Septuaginta .
: 31 sie 2012, 10:46
Ponieważ pewni poszukiwacze sensacji odrzucili już tekst Masorecki podaję artykuł znaleziony w sieci w którym autor Septuagintę określa wielkim oszustwem .
Cytuję
Septuaginta LXX: Jedno wielkie łgarstwo
Jim Searcy (moresureword.com), tłumaczenie Radtrap
Czy Jezus albo jego apostołowie cytowali fragmenty z Septuaginty? NIE, absolutnie NIE. Septuaginta jest oszustwem. Cytując dr. Samuela Gippa – LXX jest tylko wymysłem czyjeś wyobraźni. Jest prawdziwie perfekcyjnym łgarstwem, mającym za zadanie zwieść wierzących i zasiać wątpliwości co do SPÓJNOŚCI całego Słowa Bożego. Ci którzy są prawdziwie roztropni wiedzą że Bóg DOCHOWUJE SWOICH OBIETNIC z Psalmów 12: 6-7 i trzeba uczyć się, czytać i cytować prawdziwe Pismo, Biblię Króla Jakuba (i ogólnie przekłady oparte na Textus Receptus, jak np. Biblię Gdańską – przyp. tłum).
Nie istnieją absolutnie żadne manuskrypty sprzed III wieku n.e. które potwierdziłyby twierdzenia że Jezus albo św. Paweł cytowali grecki STARY testament.
Cytaty Jezusa albo Pawła znajdujące się w nowych przekładach Nowego Testamentu mogą być identyczne jak te z “Septuaginty”, ponieważ nowe przekłady pochodzą z tych samych kłamliwych manuskryptów Euzebiusza/Orygenesa z IV-V wieku n.e., które są podstawą tego co dzisiaj znamy jako Septuaginta.
Owe manuskrypty to Alexandrinus, Vaticanus i Sinaiticus (kodeksy aleksandryjski, watykański i synajski).
Zgodnie z informacjami w kolofonie na końcu kodeksu synajskiego, pochodził on z hexapli Orygenesa. Zapewne pozostałe również musiały posiadać takie odnośniki. Nawet historycy Kościoła o wątpliwej wiarygodności i wierze, jak Jerome, Hort czy Carson, zgadzali się w tej kwestii.
Orygenes spisał swoją Hexaple 200 lat po Chrystusie i Jego apostołach. Tak tak – to źródło powstało przynajmniej 200 lat po Chrystusie! Cytaty ze współczesnych Nowych i Starych Testamentów mogą się czasami ze sobą zgadzać, ponieważ wyszły spod tych samych rąk – Euzebiusza i Orygenesa. Orygenes napisał na nowo oba testamenty tak aby zgadzały się z jego gnostyckimi naukami antychrysta. Nowe przekłady bazują na kodeksach synajskim, watykańskim i aleksandryjskim które w rzeczywistości są hexaplą Orygenesa, i zmieniają tradycyjne pisma masoreckie Starego Testamentu tak aby pasowały do reszty. Hexapla Orygenesa jest bardzo złym narzędziem do dokonywania zmian w historycznym Starym Testamencie. Historie mówiące o tym że Septuaginta (LXX) powstała przed narodzinami Chrystusa, albo o tym że istniał jakiś grecki Stary Testament, to zwykłe BAJKI.
Wszystkie manuskrypty składające się na Septuagintę zostały napisane po roku 200 n.e. i są częścią hexapli Orygenesa. Encyklopedia Religii i Etyki pisze o tym: “list pseudo-Arysteasza jest falsyfikatem, zaś fragmenty zapisków Arystobula są wysoce podejrzane.” Wskazuje też na wiele gnostyckich herezji zawartych w LXX.
