprawnych stosunkach z Syjonem. Pustoszyciel to król muzułmanów. Gnębiciel i ciemiężcy to prawdopodobnie wyżej wymienieni najeźdźcy. Tron to władza królestwa Syjonu. Sędzia to Zwycięzca. (16;1-5).
Rosyjskie chrześcijaństwo: Niesłuszne przechwałki oznaczają, że Rosja będzie przed wybuchem wojny głosić fałszywą propagandę odnośnie swojego potencjału militarnego. Placki z rodzynkami to prawdopodobnie nauka głoszona przez cerkiew. Winnice to Kościoły. Barbarzyńcy to najeźdźcy, różni od muzułmanów. Chodzi tu najprawdopodobniej o Chiny. Rozrzucenie winorośli oznacza wypędzenia. Pustynia to tereny muzułmańskie. Krzewy za morzem to władza sięgająca aż do Alaski. Owoce to prawosławne doktryny. Sady to prawosławni przywódcy duchowni. Wygniatanie wina to badanie Pisma Świętego. Wyżyny symbolizują odstępczy kult. Świątynia Moabu to prawosławie. (16;6-12).
Dalsze losy Rosji: Trzy lata najemnika to trzy literalne lata. Chwalebna moc Moabu to broń atomowa oraz środki do jej przenoszenia. Nikłość ostatków oznacza, że liczba Rosjan w czasie wojny, gwałtownie spadnie. (16;13-14).
Rozdeptanie symbolizuje upokorzenie. Wyciągnięcie rąk oznacza opanowanie rozległego terytorium. (25:10-12).
Księga Jeremiasza
Góra Nebo to potęga Rosji. Sława Moabu to jej mocarstwowość. Cheszbon to Syjon. Luchit to tereny wolne od najazdu, będące miejscem ucieczki. Twierdze symbolizują potencjał strategiczny. Kemosz to odstępcze kulty prawosławia. Dolina i Równina symbolizuje ubóstwo Rosjan. Otrzymanie skrzydeł oznacza włączenie do Syjonu i nawrócenie na wiarę Nowego Kościoła. (48;1-9).
Przelewanie z naczynia w naczynie oznacza wypędzenie. Piwniczni to najeźdźcy. Potłuczone dzbany to zrównane z ziemią miasta. Kemosz to prawosławne kulty. Betel to katolicyzm. Pokładanie w nim nadziei nastąpi w czasach Szkarłatnej Bestii. Niszczyciel Moabu to prawdopodobnie Chiny. To, że wojownicy idą na stracenie oznacza, że olbrzymia przewaga militarna wroga doprowadzi do zagłady rosyjskiej armii. Laska i różdżka to rosyjska władza. Twardość i wspaniałość to jej potęga. Mieszkanka Dibonu to rosyjscy chrześcijanie (48;10-18).
Stanie na drodze oznacza rozważanie minionych wydarzeń. Aroer i Arnon symbolizują Rosjan objętych protektoratem Syjonu. Kraj równinny to nizina zachodnio-syberyjska. Może to być również symbol ubóstwa Rosjan. Miasta, które czeka sąd, to miasta rosyjskie, które ulegną zniszczeniu. Róg to symbol władzy. Chodzi tu dokładnie o jednego z dziesięciu królów Szkarłatnej Bestii (por. Obj 17;12). Wymiotowanie to głoszenie nauk światowego systemu religijnego, opartego na katolicyźmie. (48;19-26).
Izrael to chrześcijanie. Potrząsanie głową wyraża pogardę. Nieszczerość i nieprawdziwość mów to obraz rosyjskiej polityki. Winnica to Kościół. Odrośle sięgające aż do morza to Kościoły sięgające do wschodniego wybrzeża Azji. Zbiory i winobranie to prawdopodobnie ożywienie religijne spowodowane utworzeniem Szkarłatnej Bestii. Sad to władza religijna. Brak wina to brak chrześcijańskich doktryn. Wody Nimrim to prawosławna wiara. Wyżyny to symbol odstępczego kultu. Ofiary dla bożków to pełnienie prawosławnych obrzędów. (48;27-35). Ostrzyżenie każdej głowy i brody oznacza całkowita zagładę rosyjskich miast. Będzie to prawdopodobnie efekt zmasowanego ataku nuklearnego Chin. Ucieczka oznacza migrację na zachód od Uralu. Rozpostarcie skrzydeł orła to wkroczenie wojsk Syjonu (por. Obj 4;7) i zajęcie terenów Rosji. Miasta i twierdze to rosyjskie zaplecze zlikwidowane przez Chińczyków. Dzielni Moabu to pokonane przez Syjon rosyjskie siły skoncentrowane na zachodzie. Zniszczenie Moabu to zlikwidowanie rosyjskiej państwowości. (48;36-42).
Popłoch, przepaść i pułapka to zagrożenia ze strony Chin, imperium muzułmańskiego oraz Syjonu. Ucieczka przed grozą to fala uchodźstwa wywołana zagrożeniem ze strony niszczycielskiego ataku Chin. Wpadnięcie w przepaść oznacza, że Rosjanie zgromadzeni w zachodniej części kraju, zostaną zaatakowani przez imperium muzułmańskie. Schwytanie w pułapkę to włączenie zachodniej Rosji do Syjonu. Cień Cheszbonu to Syjońska protekcja. Ogień z Cheszbonu to interwencja militarna Syjonu. Ci, co czynią wrzawę to przywódcy antysyjońskiej rebelii. Naród Kemosza to prawosławni. Synowie to prawosławne państwa. Córki to prawosławne Kościoły. (48;43-47).
Księga Ezechiela
Moab to Rosja. Dom Judy to przywódcy Kościołów protestanckich. Inne narody to inne religie i wyznania. Grzbiet górski to potęga Rosji. Otworzenie przejścia to ominięcie rosyjskiego systemu obrony. Ammonici - patrz dalej. Synowie Wschodu to mieszkańcy Syjonu. Nie wspominanie między narodami oznacza upadek rosyjskiej i ammonickiej państwowości. (25;8-11).
Księga Amosa
Spalenie kości króla Edomu oznaczać może okrutne postępowanie wobec muzułmanów. Pałace Keriotu to rosyjskie władze. Zginięcie podczas wrzawy wojennej to zagłada spowodowana działaniami militarnymi. To, że stanie się to przy dźwięku rogu oznacza, że śmiercionośny atak na Rosję będzie początkiem wielkiej wojny. (2;1-3).
Księga Sofoniasza
Urąganie ludowi Bożemu to urąganie Nowemu Kościołowi. Zniszczenie Sodomy obrazuje los rosyjskich miast zniszczonych bronią atomową. Reszta ludu Bożego, oraz pozostali z narodów, to mieszkańcy Syjonu. Lud Pana Zastępów to Nowy Kościół. (2;8-10).
Ammon
Księga Jeremiasza
Ammon to kraj chrześcijański, leżący najprawdopodobniej na południe od Syjonu. W czasie inwazji muzułmańskiej, Ammonici przyjmą islam i sprzymierzą się z Abaddonem.
Izrael to chrześcijaństwo. Milkom symbolizuje tutaj islam. Odziedziczenie Gada to oznacza islamizację, przylegającej do Ammonu, części Syjonu. Krzyk wojenny oznacza, że muzułmańskie władze Ammonu zostaną obalone w wyniku wojny. Niszczycielem może być tutaj sam Zwycięzca. Córa buntownicza to ammoniccy wyznawcy islamu. Przerażenie ze wszystkich stron oznacza, że Ammon zostanie spacyfikowany nie tylko przez Syjon. Wydarzenie to nastąpi najprawdopodobniej po Drugim Cudzie. Odmiana Losu to nawrócenie.
(49;1-6).
Księga Ezechiela
Świątynia to Nowy Kościół. Ziemia izraelska to chrześcijaństwo. Dom Judy to przywódcy protestantyzmu. Zbezczeszczenie, pustoszenie i niewola to islamizacja. Synowie Wschodu to mieszkańcy Syjonu. Miejsce popasu wielbłądów to miejsce głoszenia nauki Nowego kościoła wśród Muzułmanów. Trzody oznaczają wiernych. Wyciągnięcie ręki to sprowadzenie wojny. Wyplenienie spośród ludów oznacza zniszczenie ammonickiej państwowości. (25;1-7).
Księga Amosa
Gilead to wschodni Syjonu. Rozcinanie brzemiennych niewiast oznacza niszczenie Kościołów. Brzemienność oznacza gotowość do utworzenia Bożego Królestwa. (1;13-15).
Asyria
Księga Izajasza
Tytuł Pan Zastępów podkreśla władzę Bożą nad przyszłymi wydarzeniami. To, co umyślił i postanowił Bóg, to przyszłość ukazana w proroctwach. Złamanie Asyrii to zniszczenie muzułmańskiego imperium. Góry Boga to chrześcijańskie mocarstwa.
(14;24-27).
