List do Efezjan

[leszed]

Przytaczam fragmenty pod temat do kogo lub do jakich różnych grup Paweł się zwraca, co ich charakteryzuje. Pogrubienia- zwracam szczególną uwagę.

Efezjan 1:1 Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa:
2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa.
3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios;
4 w nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem jego; w miłości
5 przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej,
6 ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.
7 W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,

Efezjan 1:13 W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym,
14 który jest rękojmią dziedzictwa naszego, aż nastąpi odkupienie własności Bożej, ku uwielbieniu chwały jego.
15 Przeto i ja, odkąd usłyszałem o wierze waszej w Pana Jezusa i o miłości do wszystkich świętych,
16 nie przestaję dziękować za was i wspominać was w modlitwach moich,
17 aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu jego,
18 i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego,

Efezjan 2:11 Przeto pamiętajcie o tym, że wy, niegdyś poganie w ciele, nazywani nieobrzezanymi przez tych, których nazywają obrzezanymi na skutek obrzezki, dokonanej ręką na ciele,
12 byliście w tym czasie bez Chrystusa, dalecy od społeczności izraelskiej i obcy przymierzom, zawierającym obietnicę, nie mający nadziei i bez Boga na świecie.
13 Ale teraz wy, którzy niegdyś byliście dalecy, staliście się w Chrystusie Jezusie bliscy przez krew Chrystusową.
14 Albowiem On jest pokojem naszym, On sprawił, że z dwojga jedność powstała, i zburzył w ciele swoim stojącą pośrodku przegrodę z muru nieprzyjaźni,
15 On zniósł zakon przykazań i przepisów, aby czyniąc pokój, stworzyć w sobie samym z dwóch jednego nowego człowieka

Efezjan 3:13 Przeto proszę, abyście nie upadali na duchu z powodu udręk, jakie za was znoszę, wszak to chwała wasza.
14 Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem,
15 od którego wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię,
16 by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku,
17 żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości,
18 zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość,
19 i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą.

Efezjan 4:13 aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,
14 abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu,
15 lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa,

Efezjan 4:17 To więc mówię i zaklinam na Pana, abyście już więcej nie postępowali, jak poganie postępują w próżności umysłu swego,
18 mający przyćmiony umysł i dalecy od życia Bożego przez nieświadomość, która jest w nich, przez zatwardziałość serca ich,
19 mając umysł przytępiony, oddali się rozpuście dopuszczając się wszelkiej nieczystości z chciwością.
20 Ale wy nie tak nauczyliście się Chrystusa,
21 jeśliście tylko słyszeli o nim i w nim pouczeni zostali, gdyż prawda jest w Jezusie.
22 Zewleczcie z siebie starego człowieka wraz z jego poprzednim postępowaniem, którego gubią zwodnicze żądze,
23 i odnówcie się w duchu umysłu waszego,

Efezjan 4:24 a obleczcie się w nowego człowieka, który jest stworzony według Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.
25 Przeto, odrzuciwszy kłamstwo, mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim, bo jesteśmy członkami jedni drugich.
26 Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym,
27 nie dawajcie diabłu przystępu.

Efezjan 4:29 Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych, ale tylko dobre, które może budować, gdy zajdzie potrzeba, aby przyniosło błogosławieństwo tym, którzy go słuchają.
30 A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.
31 Wszelka gorycz i zapalczywość, i gniew, i krzyk, i złorzeczenie niech będą usunięte spośród was wraz z wszelką złością.
32 Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie.

Efezjan 5:5 Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym.

Efezjan 5:8 Byliście bowiem niegdyś ciemnością, a teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jako dzieci światłości,
9 bo owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda.

10 Dochodźcie tego, co jest miłe Panu
11 i nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej karćcie,
12 bo to nawet wstyd mówić, co się potajemnie wśród nich dzieje.
13 Wszystko to zaś dzięki światłu wychodzi na jaw jako potępienia godne;
14 wszystko bowiem, co się ujawnia, jest światłem. Dlatego powiedziano: Obudź się, który śpisz, I powstań z martwych, A zajaśnieje ci Chrystus.

Efezjan 5:18 I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,

Efezjan 5:21 ulegając jedni drugim w bojaźni Chrystusowej.
22 Żony, bądźcie uległe mężom swoim jak Panu,

Efezjan 5:25 Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie,

Efezjan 6:1 Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom swoim w Panu, bo to rzecz słuszna.
2 Czcij ojca swego i matkę, to jest pierwsze przykazanie z obietnicą:
3 Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi.

4 A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu dzieci swoich, lecz napominajcie i wychowujcie je w karności, dla Pana.

