IMHO podsumowanie

[Maja.]

Napisałam:

1. Nasz Zbawiciel powiedział:

"Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem…”


Świadkowie J. nie chrzczą tak, jak nakazał nasz Zbawiciel, bo nie wypowiadają słów:
"Chrzczę Cię w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"


Wiele osób od Świadków J. powiedziało, że nie uznaje tego zanurzenia w wodzie za chrzest.
Bo rzeczywiście, nie jest to chrztem. I co Ty na to
Gdyby studiowali Słowo Boże, wiedzieliby, że należy chrzcić "w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego"

Finarfin_pl, odpisał:

Nasz zbawiciel nie nakazl mowic, ze chrzci sie w imie Ojca, Syna i ducha św.
Uczy, sie tego wczesniej, nie ma wiec potrzeby mowienia w czasie chrztu, nie jest to warunkiem zbawienia, ani czystego wielbienia.

No to popatrz na werset biblijny


Nasz Zbawiciel powiedział do swoich uczniów:
"Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata."- Ew. Mat. 28,19-20.

Finarfin_pl, czy widzisz, że to Pan Jezus powiedział do uczniów swoich, aby tak chrzcili wiernych


Czy zastanawiałeś się, dlaczego w ten sposób powinni chrzcić


Zobacz, że bez Bożej pomocy niczego nie osiągniemy, to Bóg Ojciec pociąga nas do Siebie i przyprowadza do Swojego Syna Jezusa Chrystusa - Ew. Jana 6,44.



Pan Jezus spłaca za nas dług jaki zaciągnęliśmy u Boga Ojca - Ew. Jana 3,16; i odtąd stajemy się uczniami Chrystusa.
Pan Jezus uczy nas jakimi mamy być, podkreślając, że tylko wąska droga prowadzi do żywota wiecznego jest to droga pełna wyrzeczeń, i do każdego z nas mówi: "idź i odtąd już nie grzesz" - Ew. Jana 8,11.
Pan Jezus pokazał nam, jak powinniśmy żyć, abyśmy mogli być w gronie osób zbawionych.


Zobaczmy, co by się stało, gdybyśmy pominęli postać Pana Jezusa:
W Piśmie Świętym czytamy:
„Kto ma Syna, ma żywot; kto nie ma Syna Bożego nie ma żywota” – 1 Jana 5,12.

Z powyższego wersetu dowiadujemy się, że jeślibyśmy odrzucili, czy pominęli postać Pana Jezusa, to wówczas
nie mielibyśmy żywota.



Abyśmy mogli znależć się w gronie osób zbawionych musimy być jeszcze napełnieni Duchem Świętym, On nas ożywia.


Duch Święty sprawia, że wydajemy Jego owoce - Gal. 5,22-23; On też przypomina nam nauki naszego Boga i Zbawiciela.


A co by się stało, gdybyśmy pominęli postać Ducha Świętego:
W Rzym. 8,14 - czytamy:
Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi."
Kto by nas wówczas poprowadził do Boga


W Ew. Jana 16,13; czytamy:
"Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi."
Kto by nas wprowadził w pełnię prawdy, gdyby nie Duch Święty


W Ew. Jana 14,26 czytamy:
"Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem."

Kto by nas nauczył wszystkiego, i przypomniał nam to wszystko, co powiedział Pan Jezus


Widzimy więc, że musimy być ochrzczeni w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, gdyż inaczej do Królestwa Bożego,
o własnych siłach nie dostalibyśmy się

Finarfin_pl, czy teraz już wiesz, dlaczego każdy z nas musi być ochrzczony w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

Maja.

[Maja.]

napisałam:

Bardzo wiele razy Świadkowie J. wyznaczali koniec świata.


A przecież Pan Jezus powiedział:

„ Ale o tym dniu i godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.
Baczcie, czuwajcie; nie wiecie bowiem, kiedy ten czas nastanie.”
Ew. Marka 13,33-34.

Finarfin_pl, skoro w Piśmie Świętym czytamy, że nikt nie wie, kiedy nastąpi koniec świata oprócz Boga z nieba,
to dlaczego Świadkowie J. ustalają tak dokładne daty końca świata

odpisałeś:

Swiadkowie Jehowy jako ludzie bardzo by chcieli znac taki termin, to zas popycha ich do robienia roznych bledow, acz nie sa one grzechami niewybaczalnymi czy tez jakimis obrzydliwymi dla Boga (Bog dal nam sie poznac, przez swoje Slowo). Wielu prawdziwych czcicieli Boga opisanych w Starym Testamencie popelniali znacznie gorsze bledy, pierwsi chrzescijanie rowniez popelniali gorsze bledy, a jednak "Bóg ich serdecznie przyjął".

Finarfin_pl, nikt z ludzi nie zna dokładnej daty końca świata, przecież Pan Jezus powiedział:

„ Ale o tym dniu i godzinie nikt nie wie: ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec.
Baczcie, czuwajcie; nie wiecie bowiem, kiedy ten czas nastanie.”
Ew. Marka 13,33-34.


Wyznaczany koniec świata ukazuje wszystkim, że ludzie ci nie trzymają się nauk Pisma Świętego,
lecz mówią od siebie, czyli są fałszywymi prorokami.