Księga Ezechiela
Mowa przeciw Aszszurowi, umiejscowiona jest tu pomiędzy mowami skierowanymi przeciw ateistycznym przywódcom. Aszszur jest więc tutaj nową władzą, zastępującą Faraona. Faraon to ateistyczna władza. Jego poddani to ateiści. Wielkość Faraona to światowa, ideologiczna hegemonia. Aszszur to muzułmańskie imperium. Drzewo jest tu symbolem królestwa. Konary to narody. Wierzchołek to Abaddon, władca imperium (por. Ez 17;3). To, że wyrósł on między chmury oznacza, że uniesie się pychą. Wody to wiara. Otchłań symbolizuje islam (zob. Obj 9;1-3). Strumienie opływające drzewo oznaczają, że islam będzie zapewniał trwałość imperium. Drzewa polne to narody laickie. Płynące do nich strumienie to islamizacja. Ptaki i zwierzęta polne to narody. Cedry w raju Boga, oraz wiecznie zielone cyprysy, to kraje chrześcijańskie. Gałęzie to podbite terytoria. (31;1-9).
Mocarz wśród narodów to Syjon, albo Francja. Cudzoziemcy to chrześcijanie. Najgroźniejsi spośród narodów, to wyznawcy Nowego Kościoła. Góry to chrześcijańskie potęgi. Gałęzie to podbite przez muzułmanów tereny. To, że spadną one na góry oznacza, że przypadną one w udziale chrześcijańskim potęgom. Konary, które utonęły, to zniszczone państwa muzułmańskie. Usunięcie się z cienia to zarwanie sojuszu z imperium. Ptaki powietrzne to armie Nowego Kościoła. Zwierzęta polne to chrześcijańskie narody. Zamknięcie Otchłani oznacza usunięcie islamu (zob. Obj 9;1-2). Liban to Stany Zjednoczone. Przywdzianie stroju żałobnego związane jest z upadkiem pozycji Stanów Zjednoczonych, spowodowanym nieudaną potyczką z imperium. Drzewa polne to kraje europejskie. Uschnięcie oznacza ich islamizację. Zejście do Szeolu to odejście w niebyt. Drzewa Edenu i Libanu to upadłe królestwa chrześcijańskie. Zroszenie wodą oznacza wykorzystanie przy budowaniu imperium czynnika religijnego. Nieobrzezani to niewierzący. Faraon to laicka władza. (31;10-18).
Elam
Księga Izajasza
Elam to na ród przewodzący islamskiemu imperium. Łuk oznacza sprawiedliwą walkę. Złamanie łuku oznacza, że Elam stanie się niesprawiedliwy. Cztery wiatry oznaczają, że po Drugim Cudzie wszyscy obrócą się przeciwko Elamowi. Żar gniewu to czasza wylana na Elam - zob. Obj 16;4-7. Miecz oznacza walkę zbrojną. Ustawienie Bożego tronu to siłowe włączenie Elamu do Nowego Jeruzalem. Król to Abaddon. Książęta to zarządcy muzułmańskiego imperium. Odmiana losu to nawrócenie. (49;34-39).
Arabia
Księga Izajasza
Arabia w Dniu Pańskim: Noc symbolizuje Dzień Pański. Nocowanie w zaroślach to udział w podbojach Abaddona. Spragnieni to podbici przez arabów chrześcijanie trwający przy swojej wierze. Woda symbolizuje wiarę. Chleb to nauka. Rzeź, miecz, łuk i wir walki to obraz muzułmańskiej inwazji. Rok najemnika to literalny rok. Chluba Kedaru to prawdopodobnie arabska mądrość. Łucznicy to sprawiedliwi. To, że ich ostatek będzie nieliczny oznacza, że wśród Arabów nastąpi upadek moralny. (21;13-17).
Księga Jeremiasza
Arabia przed Dniem Pańskim: Kedar to szyici. Państwa Chasoru to państwa półwyspu arabskiego. Nabuchodonozor to król muzułmański. Zagrabienie namiotów to przejęcie władzy i aneksja. Zagrabienie owiec to przyłączenie szyitów i wahabitów do sunnitów. Ukrywanie się mieszkańców Chasor oznacza, że prześladowanie wahabici zejdą do podziemia. (49;28-30)
Arabia w czasach Nowego Jeruzalem: Wezwanie do wyruszenia skierowane jest do chrześcijan. Pędzenie samotnego życia oznacza, że Arabia nie ulegnie nawróceniu w czasie Drugiego Cudu. Wielbłądy to wahabickie organizacje religijne. Stada to wierni. To, że staną się one zdobyczą oznacza, że przyjmą wiarę Nowego Kościoła. Rozproszenie na cztery wiatry oznacza, że arabska władza zostanie obalona przez koalicję wielu narodów. Przycinanie włosów na skroniach to wyrywanie arabskich terytoriów spod władzy Nowego Jeruzalem. (49;28-33).
Damaszek
Księga Izajasza
Damaszek to religie wschodu. Zamienienie w pastwisko trzód oznacza chrystianizację. Efraim to Stany Zjednoczone. Możliwe jest jednak, że tekst hebrajski został w tym miejscu skażony, i zamiast frm (Efraim), powinno tu być rm (Aram). Aram to głównie Chiny, Indie oraz Indochiny. Reszta Aramu to nienawróceni i niezislamizowani mieszkańcy południowego wschodu Azji. Los chluby Izraela to częściowa zagłada chrześcijan. (17;1-6).
Patrzenie na Stwórcę oznacza przyjęcie monoteistycznej wiary. zwrócenie oczu ku Świętemu Izraela to wypełnianie Bożych przykazań. Ołtarze, aszery, stele słoneczne oraz warowne miasta to orientalne. Zapomnienie o Zbawicielu to następstwo ewolucji orientalnych wierzeń. Rozkoszne sadzonki i obce rośliny, to orientalne organizacje religijne. Rośnięcie w dniu zasadzenia oznacza, że ruchy te rozwijały się jedynie za życia ich założycieli, w przeciwieństwie do królestwa niebieskiego, które jest jak ziarnko gorczycy. A gdy ziarnko to wyrasta, odbiera światło pozostałym roślinom. Nieuleczalny ból - por. Obj 16;10. Wrzawa mnogich ludów, oznacza najprawdopodobniej, że po zniszczeniu Rosji przez Chińczyków, dojdzie do starcia gigantów, wojny chińsko-indyjskiej. Zgromienie narodów to efekt Drugiego Cudu. Porwanie na góry to włączenie do systemu Nowego Jeruzalem. Czas wieczorny to przeddzień wielkiej wojny. Ranek to początek systemu Nowego Jeruzalem.
(17;7-14).
Księga Jeremiasza
Damaszek symbolizuje religie orientalne. Chamat i Arpad to Chiny i Indie. Popłoch i opuszczenie Damaszku oznacza, że religie orientalne stracą zwolenników. Wyginięcie młodzieńców i wojowników to skutki wielkiej wojny. Mury Damaszku to mieszkańcy południowo-wschodniej Azji. Pałace Ben-Hadada to władze południowo-wschodniej Azji.
(49;23-27).
Księga Amosa
Gilead to tereny Syjonu pozyskane od Rosji. Zmłócenie żelaznymi saniami oznacza zniszczenie rosyjskich miast wskutek zmasowanego ataku nuklearnego Chin. Dom Chazaela i pałace Damaszku to władze południowo-wschodniej Azji. Rozbicie zawory Damaszku oznacza osłabienie znaczenia orientalnych religii. Dolina Awen to ubogie Indie. Dzierżący berło w Bet-Awen to cesarz restaurowanego cesarstwa Chin. Uprowadzenie Aramu do Kir to prawdopodobnie islamizacja azjatów.
Kusz
Księga Izajasza
Kusz to chrześcijańska część czarnej Afryki. Papirusowe łódki to symbol lichej ekonomii. Posłańcy pospieszni to głosiciele nauki Nowego Kościoła. Przecinające kraj rzeki to chrześcijańskie wyznania. Znak na górach to działalność Nowego Kościoła w Europie. Miejsce gdzie jest Bóg to Syjon. To, że patrzy on stamtąd niezmącony oznacza, że zachowa Syjon od nieszczęścia. Obcięcie odrośli to zniszczenie islamu oraz Kościoła Katolickiego. Górskie ptaki oraz dzikie zwierzęta to chrześcijańskie armie. Drapieżne ptaki - por. Obj 19;17-18. Przyniesienie ofiary na Syjon to pomoc w tworzeniu systemu Nowego Jeruzalem.
(18;1-7).