Bajka zwana Septuagintą jest opisana w fałszywym liście pseudo-Arysteasza a jej zadaniem jest zwiedzenie chrześcijan. Mówi ona o 72 żydowskich uczonych wezwanych przez króla Egiptu, Ptolemeusza, ok. 250 roku p.n.e. Mieli za zadanie przełożyć Stary Testament na grekę. Podobno ten egipski władca zadawał im pytania dotyczące pogańskiej filozofii i teologii. Jeśli uczeni byli w stanie odpowiedzieć na te pytania, mogli wejść w skład “komitetu” Septuaginty. Bajka twierdzi też że każde plemię żydowskie miało tam 6 swoich przedstawicieli (6×12=72). Słowo Septuaginta oznacza 70. Ale nie 72…
Oczywisty fałsz jakim jest list pseudo-Arysteasza dowodzi że Septuaginta (LXX) nie może być Słowem Bożym z kilku powodów:
1. Tylko plemię Leviego miało prawo dane im przez Boga do spisywania świętych pism (1 Kronik 16:4 – sprawdź w Biblii Jakuba: “and to record”)
2. Każdy Żyd mieszkający w Egipcie albo do niego wracający sprzeciwiał się tym samym Boskiemu nakazowi z Księgi Powtórzonego Prawa 17:16 – …i nie zaprowadzi ludu do Egiptu… Powiedział bowiem wam Pan: Tą drogą nigdy wracać nie będziecie”
3. Zawiera księgi apokryficzne takie jak Księga Tobiasza, Modlitwa Manassesa, 2 Ezdrasza, Księga Mądrości, Barucha, Mądrość Syracha, 1 i 2 Machabejska – są w niej też dodatkowe słowa w Księdze Ester i Daniela. Niektóre z nich nie istniały jeszcze w czasach Arysteusza. Jezus nigdy nie cytował apokryfów, były też one odrzucane przez Żydów.
4. Sześcioczęściowy Stary Testament Orygenesa, Hexapla, był bardzo podobny do Starych Testamentów w wersji Akwilli, Symmacha i Teodocjana. Wszyscy trzej byli gnostyckimi okultystami.
5. Nie ma żadnych starszych manuskryptów Septuaginty od tych będących jej oczywistym źródłem – hexapli Euzebiusza i Orygenesa.
Szkoła Biblijna Stewartona mówi o Septuagincie:
Septuaginta jest starożytnym greckim przekładem Starego Testamentu. Nie jest natchniona. Według tradycji Septuaginta miała być napisana 250 lat przed narodzinami Chrystusa. Ale tak nie było. Czy istniała przedchrześcijańska Septuaginta? W swojej książce Forever Settled (opublikowana przez The Bible For Today: 900 Park Avenue, Collingswood. N.J. 08108 USA) Jack Moorman pisze: “Paul Kahle ( słynny ekspert od Starego Testamentu) który dogłębnie zbadał Septuagintę, nie wierzy że istniała jakaś jedna, oryginalna wersja greckiego [ST] …
Peter Ruckman (w chrześcijańskiej książce Manuscript Evidence) uważa podobnie. Jego poglądy można streścić w następujący sposób:
List Arysteasza jest falsyfikatem (Kahle nazywa go propagandą), nie ma też żadnego historycznego dowodu na to że jakaś grupa uczonych przetłumaczyła pisma Starego Testamentu na grekę w okresie 250-150 roku p.n.e.
Badania Paula Kahle wykazują że nie istniała żadna przedchrześcijańska LXX.
W rzeczywistości Septuaginta “cytuje” z Nowego Testamentu a nie odwrotnie (…)
(..)
Ruckman [w książce "Problematic Texts" - Problematyczne Teksty] wyróżnia kilka greckich manuskryptów z których powstała Septuaginta. Oto 4 najważniejsze:
A- “Kodeks Aleksandryjski:” napisany ponad 300 lat po skompletowaniu całego Nowego Testamentu. Pomija on Księgę Rodzaju 14: 14-17; 15:1-6, 16-19, 16:6-10, Księgę Kapłańską 6:19-23, 1 Samuela 12:17-14:9, 1 Królewską 3-6 oraz Psalmy 69:19-79:10.
Alef-”Kodeks Synajski:” napisany ponad 200 lat po skompletowaniu całego Nowego Testamentu. Pomija Księgę Rodzaju 23:19-24:46, Liczb 5:27-7:20, 1 Kronik 9:27-19:17, całą Księgę Wyjścia, Jozuego, 1 i 2 Samuela, 1 i 2 Królewską, Ozeasza, Amosa, Micheasza, Ezechiela, Daniela i Sędziów. Zawiera apokryfy Nowego Testamentu.