W V Mojż. 18,21-22 czytamy:
"A jeśli powiesz w swoim sercu: po czym poznamy słowo, którego Pan nie wypowiedział ?
Jeżeli słowo, które wypowiedział prorok nie w imieniu Pana, nie spełni się i nie nastąpi, jest ono słowem,
którego Pan nie wypowiedział, lecz w zuchwalstwie wypowiedział je prorok; więc nie bój się go"


Ponieważ nie znamy dnia, ani godziny końca świata, Pan Jezus mówi, abyśmy czuwali - Ew. Marka 13,37.


Gdyby Świadkowie J. znali, i dobrze rozumieli te wersety, nie osmieszaliby się w wyznaczaniu dat końca świata.


Finarfin_pl, we wszelką prawdę wprowadza nas Duch Święty, i Pan Jezus nas o tym pouczył.

W Ew. Jana 16,13; czytamy:
"Lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie,
lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam oznajmi."


W Ew. Jana 14,26 czytamy:
"Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imieniu moim, nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem."
Duch Święty uczy nas wszystkiego, i przypomnina to wszystko, co powiedział Pan Jezus.


W Rzym. 8,14 - czytamy:
Bo ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi.
Tylko Duch Boży prowadzi nas tą właściwą drogą do Boga.


Finarfin_pl, czy teraz widzisz jak bardzo Świadkowie J. błądzą
Maja.

[tessa]

W Biblii nie ma podanego żadnego przykładu chrztu z wymawianiem jakiejś formułki.
Przeczytaj o chrzcie Jezusa,eunucha,innych chrześcijan.Było to całkowite zanurzenie w wodzie.
W taki sam sposób chrzczą Świadkowie Jehowy.
Aby jednak zostać ochrzczonym,najpierw nabywają wiedzy z Biblii,okazują wiarę w jedynego prawdziwego Boga Jehowę,w Jego Syna Jezusa Chrystusa ,który złożył za nas okup,oraz wierzą w ducha świętego i poddają się pod jego kierownictwo.
Oddają się Bogu w modlitwie na pełnienie służby ,a chrzest jest publicznym potwierdzeniem
tego oddania.
Zatem wiara w Jehowę ,Chrystusa i ducha jest sprawą pierwszorzędną ,a nie recytowanie formułek.

[Maja.]

tessa napisała:

W Biblii nie ma podanego żadnego przykładu chrztu z wymawianiem jakiejś formułki.
Przeczytaj o chrzcie Jezusa,eunucha,innych chrześcijan.Było to całkowite zanurzenie w wodzie.
W taki sam sposób chrzczą Świadkowie Jehowy.

Nasz Zbawiciel powiedział do swoich uczniów:

"Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,
ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni
aż do skończenia świata."- Ew. Mat. 28,19-20.

czy widzisz, że to Pan Jezus powiedział do uczniów swoich, aby tak chrzcili wiernych

tesso, czy myślisz, że uczniowie Chrystusa mogliby być nieposłuszni tej nauce naszego Zbawiciela
Maja.

[Maja.]

- odnośnie rozwodów -

tessa napisała:

Strona niewinna może dokonać wyboru,czy przebaczyć partnerowi,czy rozwieść się .

Słowo Boże podkreśla, że nie ma rozwodów, dlatego nikt nie może uczyć inaczej.
Po zawarciu związku małżeńskiego już nie są dwoje, ale stanowią jedno ciało.
Dlatego Pan Jezus powiedział:
"Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza" - Ew. Mat.19,5-6.

Każdy rozwód jest rozłączeniem tego, co złączył Bóg.


W Ew. Mat. 19,9 czytamy:
"A powiadam wam: Ktokolwiek by odprawił żonę swoją, z wyjątkiem przyczyny wszeteczeństwa, i poślubił inną
cudzołoży, a kto by odprawioną poślubił, cudzołoży"

Werset ten nie upoważnia do ponownego zawierania małżeństw, zezwala jedynie na oddalenie współmałżonka,
gdy ten dopuszcza się wszeteczeństwa.


W Ew. Łuk. 16,18 pisze:-
"Każdy kto opuszcza żonę swoją, a pojmuje inną, cudzołoży, a kto opuszczoną przez męża poślubia, cudzołoży."


Zwróć uwagę na słowo każdy, czyli nie ma żadnych wyjątków.
Opuścił żonę i pojął inną - cudzołoży.
Kto opuszczoną przez męża poślubia - cudzołoży.



piszesz:

Paweł zaś w liście do Koryntian ,który zacytowałaś przedstawił sprawę separacji lub rozwodu z innej przyczyny niż cudzołówstwo.Może to być lenistwo męża,nie łożenie na utrzymanie rodziny,alkoholizm,gry hazardowe,narkotyki,przemoc w rodzinie.
Wtedy rzeczywiście strona rozwiedziona nie może ponownie wyjść za mąż lub się ożenić.
I Tymoteusza 5:8

tesso zwróć uwagę, że Pan Jezus pozwalał oddalać współmałżonka, tylko z powodu wszeteczeństwa.

Dlatego apostoł Paweł zaleca nam, aby pobierać się z osobą wierzącą, gdyż dziecko Boże wie jak powinno żyć.

Gdyby jednak ktoś ( zanim został dzieckiem Bożym ) wziął sobie za współmałżonka poganina, to apostoł Paweł podkreślając, że ta nauka od niego pochodzi, zachęca ich do trwania w związku małżeńskim dlatego, że wówczas uświęcony jest mąż poganin przez żonę, i żona poganka uświęcona jest przez wierzącego męża. - 1 Kor.7,12-15.