Mowy przeciw Narodom
Egipt
Księga Jeremiasza
Francuski kontratak: Wyruszenie do boju to chrystianizacja rozpoczęta przez Francję. Konie i rumaki to przywódcy Nowego Kościoła. Ustępowanie i ucieczka oznacza, że Francja poniesie w pierwszej fazie wojny z muzułmanami dotkliwą porażkę. Eufrat to symbol wiary islamskiej. Brzeg Eufratu to linia frontu. Podnoszący się Nil oznacza, że Francja otrząśnie się po początkowych niepowodzeniach. Pieniąca się woda to wiara Nowego Kościoła przyjęta przez Francuzów. Spienienie oznacza gotowość do krwawej rozprawy z wrogami chrześcijaństwa. Miasto to światowy system. Rydwany symbolizują chrystianizację. Wojownicy to szerzyciele chrześcijaństwa. Kuszyci i Putyci to prawdopodobnie afrykańscy imigranci. Ludujczycy napinający łuk oznaczać mogą wysłanników Syjońskiego Kościoła. Łuk - zob. Obj 6;2. Dzień odwetu, to dzień w którym muzułmanie znajdą się w defensywie. Północ to symbol odstępstwa. Eufrat symbolizuje islam. (46;1-10).
Lekarstwo dla Francji: Gilead to Syjon. Balsam to nauka Syjońskiego Kościoła. Dziewica, Córa Egiptu, to francuski Nowy Kościół. Lekarstwa to sposoby na podniesienie morale. Hańba oraz bolesne wołanie spowodowane są porażką w wojnie z muzułmanami.
(46;11-12).
Ukaranie Francji: Nabuchodonozor to król muzułmanów. Egipt to Francja. Migdol, Nof i Tachpanches to miasta francuskie. Miecz - zob. Obj 6;4. Apis to wymyślony przez Francję laicyzm. Powrót do ojczystej ziemi to przyjęcie wiary Nowego Kościoła. Faraon to władze francuskie. Imię: Wrzawa, gdy czas upłynął oznacza, że władze francuskie stawią skuteczny opór dopiero wtedy, gdy większość terenów Francji i Europy wpadnie w ręce muzułmanów. Karmel wśród morza to potęga nawróconej Francji. Będzie ona w tej części kontynentu ostoją Nowego Kościoła. Wygnanie oznacza islamizację. Córa Egiptu to francuski Kościół. Bąk z północy to imperium muzułmańskie. Najemnicy to muzułmanie mieszkający we Francji. Podobieństwo do jałowic oznacza, że będą oni ścigani przez francuskich chrześcijan podobnie jak oni ścigani byli przez muzułmanów. (46;13-21).
Jego głos - tzn. głos króla muzułmanów. Wąż to symbol pogaństwa i Szatana. Las to francuscy możni. Szarańcza symbolizuje muzułmanów. Córa Egiptu to francuskie chrześcijaństwo. Amon w No to odstępcze kulty katolickie. Bóstwa Egiptu to ateizm. Królowie Egiptu to laicka władza. Nabuchodonozor to król muzułmański. To, że Egipt będzie zamieszkany jak przedtem oznacza, że Francja ocali swój byt polityczny. (46;22-26).
Francuscy chrześcijanie: Izrael to francuscy chrześcijanie. Daleki kraj to islam. Niezmącony spokój nastąpi w czasach Nowego Jeruzalem. Narody, w których rozproszono Jakuba to katolicy, muzułmanie i ateiści. Sprawiedliwa kara to chwilowe wydanie francuskich chrześcijan w ręce muzułmanów. (46;27-28).
[46;1-28]
Księga Izajasza
Przymierze Francusko-papieskie: Egipt to Francja. Ci, którzy zstępują do niego po pomoc to papiestwo i kraje południowej Europy. Ufność złożona w koniach i rydwanach to poleganie na francuskiej sile militarnej. Dom złoczyńców to papiestwo. Pomoc dla źle postępujących to francuscy sprzymierzeńcy papiestwa. Przeciwstawienie człowiek-Bóg, oraz ciało-duch, podkreśla laicki charakter Francji. Wspomożyciel to Francja. Wspomagany to papież. (31;1-3).
Zniszczenie ateizmu: Egipt to tutaj ateizm. Obłok to symbol proroctwa. Wkroczenie do Egiptu na obłoku to rozpoczęcie działalności Nowego Kościoła. Bożki egipskie to śwoatowa nauka. Serce Egiptu to ateizm. Egipcjanie to ateiści. Duch ożywiający Egipt to laicka ideologia. Szukanie rady u bożków, czarodziejów, wróżów i czarnoksiężników oznacza, że ateiści ulegną Wielkiemu Zwiedzeniu. Srogi pan to król muzułmanów. Wody z morza to krnąbrny lud Europy. Ramiona Nilu to ateiści. Roślinność to możni ateiści. Rybacy to przedsiębiorcy. Ryby to robotnicy. Ludzie pracujący koło lnu, gęplarki i tkacze to ludzie, którzy pokładają ufność jedynie w pracy swoich rąk. (19;1-9).
Książęta Soan i głupia rada to ateistyczna elita intelektualna. Faraon to światowa laicka władza polityczna. Obłędem jest tworzenie Szkarłatnej Bestii. Wymiotowanie jest głoszeniem nauki Zwiedzenia. Zejście z drogi oznacza porzucenie ateizmu na rzecz bałwochwalstwa. Głowa to starszy i dostojnik. Ogon to prorok i nauczyciel kłamstwa.
(19;10-15).
Losy Francji: Egipcjanie to ateiści. Poruszenie ręki Pana to ustanowienie Nowego Kościoła. Ziemia Judzka to Nowy Kościół. Kraj egipski to Francja. Miasta Kananejskie oznaczać mogą Normandię. Ir-Haheres, czyli Miasto Słońca, to prawdopodobnie rejon opanowany przez Nowy Kościół. Ołtarz Pana po środku kraju egipskiego, oraz stela przy jego granicy oznaczają, że Francja stanie się państwem rządzonym przez chrześcijan. Ciemiężyciel to król muzułmański. Wybawiciel to chrześcijański król francuski. Ofiary symbolizują wypełnianie prawa. Wypełnienie ślubów oznacza, że francuzi walnie przyczynią się do triumfu Nowego Kościoła. Ciężkie dotknięcie to wydanie w ręce muzułmanów. Asyria to imperium muzułmańskie. Otworzenie drogi spowodowane będzie nawróceniem muzułmanów. Izrael to Syjon. (19;16-25).
Ateiści stają się odstępcami: Naczelny dowódca to papież. Zdobycie miasta to opanowanie światowego systemu religijnego w czasach Szkarłatnej Bestii. Izajasza symbolizuje Nowy Kościół. Wór na biodrach - por. Obj 11;3. Obuwie to symbol panowania. Trzy lata to prawdopodobnie okres od ustanowienia Szkarłatnej Bestii do wybuchu rebelii w Stanach Zjednoczonych. Egipt to symbol ateizmu. Król asyryjski to król muzułmanów. Obnażone pośladki to sromota bałwochwalstwa. Hańba Egiptu spowodowana będzie porażką rzekomego racjonalizmu ateistów. (20;1-6).
Księga Ezechiela
Laicka władza: Faraon to ateistyczni władcy. Egipt to ateiści. Rozciągnięcie wśród rzek oznacza panowanie nad mnogimi ludami (por. Obj 17;15). Wypowiedź faraona to uzurpowanie sobie Bożej władzy. Ryby to ludzie pokładający jedyną ufność w pracy swoich rąk. Wydobycie z rzek oznacza pozbawienie wpływów i zwolenników. Pustynia symbolizuje zanik ateizmu. Ptaki powietrzne to armie nawróconych. Zwierzęta to narody. Pożarcie oznacza wchłonięcie. Oparcie z trzciny symbolizuje słabość laickiej władzy wobec naporu muzułmanów. Dom Izraela to chrześcijaństwo. (29;1-7).
Dalsze losy ateizmu: Miecz oznacza wojny. Zwierzęta to narody. Ziemia egipska to ateizm. Przestrzeń od Migdol do granic Kusz to cały obszar Egiptu, a więc cały ateizm. Kraje to wyznania. Miasta Egipskie to świeckie ideologie. Rozproszenie wśród narodów oznacza rozproszenie wśród chrześcijan. Patros to państwo, które zlaicyzuje się w okresie Bożego panowania. (29;8-16).
Ateiści łupem papieża: Nabuchodonozor to papież. Tyr symbolizować może tutaj ekonomię. Wojska Nabuchodonozora to kler. Trud dokonany przeciw Tyrowi to osłabienie władzy ekonomicznej i kultu pieniądza. Kraj egipski to ateizm. Zdobycze to ateiści przyjmujący katolicyzm. Dokonana praca to katolicka ewangelizacja. Wyrośnięcie potęgi domu Izraela oznacza, że chrześcijaństwo odzyska pozycję utraconą na rzecz ateizmu. Tym, który otworzy pośród chrześcijan usta, będzie Zwycięzca. (29;17-21).