C- “Kodeks Efrema:” napisany ponad 300 lat po skompletowaniu NT. Pomija księgi Rodzaju, Wyjścia, Kapłańską, Liczb, Powtórzonego Prawa, Jozuego, Sędziów, 1 i 2 Samuela, 1 i 2 Królewską i większość ksiąg prorockich!
B -”Kodeks Watykański: Pomija dużą część K.Rodzaju 1:1 – 46:28, wszystkie Psalmy 105:26-137:6, fragmenty 1 Samuela, 1 Królewską i Nehemiasza. Zawiera apokryfy Starego Testamentu.
Ruckman kontynuuje:
“Ludzie zainteresowani niszczeniem dowodów zauważą pewnie że każdy znaleziony papirus zawierający fragment Starego Testamentu został napisany po zmartwychwstaniu, z wyjątkiem jednego skrawka zawierającego mniej niż 6 rozdziałów Księgi Powtórzonego Prawa.
Papirusy “Septuaginty” (naliczyliśmy ich 23 i spisaliśmy całą ich zawartość i daty powstania w książce ” The Christian’s Handbook of Manuscript Evidence” str.48-51, wydanej w 1970) zostały spisane w okresie od 60 do 500 lat po tym jak św. Jan skończył Księgę Objawienia.”
“Mitologiczna LXX jest największym kłamstwem podążającym za ortodoksyjnym chrześcijaństwem od czasów mitu o narodzinach Chrystusa w jaskini. Teoria ta jest oparta na abstrakcyjnych spekulacjach najgorszego możliwego typu, bez żadnego namacalnego dowodu jakiegokolwiek typu, bez ani jednej znalezionej kopii Starego Testamentu w GRECE powstałej przed powstaniem szkoły Orygenesa w Aleksandrii, 100 lat po tym jak ukończono cały kanon Nowego Testamentu. Mimo to po dziś dzień, w każdym kampusie w USA, widmo tego fałszerstwa jest wciąż żywe.
Jeśli czytelnik jest zainteresowany dalszym badaniem problemów związanych z Biblią i chce dowiedzieć się dlaczego Biblia Króla Jakuba jest niezawodnym [a w każdym razie jednym z najlepszych przekładów - przyp. tłum] Słowem Bożym, powinien zaopatrzyć się w książkę Ruckmana Problem Texts [THE "ERRORS" IN THE KING JAMES BIBLE - "BŁEDY" W BIBLII KRÓLA JAKUBA]. Nigdy w życiu nie czytałem lepszego materiału udowadniającego poprawność KJV. Muszę jednak ostrzec – styl pisania Ruckamana nie jest dla ludzi o słabych sercach, zwłaszcza jeśli boją się faktów.
