Góra Oliwna

[wyznawca_]

Wzgórze o wysokości 830 m, z którego w kierunku wschodnim rozciąga się widok na Jerozolimę i teren Świątyni, poprzez Dolinę Cedronu. Za czasów Jezusa porośnięta była gajami oliwnymi. Podczas buntu Absaloma wszedł na nią król Dawid, uciekając z Jerozolimy; na szczycie tej góry Salomon wzniósł ołtarz bożkom. Później, w czasach wygnania, prorok Ezechiel ujrzał Chwałę Pańską opuszczającą Jerozolimę i przesuwającą się na Górę Oliwną. Prorok Zachariasz przepowiedział, że w dniu Sądu Ostatecznego Bóg stanie na Górze Oliwnej, a ona "rozstąpi się w połowie". Jezus, wjeżdżając tryumfalnie do Jerozolimy, przybywał z Góry Oliwnej. Patrząc z góry na leżące pod Nim miasto, płakał nad jego losem. Przejeżdżał tędy, ilekroć zatrzymywał się w Betanii przed przybyciem do Jerozolimy. W ogrodzie Getsemani, u podnóża góry, modlił się Jezus całą noc przed swoim aresztowaniem. Góra Oliwna jest również miejscem wniebowstąpienia Jezusa.
2 Sm 15,30; 2 Krl 23,13; Ez 11,23; Za 14,4; Lk 19,29.37.41-4; 21,37; 22,39; Dz 1,12

(material pochodzi z programu Theophilos)