Bałwochwalstwo i jakie są jego przyczyny

[hudhud70]

Bałwany, idole to wyobrażenia bóstwa, zwykle pod postacią posągu, rzeźby, obrazu, będące przedmiotem kultu - bałwochwalstwa, idolatrii.
Gloryfikacja ludzi pobożnych, wybitnych jako źródło politeizmu.

Allah powiedział:

[Koran 4:171] {O ludu Księgi, nie przekraczaj granic w twojej religii!}

Pierwsza praktyka bałwochwalcza na ziemi narodziła się z uczynienia podobizny i jej ekspozycji. Wśród ludu Noego było kilku znamienitych ludzi, a po ich śmierci, ludzie smucili się i ich opłakiwali. Wówczas szatan zasugerował, aby postawili w miejscach ich spotkań rzeźby, posągi przedstawiające tych ludzi i nadali im imiona. Ludzie tak zrobili. Na początku nie oddawano czci monumentom, jednak, kiedy odeszło pierwsze pokolenie, zapomniano w jakim celu wystawiono figury i następne pokolenia zaczęły oddawać im cześć. Kiedy Allah wysłał Noego jako Wysłannika, aby ostrzegł ludzi przed bałwochwalstwem, odrzucili jego posłanie i nie zaprzestali oddawania czci swym bożkom.

Allah mówi:

[Koran 71:23] {I mówili jedni do drugich: „Nie porzucajcie waszych bóstw, nie porzucajcie Wud, Suwa, Jaghuth, ani Ja’uq ani Nasr.}

Ibn Abbas skomentował ten werset: „To imiona ludzi pobożnych, potomków Noego. Po ich śmierci szatan sprawił, że ludzie wznieśli pomniki ku ich pamięci i nadali posągom ich imiona. Później, kiedy zapomniano o ich pochodzeniu, nadmierna wartość, którą im przypisywano (gloryfikacja) przekształciła się w cześć (kult)”. [Sahih]

Ibn Al-Qajjim stwierdził, posługując się hadisami Muslima i Al-Buchariego, że po śmierci przodków na ich grobach postawiono ich posągi, które później stały się przedmiotem kultu ludzi. Umar przekazał, że Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Nie przesadzajcie w chwaleniu mnie, jak chrześcijanie wywyższyli syna Mariam, ja jestem jedynie stworzeniem. Nazywajcie mnie stworzeniem Allaha, Jego sługą i Jego Wysłannikiem”.

Warto przeanalizować, w jaki sposób posągi stały się przedmiotem czci poza Allahem i sprawiły, że ludzie odrzucili i sprzeciwili się Jego Wysłannikowi. Ludzie ci zostali doświadczeni karą – potopem, albowiem zbuntowali się przeciw Allahowi. Historia ta wskazuje na bardzo poważne konsekwencje czynienia wizerunków. Prorok zabraniał rzeźbienia, kreślenia, malowania wizerunków, podobizn istot żywych (ludzi i zwierząt, a zwłaszcza ludzi znamienitych takich jak uczeni, królowie, przywódcy, głowy stanu czy ludzie pobożni), a co za tym idzie, ich ekspozycji - nakazując niszczenie wszelkich wizerunków istot żywych – ze względu na to, że prowadzą one do politeizmu (np. ikonolatria); z powodu niebezpiecznego wypływu takich praktyk na aqida społeczności muzułmańskiej.

Twórcy obrazów

Abu Hurairah powiedział: „Wysłannik Allaha (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) powiedział: „Allah Ta’ala rzekł: „Nikt nie jest bardziej niesprawiedliwy od człowieka, który twierdzi, że może stworzyć tak, jak Ja stwarzam. Czy mogą oni stworzyć atom? Jedno ziarno? Jedno ziarno pszenicy?’” [Muslim, Buchari]

Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) przeklął ludzi, którzy czynią obrazy (rzeźby, figury, pomniki, statuy, obrazy) i przepowiedział, że poddani zostaną najsroższym karom w Dniu Zmartwychwstania.

Aisza przekazała: „Największą karę w Dniu Zmartwychwstania otrzymają ci, którzy konkurowali z procesem tworzenia Allaha”. [Muslim, Buchari]

Prorok (pokój i błogosławieństwo Allaha z nim) poinformował również, że anioły nie wchodzą do domu, w którym znajdują się podobizny istot żywych.