Bibliografia
1. David Otis Fuller, WHICH BIBLE.
2. Edward F. Hills, THE KING JAMES VERSION DEFENDED.
3. Edward F. Hills, BELIEVING BIBLE STUDY.
4. G. A. Riplinger, NEW AGE BIBLE VERSIONS.
5. William P. Grady, FINAL AUTHORITY.
6. Sam Gipp, THE ANSWER BOOK.
7. Sam Gipp, AN UNDERSTANDABLE HISTORY OF THE BIBLE.
8. Barry Burton, LET’S WEIGH THE EVIDENCE.
9. Jasper J. Ray, GOD WROTE ONLY ONE BIBLE.
10. E. L. Bynum, KING JAMES FANS.
11. Peter S. Ruckman, THE CHRISTIAN’S HANDBOOK OF MANUSCRIPT EVIDENCE.
12. Peter S. Ruckman, THE CHRISTIAN’S HANDBOOK OF BIBLICAL SCHOLARSHIP.
13. Peter S. Ruckman, PASTORAL EPISTLES.
14. John Burgon, THE TRADITIONAL TEXT OF THE NEW TESTAMENT.
15. John Burgon, THE LAST TWELVE VERSES OF MARK.
16. John Burgon, THE REVISION REVISED.
17. Alexander McClure, TRANSLATORS REVISITED.
18. Gustavus S. Paine, THE MEN BEHIND THE KING JAMES VERSION.
19. Herbert Evans, DEAR DR. JOHN, WHERE IS MY BIBLE?
20. Bruce D. Cummons, THE FOUNDATION AND AUTHORITY OF THE WORD OF GOD.
21. Perry F. Rockwood, GOD’S INSPIRED, PRESERVED BIBLE.
Koniec przytaczania
Cytuję
Septuaginta LXX: Jedno wielkie łgarstwo
Jim Searcy (moresureword.com), tłumaczenie Radtrap
Czy Jezus albo jego apostołowie cytowali fragmenty z Septuaginty? NIE, absolutnie NIE. Septuaginta jest oszustwem. Cytując dr. Samuela Gippa – LXX jest tylko wymysłem czyjeś wyobraźni. Jest prawdziwie perfekcyjnym łgarstwem, mającym za zadanie zwieść wierzących i zasiać wątpliwości co do SPÓJNOŚCI całego Słowa Bożego. Ci którzy są prawdziwie roztropni wiedzą że Bóg DOCHOWUJE SWOICH OBIETNIC z Psalmów 12: 6-7 i trzeba uczyć się, czytać i cytować prawdziwe Pismo, Biblię Króla Jakuba (i ogólnie przekłady oparte na Textus Receptus, jak np. Biblię Gdańską – przyp. tłum).
Nie istnieją absolutnie żadne manuskrypty sprzed III wieku n.e. które potwierdziłyby twierdzenia że Jezus albo św. Paweł cytowali grecki STARY testament.
Cytaty Jezusa albo Pawła znajdujące się w nowych przekładach Nowego Testamentu mogą być identyczne jak te z “Septuaginty”, ponieważ nowe przekłady pochodzą z tych samych kłamliwych manuskryptów Euzebiusza/Orygenesa z IV-V wieku n.e., które są podstawą tego co dzisiaj znamy jako Septuaginta.
Owe manuskrypty to Alexandrinus, Vaticanus i Sinaiticus (kodeksy aleksandryjski, watykański i synajski).
Zgodnie z informacjami w kolofonie na końcu kodeksu synajskiego, pochodził on z hexapli Orygenesa. Zapewne pozostałe również musiały posiadać takie odnośniki. Nawet historycy Kościoła o wątpliwej wiarygodności i wierze, jak Jerome, Hort czy Carson, zgadzali się w tej kwestii.
Orygenes spisał swoją Hexaple 200 lat po Chrystusie i Jego apostołach. Tak tak – to źródło powstało przynajmniej 200 lat po Chrystusie! Cytaty ze współczesnych Nowych i Starych Testamentów mogą się czasami ze sobą zgadzać, ponieważ wyszły spod tych samych rąk – Euzebiusza i Orygenesa. Orygenes napisał na nowo oba testamenty tak aby zgadzały się z jego gnostyckimi naukami antychrysta. Nowe przekłady bazują na kodeksach synajskim, watykańskim i aleksandryjskim które w rzeczywistości są hexaplą Orygenesa, i zmieniają tradycyjne pisma masoreckie Starego Testamentu tak aby pasowały do reszty. Hexapla Orygenesa jest bardzo złym narzędziem do dokonywania zmian w historycznym Starym Testamencie. Historie mówiące o tym że Septuaginta (LXX) powstała przed narodzinami Chrystusa, albo o tym że istniał jakiś grecki Stary Testament, to zwykłe BAJKI.
Wszystkie manuskrypty składające się na Septuagintę zostały napisane po roku 200 n.e. i są częścią hexapli Orygenesa. Encyklopedia Religii i Etyki pisze o tym: “list pseudo-Arysteasza jest falsyfikatem, zaś fragmenty zapisków Arystobula są wysoce podejrzane.” Wskazuje też na wiele gnostyckich herezji zawartych w LXX.