Muzułmanie niszczą ateizm: Dzień Pański, oraz czas kary narodów pogańskich, to okres inwazji muzułmańskiej. Dzień chmur to Dzień Pański (por. Am 5;8. Obj 6;12). Miecz oznacza wojnę. Egipt to ateizm. Rozwalenie posad oznacza zdelegalizowanie ateizmu. Kusz, Put, Lud, Kub i cudzoziemcy to Kościoły. Synowie przymierza to Nowy Kościół. Obszar od Migdol do Sjene to cały obszar Egiptu. Wyludnienie oznacza zanik ateizmu. Miasta Egiptu to ateistyczne ideologie. Ogień to islamizacja. Poplecznicy to ludzie dążący do utrzymania pozycji ateizmu. Wysłannicy na okrętach to misjonarze Nowego Kościoła. Kusz to ateiści, których nie dosięgnie najazd muzułmański. Ten, który nadchodzi, to Bóg. (30;1-9).
Król babiloński to król muzułmański. Wysuszone rzeki to wiara chrześcijańska. Źli ludzie to ludzie dokonujący siłowej islamizacji. Usunięcie władcy z ziemi egipskiej oznacza, że ateizm nie będzie już wiodącą światową ideologią. Bałwany i miasta egipskie, to ateistyczne ideologie. Patros to kraina pochodzenia Egipcjan, oznaczać może ona humanizm. Ogień to islamizacja. Soan to edukacja (por. Iz 19;11). No, to najprawdopodobniej kultura mediów. Sin oznaczać może nauki przyrodnicze. Młodzieńcy to apologeci ateizmu. Tachpanches symbolizuje z kolei kulturę polityczną. Córki Egiptu to świeckie organizacje. (30;10-19).
Islam zajmuje miejsce ateizmu: Faraon to ateistyczna władza. Ramię jest symbolem mocy i siły. Złamanie ramienia to osłabienie ateizmu poprzez wprowadzenie światowego systemu religijnego opartego na katolicyźmie. Miecz oznacza wojnę. Złamanie ranienia zdrowego jak i nadłamanego, spowodowane będzie najazdem muzułmanów. Król babiloński to król muzułmanów. Osłabnięcie ramion faraona to upadek morale władców ateistycznych. Egipcjanie i ziemia egipska to ateiści. Narody i kraje to wyznania i religie. (30;20-26).
Księga Daniela
Fragment 11;5-12 odnosi się do walki Ptolemeuszy z Seleucydami. To, że znów powstanie król północy oznacza, że będzie to inny król i inne królestwo. Chodzi tym razem o imperium rzymskie. Wyrażenie kres czasów, odnosi się do końca panowania potęg helleńskich (por. 7;6-7). Wyruszenie z mocą i wielkim wojskiem oraz taborem, obrazuje przedsięwzięcie jakim były podboje rzymskie. Wystąpienie wielu przeciw królowi południa, to osłabienie władzy króla Egiptu, poprzez ustanowienie w Egipcie administracji rzymskiej oraz wcielenie Egiptu do imperium. Synowie gwałtowników to żydowscy powstańcy. Wypełnienie widzenia - zob. Mt 24;15-22. Warowne miasto to Jerozolima, która nie przyjęła Mesjasza. Siły południa to prawdopodobnie gnostycy. Naród Jego wybrany to naród Boga, czyli chrześcijanie. (11;13-15).
Ten, który wyjdzie przeciw niemu, to prawdziwy Kościół (por. Obj 2;8-11). Traktowanie według swej woli to okres prześladowań. Utrzymanie we wspaniałym mieście oznacza zachowanie autorytetu cesarza wśród chrześcijan. Spustoszenie to wprowadzenie do chrześcijaństwa elementów pogańskich. Królestwo króla południa to król franków. Jedna z kobiet to podległy Rzymowi Kościół frankoński (por. Obj 17;5). Wyspy to niezależne wspólnoty chrześcijańskie. Wódz króla północy to Odoaker, arianin i barbarzyńca. Był on wodzem legionów rzymskich. W roku 476 zdetronizował ostatniego cesarza zachodu, Romulusa Augustusa, i ustanowił w Rzymie panowanie Ostrogotów. Zwrócenie wzroku ku twierdzom, to próba przejęcia terenów imperium przez Ostrogotów, Wizygotów i Wandali. Upadek i zupełne zniknięcie to efekt zniszczenia państw ariańskich. (11;16-19).
Ten, który pośle poborcę daniny to prawdopodobnie Justynian, który kontrolował Rzym zaledwie kilka lat. Ten, który nie otrzymał godności królewskiej to papież. Intrygi dotyczą zapewne sfałszowania dokumentu, który mówi o rzekomym przekazaniu władzy cesarskiej nad imperium rzymskim w ręce papieża. W roku 476, Romulus Augustus przekazał insygnia cesarskie Bizancjum. Insygnia odesłane do Rzymu w roku 538 dawały papieżowi jedynie religijny tytuł Pontifex Maximus. Wojsko to siły bizantyjskie. Książę sprzymierzony to król Longobardów. Wkroczenie do najbogatszych krain to utworzenie Państwa Kościelnego. Między nich - tzn. między biskupów. Warownie to ośrodki pozostające pod panowaniem bizantyjskim. Do czasu - tzn. do podbicia terenów wschodnich przez muzułmanów. (11;20-24).
Król południa to król frankijski z dynastii Merowingów. Ci, którzy jedli z jego stołu to sprzymierzeni z papiestwem majordomowie. Kłamstwo mówione przy jednym stole, odnosi się do wydarzeń z 25 grudnia 800 roku, kiedy to Karol Wielki został ukoronowany przez Leona III na cesarza Rzymu. Leon III twierdził, że robi z wdzięczności za przywrócenie mu władzy papieskiej. Bizancjum, dopiero po trzynastu latach uznało tytuł Karola. Stało się to dzięki wspomnianemu wyżej fałszerstwu. Wyrażenie kres czasu - odnosi się do czasu ustanowienia systemu polityczno-religijnego, systemem tym jest Szkarłatna Bestia. Wielki łup to zapoczątkowanie cezaro-papizmu, systemu, w którym papież rościł sobie prawo do zwierzchności nad władzą świecką. Kiedy Kościół Katolicki zaczął głosić z ambon ideę cezaro-papizmu, Karol Wielki uznał, że zgoda na koronację z rąk papieża była błędem. Przyczyniło się to bowiem do upadku autorytetu cesarza wśród niższych, podatnych na propagandę duchowieństwa, warstw społeczeństwa. (11;25-28).
Ponowne wkroczenie to koronowanie w Akwizgranie Ludwika Pobożnego, syna Karola Wielkiego. Niepowodzenie polegało na tym, że tym razem władca odebrał koronę z rąk papieża i sam włożył ją sobie na głowę. Okręt symbolizuje potęgę handlową. Okręty kittejskie to rosnące w siłę: Wenecja, Florencja, Genua, Piza i Mediolan. Ci, co opuścili święte przymierze to ludzie zwracający się ku bałwochwalstwu. Wojsko to teolodzy. Świątynia-twierdza to święci Najwyższego (zob. Obj 13;7). Wieczna ofiara z 8;12, zamiast której składany jest występek, dotyczy święcenia Sabatu. Tutaj mowa jest o codziennej ofierze, ofiara ta symbolizuje zachowywanie drugiego przykazania. Jego zniesienie nastąpiło w roku 787. Ohyda ziejąca pustką to kult przedmiotów i obrazów. Wydarzenia te były drugim wypełnieniem przepowiedni z Mt 24;15-22. Trzecie nastąpi w czasach ostatecznych. Ludzie znający Boga to między innymi Waldensi i Albigensi, którzy zbiegli w tym czasie w góry. Miecz, ogień i łupiestwa, to wymierzone w heretyków krucjaty. Podstępne przyłączanie to inkwizycyjna infiltracja. Oczyszczenie i wybielenie upadłych mędrców zob. Obj 6;9-11.
(11;29-35).
To co zostało postanowione - zob. Obj 13;1-10. Bóg przodków to system władzy oparty na ściąganiu podatków. Kobiety symbolizują Kościoły. Ulubieniec kobiet to system stworzony według Bożego zamysłu. Bóg twierdz to system feudalny. Twierdze to zamki feudałów (11;36-39).