Muzułmanie a bałwochwalstwo

Allah (Subhanahu wa Ta’ala) powiedział:

[Koran 4:51] {Czy nie widziałeś tych, którym została dana Księga? Ono wierzą w magię i oddają cześć idolom}.

Abu Sa‚id powiedział, że Wysłannik Allaha rzekł: „Tak bardzo wielkie jest wasze zaślepienie, że zaprawdę podążycie śladem przodków - krok po kroku i w miarę upływu czasu, nawet jeśli droga prowadzić by was miała do jamy jaszczurki”. Powiedzieli: „Wysłanniku Allaha (masz na myśli, że podążymy śladem) żydów i chrześcijan?” Odparł: „Kogóż by innego (jeśli nie ich)?”

[liso]

Allah (Subhanahu wa Ta’ala) powiedział:

[Koran 4:51] {Czy nie widziałeś tych, którym została dana Księga? Ono wierzą w magię i oddają cześć idolom}.

Co do magii:

Po szóste, Mohamet był przesądny.

Mohamet wierzył w moc "złego oka" przeciw czemu zalecał cytowanie Koranu (nr 636 t. VII).

Wierzył również w złe i dobre omeny takie jak pojawienie się pewnych ptaków lub zwierząt (t. IV nr 110, 111; t. VII nr 648, 649, 650).

Mohamet obawiał się nawet, że złe duchy mogą go posiąść w posiadanie ilekroć oddawał mocz lub kał. Dlatego modlił się o szczególną ochronę (t. I nr 144).

Obawiał się on również silnych wiatrów.

Podaje Anas: Ilekroć wiał silny wiatr, na twarzy proroka pojawiała się obawa [lęk przed oznaką gniewu Allaha] (t.II nr 144).

Kiedy miało miejsce zaćmienie słońca lub księżyca Mohamet bywał zdjęty strachem, że oto nastał dzień Sądu.

Słońce zaćmiło się i Prorok powstał pełen obaw, że wybiła godzina [Dzień Sądu]. Po czym powiedział: "Znaki te, które zsyła Allah nie oznaczają czyjejś śmierci lecz przez nie Allah sprawia, że jego wyznawcy są w bojaźni przed nim. Tak więc kiedy widzicie coś takiego, wspomnijcie na Allaha, wołajcie do niego i proście przebaczenia." (t.II nr 167)

Zabobonna natura Mahometa nie jest nigdzie indziej bardziej uwidoczniona jak w jego kulcie czarnego kamienia jaki znajdował się w Kabbie w Mekce. To jak całował i adorował go jest jasno stwierdzone w t. II nr 667.

Mohamet wierzył, że liść palmy położony na grobie cierpiących w nim zwłok w miarę więdnięcia uśmierza ich cierpienia (t. II nr 443).

Był on przesądnie uprzedzony do liczb parzystych. Stąd zawsze starał się unikać ich. Nawet w czynności takiej jak oczyszczanie się po oddaniu kału należy używać nieparzystej ilości kamieni (t. I nr 162).

Według Mahometa, ludzie mogą się zamienić w szczury, małpy i świnie. W szczególności utrzymywał on, że Żydzi zamienili się w szczury! (t. IV nr 524, 569 i rozdział 32).

W Hadisie 660 t. VII czytamy:

Przez magię Apostoł Allaha wyobrażał sobie, że odbywał stosunki ze swymi żonami, podczas gdy naprawdę nie miały one miejsca.

Aby przekonać się o głębi wiary i obawy Mahometa w magię wystarczy przeczytać Hadisy 656 do 664 t. VII).

Czyli Mahomet nie tylko obawiał się z magii, gdyż był na nią podatny ale także korzystał usług magicznych aby uprawiać seks ze swoimi licznymi żonami.

Po raz kolejny Mahomet łamie zalecenia swojej własnej religii.

To ci prorok.

[hudhud70]

kontynuacja twoich bzdetów :) aż żal słuchać a odpowiedzią nich będzie powyższy tekst
i przysłowie psy szczekają karawana jedzie dalej