"A jeśli poganin chce się rozwieść, niechże się rozwiedzie; w takich przypadkach brat czy siostra nie są niewolniczo związni, gdyż do pokoju powołał nas Bóg" - 1 Kor. 7,15.

Wiedząc, jak wygląda życie z poganinem, apostoł pozwala na oddalenie go, podkreślając,
że ta nauka pochodzi od niego. Nie znaczy to, że gdy osoba wierząca rozwiedzie się wolno jej wyjść za innego.


Słowo Boże wyraźnie podkreśla, że aż do śmierci jesteśmy związani z partnerem, któremu ślubowaliśmy przed Bogiem .



Apostoł Paweł w 1 Liście do Koryntian 7,10-11 uczy nas:
"Tym zaś, którzy żyją w stanie małżeńskim, nakazuję nie ja, lecz Pan, ażeby żona męża nie opuszczała,
a jeśliby opuściła, niech pozostanie niezamężna albo niech się z mężem pojedna; niech też mąż z żoną się nie rozwodzi."


Apostoł Paweł podkreśla, że tak nakazuje postąpić nam Pan, by żona nie opuszczała męża,
ani by mąż żony nie opuszczał. A gdyby zaistniała taka sytuacja mają dwa wyjścia:


1. pojednać się.
2. żyć samotnie.

Drugie małżeństwo ( za życia byłego współmałżonka ) byłoby związkiem cudzołożnym. - 1 Kor. 7,11.



W 1 Liście do Koryntian 7,39 czytamy:
"Żona związana jest tak długo, dopóki żyje jej mąż; a jeśli mąż umrze wolno jej wyjść za kogo chce, byle w Panu."


Podobne słowa czytamy w Liście do Rzymian 7,2-3:
"Albowiem zamężna kobieta za życia męża jest z nim związana prawem; ale gdy mąż umrze wolna jest od związku prawnego z mężem. A zatem, jeśli za życia męża przystanie do innego mężczyzny, będzie nazwana cudzołożnicą,
jeśliby jednak mąż zmarł, wolna jest od przepisów prawa i nie jest cudzołożnicą, gdy zostanie żoną drugiego męża"

tesso, jeżeli żona opusci męża ma dwa wyjścia, może pojednać się z mężem, albo żyć samotnie.
Jeżeli tak uczy nas Słowo Boże, to dlaczego Ty nauczasz inaczej
Maja.

[Maja.]

napisałam:

Powiedz mi, gdzie w Piśmie Świętym czytamy, aby po imieniu zwracać się do Stwórcy tak, jak czynią to Świadkowie J., nie dodając do tego imienia nawet słowa Bóg.
Przecież ani Pan Jezus, ani apostołowie tego nie czynili.

Finarfin_pl odpisał:

A czemu nie? Myslisz, ze Jehowa, ktorego głownym przymiotem jest miłość, poza tym odznacza sie wspolczuciem, wyrozumialoscia i innymi piekymi przymiotami - czy obraza sie kiedy sie tak do niego zwracamy, pamietajac, ze zwracamy sie do niego nie jak do zlodzieja czy mordercy, tylko jak do kochajacego ojca, czy przyjaciela. No i dodajemy słowo Bóg, bo czemu nie, ale przeciez to tez nie jest wazny warunek.

Finarfin_pl, nie tak nauczył nas zwracać się do Boga nasz Zbawiciel.

Powiedz mi, dlaczego po imieniu zwracacie się do Stwórcy, nie dodając do tego imienia nawet słowa Bóg .
Napisałeś, że dodajecie, ale sam wiesz, że to nie jest prawdą.

Przecież ani Pan Jezus, ani apostołowie tego nie czynili.


Pan Jezus pouczył nas, jak powinniśmy zwracać się do Boga.
"A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje"

Pan Jezus który nas wykupił, abyśmy usynowienia dostąpili, ukazuje nam Boga, jako naszego niebiańskiego Ojca - Gal. 4,4-6.
Gdyż teraz wszyscy jesteśmy synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa - Gal. 3,26.


Zwracamy do naszego niebiańskiego Ojca tak, jak czynił to nasz Zbawiciel.
A On, tak się modlił: "... Ojcze, dziękuję Ci, żeś mnie wysłuchał"- Ew. Jana 11,41.

W Ew. Jana 17,1 - "...Ojcze! Nadeszła godzina; ..."

"... A teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze..."- Ew. Jana 17,6.


W Ew. Jana 17,6 czytamy: - " objawiłem imię Twoje ludziom..."
Tym imieniem, które nam Chrystus objawił, nie mogło być imię "Jahwe " , gdyż ludzie już je znali.
Było nim właśnie miano "Ojca"


W Ew. Łuk. 23,46 Pan Jezus umierając mówi, "... Ojcze w ręce Twoje polecam ducha mego. I powiedziawszy to skonał"

Finarfin_pl, zobacz, nawet w tak ważnej chwili, czyli bezpośrenio przed śmiercią, nasz Zbawiciel zwraca się
do Boga, "Ojcze " .

Czy Ty też tak zwracasz się do naszego Boga


W Ew. Jana 17,11 Pan Jezus modli się "...Ojcze święty, zachowaj w imieniu Twoim tych, których mi dałeś,
aby byli jedno, jak my"


My wiemy, że Bóg ma na imię "Jahwe" , ale nie wolno nam tego świętego imienia Bożego nadużywać,
gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który to czyni .
Maja.