Czas ostatni rozpoczyna się w roku 1798. Król południa to Napoleon. Zalanie oznacza laicyzację. Wspaniały kraj to chrześcijaństwo. Polegli to ludzie, którzy stracili wiarę. Libijczycy i Kuszyci to sprzymierzeńcy ateistów. Możliwe, że chodzi tu o wyznawców religii orientalnych. Wschód symbolizuje początek panowanie Bożego. Północ to odstępstwo. Wieści ze wschodu to działalność Prawdziwego Kościoła. Wieści z północy to plany utworzenia Szkarłatnej Bestii. Morze to symbol krnąbrnej Europy. Góra świętej wspaniałości to Królestwo Boże. Dojście do końca oznacza koniec ateizmu. (11;40-45) *
Wystąpienie Michała jest równoznaczne z przywróceniem Izraelowi (chrześcijanom) królestwa. Ucisk to islamizacja. Zapisani w księdze to członkowie Nowego Kościoła, którzy zgromadzą się na Syjonie. Czasy ostateczne to okres trwający od roku 1798. Ci, którzy dociekali, to adwentyści. Rzeka symbolizuje krnąbrność ludów Europy. Dwa brzegi to początek i koniec jej trwania. Dwie postacie symbolizują królestwo Izraela i królestwo Syjonu. Obwieszczenie końca nieprawości z 12;7 - por. Obj 10;5-7. Trwanie do czasu, czasów i połowy czasu oznacza, że będzie trwało to do roku 1798, czyli do czasu ostatecznego. Nie jest jednak powiedziane, że wtedy się skończy. Przeciwnie, powiedziane jest, że: wszystko dokona się, kiedy dobiegnie końca moc niszczyciela świętego narodu. Moc papieża dobiegnie końca dopiero po zniszczeniu papiestwa i imperium muzułmańskiego. Usłyszenie i niezrozumienie oznacza, że w czasie ostatecznym funkcjonować będzie mylna interpretacja tego proroctwa. Obłożenie pieczęcią do czasu ostatecznego oznacza, że proroctwo to odczytane zostanie dopiero w czasie powstania Nowego Kościoła. Oczyszczeni, wybieleni i wypróbowani - zob. Obj 3;4. Przewrotni to adwentyści przeciwni Nowemu Kościołowi. Roztropni to ludzie przyjmujący wiarę Nowego Kościoła. (12;5-10).
Dalej podane są daty zakończenia wiecznej ofiary, związanej z małym rogiem, oraz zgubnej nieprawości związanej z południem, czyli ateizmem. Data końca przybytku i podeptanych zastępów związanych ze wschodem i wspaniałym krajem, została już podana w rozdziale ósmym, jest to rok 1844. (8;9-14).
O obrzydliwości spustoszenia mówi również fragment 9;27. Skrzydło świątyni symbolizuje tam Kościół Katolicki. To, że ohyda spustoszenia przetrwa do końca czasu, dowodzi że katolickie bałwochwalstwo dotrwa co najmniej do czasu utworzenia Nowego Kościoła. (9;27).
Zniesienie codziennej ofiary, czyli drugiego przykazania, nastąpiło w roku 787. Rok 2077 byłby zatem datą ostatecznego zniesienia wiecznej ofiary występku, czyli zlikwidowaniem kultu przedmiotów i obrazów. 1335 dni prowadzi z kolei do roku 2122. Jest to prawdopodobnie data zniszczenia zgubnej nieprawości, reprezentowanej przez wrogów atakujących w tym czasie Syjon. (12;11-13).
Tyr
Księga Ezechiela
Tyr jest symbolem kapitalizmu. Jerozolima to chrześcijaństwo. Rozbicie jej bramy to skutek dominacji ateistów. Liczne narody to katolicy, muzułmanie oraz Nowy Kościół. Mury to struktury personalne. Proch to oszustwa handlarzy. Skała symbolizuje oparcie. Sieci to symbol Kościoła prowadzącego chrystianizację. To, że Tyr stanie się miejscem ich suszenia oznacza, że handel zostanie zaprzęgnięty w służbę chrześcijaństwa. Stały ląd to osuszone morze, czyli zislamizowana Europa. Nabuchodonozor to król muzułmanów. Konie to organizacje religijne. Rydwany symbolizują szerzenie islamu. Jeźdźcy to przywódcy religijni. Wojsko to przywódcy religijni. Wojsko to wierni muzułmanie. (26;1-4).
Zagłada wyspy: Morze symbolizuje ludzi. Zalanie wyspy oznacza, że na skutek gwałtownych wstrząsów społecznych, kapitalizm zostanie zniszczony. Książęta morza to przywódcy krnąbrnej Europy. (26;15-21).
Opis królestwa Tyru: Okręt symbolizuje organizację handlową, w tym przypadku światowy kapitalizm. Morze to krnąbrna Europa. Senir to góra leżąca w dziedzictwie plemienia Dana. Cedry Libanu to przywódcy Stanów Zjednoczonych. Dęby Baszanu to przywódcy Europejscy. Bisior z Egiptu to ateizm. Sydon i Arwad to prawdopodobnie Wielka Brytania. Semer to być może Sumer, miejsce zjednoczenia ludów. Gebal to hebrajska nazwa Byblos. (27;1-9).
Tarcza symbolizuje wiarę, hełm zbawienie (zob. Ef 6;16-17). Ich zawieszenie oznacza porzucenie w celu wykonywania nieuczciwej pracy handlowca. Wojsko na wałach to ludzie czuwający nad ciągłością światowego porządku ekonomicznego. (27;10-24).
Zniszczenie kapitalizmu: Wiatr wschodni to wiatr wywołujący suszę. Symbolizuje on islamizację oraz chrystianizację. Głębia oznaczać może wiarę europejskich muzułmanów i chrześcijan. Opuszczenie statków przez wioślarzy, żeglarzy i sterników oznacza, że ludzie porzucą kapitalizm. (27;25-36).
Władza ekonomiczna: Król Tyru to władza ekonomiczna. Pełnia mądrości to zrozumienie mechanizmów światowej ekonomii. Eden to symbol luksusu. Złoto to władza polityczna. Cheruby to istoty opiekujące się królestwami. Góra Boża to świat. Zrzucenie króla Tyru będzie równoznaczne z objęciem przez Boga panowania nad światem. Kamienie to symbol stałości. Zbezczeszczeniem świątyni, będzie połączenie władzy ekonomicznej z władzą polityczną i religijną, co jest równoznaczne z utworzeniem Szkarłatnej Bestii. Ogień to islamizacja. (28;11-19).
Wielka Brytania: Sydon to kananejskie miasto. Lecz Sydonem nazywano również całą Fenicję. Sydon reprezentuje zatem Wielką Brytanię, która stworzyła kapitalizm. Miecz podniesiony ze wszystkich stron oznacza, że z Wielką Brytanią będą walczyć również kraje chrześcijańskie. (28;20-23).
Chrześcijanie uwolnieni od kapitalizmu: Dom Izraela to zwierzchnicy chrześcijaństwa. Cierń, żądło oraz ci, którzy ich nienawidzą, to władza ekonomiczna wraz z innymi przeciwnikami chrześcijaństwa. Ziemia Izraela to Nowy Kościół. Domy to ośrodki władzy. Winnice to Kościoły. (28;24-26).
Księga Izajasza
Tyr to kapitalizm. Okręty to organizacje handlowe. Tarszisz i warowna przystań to najprawdopodobniej Stany Zjednoczone. Kupcy z Sydonu to Brytyjczycy. Morze to krnąbrna Europa. Brak chłopca i dziewczynki to brak organizacji politycznych i ekonomicznych, które mogłyby uchronić kapitalizm przed zniszczeniem. Egipcjanie to ateiści. Przeprawienie do Tarszisz to prawdopodobnie nawrócenie. (23;1-7).
Uprawianie ziemi oznacza rezygnację z pogoni za zyskiem, i powrót do prostego życia. Córa Tarszisz to amerykańscy protestanci. Córa Sydonu to Kościół anglikański. Jego zhańbienie oznacza połączenie kalwinizmu z katolicyzmem. Kraj Kittim to prawdopodobnie katolicyzm. Chaldejczycy to muzułmanie. Wieże Chaldejczyków to prawdopodobnie muzułmańscy prorocy. Ziemia Sydonu to komercja. Okręty Tarszisz to amerykańskie organizacje handlowe. Ich gród to Wielka Brytania. (23;8-14).
Kapitalizm w Nowym Jeruzalem: Miara dni jednego króla wskazuje, że chodzi tutaj o 70 lat w rozumieniu dosłownym. Miasto to Nowe Jeruzalem. Piosenka nierządnicy to propagowanie przywrócenia kapitalizmu (por. Obj 3;17-18). Poświęcenie zarobków Panu oznacza, że zostaną one przeznaczone na rozwój chrześcijaństwa. (23;15-18).
Księga Amosa
Edom to imperium muzułmańskie. Wydanie uprowadzonych w ręce Edomu oznacza wspieranie islamizacji. Bratnie przymierze to chrześcijańska solidarność. Mury Tyru to finasiści i handlowcy. Pałace to ośrodki władzy. (1;9-10).
Edom
Księga Izajasza
Stróż to Zwycięzca (por. Ez 3;17-21). Noc to Dzień Pański. Ci, którzy pytają to muzułmanie szukający pouczenia w nauce Nowego Kościoła. Ranek to nagroda dla wyznawców Nowego Kościoła. Noc to kara dla opornych odstępców. (21;11-12)
Zniszczenie Włoch: Edom to tutaj Włochy. Poganie to katolicy. Ich wojska to kler. Rozmiękłe góry to podupadłe królestwa Szkarłatnej Bestii. Topnienie wojska niebieskiego i zwijanie niebios oznacza niszczenie chrześcijan. Krzew winny to Kościół Katolicki. Drzewo figowe symbolizuje świecką władzę papieża. Lud przeznaczony na potępienie to katolicy. Miecz Pana to armia muzułmańska (zob. Obj 6;4). Bosra to miasto edomickie symbolizujące Rzym. Słowo bosra oznacza winobranie (zob. Obj 14;15-20). Święcenie ofiary w Bosra oznacza, że rzeź dokonana w Rzymie będzie rodzajem ofiary przebłagalnej za grzech chrześcijaństwa. Lud to włosi. Naród mocarzy to kler. (34;1-7).