5 Słudzy, bądźcie posłuszni panom na ziemi, z bojaźnią i ze drżeniem, w prostocie serca swego, jak Chrystusowi,

Efezjan 6:9 A wy, panowie, postępujcie względem nich tak samo, zaniechajcie groźby, wiedząc, że zarówno wy, jak i oni mają Pana w niebie i że On nie ma względu na osoby.

Efezjan 6:10 W końcu, bracia moi, umacniajcie się w Panu i w potężnej mocy jego.

Efezjan 6:24 Łaska niechaj będzie ze wszystkimi, którzy miłują Pana naszego, Jezusa Chrystusa, miłością niezniszczalną. Amen.

Pierwsze pytania (których rozważanie zamierzam kontynuować potem), czy jest to jedna grupa, łatwa do sprecyzowania adresatów. Wierzących, niewierzących, takich a w żadnym razie nie innych?

[MilaMi]

Myślę, że tak jak poszczególne wersety rozumieć należy wyłącznie w kontekście zdaniowym i historycznym, tak i rozdziały i całe księgi.
List do Efezjan został napisany do... Efezjan ;)
Oczywiście zamieszczony w Biblii ku naszej nauce.
Zbór w Efezie był dość szczególny na tle czasów nam współczesnych. Choć pouczenia zawarte w tym liście są uniwersalne dla naśladowców Chrystusa na przestrzeni dziejów, to nasuwa mi się pytanie: czy wszyscy chrześcijanie zostali opieczętowani?

[leszed]

Myślę, że tak jak poszczególne wersety rozumieć należy wyłącznie w kontekście zdaniowym i historycznym, tak i rozdziały i całe księgi.
List do Efezjan został napisany do... Efezjan ;)
Oczywiście zamieszczony w Biblii ku naszej nauce.
Zbór w Efezie był dość szczególny na tle czasów nam współczesnych. Choć pouczenia zawarte w tym liście są uniwersalne dla naśladowców Chrystusa na przestrzeni dziejów, to nasuwa mi się pytanie: czy wszyscy chrześcijanie zostali opieczętowani?

Dobrze. Właśnie, czy odpowiesz na moje pytania? albo na swoje? czy ktoś odpowie?

[kesja]

leszed
widzisz jak TRUDNO jest UŚWIADOMIC ,,, wierzącym KIM sa co sie DOKONAŁO,
Pokazuje im - kim - byli i pokazuje ze JUZ TACY nie sa ze nie powinni nadal tak postępować jakby nadal byli poganami ...a nie tymi którzy maja Zewlec i Oblec
Najtrudniej jest PRZEKONAĆ do WIARY do WYKONAŁO sie .
Można byc Królem i zyc ja żebrak jak bezdomny jak bez panski ...
.
l

eszed
Pierwsze pytania (których rozważanie zamierzam kontynuować potem), czy jest to jedna grupa, łatwa do sprecyzowania adresatów. Wierzących, niewierzących, takich a w żadnym razie nie innych?

nie bardzo rozumiem pytanie ,ale moze mieści sie w moim poście odpowiedz ?

[leszed]

I moje pytanie było: czy jest to jedna grupa, łatwa do sprecyzowania adresatów. Wierzących, niewierzących, takich a w żadnym razie nie innych?



Otóż jeśli chodzi o adresatów, prócz tego że są to Efezjanie znajdujemy ich od początku:
1) 1:1 święci i wierzący w Jezusa.
=dwa określenia na efezjan; na razie mało mówiące
2) 1:2 Łaska "wam" występujące zaraz po 1:1
= odnośnie 1)
3) 1:3 "nas" ubłogosławił
= czyli Paweł się zalicza do jakiejś grupy (ubłogosławionych i wybranych); nie wiadomo jeszcze tutaj czy odnosi do jakichś adresatów
4) 1:13-14 "wy"- którzy usłyszeli i uwierzyli, zapieczętowani DŚ aż do odkupienia
= ewidentnie do zbawionych na wieki

5) 1:15 Paweł usłyszał o wierze "waszej". Dziękuje za "was", modli by dał "wam" Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu Jego i oświecił serca
= Paweł pokazuje tym jakiś dystans, dowiedział o nich, ich wierze, niezbyt konkretnie opisanej. W związku z tym modli i prosi o Ducha mądrości dla nich ku poznaniu Jezusa. [W jęz. polskim 'ku poznaniu' wskazywałoby że ktoś mógł nie poznać Jezusa]