Bajka zwana Septuagintą jest opisana w fałszywym liście pseudo-Arysteasza a jej zadaniem jest zwiedzenie chrześcijan. Mówi ona o 72 żydowskich uczonych wezwanych przez króla Egiptu, Ptolemeusza, ok. 250 roku p.n.e. Mieli za zadanie przełożyć Stary Testament na grekę. Podobno ten egipski władca zadawał im pytania dotyczące pogańskiej filozofii i teologii. Jeśli uczeni byli w stanie odpowiedzieć na te pytania, mogli wejść w skład “komitetu” Septuaginty. Bajka twierdzi też że każde plemię żydowskie miało tam 6 swoich przedstawicieli (6×12=72). Słowo Septuaginta oznacza 70. Ale nie 72…
Oczywisty fałsz jakim jest list pseudo-Arysteasza dowodzi że Septuaginta (LXX) nie może być Słowem Bożym z kilku powodów:
1. Tylko plemię Leviego miało prawo dane im przez Boga do spisywania świętych pism (1 Kronik 16:4 – sprawdź w Biblii Jakuba: “and to record”)
2. Każdy Żyd mieszkający w Egipcie albo do niego wracający sprzeciwiał się tym samym Boskiemu nakazowi z Księgi Powtórzonego Prawa 17:16 – …i nie zaprowadzi ludu do Egiptu… Powiedział bowiem wam Pan: Tą drogą nigdy wracać nie będziecie”
3. Zawiera księgi apokryficzne takie jak Księga Tobiasza, Modlitwa Manassesa, 2 Ezdrasza, Księga Mądrości, Barucha, Mądrość Syracha, 1 i 2 Machabejska – są w niej też dodatkowe słowa w Księdze Ester i Daniela. Niektóre z nich nie istniały jeszcze w czasach Arysteusza. Jezus nigdy nie cytował apokryfów, były też one odrzucane przez Żydów.
4. Sześcioczęściowy Stary Testament Orygenesa, Hexapla, był bardzo podobny do Starych Testamentów w wersji Akwilli, Symmacha i Teodocjana. Wszyscy trzej byli gnostyckimi okultystami.
5. Nie ma żadnych starszych manuskryptów Septuaginty od tych będących jej oczywistym źródłem – hexapli Euzebiusza i Orygenesa.
Szkoła Biblijna Stewartona mówi o Septuagincie:
Septuaginta jest starożytnym greckim przekładem Starego Testamentu. Nie jest natchniona. Według tradycji Septuaginta miała być napisana 250 lat przed narodzinami Chrystusa. Ale tak nie było. Czy istniała przedchrześcijańska Septuaginta? W swojej książce Forever Settled (opublikowana przez The Bible For Today: 900 Park Avenue, Collingswood. N.J. 08108 USA) Jack Moorman pisze: “Paul Kahle ( słynny ekspert od Starego Testamentu) który dogłębnie zbadał Septuagintę, nie wierzy że istniała jakaś jedna, oryginalna wersja greckiego [ST] …
Peter Ruckman (w chrześcijańskiej książce Manuscript Evidence) uważa podobnie. Jego poglądy można streścić w następujący sposób:
List Arysteasza jest falsyfikatem (Kahle nazywa go propagandą), nie ma też żadnego historycznego dowodu na to że jakaś grupa uczonych przetłumaczyła pisma Starego Testamentu na grekę w okresie 250-150 roku p.n.e.
Badania Paula Kahle wykazują że nie istniała żadna przedchrześcijańska LXX.
W rzeczywistości Septuaginta “cytuje” z Nowego Testamentu a nie odwrotnie (…)
(..)
Ruckman [w książce "Problematic Texts" - Problematyczne Teksty] wyróżnia kilka greckich manuskryptów z których powstała Septuaginta. Oto 4 najważniejsze:
A- “Kodeks Aleksandryjski:” napisany ponad 300 lat po skompletowaniu całego Nowego Testamentu. Pomija on Księgę Rodzaju 14: 14-17; 15:1-6, 16-19, 16:6-10, Księgę Kapłańską 6:19-23, 1 Samuela 12:17-14:9, 1 Królewską 3-6 oraz Psalmy 69:19-79:10.
Alef-”Kodeks Synajski:” napisany ponad 200 lat po skompletowaniu całego Nowego Testamentu. Pomija Księgę Rodzaju 23:19-24:46, Liczb 5:27-7:20, 1 Kronik 9:27-19:17, całą Księgę Wyjścia, Jozuego, 1 i 2 Samuela, 1 i 2 Królewską, Ozeasza, Amosa, Micheasza, Ezechiela, Daniela i Sędziów. Zawiera apokryfy Nowego Testamentu.
C- “Kodeks Efrema:” napisany ponad 300 lat po skompletowaniu NT. Pomija księgi Rodzaju, Wyjścia, Kapłańską, Liczb, Powtórzonego Prawa, Jozuego, Sędziów, 1 i 2 Samuela, 1 i 2 Królewską i większość ksiąg prorockich!