[tessa]

y wiemy, że Bóg ma na imię "Jahwe" , ale nie wolno nam tego świętego imienia Bożego nadużywać,
gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który to czyni .
Maja.

Wy wcale nie wypowiadacie tego imienia ,chociażby tu na forum się z tym nie spotkałam.Dlaczego zatem mówisz o "nadużywaniu"?

[EMET]

y wiemy, że Bóg ma na imię "Jahwe" , ale nie wolno nam tego świętego imienia Bożego nadużywać,
gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który to czyni .
Maja.

Wy wcale nie wypowiadacie tego imienia ,chociażby tu na forum się z tym nie spotkałam.Dlaczego zatem mówisz o "nadużywaniu"?

EMET:
No, właśnie.
Tak niby za Dekalogiem i przestrzeganiem jego treści, a w przypadku Ex 20:7 zastawianie się formułą Tetragrammatonu [JHVH, ew. JHWH], bądź zdawkowością, czy też kryciem się za 'odświętnością'.

A przecież, co już wykazałem także przez analizę filologiczną , w Przykazaniu z Ex 20:7 nie chodziło bynajmniej o to, by niemal trwożliwie bać się używać - wymawiać Imię Boże.
Myli się nadużywanie z używaniem niezdawkowym i nie znikomym.

Nawet w przytoczeniach z Biblii - dalej mamy 'Pana Boga'...

Skoro taka niepewność co do kwestii poprawności brzmieniowej Imienia Bożego [Jahwe, Jehowa, Jehwa], to można przecież, co coraz częściej praktykują bibliści, pisać /akademicko/ JHVH [ew. JHWH].

Jednak dalej będziemy zapewne czytać o 'Panu Bogu'...
Albo czytać zapewnienie, że: "ja wiem jak Bóg ma na Imię, wymawiam je" itp.


Stephanos, ps. EMET

[Maja.]

napisałam:

My wiemy, że Bóg ma na imię "Jahwe", ale nie wolno nam tego świętego imienia Bożego nadużywać,
gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który to czyni.

tessa odpisała:

Wy wcale nie wypowiadacie tego imienia ,chociażby tu na forum się z tym nie spotkałam.Dlaczego zatem mówisz o "nadużywaniu"?

tesso, mówiąc o nadużywaniu Imienia Bożego kieruję ten zarzut pod adresem Świadków J.
i widzę, że inni to potwierdzają.

nike napisała:

Mnie to razi tesso. juz chyba pisałam, że my na swoich ojców nie wołamy Antek, Kuba, Zbyszek itd. My do swoich ojców mówimy ojcze, tato, a co grzeczniejsi tatusiu, czy tak?
A do Boga Ojca to my mamy wołać jak do kolegi? Nie, napewno nie, to, że posługujesz się imieniem Boga przy każdej okazji, to niektórych ludzi, forumowiczów, gorszy, np. mnie. A w Biblii jest napisane, że jeżeli coś brata twego gorszy nie rób tego, czy jest taki tekst? jest,Mat.18:6----"Ktoby zgorszył jedno z tych małych, ktorzy wierzą we mnie, lepiej niech mu kamień uwiążą i utopią" [piszę z pamięci nie dokladnie],

Całkowicie zgadzam się z nike .

Ja zwracam się do Boga tak, jak czynił to Pan Jezus i apostołowie, czyli "Ojcze",
a Ty tesso, czy powiesz do Boga "Ojcze"

Maja.

[Maja.]

Napisałam:

Sprawa Bożych przykazań:
Co prawda Świadkowie J. przyjęli II przykazanie, ale my mamy przestrzegać wszystkich X przykazań
z Dekalogu biblijnego, a nie ośmiu czy dziewięciu. Dlaczego Świadkowie J. nie święcą soboty tak, jak Bóg nakazał

Finarfin_pl odpisał:

Swiadkowie Jehowy przede wszystkim kieruja sie zasadami od Jehowy. Szanujemy przykazania, ale nie stosujemy sie do nich ortodoksyjnie jak faryzeusze! Pamietajac, ze najwazniejsze sa te dwie zasady - Mat 22:37-39.
Jesli z przykazania mozna wylowic jakas zasade do bardzo dobrze i do niej sie stosujmy, bo po co przestrzegac sabat, ktory 1) zniosl je Jezus 2) zostal ustanowiony bo Jehowa wyprowadzil Izrael z Egiptu, ja nie zostalem, ja natomiast zostalem wyswobodzony w inny sposob i ten wlasnie swietuje zamiast sabatu.

Wobec tego zobaczmy, co mamy czynić, aby dostąpić żywota wiecznego


Uczony w zakonie zapytał Pana Jezusa, co ma czynić, aby dostąpić żywota wiecznego

Pan Jezus odpowiada mu pytaniem na pytanie: "Co napisano w zakonie Jak czytasz "

A ten odpowiadając mówi, że tam pisze, by miłować Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej,
i z całej mysli swojej, i z całej siły swojej, a bliźniego swego, jak siebie samego.

Pan Jezus mówi mu - "Dobrze odpowiedziałeś, czyń to, a będziesz żył"




Zwróć uwagę, że uczony w zakonie mówi tutaj o dwóch przykazaniach miłości.

