Czytania aktualne

[Queza]

Przecież Jezus mówił o przesuwaniu się gór, Twoje słowa do nadinterpretacja.

[Bobo]

Znasz jakiś przypadek, że ktoś dosłownie przesunął górę? Traktowanie słów Jezusa to nadinterpretacja.

[Andej]

Czy są tutaj dwie Quezy i każda z nich ma odmienne zdanie?

Chcesz przenosić góry Andej? Przecież to co powiedział Jezus to hiperbola.

Przecież Jezus mówił o przesuwaniu się gór, Twoje słowa do nadinterpretacja.

[radek]

Czy są tutaj dwie Quezy i każda z nich ma odmienne zdanie?

Chcesz przenosić góry Andej? Przecież to co powiedział Jezus to hiperbola.

Przecież Jezus mówił o przesuwaniu się gór, Twoje słowa do nadinterpretacja.

Góra w Biblii to mniej więcej zwieńczenie jakiegoś planu

[Andej]

Góra w Biblii to mniej więcej zwieńczenie jakiegoś planu

Nie tylko.
To co odnosi się kontekstu Ewangelii wytłumaczyłem wcześniej.
A sama góra to miejsce objawień, sk=potkań z Bogiem. To punk, gdzie się jest bliżej Boga. Ale to odnosi się do samej góry, a nie do przytaczanej Ewangelii.

[Queza]

Znasz jakiś przypadek, że ktoś dosłownie przesunął górę? Traktowanie słów Jezusa to nadinterpretacja.

Nie znam, dlatego napisałam, że słowa Jezusa to hiperbola, natomiast słowa Andeja to nadinterpretacja.

[RN]

Znasz jakiś przypadek, że ktoś dosłownie przesunął górę? Traktowanie słów Jezusa to nadinterpretacja.

Ponieważ nie było takiego przypadku, posiadanie wiary według biblijnego Jezusa jest niemożliwe.
Jezeli wiara wielkości ziarna gorczycy, a to według biblijnego Jezusa jest najmniejsze na ziemi, pozwala przenosić górę z miejsca na miejsce, to jakie możliwości ma człowiek wielkiej wiary
Zamienić miejscami Himalaje z Alpami. Zamiast tworzenia kilkumetrowego płotu na granicy polsko białoruskiej, przesunąć w to miejsce góry Ural.

[Queza]

Czy są tutaj dwie Quezy i każda z nich ma odmienne zdanie?

Chcesz przenosić góry Andej? Przecież to co powiedział Jezus to hiperbola.

Przecież Jezus mówił o przesuwaniu się gór, Twoje słowa do nadinterpretacja.

A w czym Ty tu widzisz odmienne zdania i dwie Quezy? Coś chcesz przekombinować, a może tak postarać się o znaczenie dwóch słów: hiperbola i nadinterpretacja.

[Andej]

Jezeli wiara wielkości ziarna gorczycy, ...

Przykry przypadek nierozumienia gatunków literackich, hiperbol (patrz Queza), porównań, paraleli etc. i czytanie literalne wprowadza tylko w maliny. I świadczy o deficycie rozumienia sposobów rozumowania i wysławiania się ówczesnych Semitów.

A w czym Ty tu widzisz odmienne zdania i dwie Quezy? Coś chcesz przekombinować, a może tak postarać się o znaczenie dwóch słów: hiperbola i nadinterpretacja.

Po prostu wyjaśniłem Ci tę Twoją hiperbolę. Ale oczywiście możesz pogadać z biblistami, zapewne lepiej i dokładniej wytłumaczą to, com napisał.

[Andej]

Niedziela, 09.08.202

Pierwsze czytanie (1 Krl 19, 9a. 11-13)
Gdy Eliasz przybył do Bożej góry Horeb, wszedł do pewnej groty, gdzie przenocował. Wtedy Pan zwrócił się do niegoi prze­mówił słowami: „Wyjdź, aby stanąć na górze wobec Pana”. A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem. Ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzę­sieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu szmer łagodnego powiewu. Kiedy tylko Eliasz go usłyszał, zasłoniwszy twarz płaszczem, wyszedł i stanął przy wejściu do groty.

Psalm (Ps 85, 9ab-10. 11-12. 13-14)
Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg:
oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim.
Zaprawdę bliskie jest Jego zbawienie
dla tych, którzy Mu cześć oddają,
i chwała zamieszka w naszej ziemi.
Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie
Łaska i wierność spotkają się ze sobą,
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.
Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie
Pan sam obdarza szczęściem,
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość,
a śladami Jego kroków zbawienie.
Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie

Drugie czytanie (Rz 9, 1-5)
Bracia: Prawdę mówię w Chrystusie, nie kłamię, potwierdza mi to moje sumienie w Duchu Świętym, że w sercu swoim odczuwam wielki smutek i nieprzerwany ból. Wolałbym bowiem sam być pod klątwą i odłączonym od Chrystusa dla zbawienia braci moich, którzy według ciała są moimi rodakami. Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

Aklamacja (Ps 130, 5)
Pokładam nadzieję w Panu,
ufam Jego słowu.

Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mt 14, 22-33)
Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. Łódź zaś była już sporo stadiów oddalona od brzegu, mio­tana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży noc­nej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zoba­czywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: „Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się”. Na to odezwał się Piotr: „Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie”. A on rzekł: „Przyjdź”. Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie przyszedł do Je­zusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: „Panie, ratuj mnie”. Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: „Czemu zwątpiłeś, małej wiary?”. Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc:
„Prawdziwie jesteś Synem Bożym”.

-=-=-=-=-=-=-=-=-
Czemu zwątpiłeś, małej wiary? Piotr, zapalczywy, w gorącej wodzie kąpany. Wielka wiara, ale emocjonalna. Targały nim wciąż uczucia. Najpierw wielkie zaufanie. Zaufani wynikające z miłości. Ale emocje są płoche. Nagły podmuch wywołał inne emocje. Strach. Nagle stracił wiarę. Stracił zaufanie do Jezusa. Bo jeszcze nie posiadał trwałego fundamentu wiary rozumowej.
Podobnie jest z nami. Z wieloma z nas. Wiara nie zawsze jest aktem woli. Wydaje mi się, że nawet większość ludzi wierzy emocjonalnie. Zebrania, modlitwy, śpiewy. Ale nie decyzja życia po Chrystusowemu. Mądre dysputy, ale brak naśladowania Jezusa. Brak decyzji o postępowaniu jego drogą. O niesieniu krzyża swojego życia z godnością i determinacją. Wiara rozumna oparta jest na miłości i zaufaniu. Miłości, tj. decyzji o kochaniu każdego człowieka. A także całego stworzenia, które jest dziełem Boga. A z tej miłości do Boga wypływa zaufanie do Boga. Wiara w to co objawił. A co jest zapisane w Piśmie Świętym.

[RN]

Jezeli wiara wielkości ziarna gorczycy, ...

Przykry przypadek nierozumienia gatunków literackich, hiperbol (patrz Queza), porównań, paraleli etc. i czytanie literalne wprowadza tylko w maliny. I świadczy o deficycie rozumienia sposobów rozumowania i wysławiania się ówczesnych Semitów.

Może to też świadczyć o gwałcie na własnym umyśle tych, którzy w tak samooszukańczy sposób dla lepszego samopoczucia, próbują to wszystko sobie tłumaczyć.

[Andej]

Może to też świadczyć o gwałcie na własnym umyśle tych, którzy w tak samooszukańczy sposób dla lepszego samopoczucia, próbują to wszystko sobie tłumaczyć.

Przepraszam, już nie namawiam abyś uprawiał umysłowy samogwałt.

[Sławomir59]

Jeżeli wiara wielkości ziarna gorczycy, a to według biblijnego Jezusa jest najmniejsze na ziemi..

Gorczyca była znana w Palestynie, a jej nasiona są bardzo małe. Jezus posłużył się powszechnie znanym obrazem: bardzo małe nasienie , a z niego duża roślina. Łk 17,6 używa gorczycy jako obrazu niezwykle małej ilości wiary. Grecki tekst Mt 13,32 mówi: „jest mniejsze od wszystkich nasion”, ale dalsza część przypowieści pokazuje, że zasadniczym celem jest kontrast między małym początkiem a wielkim rezultatem. Jezus bardzo często posługiwał się środkami stylistycznymi, zwłaszcza przypowieściami, hiperbolą, metaforą, porównaniem i paradoksem. W przypadku ziarnka gorczycy mamy przede wszystkim porównanie i obrazowe wyolbrzymienie.
W Mt 13,31–32 Jezus mówi o Królestwie Niebios:
„Podobne jest do ziarnka gorczycy (...) które jest najmniejsze ze wszystkich nasion...”
Nie chodzi tutaj o stworzenie botanicznej klasyfikacji wszystkich nasion na świecie, lecz o zobrazowanie pewnej prawdy: Królestwo Boże może mieć bardzo niepozorny początek, a osiągnąć wielki rezultat.
Podobnie Jezus mówi:
„Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem upadku, wyłup je” (Mt 5,29) .Ale nie jest to nakaz dosłownego okaleczania się, lecz hiperboliczne podkreślenie konieczności zdecydowanego odrzucania grzechu.
„Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igły...” (Mt 19,24) To obrazowe, niezwykle mocne wyrażenie mające ukazać trudność dla człowieka przywiązanego do bogactwa.
„Wy jesteście solą ziemi” (Mt 5,13) to jest metafora.
„Kto ma uszy, niech słucha” to jest wezwanie obrazowe do duchowego zrozumienia.
Dlatego w przypadku gorczycy najważniejsze pytanie nie brzmi: „Czy istnieje na świecie mniejsze nasienie?”, lecz „Co Jezus chciał zobrazować za pomocą bardzo małego ziarenka?”
A odpowiedź znajdujemy w samej przypowieści: z czegoś bardzo małego powstaje coś wielkiego. To właśnie jest sedno obrazu.