6)2:11-13 Paweł każe pamiętać "wy" dawni poganie w ciele, bez Boga i nadziei, dalecy, teraz w Chrystusie bliscy przez krew.
= byli poganie którzy nie byli Żydami w sensie czysto fizycznym. Sformułowanie "wy niegdyś poganie" może oznaczać iż zwraca teraz wybiórczo do tak określonej grupy, w tym momencie nic nie wspominając o Żydach, którzy są w Efezie lub ich nie ma; nie wiemy
7) 2:14 On pokojem "naszym", sprawił z dwojga jedność, pojednał
= Paweł w kontekście 6) słowem "naszym" określa zarówno byłych pogan jak nieokreśloną szczegółowo grupę Żydów lub jednego Żyda- siebie
8) 2:15 zniósł zakon przykazań i przepisów by stworzyć w sobie jednego nowego człowieka
= Jezus "zniósł" obowiązujące prawo, w jaki sposób- tego Paweł nie precyzuje; podkreśla jedność ad 7)
9) 3:14-16 Paweł modli o "żebyście byli" przez Ducha utwierdzeni w wewnętrznym człowieku
= być może Paweł kontynuując, człowiekiem wewnętrznym dodefiniowuje co oznacza wcześniej ten nowy człowiek

10) 3:17 żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach "waszych"
= jeśli Paweł ma na myśli wszystkich adresatów w tym momencie, to jako wszyscy- jeszcze nie mają Chrystusa mieszkającego w ich sercach, innymi słowy nie wszyscy są wierzący lub wszyscy są niewierzący- [co należy wykluczyć na pt. 4)]. Powstaje więc klarowniej w domyśle grupa ludzi (jeszcze) niewierzących, do których Paweł zaczyna zwracać, i nie należy ich utożsamiać z wcześniej jasno opisanymi wierzącymi
11) 3:19 i mogli poznać miłość Chrystusową, wypełnieni pełnią Bożą
= do tych co (por. uwaga do 5) o języku polskim), ale na pt. 10) nie poznali jeszcze miłości Chrystusa
12) 4:13 [Paweł zachęca] "aż dojdziemy wszyscy" do jedności, dorośniemy
= Paweł życzy jedności oraz jw. poznania Syna Bożego, Chrystusa ad 10),11)

13) 4:14-15 abyśmy już nie byli "dziećmi miotanymi", abyśmy wzrastali w Chrystusa
= celem jest ustrzeżenie od przeróżnych błędów, wzrost w Chrystusa; sformułowanie ogólne, może dotyczyć wszystkich
14) 4:17-19 Paweł zaklina by "nie postępowali" jak poganie dalecy od życia Bożego
= Paweł niezbyt jasno adresuje, jednak mocno ostrzega; słowo "wszelkiej" może sugerować ludzi zupełnie niewierzących
15) 4:20-21 "wy" nie tak nauczyliście Chrystusa "jeśliście" tylko słyszeli i pouczeni zostali
= bazując na ciągłości wypowiedzi "wy" może oznaczać tyle, co określa nam "jeśliście"- a to słowo nie precyzuje dokładnie adresata
16) 4:22 "zewleczcie z siebie starego człowieka" z poprzednim postępowaniem
= stary człowiek tutaj to taki którego gubią zwodnicze żądze; charakterystyka człowieka upadłego, zgubionego, zniewolonego; por. uwaga do 14), aluzja jeszcze mocniejsza, trudno to nie mieć na uwadze niewierzących
17) 4:24 "a obleczcie się w nowego człowieka" który stworzony wg Boga
=Paweł mówi po prostu o nowym stworzeniu, znowu por. 6) do 9) lub mocniej por. 4)
a) gniewajcie się, lecz nie grzeszcie 4:26
= moja uwaga marginalna; gniew może tu być dobry lub niedobry, nawet być może grzechem; zważywszy na kontrast 16) a 17), mamy gniew 2 kategorii
18) 4:30 "nie zasmucajcie" Bożego DŚ, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia
= uwaga o relacji do DŚ, trudna do podsumowania, o pieczętowaniu- może być jednostronnym świadectwem na przyszłość tego co Bóg dla nich uczynił
a') gniew... niech będą usunięte 4:31
= jeśli a) to życzenie Pawła jest bardziej przyszłościowe, odnośnie pełni, chyba że nie baczy na tych, którzy byli przez niego instruowani w a) i mówi do jakiejś grupy bliżej niejasnej
b) odpuszczając sobie wzajemnie, jak Bóg odpuścił w Chrystusie
=moja uwaga marginalna; por. modlitwa "Ojcze nasz"
19) 5:5 "wiedzcie" iż żaden rozpustnik itd. nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym
= jasna wskazówka, kto tak czyni nie należy do Chrystusa, Paweł nie chce ich pozostawiać w niepewności

20) 5:8 "byliście" ciemnością, jesteście światłością. "Postępujcie" jako "dzieci światłości"
= Paweł zakłada iż mówi do ludzi teraz przemienionych; być może każe już samemu sobie dopowiadać zmianę adresata lub krótko [macie stać dziećmi światłości]
c) 5:9 bo owocem światłości dobroć itd.
=wzmacnia co oznacza 20)
c') 5:11 nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności
= por. c)