Największym przykazaniem jest, by miłować Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej,
i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. - Ew. Mat. 22,36-38.
Nie było to nic nowego, gdyż to przykazanie dał Bóg Izraelowi już w Starym Testamencie, (zobacz V. Mojż. 6,4-5. )


W pierwszych czterech przykazaniach Dekalogu Sam Bóg poucza nas jak powinniśmy Go miłować,
dlatego gdy któregoś z nich nie przestrzegasz, to nie obrażasz bliźniego, ale samego Boga z nieba.


W 1 Liście ap. Jana 5,3 czytamy „Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań Jego,
a przykazania Jego nie są uciążliwe”.


Pan Jezus mówi: "Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie." - Ew. Jana 14,15.


"A to jest miłość, abyśmy postępowali według przykazań Jego..." 2 List Jan 6w.


Przestępując przykazania Dekalogu obrażamy albo Boga, albo bliźniego.
Szabat jest znakiem między Bogiem a Jego ludem.- II Mojż. 31,13-18;


Przykazania Dekalogu są wiecznie żywe, czyli wiecznie aktualne, i każde z nich obowiązywało naszych przodków, obowiązuje nas, i będzie obowiązywać potomstwo, które po nas będzie.
Wielokrotnie podkreślał to zarówno nasz Zbawiciel, jak i apostołowie.


w 1 Kor.7,19. apostoł Paweł uczy wszystkich:
"Obrzezanie nie ma żadnego znaczenia i nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia, ale tylko przestrzeganie
przykazań Bożych”


W 1 liście Jana 3,24 czytamy:
„A kto przestrzega przykazań Jego, mieszka w Bogu, a Bóg w nim, i po tym Duchu, którego nam dał, poznajemy,
że w nas mieszka”.


Bóg zawarł z nami Nowe Przymierze, we Krwi Jezusa Chrystusa.
Polega ono na tym, że Bóg składa swój zakon w naszym wnętrzu, i wypisuje go na naszym sercu.
Są to te same przykazania, to samo Prawo Moralne, ogłaszane ludziom przed wiekami - 1 Jana 2,3-7;
tylko teraz zostają one wypisane nie tak, jak na Synaju, na tablicach kamiennych, lecz zostają wypisane
Duchem Bożym, na tablicach serc ludzkich - Jerem. 31,31-34.


W Księdze Ezechiela 36,26-27 czytamy:
"I dam wam serce nowe, i Ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała serce kamienne,
a dam wam serce mięsiste. Mojego Ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według
Moich przykazań, Moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je".


Dlatego "kto mówi: Znam Go, a przykazań Jego nie zachowuje, kłamcą jest i prawdy w nim nie ma.
Lecz kto zachowuje Słowo Jego, w tym prawdziwie dopełnia się miłość Boża.
Po tym poznajemy, że w nim jesteśmy." - 1 Jana 2,3-4.


A oto ciekawostka znaleziona w Internecie, w Dekalogu info
W liście do hebrajczyków mamy wyraźne potwierdzone czwarte przykazanie.
Fragment z Hbr 4,9 nie da się inaczej przetłumaczyć jak tylko: "pozostaje szabatowanie", (gr. sabbatismos).
Protestanci drukując miliony egzemplarzy Słowa Bożego, zatarli tę oczywistą prawdę Nowego Testamentu.
Zdanie z Hbr 4,9 powinno brzmieć:
"Dlatego pozostaje zachowywanie soboty ludziom należącym do Boga"


W Księdze Amosa 3,7 czytamy:
„Zaiste, nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli nie objawił swojego planu swoim sługom, prorokom”.


Bóg nie odwołał żadnego z Bożych przykazań, gdyby tak było to objawiłby to sługom swoim, prorokom.
Każde z przykazań Dekalogu w dalszym ciągu nas obowiązuje, a sobotę jako Dzień Pański mamy uczcić, ona jest pamiątką zarówno stworzenia, jak i odkupienia.


"Gdyż nie ci, którzy zakonu słuchają, są sprawiedliwi u Boga lecz ci, którzy zakon wypełniają,
usprawiedliwieni będą."; - Rzym. 2,13.


W Liście do Rzymian 7,12 czytamy: -
"Tak więc zakon jest święty, i przykazanie jest święte, i sprawiedliwe, i dobre."


A w Liście do Rzymian 3,31 pisze:
„Czy więc zakon unieważniamy przez wiarę? Wręcz przeciwnie, zakon utwierdzamy".

I jeszcze jeden werset do przemyślenia:

" Bo ci, którzy bez zakonu zgrzeszyli, bez zakonu też poginą... " - Rzym. 2,12.


Czy znasz werset z Jakuba 2,10-11.
„Ktokolwiek bowiem zachowa cały zakon, a uchybi w jednym, stanie się winnym wszystkiego.
Bo ten który powiedział: Nie cudzołóż, powiedział też: Nie zabijaj; jeżeli więc nie cudzołożysz, ale zabijasz, jesteś przestępcą zakonu.”

Idąc dalej, tym samym tokiem rozumowania dochodzimy do wniosku, że Ten, który powiedział nie cudzołóż, nie zabijaj, powiedział również „Pamiętaj o dniu sabatu, aby go święcić…” - II Mojż. 20,8-11.

Nasz Zbawiciel uczy teraz wszystkich:
"... Chcesz wejść do żywota, przestrzegaj przykazań" - Ew. Mat. 19,17.