To, że będzie to rok odwetu dla Obrońcy Syjonu oznacza że będzie między innymi kara za prześladowanie Nowego Kościoła. Oznaczać może również, że Włochy upadną w ciągu roku. Smoła, siarka i smoła płonąca to prawdopodobnie skutki skażenia i zniszczenia kraju. (34;8-13).
Zdziczałe psy to grupki przeciwników Nowego Kościoła. Hieny to szabrownicy. Kozły to wyznawcy zdeprawowanej religii. Spotkanie i wzajemne przyzywanie oznacza utworzenie państewka na terenie Włoch. Lilit to żeński demon (zob. Obj 18;2). Wąż symbolizuje pogaństwo. Znoszenie i wysiadywanie jaj oznacza szerzenie pogaństwa. Sępy to armie wyznawców Nowego Kościoła (por. Obj 19;17-18). To, że nie patrzą szukając jeden drugiego oznacza spontaniczne działanie. (34;14-17).
Księga Jeremiasza
Edom to tutaj Włochy. Winobranie to zagłada. Dokonujący winobrania to muzułmanie. To, co najskrytsze, to tajemnice papiestwa. Bracia i sąsiedzi to pobliskie narody. To, że Edom nie będzie istniał oznacza, że Włochy utracą byt polityczny. Sieroty i wdowy to ocaleni włosi. Ci, co nie powinni pić kielicha to narody protestanckie. Kielich symbolizuje doświadczenie Bożego gniewu. Bosra to Rzym. (49;7-13).
Zwiastun to Zwycięzca (por. Iz 52;7). On będzie tym, który ośmieli muzułmanów do ataku na Włochy. Groźne położenie oznacza, że jest to centrum starożytnego świata (por. Obj 17;9. 18;7). Lew z gęstwiny nadjordańskiej, oraz wybraniec, to najprawdopodobniej Zwycięzca. On jest podobny do Boga, wezwie Go do przeprowadzenia sądu, i ostoi się na nim. Wywleczenie najmniejszych owiec to całkowita islamizacja. Drżenie ziemi oznacza upadek systemu Szkarłatnej Bestii. Morze Czerwone to krnąbrna Europa. Orzeł to symbol Syjonu (zob. Obj 4;7). Rozpostarcie skrzydeł nad Bosra to zajęcie Rzymu. (49;14-22).
Księga Amosa
Edom to tutaj muzułmanie. Miecz symbolizuje wojnę. Brat Ezawa to Izrael, czyli chrześcijanie. Koniec to Dzień Pański. Ogień to tutaj zniszczenie. Pałace Bosry to administracja muzułmańskiego imperium. (1;11-12).
Księga Ezechiela
Edom to muzułmanie. Dom Judy to przywódcy protestanccy. Wyciągnięcie ręki oznacza prowadzenie wojny. Zwierzęta to narody. Ludzie to wyznawcy. Pustynia oznacza zanik islamu. Miecz to wojna. Lud izraelski to chrześcijanie. Pomsta wykonana ich ręką to chrystianizacja. (25;12-14).
Filistea
Księga Izajasza
Filistea to kraj graniczący z Judą od strony zachodniej. Jest to katolicko-protestanckie państwo z północnej Europy. Kij, który ją smagał to papiestwo. Zarodek węża to pozostałości kultów pogańskich. Żmija i smok skrzydlaty oznaczają, że Filistea stanie się państwem pogańskim (por. Obj 12;1-18). Ubodzy i nędzarze na pastwiskach to Nowy Kościół w Syjonie. Głód oznacza brak nauki. Wygubienie ostatków oznacza, że Filisteę dotknie całkowita zagłada. Dym z północy to muzułmanie. Barbarzyńcy to nazwa odnoszona do Filistynów. Odpowiedź dla ich posłów to odpowiedź na protesty Filistynów, spowodowane migracją filistyńskich chrześcijan do Syjonu. (14;28-32).
Księga Jeremiasza
Wody z północy to muzułmanie. Konie to organizacje religijne. Dudnienie rydwanów oznacza islamizację. Osłabnięcie rąk to upadek morale. Zniszczenie wszystkich Filistynów i wytępienie niedobitków oznacza całkowitą zagładę Filistei. Tyr i Sydon to kapitalizm i Wielka Brytania. Kaftor to Kreta, wyspa zdobyta przez Dorów w czasie najazdu ludów morza. Anakici to zanikająca rasa olbrzymów. Czynienie nacięć to kultywowanie pogańskich praktyk. (47;1-7).
Księga Ezechiela
Mściwe postępowanie, to postępowanie Niemców w II Wojny Światowej. Ich - tzn. żydów. Wyciągnięcie ręki oznacza sprowadzenie wojny. Keretyci to Kreteńczycy, czyli Filistyni. Wykorzenienie Keretytów to całkowita zagłada Niemców. (25;15-17).
Księga Amosa
Edom to muzułmanie. Uprowadzenie ludności i wydanie jej Edomowi, oznacza wspieranie islamizacji. Ogień to zniszczenie. Mury Gazy to struktury państwa niemieckiego. Pałace to niemieckie władze. Dzierżący berło to cesarz restaurowanego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. (1;6-8).
Księga Sofoniasza
Zebranie i zgromadzenie oznacza nawrócenie i ucieczkę do Syjonu. Naród bez wstydu to Niemcy. Dzień Pański to czas, w którym Niemcy zostaną zniszczone. Gaza to południowy rejon Filistei. Jej opuszczenie oznaczać może islamizację Bawarii. Aszkelon to Berlin. Wypędzenie Aszdodu może oznaczać włączenie Frankoni do Francji. Ekron to północny rejon Filistei. Kreteńczycy to Niemcy. Kanaan, ziemia filistyńska, to niemiecka potęga handlowa. Brak mieszkańców oznacza zniszczenie. Pasterze to głosiciele Słowa Bożego. Trzody to wierni. Dom Judy to przywódcy Nowego Kościoła. Leżenie w domach Aszkelonu oznacza objęcie władzy nad terenami niemieckimi. (2;1-7).
Moab
Księga Izajasza
Moab to naród spokrewniony z Izraelem. Graniczy z Judą od strony wschodniej. Spustoszenie Moabu w nocy oznacza, że Moab zostanie zaatakowany niespodziewanie. Zginięcie Ar-Moab i Kir-Moab oznacza, że miasta te zostaną zrównane z ziemią. Córka Dibonu to Cerkiew Moskiewska. Wstępowanie na wyżyny to sprawowanie odstępczego kultu. Ostrzyżenie głów i bród oznacza zniszczenie miast. Nerki symbolizują sumienie. Uchodźcy idący do Soar to wielka ucieczka w głąb Rosji. Wody Nimrim to prawosławna wiara. Trawa to pokarm duchowy. Zapasy to chrześcijanie. Potok Wierzbowy to ideologia najeźdźców, którzy najwyraźniej nie są tożsami z muzułmanami. Drzewa są symbolem możnych. Wierzba to drzewo mające mnóstwo odrośli. Potok Wierzbowy może oznaczać również inwazję mnogiego ludu. Wody Dimonu to prawosławna wiara. Krew oznacza prześladowania religijne. Dodatkowe klęski to atak kolejnego wroga, muzułmańskiego imperium. Lew symbolizuje niszczyciela wiary. Ocalenie to ludność skoncentrowana na terenach wolnych od najazdu. (15;1-9).
Włączenie Rosji do Syjonu: Baranek symbolizuje tutaj królestwo Syjonu (por. Obj 5;6). Posłanie baranka oznacza poddanie rozległych terytoriów Rosji pod władzę Syjonu. Władca krainy to władca Syjonu, prawdopodobnie poprzednik Zwycięzcy. Droga przez pustynię oznaczać tu może pośrednictwo imperium muzułmańskiego. Góra Córy Syjonu to królestwo utworzone przez Nowy Kościół. Córki moabskie to rosyjskie Kościoły. Gniazdo obrane z piskląt oznacza brak alternatywy dla zagrożonych muzułmańską inwazją Rosjan. Przeprawa przez Arnon to przyjęcie wiary Nowego Kościoła. Położenie cienia to ochrona przed muzułmanami, którzy pozostawać będą w poprawnych stosunkach z Syjonem. Pustoszyciel to król muzułmanów. Gnębiciel i ciemiężcy to prawdopodobnie wyżej wymienieni najeźdźcy. Tron to władza królestwa Syjonu. Sędzia to Zwycięzca. (16;1-5).