21) 5:14 powiedziano: powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus
= aluzja do starego człowieka jako martwego, niewierzącego oraz do przemiany w nowego
22) 5:18 nie upijajcie winem ale bądźcie pełni Ducha
= ogólnie, należy samemu prawdopodobnie zrozumieć kontrast
23) 5:22 żony, bądźcie...
24) 5:25 mężowie...
25) 6:1 dzieci, bądźcie posłuszne
= różne grupy, co do dzieci- tu w znaczeniu cielesnym; Paweł potwierdził rozróżnienia różne w swoim liście, nie jest to jedna, prosta grupa jako jeden adresat; dzieci tu nie są dzielone tym razem ani klasyfikowane, można uznać iż pisze ogólnie do wszystkich dzieci o posłuszeństwie rodzicom bez jasnego precyzowania np. w kontraście jakiegoś nieposłuszeństwa; nie znamy odzewu ze strony adresatów
d) 6:2 czcij ojca swego i matkę, pierwsze przykazanie z obietnicą
= aluzja do prawa "przykazań"
26) 6:4 ojcowie...
27) 6:5 słudzy...
28) 6:9 panowie...
= por. 23) do 25)
29) 6:10 w końcu, "bracia moi", umacniajcie się w Panu
= Paweł zwraca do jakichś swoich braci, w zaufaniu posłuchu w stosunku do niego; być może wszyscy adresaci listu takimi byli, nie wiemy
30) 6:24 Łaska niechaj będzie ze wszystkimi, którzy miłują Pana miłością niezniszczalną.
= to podsumowanie, co do adresatów w świetle tego co było wcześniej napisane to jednocześnie dla zbawionych jak i końcowe zdanie by ewentualnie pozostali się z tym konfrontowali.

Nie ma tutaj łatwego kościoła, przynależności narodowej, deklarowanej tanimi obietnicami bez pokrycia. Paweł zbór umacnia prawdą i jawnością. Zachęca i gani odpowiednio do potrzeb.
Oczywiście to tylko moje zdanie, moje przemyślenia.
Co do dalszych spraw, wybaczcie nie dzisiaj.
Adresaci to oczywiście tylko jeden z tematów i to wstępnych które można rozwijać na pt. Efezjan

[kesja]

Ciekawy rozbiór .... wart przemyślenia ,widac ,ze Apostoł nie miał lekko.
Nieraz słysze jak , ... mówi ;' jestem alkoholikiem ,nie pije już 5 lat '..ale
alkoholikiem zostaje sie do smierci
wypisz wymaluj -grzeszymy az do smierci.... czyje to zwycięstwo jak nie szatana .
Podobnie w liście do Efez ...jakże obolała musiała byc DUSZA ,Apostoła..

[leszed]

Tak, rozbiór dotyczy kwestii kim są ludzie do których zwraca w swoim liście Paweł. Tak, jest to ciekawe, dziękuję kesjo. Co więcej jeśli przyjrzymy się pod kątem adresatów listom i księgom, wychodzi iż nie można wrzucić wszystkich do jednego wora. Czasem myślę iż rozbiór bywa trudniejszy. Kilka rzeczy jednak upewniają o grupach zarówno wierzących, jak i grupie ogólnej- wszystkich, ale także o grupach niewierzących. Być może należy założyć możliwość grupy ludzi niezdefioniowanej, nieznanej, domyślnej, nieznanej tylko nam a znanej autorowi i adresatom itd. Ograniczając się jednak tylko do Efezjan dostrzegam:
1) do 4) myśl Pawła dochodzi do ludzi wierzących, wokół tego się kręci.
5) Paweł przechodzi delikatnie do uzupełnienia o innych ludzi.
6) do 9) zwraca do byłych pogan i opisuje tzw. nowego człowieka, wewnętrznego.
10) do 12) do niewierzących jednak bliskich jemu.
13) do 19) Paweł pozwala sobie na wypowiedzi których znaczenie jeśli chodzi o adresatów bardziej musimy sobie dopowiedzieć przy okazji kwestii które porusza. Musimy z góry założyć iż to co pisze jest w pełni zrozumiałe dla adresatów, czy dla nas?
20) to kontrast bycia wcześniej i bycia teraz adresatów, kontrast obrazuje również jakie wydaje się owoce i czy się je wydaje.
21) do 22) kończy ten typ opisu adresatów. Paweł posługuje się porównaniami i kontrastami.
23) do 28) adresuje swoje wypowiedzi do grup ludzi różnych szeroko ze względu na ciało i pozycje społeczne. Dzieci, rodzice, małżonkowie, ojcowie jako prawdopodobnie także ludzie z autorytetem, słudzy ówcześni i panowie. Każda z tych grup ma indywidualne cechy i zadania.
29) do 30) to końcówka listu. Paweł podkreśla relację tej grupy adresatów do siebie i do Boga. To ma szczególną wartość dla niego i ma mieć dla Efezjan.