[RN]

Jeżeli wiara wielkości ziarna gorczycy, a to według biblijnego Jezusa jest najmniejsze na ziemi..

Gorczyca była znana w Palestynie, a jej nasiona są bardzo małe. Jezus posłużył się powszechnie znanym obrazem: bardzo małe nasienie , a z niego duża roślina. Łk 17,6 używa gorczycy jako obrazu niezwykle małej ilości wiary. Grecki tekst Mt 13,32 mówi: „jest mniejsze od wszystkich nasion”, ale dalsza część przypowieści pokazuje, że zasadniczym celem jest kontrast między małym początkiem a wielkim rezultatem. Jezus bardzo często posługiwał się środkami stylistycznymi, zwłaszcza przypowieściami, hiperbolą, metaforą, porównaniem i paradoksem. W przypadku ziarnka gorczycy mamy przede wszystkim porównanie i obrazowe wyolbrzymienie.
W Mt 13,31–32 Jezus mówi o Królestwie Niebios:
„Podobne jest do ziarnka gorczycy (...) które jest najmniejsze ze wszystkich nasion...”
Nie chodzi tutaj o stworzenie botanicznej klasyfikacji wszystkich nasion na świecie, lecz o zobrazowanie pewnej prawdy: Królestwo Boże może mieć bardzo niepozorny początek, a osiągnąć wielki rezultat.
Podobnie Jezus mówi:
„Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem upadku, wyłup je” (Mt 5,29) .Ale nie jest to nakaz dosłownego okaleczania się, lecz hiperboliczne podkreślenie konieczności zdecydowanego odrzucania grzechu.
„Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igły...” (Mt 19,24) To obrazowe, niezwykle mocne wyrażenie mające ukazać trudność dla człowieka przywiązanego do bogactwa.
„Wy jesteście solą ziemi” (Mt 5,13) to jest metafora.
„Kto ma uszy, niech słucha” to jest wezwanie obrazowe do duchowego zrozumienia.
Dlatego w przypadku gorczycy najważniejsze pytanie nie brzmi: „Czy istnieje na świecie mniejsze nasienie?”, lecz „Co Jezus chciał zobrazować za pomocą bardzo małego ziarenka?”
A odpowiedź znajdujemy w samej przypowieści: z czegoś bardzo małego powstaje coś wielkiego. To właśnie jest sedno obrazu.

Gorczyca nie ma najmniejszych nasion ze wszystkich innych na ziemi.
Gorczyca nie jest krzewem czy tym bardziej drzewem.
Gorczyca nie ma gałęzi.
Taką wiedzę nie przekazuje nam nieomylne Słowo Boże.
Jak mam uwierzyć w ostateczne przesłanie przypowieści, skoro użyte do jego zobrazowania porównania są nieprawdziwe.
Jeżeli ktoś w małych rzeczach będzie wierny to i w dużych rzeczach będzie wierny.

[Sławomir59]

Gorczyca nie ma najmniejszych nasion ze wszystkich innych na ziemi.
Gorczyca nie jest krzewem czy tym bardziej drzewem. Gorczyca nie ma gałęzi.
Taką wiedzę nie przekazuje nam nieomylne Słowo Boże. Jak mam uwierzyć w ostateczne przesłanie przypowieści, skoro użyte do jego zobrazowania porównania są nieprawdziwe. Jeżeli ktoś w małych rzeczach będzie wierny to i w dużych rzeczach będzie wierny.

Chodziło Jezusowi o znane słuchaczom nasiona i o coś, co było dla nich przysłowiowo bardzo małe.
Podobnie określenie „drzewo” w Łk 13,19 nie musi oznaczać, że gorczyca botanicznie jest drzewem. Jezus mówi, że wyrasta „na wielkie drzewo”, a ptaki „gnieżdżą się w jego gałęziach” . Ale to element obrazu mającego pokazać niezwykły rozwój Królestwa Bożego. W Mk 4,32 występuje natomiast określenie „większe od wszystkich jarzyn” i mowa o „wielkich gałęziach”.
Dlatego pytanie powinno brzmieć: Czy użyty przez Jezusa obraz był dla jego słuchaczy zrozumiały i czy trafnie przekazywał zamierzoną myśl ? A był dla nich zrozumiały. Z czegoś postrzeganego jako bardzo małe powstaje coś niezwykle dużego. To właśnie jest sednem przypowieści. W przypowieści Jezusa określenie „gałęzie” (Mk 4,32) opisuje więc rozgałęzienia dużej rośliny, a niekoniecznie gałęzie w ścisłym znaczeniu botanicznym.
Co istotne, grecki tekst używa słowa κλάδοι (kladoi), oznaczającego gałęzie/konary lub rozgałęzienia. W kontekście przypowieści chodzi o obraz rośliny tak dużej, że ptaki mogą się w jej cieniu chronić.