Rosyjskie chrześcijaństwo: Niesłuszne przechwałki oznaczają, że Rosja będzie przed wybuchem wojny głosić fałszywą propagandę odnośnie swojego potencjału militarnego. Placki z rodzynkami to prawdopodobnie nauka głoszona przez cerkiew. Winnice to Kościoły. Barbarzyńcy to najeźdźcy, różni od muzułmanów. Chodzi tu najprawdopodobniej o Chiny. Rozrzucenie winorośli oznacza wypędzenia. Pustynia to tereny muzułmańskie. Krzewy za morzem to władza sięgająca aż do Alaski. Owoce to prawosławne doktryny. Sady to prawosławni przywódcy duchowni. Wygniatanie wina to badanie Pisma Świętego. Wyżyny symbolizują odstępczy kult. Świątynia Moabu to prawosławie. (16;6-12).
Dalsze losy Rosji: Trzy lata najemnika to trzy literalne lata. Chwalebna moc Moabu to broń atomowa oraz środki do jej przenoszenia. Nikłość ostatków oznacza, że liczba Rosjan w czasie wojny, gwałtownie spadnie. (16;13-14).
Rozdeptanie symbolizuje upokorzenie. Wyciągnięcie rąk oznacza opanowanie rozległego terytorium. (25:10-12).
Księga Jeremiasza
Góra Nebo to potęga Rosji. Sława Moabu to jej mocarstwowość. Cheszbon to Syjon. Luchit to tereny wolne od najazdu, będące miejscem ucieczki. Twierdze symbolizują potencjał strategiczny. Kemosz to odstępcze kulty prawosławia. Dolina i Równina symbolizuje ubóstwo Rosjan. Otrzymanie skrzydeł oznacza włączenie do Syjonu i nawrócenie na wiarę Nowego Kościoła. (48;1-9).
Przelewanie z naczynia w naczynie oznacza wypędzenie. Piwniczni to najeźdźcy. Potłuczone dzbany to zrównane z ziemią miasta. Kemosz to prawosławne kulty. Betel to katolicyzm. Pokładanie w nim nadziei nastąpi w czasach Szkarłatnej Bestii. Niszczyciel Moabu to prawdopodobnie Chiny. To, że wojownicy idą na stracenie oznacza, że olbrzymia przewaga militarna wroga doprowadzi do zagłady rosyjskiej armii. Laska i różdżka to rosyjska władza. Twardość i wspaniałość to jej potęga. Mieszkanka Dibonu to rosyjscy chrześcijanie (48;10-18).
Stanie na drodze oznacza rozważanie minionych wydarzeń. Aroer i Arnon symbolizują Rosjan objętych protektoratem Syjonu. Kraj równinny to nizina zachodnio-syberyjska. Może to być również symbol ubóstwa Rosjan. Miasta, które czeka sąd, to miasta rosyjskie, które ulegną zniszczeniu. Róg to symbol władzy. Chodzi tu dokładnie o jednego z dziesięciu królów Szkarłatnej Bestii (por. Obj 17;12). Wymiotowanie to głoszenie nauk światowego systemu religijnego, opartego na katolicyźmie. (48;19-26).
Izrael to chrześcijanie. Potrząsanie głową wyraża pogardę. Nieszczerość i nieprawdziwość mów to obraz rosyjskiej polityki. Winnica to Kościół. Odrośle sięgające aż do morza to Kościoły sięgające do wschodniego wybrzeża Azji. Zbiory i winobranie to prawdopodobnie ożywienie religijne spowodowane utworzeniem Szkarłatnej Bestii. Sad to władza religijna. Brak wina to brak chrześcijańskich doktryn. Wody Nimrim to prawosławna wiara. Wyżyny to symbol odstępczego kultu. Ofiary dla bożków to pełnienie prawosławnych obrzędów. (48;27-35). Ostrzyżenie każdej głowy i brody oznacza całkowita zagładę rosyjskich miast. Będzie to prawdopodobnie efekt zmasowanego ataku nuklearnego Chin. Ucieczka oznacza migrację na zachód od Uralu. Rozpostarcie skrzydeł orła to wkroczenie wojsk Syjonu (por. Obj 4;7) i zajęcie terenów Rosji. Miasta i twierdze to rosyjskie zaplecze zlikwidowane przez Chińczyków. Dzielni Moabu to pokonane przez Syjon rosyjskie siły skoncentrowane na zachodzie. Zniszczenie Moabu to zlikwidowanie rosyjskiej państwowości. (48;36-42).
Popłoch, przepaść i pułapka to zagrożenia ze strony Chin, imperium muzułmańskiego oraz Syjonu. Ucieczka przed grozą to fala uchodźstwa wywołana zagrożeniem ze strony niszczycielskiego ataku Chin. Wpadnięcie w przepaść oznacza, że Rosjanie zgromadzeni w zachodniej części kraju, zostaną zaatakowani przez imperium muzułmańskie. Schwytanie w pułapkę to włączenie zachodniej Rosji do Syjonu. Cień Cheszbonu to Syjońska protekcja. Ogień z Cheszbonu to interwencja militarna Syjonu. Ci, co czynią wrzawę to przywódcy antysyjońskiej rebelii. Naród Kemosza to prawosławni. Synowie to prawosławne państwa. Córki to prawosławne Kościoły. (48;43-47).
Księga Ezechiela
Moab to Rosja. Dom Judy to przywódcy Kościołów protestanckich. Inne narody to inne religie i wyznania. Grzbiet górski to potęga Rosji. Otworzenie przejścia to ominięcie rosyjskiego systemu obrony. Ammonici - patrz dalej. Synowie Wschodu to mieszkańcy Syjonu. Nie wspominanie między narodami oznacza upadek rosyjskiej i ammonickiej państwowości. (25;8-11).
Księga Amosa
Spalenie kości króla Edomu oznaczać może okrutne postępowanie wobec muzułmanów. Pałace Keriotu to rosyjskie władze. Zginięcie podczas wrzawy wojennej to zagłada spowodowana działaniami militarnymi. To, że stanie się to przy dźwięku rogu oznacza, że śmiercionośny atak na Rosję będzie początkiem wielkiej wojny. (2;1-3).
Księga Sofoniasza
Urąganie ludowi Bożemu to urąganie Nowemu Kościołowi. Zniszczenie Sodomy obrazuje los rosyjskich miast zniszczonych bronią atomową. Reszta ludu Bożego, oraz pozostali z narodów, to mieszkańcy Syjonu. Lud Pana Zastępów to Nowy Kościół. (2;8-10).
Ammon
Księga Jeremiasza
Ammon to kraj chrześcijański, leżący najprawdopodobniej na południe od Syjonu. W czasie inwazji muzułmańskiej, Ammonici przyjmą islam i sprzymierzą się z Abaddonem.
Izrael to chrześcijaństwo. Milkom symbolizuje tutaj islam. Odziedziczenie Gada to oznacza islamizację, przylegającej do Ammonu, części Syjonu. Krzyk wojenny oznacza, że muzułmańskie władze Ammonu zostaną obalone w wyniku wojny. Niszczycielem może być tutaj sam Zwycięzca. Córa buntownicza to ammoniccy wyznawcy islamu. Przerażenie ze wszystkich stron oznacza, że Ammon zostanie spacyfikowany nie tylko przez Syjon. Wydarzenie to nastąpi najprawdopodobniej po Drugim Cudzie. Odmiana Losu to nawrócenie.
(49;1-6).
Księga Ezechiela
Świątynia to Nowy Kościół. Ziemia izraelska to chrześcijaństwo. Dom Judy to przywódcy protestantyzmu. Zbezczeszczenie, pustoszenie i niewola to islamizacja. Synowie Wschodu to mieszkańcy Syjonu. Miejsce popasu wielbłądów to miejsce głoszenia nauki Nowego kościoła wśród Muzułmanów. Trzody oznaczają wiernych. Wyciągnięcie ręki to sprowadzenie wojny. Wyplenienie spośród ludów oznacza zniszczenie ammonickiej państwowości. (25;1-7).
Księga Amosa
Gilead to wschodni Syjonu. Rozcinanie brzemiennych niewiast oznacza niszczenie Kościołów. Brzemienność oznacza gotowość do utworzenia Bożego Królestwa. (1;13-15).
Asyria
Księga Izajasza
Tytuł Pan Zastępów podkreśla władzę Bożą nad przyszłymi wydarzeniami. To, co umyślił i postanowił Bóg, to przyszłość ukazana w proroctwach. Złamanie Asyrii to zniszczenie muzułmańskiego imperium. Góry Boga to chrześcijańskie mocarstwa.
(14;24-27).