Ujęcie listu od strony adresatów może ożywiać sytuację. W każdym zborze może znaleźć się zarówno człowiek zbawiony, nie zbawiony, świadomy i nieświadomy, dojrzały i dziecko. Bywają też tacy których nie znamy bliżej. Jeśli troszczy się autor o całość, wszystkich należących do zboru, to jasnym jest iż są wzory i antywzory choć niekonieczne w sensie absolutnym ideał i jego przeciwieństwo. Wierzący i ci których wiara ma skutek wieczny to jedno, ci o których Paweł usłyszał i o których się stara by zbliżyli do Jezusa to drugie, a trzecie to ci którzy nie mają w sercach Jezusa bo potrzebują uwierzyć. Pomiędzy te wplatane są przeróżne opowiadania, ciekawe porównania i historie.
Myślę iż dzisiaj możemy się uczyć od Pawłowej troski o zbór. Jest to brzemię które nie każdy bierze na siebie. Ale czyż nie powinno być ono i słodkie jednocześnie?
Co do przeciwnych sobie grup pod względem wierzących i niewierzących czy zbawionych i niezbawionych Paweł nie stosuje instrumentów władzy jeszcze. Nikogo tu nie dyscyplinuje wyłączeniem ze zboru. Nie usypia to jednak czujności, nikogo nie pobłaża, nawet dzieci. To czego jeszcze w tym liście nie ma to zapewne wiele rzeczy a mogłoby być. Paweł nie pisze o władzach zboru, czasie zgromadzeń, wielu konkretach, ale jak widać zajmuje ważniejszymi sprawami. Czy my potrafimy tak jak on?
Ja tyle jeśli chodzi o temat adresatów Efezjan. Zastanawiam czym teraz to uzupełnić, jaką kwestią z tej księgi. W trakcie nasunęło się też parę kwestii z innych ksiąg, ale to może w innym dziale powróci.
List ten na pewno wiele mówi o jego autorze, trochę o jego grupie z którą się utożsamił.
cdn.

[kesja]

Apostołowie byli tymi ,którzy mieli najcięższe zadanie ,oni przecierali szlaki , mieli przeciwko sobie kazdego i wszystkich .Szli w sam środek świata religijnego poganstwa przeciwo bóstwom i duchowi któy rządzi w synach buntu.
Tak jest po dzis dzien ,ze ci co maja Ducha Mesjasza , sa takim Ogniem spalającym
i wiatrem unoszącym plewe.
Paweł miał wyjątkowe Objawienia-Poznanie , takie ze narażał sie swoim współbraciom , nawet dla nich było trudne do przyjęcia co TEN mówił
On jeden mówi o Osobistym spotkaniu z JAHSZUA o Obecnosci JHVH ..
To Paweł potrafił oddzielic , adama z prochu Ziemi-ziemskiego ,ujrzał jego bezradnośc
wobec zapisu grzechu i smierci w jego ciele i nieskutecznosc dobrych uczynków.
Ujrzał bezsilnosc Tory wobec zadzy ciałą i ujrzał ze tylko SMIERC moze uwolnic
Ale nie smierc fizyczna bo nawet wtedy wlecze sie zapis na te druga stronę wraz zapisem po przodkach .

[Musashi]

List do efezjan, zostal napisany do konkretnej grupy odbiorcow, a mianowicie do:
Izraelitow z Domu Izraela, (nie zydow), ktorzy byli przez siedem wiekow dalecy od spolecznosci Izraeslkiej, nazywani nieobrzezanymi przez dom Judy, gdyz dom Izraela dostal list rozwodowy od Boga i zostal przez Niego odrzucony (na jakis czas). Zostali oni nazwani ,,nieumilowana i niemojlud'', nie przestrzegali prawa, byli ,,dalecy''.
Wiele jest obietnic i proroctw o przyjeciu przez Boga ponownie domu Izraela, ponowne nazwanie ich umilowana i mojlud, nazwanie ich ,,synami Boga najwyzszego'' co moze oznaczac jedynie wiare w Jezusa. W liscie do Efezjan, Pawel pisze ,,On sprawił, że z dwojga jedność powstała''.
Dwojga- podzielony izrael na dwa ,domy', ,krolestwa' ,narody' itd.
Jednosc- wiara w Jezusa ich polaczyla, niemojlud, stal sie znowu ludem bozymi niemilowana stala sie znowu milowana.
w ten sposob spelnilow sie wiele obietnic i proroctw bozych ze ST, jesli to kogo wogole interesuje i jesli ktos wogole bierze powaznie proroctwa i obietnice ST

pozdrawiam

PS
W Kapadocji, Bityni, Azji, czyli na terenie dzisiejszej Turcji zamieszkiwala ,,niezliczona ilosc Izraelitow z Domu Izrael''(nie zydow) jak to opisuje Jozef Flawiusz