B -”Kodeks Watykański: Pomija dużą część K.Rodzaju 1:1 – 46:28, wszystkie Psalmy 105:26-137:6, fragmenty 1 Samuela, 1 Królewską i Nehemiasza. Zawiera apokryfy Starego Testamentu.
Ruckman kontynuuje:
“Ludzie zainteresowani niszczeniem dowodów zauważą pewnie że każdy znaleziony papirus zawierający fragment Starego Testamentu został napisany po zmartwychwstaniu, z wyjątkiem jednego skrawka zawierającego mniej niż 6 rozdziałów Księgi Powtórzonego Prawa.
Papirusy “Septuaginty” (naliczyliśmy ich 23 i spisaliśmy całą ich zawartość i daty powstania w książce ” The Christian’s Handbook of Manuscript Evidence” str.48-51, wydanej w 1970) zostały spisane w okresie od 60 do 500 lat po tym jak św. Jan skończył Księgę Objawienia.”
“Mitologiczna LXX jest największym kłamstwem podążającym za ortodoksyjnym chrześcijaństwem od czasów mitu o narodzinach Chrystusa w jaskini. Teoria ta jest oparta na abstrakcyjnych spekulacjach najgorszego możliwego typu, bez żadnego namacalnego dowodu jakiegokolwiek typu, bez ani jednej znalezionej kopii Starego Testamentu w GRECE powstałej przed powstaniem szkoły Orygenesa w Aleksandrii, 100 lat po tym jak ukończono cały kanon Nowego Testamentu. Mimo to po dziś dzień, w każdym kampusie w USA, widmo tego fałszerstwa jest wciąż żywe.
Jeśli czytelnik jest zainteresowany dalszym badaniem problemów związanych z Biblią i chce dowiedzieć się dlaczego Biblia Króla Jakuba jest niezawodnym [a w każdym razie jednym z najlepszych przekładów - przyp. tłum] Słowem Bożym, powinien zaopatrzyć się w książkę Ruckmana Problem Texts [THE "ERRORS" IN THE KING JAMES BIBLE - "BŁEDY" W BIBLII KRÓLA JAKUBA]. Nigdy w życiu nie czytałem lepszego materiału udowadniającego poprawność KJV. Muszę jednak ostrzec – styl pisania Ruckamana nie jest dla ludzi o słabych sercach, zwłaszcza jeśli boją się faktów.
Bibliografia
1. David Otis Fuller, WHICH BIBLE.
2. Edward F. Hills, THE KING JAMES VERSION DEFENDED.
3. Edward F. Hills, BELIEVING BIBLE STUDY.
4. G. A. Riplinger, NEW AGE BIBLE VERSIONS.
5. William P. Grady, FINAL AUTHORITY.
6. Sam Gipp, THE ANSWER BOOK.
7. Sam Gipp, AN UNDERSTANDABLE HISTORY OF THE BIBLE.
8. Barry Burton, LET’S WEIGH THE EVIDENCE.
9. Jasper J. Ray, GOD WROTE ONLY ONE BIBLE.
10. E. L. Bynum, KING JAMES FANS.
11. Peter S. Ruckman, THE CHRISTIAN’S HANDBOOK OF MANUSCRIPT EVIDENCE.
12. Peter S. Ruckman, THE CHRISTIAN’S HANDBOOK OF BIBLICAL SCHOLARSHIP.
13. Peter S. Ruckman, PASTORAL EPISTLES.
14. John Burgon, THE TRADITIONAL TEXT OF THE NEW TESTAMENT.
15. John Burgon, THE LAST TWELVE VERSES OF MARK.
16. John Burgon, THE REVISION REVISED.
17. Alexander McClure, TRANSLATORS REVISITED.
18. Gustavus S. Paine, THE MEN BEHIND THE KING JAMES VERSION.
19. Herbert Evans, DEAR DR. JOHN, WHERE IS MY BIBLE?
20. Bruce D. Cummons, THE FOUNDATION AND AUTHORITY OF THE WORD OF GOD.
21. Perry F. Rockwood, GOD’S INSPIRED, PRESERVED BIBLE.
Koniec przytaczania
Ba! Zawierają teragram!