Księga Ezechiela
Mowa przeciw Aszszurowi, umiejscowiona jest tu pomiędzy mowami skierowanymi przeciw ateistycznym przywódcom. Aszszur jest więc tutaj nową władzą, zastępującą Faraona. Faraon to ateistyczna władza. Jego poddani to ateiści. Wielkość Faraona to światowa, ideologiczna hegemonia. Aszszur to muzułmańskie imperium. Drzewo jest tu symbolem królestwa. Konary to narody. Wierzchołek to Abaddon, władca imperium (por. Ez 17;3). To, że wyrósł on między chmury oznacza, że uniesie się pychą. Wody to wiara. Otchłań symbolizuje islam (zob. Obj 9;1-3). Strumienie opływające drzewo oznaczają, że islam będzie zapewniał trwałość imperium. Drzewa polne to narody laickie. Płynące do nich strumienie to islamizacja. Ptaki i zwierzęta polne to narody. Cedry w raju Boga, oraz wiecznie zielone cyprysy, to kraje chrześcijańskie. Gałęzie to podbite terytoria. (31;1-9).
Mocarz wśród narodów to Syjon, albo Francja. Cudzoziemcy to chrześcijanie. Najgroźniejsi spośród narodów, to wyznawcy Nowego Kościoła. Góry to chrześcijańskie potęgi. Gałęzie to podbite przez muzułmanów tereny. To, że spadną one na góry oznacza, że przypadną one w udziale chrześcijańskim potęgom. Konary, które utonęły, to zniszczone państwa muzułmańskie. Usunięcie się z cienia to zarwanie sojuszu z imperium. Ptaki powietrzne to armie Nowego Kościoła. Zwierzęta polne to chrześcijańskie narody. Zamknięcie Otchłani oznacza usunięcie islamu (zob. Obj 9;1-2). Liban to Stany Zjednoczone. Przywdzianie stroju żałobnego związane jest z upadkiem pozycji Stanów Zjednoczonych, spowodowanym nieudaną potyczką z imperium. Drzewa polne to kraje europejskie. Uschnięcie oznacza ich islamizację. Zejście do Szeolu to odejście w niebyt. Drzewa Edenu i Libanu to upadłe królestwa chrześcijańskie. Zroszenie wodą oznacza wykorzystanie przy budowaniu imperium czynnika religijnego. Nieobrzezani to niewierzący. Faraon to laicka władza. (31;10-18).
Elam
Księga Izajasza
Elam to na ród przewodzący islamskiemu imperium. Łuk oznacza sprawiedliwą walkę. Złamanie łuku oznacza, że Elam stanie się niesprawiedliwy. Cztery wiatry oznaczają, że po Drugim Cudzie wszyscy obrócą się przeciwko Elamowi. Żar gniewu to czasza wylana na Elam - zob. Obj 16;4-7. Miecz oznacza walkę zbrojną. Ustawienie Bożego tronu to siłowe włączenie Elamu do Nowego Jeruzalem. Król to Abaddon. Książęta to zarządcy muzułmańskiego imperium. Odmiana losu to nawrócenie. (49;34-39).
Arabia
Księga Izajasza
Arabia w Dniu Pańskim: Noc symbolizuje Dzień Pański. Nocowanie w zaroślach to udział w podbojach Abaddona. Spragnieni to podbici przez arabów chrześcijanie trwający przy swojej wierze. Woda symbolizuje wiarę. Chleb to nauka. Rzeź, miecz, łuk i wir walki to obraz muzułmańskiej inwazji. Rok najemnika to literalny rok. Chluba Kedaru to prawdopodobnie arabska mądrość. Łucznicy to sprawiedliwi. To, że ich ostatek będzie nieliczny oznacza, że wśród Arabów nastąpi upadek moralny. (21;13-17).
Księga Jeremiasza
Arabia przed Dniem Pańskim: Kedar to szyici. Państwa Chasoru to państwa półwyspu arabskiego. Nabuchodonozor to król muzułmański. Zagrabienie namiotów to przejęcie władzy i aneksja. Zagrabienie owiec to przyłączenie szyitów i wahabitów do sunnitów. Ukrywanie się mieszkańców Chasor oznacza, że prześladowanie wahabici zejdą do podziemia. (49;28-30)
Arabia w czasach Nowego Jeruzalem: Wezwanie do wyruszenia skierowane jest do chrześcijan. Pędzenie samotnego życia oznacza, że Arabia nie ulegnie nawróceniu w czasie Drugiego Cudu. Wielbłądy to wahabickie organizacje religijne. Stada to wierni. To, że staną się one zdobyczą oznacza, że przyjmą wiarę Nowego Kościoła. Rozproszenie na cztery wiatry oznacza, że arabska władza zostanie obalona przez koalicję wielu narodów. Przycinanie włosów na skroniach to wyrywanie arabskich terytoriów spod władzy Nowego Jeruzalem. (49;28-33).
Damaszek
Księga Izajasza
Damaszek to religie wschodu. Zamienienie w pastwisko trzód oznacza chrystianizację. Efraim to Stany Zjednoczone. Możliwe jest jednak, że tekst hebrajski został w tym miejscu skażony, i zamiast frm (Efraim), powinno tu być rm (Aram). Aram to głównie Chiny, Indie oraz Indochiny. Reszta Aramu to nienawróceni i niezislamizowani mieszkańcy południowego wschodu Azji. Los chluby Izraela to częściowa zagłada chrześcijan. (17;1-6).
Patrzenie na Stwórcę oznacza przyjęcie monoteistycznej wiary. zwrócenie oczu ku Świętemu Izraela to wypełnianie Bożych przykazań. Ołtarze, aszery, stele słoneczne oraz warowne miasta to orientalne. Zapomnienie o Zbawicielu to następstwo ewolucji orientalnych wierzeń. Rozkoszne sadzonki i obce rośliny, to orientalne organizacje religijne. Rośnięcie w dniu zasadzenia oznacza, że ruchy te rozwijały się jedynie za życia ich założycieli, w przeciwieństwie do królestwa niebieskiego, które jest jak ziarnko gorczycy. A gdy ziarnko to wyrasta, odbiera światło pozostałym roślinom. Nieuleczalny ból - por. Obj 16;10. Wrzawa mnogich ludów, oznacza najprawdopodobniej, że po zniszczeniu Rosji przez Chińczyków, dojdzie do starcia gigantów, wojny chińsko-indyjskiej. Zgromienie narodów to efekt Drugiego Cudu. Porwanie na góry to włączenie do systemu Nowego Jeruzalem. Czas wieczorny to przeddzień wielkiej wojny. Ranek to początek systemu Nowego Jeruzalem.
(17;7-14).
Księga Jeremiasza
Damaszek symbolizuje religie orientalne. Chamat i Arpad to Chiny i Indie. Popłoch i opuszczenie Damaszku oznacza, że religie orientalne stracą zwolenników. Wyginięcie młodzieńców i wojowników to skutki wielkiej wojny. Mury Damaszku to mieszkańcy południowo-wschodniej Azji. Pałace Ben-Hadada to władze południowo-wschodniej Azji.
(49;23-27).
Księga Amosa
Gilead to tereny Syjonu pozyskane od Rosji. Zmłócenie żelaznymi saniami oznacza zniszczenie rosyjskich miast wskutek zmasowanego ataku nuklearnego Chin. Dom Chazaela i pałace Damaszku to władze południowo-wschodniej Azji. Rozbicie zawory Damaszku oznacza osłabienie znaczenia orientalnych religii. Dolina Awen to ubogie Indie. Dzierżący berło w Bet-Awen to cesarz restaurowanego cesarstwa Chin. Uprowadzenie Aramu do Kir to prawdopodobnie islamizacja azjatów.
Kusz
Księga Izajasza
Kusz to chrześcijańska część czarnej Afryki. Papirusowe łódki to symbol lichej ekonomii. Posłańcy pospieszni to głosiciele nauki Nowego Kościoła. Przecinające kraj rzeki to chrześcijańskie wyznania. Znak na górach to działalność Nowego Kościoła w Europie. Miejsce gdzie jest Bóg to Syjon. To, że patrzy on stamtąd niezmącony oznacza, że zachowa Syjon od nieszczęścia. Obcięcie odrośli to zniszczenie islamu oraz Kościoła Katolickiego. Górskie ptaki oraz dzikie zwierzęta to chrześcijańskie armie. Drapieżne ptaki - por. Obj 19;17-18. Przyniesienie ofiary na Syjon to pomoc w tworzeniu systemu Nowego Jeruzalem.
(18;1-7).
-
Serafin
- Posty: 11
- Rejestracja: 09 maja 2014, 15:33
- Lokalizacja: lubelskie
-
Dezerter
- Posty: 3631
- Rejestracja: 16 sie 2009, 22:50
- Lokalizacja: Inowrocław
- Kontakt:
YES
YES YES POLSKA = SYJON
Podbijemy Ruskich
... zaiste wielki z ciebie prorok
Lubekalu, lubelaku, a tam taki mądry i pobożny lud żyje
Nie czyńcie tak jak ci przeciw którym występujecie
http://zchrystusem.pl/
http://zchrystusem.pl/
-
Serafin
- Posty: 11
- Rejestracja: 09 maja 2014, 15:33
- Lokalizacja: lubelskie