[Hardi]

Pierwsze pytania (których rozważanie zamierzam kontynuować potem), czy jest to jedna grupa, łatwa do sprecyzowania adresatów. Wierzących, niewierzących, takich a w żadnym razie nie innych?

"Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa" Efezjan 1.1

[leszed]

List do efezjan, zostal napisany do konkretnej grupy odbiorcow, a mianowicie do:
Izraelitow z Domu Izraela, (nie zydow), ktorzy byli przez siedem wiekow dalecy od spolecznosci Izraeslkiej, nazywani nieobrzezanymi przez dom Judy, gdyz dom Izraela dostal list rozwodowy od Boga i zostal przez Niego odrzucony (na jakis czas).

pozdrawiam

PS
W Kapadocji, Bityni, Azji, czyli na terenie dzisiejszej Turcji zamieszkiwala ,,niezliczona ilosc Izraelitow z Domu Izrael''(nie zydow) jak to opisuje Jozef Flawiusz

A możesz to podeprzeć tekstem biblijnym? Efez mógł być konglomeratem narodowościowym i na to wygląda że był, Paweł odnosi przynajmniej do części z nich jako byli-poganie. To już przytaczałem zresztą. Paweł od niemal początku zajmował ewangelizowaniem pogan po prostu.

Hardi
wersety pierwsze tak, wersety inne mówią (jak podawałem i udowadniałem):
10) do 12) do niewierzących jednak bliskich jemu.
[pkty w nawiasach")" moje]
10) 3:17 żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach "waszych"
= jeśli Paweł ma na myśli wszystkich adresatów w tym momencie, to jako wszyscy- jeszcze nie mają Chrystusa mieszkającego w ich sercach, innymi słowy nie wszyscy są wierzący lub wszyscy są niewierzący- [co należy wykluczyć na pt. 4)]. Powstaje więc klarowniej w domyśle grupa ludzi (jeszcze) niewierzących, do których Paweł zaczyna zwracać, i nie należy ich utożsamiać z wcześniej jasno opisanymi wierzącymi
11) 3:19 i mogli poznać miłość Chrystusową, wypełnieni pełnią Bożą
= do tych co (por. uwaga do 5) o języku polskim), ale na pt. 10) nie poznali jeszcze miłości Chrystusa
12) 4:13 [Paweł zachęca] "aż dojdziemy wszyscy" do jedności, dorośniemy
= Paweł życzy jedności oraz jw. poznania Syna Bożego, Chrystusa ad 10),11)

no i sam tekst:

Efezjan 3:13 Przeto proszę, abyście nie upadali na duchu z powodu udręk, jakie za was znoszę, wszak to chwała wasza.
14 Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem,
15 od którego wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię,
16 by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku,
17 żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości,
18 zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość,
19 i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą.
Efezjan 4:13 aż dojdziemy wszyscy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości, i dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej,
14 abyśmy już nie byli dziećmi, miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu,
15 lecz abyśmy, będąc szczerymi w miłości, wzrastali pod każdym względem w niego, który jest Głową, w Chrystusa,

Tak więc jak już wcześniej pisałem, na dwoje, na troje a może i więcej Paweł pisał.

[leszed]

Kontynuuję zapowiadane wcześniej rozwinięcie. Po adresatach listu proponuję kolejny temat. Zajmijmy się autorstwem listu poczynając od opisów znajdujących się w samym tekście.

Efezjan 1:1 Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa:
2 Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa.
3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios;
4 w nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem jego; w miłości
5 przeznaczył nas dla siebie do synostwa przez Jezusa Chrystusa według upodobania woli swojej,
6 ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.
7 W nim mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów, według bogactwa łaski jego,

8 której nam hojnie udzielił w postaci wszelkiej mądrości i roztropności,
9 oznajmiwszy nam według upodobania swego, którym go uprzednio obdarzył,
10 tajemnicę woli swojej, aby z nastaniem pełni czasów wykonać ją i w Chrystusie połączyć w jedną całość wszystko, i to, co jest na niebiosach, i to, co jest na ziemi w nim,
11 w którym też przypadło nam w udziale stać się jego cząstką, nam przeznaczonym do tego od początku według postanowienia tego, który sprawuje wszystko według zamysłu woli swojej,
12 abyśmy się przyczyniali do uwielbienia chwały jego, my, którzy jako pierwsi nadzieję mieliśmy w Chrystusie.

