Tyr

[wyznawca_]

Ważne portowe miasto-państwo na wybrzeżu Libanu. Tyr posiadał dwa porty: jeden na stałym lądzie, drugi na pobliskiej wyspie. W 1200 r. przed Chr. Filistyni splądrowali Sydon, inny ważny port fenicki, położony 32 km na północ. Od tego czasu Tyr stał się głównym miastem. Złoty wiek Tyru przypadł za panowania króla Dawida i Salomona. Król Tyru, Hiram, dostarczał drewna i rzemieślników do budowy Świątyni w Jerozolimie; kwit) handel. Tyr słynął z wyrobów szklanych i purpurowego barwnika wysokiej jakości wytwarzanego ze ślimaków morskich. Król izraelski, Achab, poślubi) córkę króla Tyru. Miasto często było wspominane w psalmach i potępiane przez proroków za luksusy i pychę. W IX w. przed Chr. Tyr dostał się pod panowanie asyryjskie. Mieszkańcy musieli płacić wysoką kontrybucję w zamian za pewne swobody. W tym samym roku, w którym nastąpił upadek Samarii, król asyryjski, Sargon II, zajął Tyr. Po upadku państwa asyryjskiego Tyr ponownie osiągnął Świetność. Król Babilonu, Nabuchodonozor, przez trzynaście lat oblegał miasto (587-574 przed Chr.).
W 332 r. przed Chr. Aleksander Wielki zdobył port na wyspie, budując do niego groblę biegnącą z lądu stałego. W czasach Nowego Testamentu Jezus nauczał w okolicach Tyru i Sydonu.
2 Sm 5,11; 1 Krl 5; 9,10-14; 16,31; Ps 45,12; Iz 23; Ez 26; Mt 15,21; tk 6,17; Dz 21,3

(material pochodzi z programu Theophilos)