Finarfin_pl, skoro szabat nie został odwołany, to dlaczego go nie święcisz
A jeżeli uważasz, że został odwołany, to wskaż wersety biblijne.
( a takich nie znajdziesz )

Maja.

[Maja.]

Finarfin_pl , spójrz jeszcze na apostołów, który dzień oni święcili:


Po śmierci Pana Jezusa, apostołowie w dalszym ciągu święcili sobotę.
Nieprzestrzeganie czwartego przykazania, podobnie jak naruszenie przykazań pozostałych jest grzechem ( 1 Jana 3,4 ).


Zarówno Pan Jezus, jak i apostołowie byli Żydami, a dla Żyda jest nie do pomyślenia, by nie święcić szabatu.


To nie niedzielę święcili apostołowie, ale szabat (sobotę ).


O święceniu szabatu przez apostołów czytamy:
W Dz. Ap. 16,13; - W dzień sabatu apostołowie wyszli za bramę, gdzie jak sądzili, odbywały się modlitwy.

Dz. Ap, 17,1-2; - apostołowie przybyli do Tesaloniki, gdzie była synagoga żydowska. Paweł zaś według zwyczaju swego,
poszedł do nich i przez trzy sabaty rozprawiał z nimi na podstawie pism o Jezusie Chrystusie.

Dz. Ap. 13,14-15; - W dzień sabatu apostołowie weszli do synagogi i usiedli. Po odczytaniu ustępów z zakonu i proroków, zwrócili się do nich przełożeni synagogi, mówiąc: Mężowie bracia, jeżeli macie coś do powiedzenia ku zbudowaniu ludu, mówcie.

Dz. Ap. 13,42; - A gdy opuszczali synagogę, prosili ich, aby w następny sabat opowiedzieli im znowu o tych sprawach.

Dz. Ap. 13,44; - A w następny sabat zebrało się prawie całe miasto, aby słuchać Słowa Bożego.

Dz. Ap. 15,21: - “ Mojżesz bowiem od dawien dawna ma po miastach takich, którzy go opowiadają, gdyż czyta się go
w synagogach w każdy sabat”.


Zobacz również Dz. Ap. 18,1-11;


Uwaga:

W Antiochii Pizydyjskiej Apostołowie Barnaba i Paweł potwierdzili, że sobota jest dniem Pańskim, gdy na prośbę pogan zwiastowali im Ewangelię w następny szabat. Tu zauważyć należy dwie sprawy:

a) gdyby szabat nie był ważny, apostołowie mogli zwołać zgromadzenie na jakikolwiek inny dzień, a nie czekać
na następny szabat.

b) gdyby Pan Jezus zniósł święcenie soboty i zapoczątkował święcenie niedzieli, apostołowie winni zwołać zgromadzenie
na następny dzień ( którym była niedziela, jako dzień święty chrześcijan, a nie czekać na następny szabat ),
oni jednak nic takiego nie uczynili, gdyż sobota była i pozostała dniem świętym dzieci Bożych również i w Nowym Testamencie! I oni sami wierni temu, święcili ten dzień zgodnie z IV przykazaniem Dekalogu.



Pierwsi chrześcijanie wierni byli przykazaniom Bożym.


a) Ap. Jan stwierdza, iż kto zna Boga i Chrystusa ten zachowa Jego przykazania, gdyż inaczej byłby kłamcą ( 1 Jana 2,3-4 ) .


b) Ap. Jakub stwierdza, że nie można pominąć żadnego przykazania - przestępstwo chociażby jednego sprowadza
taki sam skutek, jak przestępstwo wszystkich ( Jak. 2,10-11).


1 Jana 3,24. - „A kto przestrzega przykazań Jego, mieszka w Bogu, a Bóg w nim i po tym Duchu, którego nam dał, poznajemy, że w nas mieszka”


W Księdze Kaznodziei Salomona 12,13 czytamy:- „Wysłuchaj końcowej nauki całości: Bój się Boga i przestrzegaj Jego przykazań, bo to jest obowiązek każdego człowieka.”


Pan Jezus mówi: "Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie." - Ew. Jana 14,15.


Do tego dochodzi masa wersetów mówiących, że apostołowie nawoływali do przestrzegania
przykazań Bożych np. 1 Kor. 7,19; 1 Jana 5,3; 2 list Jana 6 w.Obj. 12,17; i 14,12; itp.

Finarfin_pl, czy teraz już wiesz który dzień święcili apostołowie
Święcili sobotę, gdyż tylko ten dzień nakazał Bóg święcić .
Czy będziesz na tyle mądry, aby również święcić sobotę, skoro ona nie została odwołana

Maja.

[Maja.]

EMET napisał:

No, właśnie.
Tak niby za Dekalogiem i przestrzeganiem jego treści, a w przypadku Ex 20:7 zastawianie się formułą Tetragrammatonu [JHVH, ew. JHWH], bądź zdawkowością, czy też kryciem się za 'odświętnością'.

A przecież, co już wykazałem także przez analizę filologiczną , w Przykazaniu z Ex 20:7 nie chodziło bynajmniej o to, by niemal trwożliwie bać się używać - wymawiać Imię Boże.
Myli się nadużywanie z używaniem niezdawkowym i nie znikomym.

Nawet w przytoczeniach z Biblii - dalej mamy 'Pana Boga'...

