Drugi do Tesaloniczan

[Miłujący prawdę]

Objawienie się Pana Jezusa (1:1-12). Paweł i jego współtowarzysze dziękują Bogu za wspaniały wzrost wiary i wzajemnej miłości Tesaloniczan.
Ich wytrwałość i wiara w prześladowaniach stanowią dowód prawego sądu Bożego, w wyniku którego zostali poczytani za godnych Królestwa.
Bóg odpłaci uciskiem tym, którzy uciskają zbór, a cierpiącym da ulgę.
Nastąpi to „podczas objawienia się z nieba Pana Jezusa wraz z jego potężnymi aniołami (...), gdy przyjdzie, by się okryć chwałą w związku ze swymi świętymi” (1:7,10).
Paweł ze współpracownikami zawsze modli się za Tesaloniczan, żeby Bóg poczytał ich za godnych swego powołania i żeby imię Pana Jezusa było okryte chwałą w nich, a oni w jedności z nim.