Paweł apostoł wybrany z woli Bożej ubłogosławiony, wybrany przed założeniem świata ku celowi ku świętości. W Jezusie jako ten który ma odkupienie i połączenie jako cząstka. Paweł zalicza siebie do pierwszych którzy mieli nadzieję w Jezusie.

Efezjan 1:15 Przeto i ja, odkąd usłyszałem o wierze waszej w Pana Jezusa i o miłości do wszystkich świętych,
16 nie przestaję dziękować za was i wspominać was w modlitwach moich,
17 aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia ku poznaniu jego,
18 i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego,
19 i jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły jego,

To jest nadzwyczajne, a wcześniej zaliczał się do tych, którzy żyli w porządliwościach ciała, z natury dzieci gniewu.


Efezjan 2:2 w których niegdyś chodziliście według modły tego świata, naśladując władcę, który rządzi w powietrzu, ducha, który teraz działa w synach opornych.
3 Wśród nich i my wszyscy żyliśmy niegdyś w pożądliwościach ciała naszego, ulegając woli ciała i zmysłów, i byliśmy z natury dziećmi gniewu, jak i inni;
4 ale Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował,
5 i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście -
6 i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie,
7 aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie.

Dalej Paweł pisze o sobie jako wiezień Chrystusa za nich, pogan. 3:2 odwołuje się do możliwości takiej że słyszeli (dokładnie to o czym?), możliwe że niezależnie od tego co do nich właśnie napisał 3:3. Dalej Paweł wyjaśnia "tajemnicę" jeszcze bardziej, i że objawiona jest świętym apostołom i prorokom. (Paweł może się do nich zalicza konkretnie, może nie ujawnia jednak dokładnie do jakiej grupy).


Efezjan 2:22 na którym i wy się wespół budujecie na mieszkanie Boże w Duchu.
Efezjan 3:1 Dlatego ja, Paweł, jestem więźniem Chrystusa Jezusa za was pogan -
2 bo zapewne słyszeliście o darze łaski Bożej, która mi została dana dla waszego dobra,
3 że przez objawienie została mi odsłonięta tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem
4 Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej,5 która nie była znana synom ludzkim w dawnych pokoleniach, a teraz została przez Ducha objawiona jego świętym apostołom i prorokom,

6 mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez ewangelię,
7 której sługą zostałem według daru łaski Bożej, okazanej mi przez jego wszechmocne działanie.
8 Mnie, najmniejszemu ze wszystkich świętych, została okazana ta łaska, abym zwiastował poganom niezgłębione bogactwo Chrystusowe
9 i abym na światło wywiódł tajemny plan, ukryty od wieków w Bogu, który wszystko stworzył,
10 aby teraz nadziemskie władze i zwierzchności w okręgach niebieskich poznały przez Kościół różnorodną mądrość Bożą,

Efezjan 6:18 W każdej modlitwie i prośbie zanoście o każdym czasie modły w Duchu i tak czuwajcie z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych
19 i za mnie, aby mi, kiedy otworzę usta moje, dana była mowa do śmiałego zwiastowania ewangelii,
20 dla której poselstwo sprawuję w więzach, abym ją mógł z odwagą zwiastować, jak to czynić winienem.
21 O wszystkim zaś, żebyście i wy wiedzieli, co się ze mną dzieje i co porabiam, powiadomi was Tychikus, umiłowany brat i wierny sługa w Panu,
22 którego posłałem do was właśnie po to, abyście dowiedzieli się o tym, co się z nami dzieje, i aby pocieszył wasze serca.

Paweł został sługą ewangelii, pisze że jest najmniejszy ze wszystkich świętych 3:8, o łasce zwiastowania poganom którą mu dano.
Na koniec prosi o modlitwę także za sobą, by mu dana była mowa do śmiałego zwiastowania ewangelii, jak powinien, dla której jest posłem w "więzach" (więzienie?). 6:22 Paweł uzupełnia list informacją o przekazaniu innych rzeczy, co się z "nimi" dzieje, przez Tychikusa.
To wszystko lub prawie wszystko mówi coś o Pawle, o jego towarzyszach w zasadzie niewiele, ale ich ma.

......................