Skoro taka niepewność co do kwestii poprawności brzmieniowej Imienia Bożego [Jahwe, Jehowa, Jehwa], to można przecież, co coraz częściej praktykują bibliści, pisać /akademicko/ JHVH [ew. JHWH].

Jednak dalej będziemy zapewne czytać o 'Panu Bogu'...
Albo czytać zapewnienie, że: "ja wiem jak Bóg ma na Imię, wymawiam je" itp.

EMET, zobacz jak postępował Pan Jezus, gdyż On jest naszym Wzorodawcą - 1 List Jana 2,6
Czy On co chwilę to Imię Boże wymieniał tak, jak czynią to Świadkowie J.
Zobaczmy



W Ew. Mat. 4,10 - czytamy:„...Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko Jemu służyć będziesz”


Ew. Mat, 5,8 - „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.”


Ew. Mat. 5,34 – „A Ja wam powiadam, abyście w ogóle nie przysięgali ani na niebo, gdyż jest tronem Boga „


Ew. Mat.19,6 – „…Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza”


Ew. Jana 3,16 - „Albowiem tak Bóg umiłował świat…”


Ew. Jana 4,24 - „Bóg jest duchem…” itd.
Widzimy, że nie



A czy apostołowie mówiąc o Bogu, co chwilę to Imię Boże wymieniali tak, jak czynią to Świadkowie J.
Zobaczmy


2 Kor.1,3 - " ...Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa..."


2 Kor. 5,20 - "Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy, jak gdyby przez nas Bóg upominał; w miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem "


Kol 1,3 – "Dziękujemy Bogu, Ojcu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, zawsze gdy się za was modlimy"


Filemona 4 - "Dziękuję Bogu mojemu zawsze ..."


2 Tes. 1,12 "... według łaski Boga naszego... " itp.
Widzimy, że również nie


EMET, skoro ani Pan Jezus, ani apostołowie nie wymieniali tego Świętego Imienia Bożego co chwilę,
to my również tego nie czyńmy .
Bo my mamy naśladować Zbawiciela naszego, a nie Świadków J.

Maja.

[Maja.]

Napisałam:

Świadkowie J. nigdy nie uklękna na wspólnych spotkaniach, by na kolanach pomodlić się do Boga,
nie spożywają Ciała i Krwi naszego Zbawiciela, nie umywaja sobie wzajemnie nóg przed Wieczerzą Pańską,
tak jak Pan Jezus nakazał, i mają jeszcze wiele, innych mylnych nauk, które nie sposób wymienić, gdyż zabrakłoby miejsca.

Finarfin_pl odpisał:

Nie klękamy, a czy jest warunek wybawienia?

W Iz.45,23; Bóg mówi:
- Przysiągłem na Siebie, z moich ust wyszła prawda, słowo niezmienne, że przede mną będzie się zginać wszelkie kolano,…”

Czy ta nauka Boża Świadków J. nie obowiązuje


W Ps. 95,6-7w.; pisze: „Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!”
- On bowiem jest Bogiem naszym. A my ludem pastwiska Jego i trzodą ręki Jego”.


W Liście do Filipian czytamy o naszym Zbawicielu, że Bóg wielce Go wywyższył i obdarzył Go Imieniem, które jest ponad wszelkie imię, "Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią" - Fil. 2,10.



Ja wiem, że zły duch nie chce się kłaniać przed Bogiem, ani przed Panem Jezusem, ale Duch Święty poucza nas, abyśmy oddawali pokłon przed naszym Stwórcą, i naszym Zbawicielem na kolanach.



Zobaczmy jak Pan Jezus modlił się:
„...upadł na oblicze swoje... „ – Ew. Mat. 26,39.


Ew. Marka 14,35 – czytamy, że Pan Jezus „...padł na ziemię i modlił się.”


Ew. Łuk. 22,41 - "...i padłszy na kolana modlił się "



Pan Jezus na kolanach modlił się do Boga Ojca, a Ty Finarfin_pl czemu nie chcesz oddawać pokłonu
przed Bogiem na kolanach.


Dz. Ap. 9,40 - „ A Piotr usunąwszy wszystkich padł na kolana i modlił się… „

Dz. Ap. 20,36 – „A to powiedziawszy, padł na kolana swoje wraz z nimi wszystkimi i modlił się”


A jak Salomon modlił się do Boga - 2 Kron. 6,13 -
„… uklęknął wobec całego zgromadzenia izraelskiego, wyciągnął swoje dłonie ku niebu” itd.


Dan. 6,11 – zobacz jak modlił się Daniel
„…trzy razy dzienne padał na kolana, modlił się i wysławiał swojego Boga, jak kto zwykle dotąd czynił”.


O Jobie czytamy – Joba 1,20 - "...padł na ziemie i oddał pokłon."


Dlaczego nie czytasz Biblii, wiedziałbyś wówczas, jak modlili się mężowie Boży.
Ja przytoczyłam kilka przykładów, bo przecież nie będę przepisywała połowy Pisma Świętego.


bardzo ważna jest postawa przy modlitwie, przecież zanosimy ją
do Pana panów i Króla królów.


W Piśmie Świętym czytamy o bardzo wielu osobach, które modliły się do Boga na kolanach.

Czy można nie uklęknąć przed naszym Bogiem, zobacz w Piśmie Świętym jak czynili to mężowie Boży,
zobacz na naszego Zbawiciela, i naucz się od nich wielbić Boga z nieba.