Moje wstępne wrażenia: Paweł jest co prawda apostołem, wielce wybranym przez Pana ale neutralizuje ten poziom mówiąc, że jest najmniejszym z świętych. Jest predysponowany do świętości (jej pełni) i jest tylko cząstką w Jezusie. Zalicza do pierwszych wierzących w Jezusa, wcześniej należał do natury podlegającej pod gniew (podobnie jak poganie). Paweł tajemnice nowości w Jezusie w kontraście do tego co było z podziałem na Żydów i pogan, wyjaśnia i jest wyjaśniane już poza nim. Informacje może biegły już z innych źródeł, nie wiemy. Widocznie Paweł może czegoś nie wiedzieć. To dość prywatna korespondencja. Prosi o modlitwę, może brakować mu odwagi. Ma towarzyszy ale o nich poza Tychikusem tylko napomyka. List jest żywy, nie pozbawiony emocji.
O autorstwie tego listu w powiązaniu z Efezem można więcej choćby korzystając z NT. Ale myślę, że od tego tutaj należało zacząć.

cdn.

[leszed]

O autorstwie oraz ogólnie o związkach z Efezem mówią w NT teksty:


1) [~52-53r.] Dzieje Apostolskie 18:19 I przybyli do Efezu; tu pozostawił ich, sam zaś udał się do synagogi i rozprawiał z Żydami.
Dzieje Apostolskie 18:21 Lecz pożegnawszy się, rzekł: Za wolą Bożą znowu wrócę do was. I odpłynął z Efezu.
Dzieje Apostolskie 18:24 A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, mąż wymowny, biegły w Pismach.

2) [~52-53r.] 1 Koryntian 15:32 Jeśli ja na sposób ludzki walczyłem z dzikimi zwierzętami w Efezie, jaki z tego dla mnie pożytek? Jeśli umarli nie bywają wzbudzeni, jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy.
1 Koryntian 16:8 A w Efezie pozostanę aż do Zielonych Świąt;

3) [~53-55r.] Dzieje Apostolskie 19:1 Podczas gdy Apollos przebywał w Koryncie, obszedł Paweł wyżynne okolice i przyszedł do Efezu, a spotkawszy niektórych uczniów,
Dzieje Apostolskie 19:17 I stało się to wiadome wszystkim Żydom jak i Grekom, którzy mieszkali w Efezie, i padł strach na nich wszystkich, a imię Pana Jezusa było wielbione.
Dzieje Apostolskie 19:26 widzicie też i słyszycie, że ten Paweł nie tylko w Efezie, lecz nieomal w całej Azji namówił i zjednał sobie wiele ludzi, mówiąc, że nie są bogami ci, którzy są rękami zrobieni.
Dzieje Apostolskie 19:28 A gdy to usłyszeli, unieśli się gniewem i krzyczeli, mówiąc: Wielka jest Artemida Efeska.
Dzieje Apostolskie 19:34 Lecz gdy poznali, że jest Żydem, rozległ się z ust wszystkich jeden krzyk, który trwał około dwóch godzin: Wielka jest Artemida Efeska!
Dzieje Apostolskie 19:35 Gdy zaś pisarz miejski uspokoił tłum, rzekł: Mężowie efescy, któż z ludzi nie wie, że miasto Efez jest stróżem świątyni wielkiej Artemidy i posągu, który spadł z nieba?

4) [~53-58] Dzieje Apostolskie 20:16 Albowiem Paweł postanowił minąć Efez, aby nie tracić już więcej czasu w Azji; śpieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, być na Zielone Święta w Jerozolimie.
Dzieje Apostolskie 20:17 A posławszy z Miletu do Efezu, wezwał starszych zboru.
Dzieje Apostolskie 21:29 Przedtem bowiem widzieli z nim w mieście Trofima z Efezu i sądzili, że go Paweł wprowadził do świątyni.

5) [~60] Efezjan 1:1 Paweł, z woli Bożej apostoł Chrystusa Jezusa, do świętych w Efezie i wierzących w Chrystusa Jezusa:

6) [~64/66] 1 Tymoteusza 1:3 Gdy wybierałem się do Macedonii, prosiłem cię, żebyś pozostał w Efezie i żebyś pewnym ludziom przykazał, aby nie nauczali inaczej niż my

7) [~67] 2 Tymoteusza 1:18 niech mu Pan da, aby znalazł miłosierdzie u Pana w owym dniu; a jak wiele usług oddał mi w Efezie, ty wiesz najlepiej.
2 Tymoteusza 4:12 A Tychikusa posłałem do Efezu.

8) [~95] Ap. Jan Objawienie 1:11 To, co widzisz, zapisz w księdze i wyślij do siedmiu zborów: do Efezu i do Smyrny, i do Pergamonu, i do Tiatyry, i do Sardes, i do Filadelfii, i do Laodycei.
Objawienie 2:1 Do anioła zboru w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w prawicy swojej, który się przechadza pośród siedmiu złotych świeczników:

Próbowałem je podać w chronologii czasowej.