Również na wspólnych spotkaniach powinniśmy uklęknąć do modlitwy, aby prosić Boga z pokorą o wprowadzenie
w pełnię prawdy.


Wysunęłam zarzut pod adresem Świadków J., że oni nigdy na wspólnych spotkaniach nie uklękną, by pomodlić się na kolanach do Boga. Nawet na tak ważnych spotkaniach jak Wieczerza Pańska.

Zastanówcie się dlaczego

Maja.

[Miriam]

EMET napisał: -

EMET:
No, właśnie.
Tak niby za Dekalogiem i przestrzeganiem jego treści, a w przypadku Ex 20:7 zastawianie się formułą Tetragrammatonu [JHVH, ew. JHWH], bądź zdawkowością, czy też kryciem się za 'odświętnością'.

A przecież, co już wykazałem także przez analizę filologiczną , w Przykazaniu z Ex 20:7 nie chodziło bynajmniej o to, by niemal trwożliwie bać się używać - wymawiać Imię Boże.
Myli się nadużywanie z używaniem niezdawkowym i nie znikomym.

Nawet w przytoczeniach z Biblii - dalej mamy 'Pana Boga'...

Skoro taka niepewność co do kwestii poprawności brzmieniowej Imienia Bożego [Jahwe, Jehowa, Jehwa], to można przecież, co coraz częściej praktykują bibliści, pisać /akademicko/ JHVH [ew. JHWH].

Jednak dalej będziemy zapewne czytać o 'Panu Bogu'...
Albo czytać zapewnienie, że: "ja wiem jak Bóg ma na Imię, wymawiam je" itp.

Pan Jezus w swoim modlitwach, zwracał się do Boga mówiąc „Ojcze”.

Nauczył też swoich uczniów, by tak zwracali się do Boga w modlitwie.

W Ew. Mateusza 6:9, czytamy: -

„A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się Imię Twoje…”.

Pan Bóg już w Starym Testamencie był uznawany za Ojca.

W Księdze proroka Izajasza 63:16, jest napisane: -

„Ty wszak jesteś naszym Ojcem, gdyż Abraham nas nie zna, a Izrael nas nie uznaje!
Ty, Panie, jesteś naszym Ojcem i naszym Odkupicielem. To jest Twoje Imię od wieków”.

Zwróćmy uwagę na słowa: -

"To jest Twoje Imię od wieków".
Izajasza 63:16.

Pan Jezus modląc się do Boga Ojca, w swojej arcykapłańskiej modlitwie,
zapisanej w Ew. Jana 17:6, powiedział: -

"Objawiłem Imię Twoje ludziom, których mi dałeś ze świata;
Twoimi byli i Mnie ich dałeś, i strzegli Słowa Twojego".

Wiemy już jakie Imię Boże, objawił Pan Jezus swoim uczniom?

Imię "Ojciec".

Tak zwracał się do Boga Pan Jezus i apostołowie.

I my, tak mamy zwracać się do Boga.

W Księdze Jeremiasza 3:19, Bóg mówi: -

"I myślałem, że będziecie na Mnie wołać : Mój Ojcze!
I nie odwrócicie się ode Mnie”.

Pan Bóg chce, aby wołać do Niego mój Ojcze. Wołajmy tak do naszego Boga.

W Księdze Izajasza 64:8, czytamy: -

„Lecz teraz, Panie, Ty jesteś naszym Ojcem, my jesteśmy gliną,
a Ty naszym Stwórcą i wszyscyśmy dziełem Twoich rąk!”

Wiemy już dlaczego Bóg jest naszym Ojcem?

Bo jest naszym Stwórcą, bo to On nas uczynił i jesteśmy dziełem Jego rąk.

Bóg ma na Imię JAHWE ZASTĘPÓW, ale chce, żeby do Niego wołać "Ojcze".


A teraz EMET, prośba do Ciebie.

Pokaż nam na podstawie wersetów biblijnych, że Bóg Ojciec,
powiedział wyraźnie, żeby wołać do Niego JAHWE ZASTĘPÓW.

Bo ja pokazałam Ci, że Bóg chce, aby wołać do Niego "Ojcze".

I my, zgodnie z wolą Bożą, zwracamy się do Boga, mówiąc "Ojcze".

Miriam.
_____________________________________
"Jeśli kto mówi, niech mówi jak Słowo Boże”.
1 List Piotra 4:11

[Maja.]

Finarfin_pl, napisał:

Poza tym do wszystkich mam cos do przemyslenia, dlaczego Paweł
napisał "Przeciwko takim rzeczom nie istnieje żadne prawo" w Gal 5:22,23. jak przeczytacie te wersety to zacznijcie rozmyslac nad tymi slowami "Przeciwko takim rzeczom nie istnieje żadne prawo."

Jednym z owoców Ducha Świętego jest miłość, a jak Ty miłujesz Boga

W 1 Liście Jana 5,3. czytamy:
„Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań Jego, a przykazania Jego nie są uciążliwe”

W tych przykazaniach jest również nakaz święcenia szabatu, czy będziesz Bogu posłuszny

Finarfin_pl, ja na Twoim miejscu zastanowiłabym się, dlaczego tyle dobrych osób, z różnych wyznań zwraca
uwagę Świadkom J, że błądzą

Jeżeli oni błądzą, to Ty zginiesz, czy zastanawiałeś się na tym

Maja.