Jachu pisze:Na Forum Biblijnym godzi się przypomnieć:
1 Kor. 8:4-6
4. Co więc dotyczy spożywania mięsa, składanego w ofierze bałwanom, wiemy, że nie ma bożka na świecie i że nie ma żadnego innego boga, oprócz Jednego.
5. Bo chociaż nawet są tak zwani bogowie, czy to na niebie, czy na ziemi, i dlatego jest wielu bogów i wielu panów,
6. Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy.
(BW)
EMET:
Biorąc pod uwagę
DOKŁADNY zapis w tekście
Biblii Hebrajskiej -- taki, jak
np. w ‘BHS’ czy w ‘BHQ’ --
literalnie dosłownie [NIE, zaś, jak to się wg tzw. ekwiwalencji dynamicznej’ oddaje /wg
translacji zakłada się, iż *oddane być powinno*, napiszę tak] -- „Nie będziesz miał cudzych bogów przed moim [ew. Moim] obliczem”.
Takie oddanie jest traktowane jako >literalnie dosłowne<, gdyż mamy wg
trans. z ‘BHS’: <
lō jĭhjĕ(h)-lᵊkhā `ᵉlōhîm `ªḥērîm ´ăl-pānājă > /= <
lō jĭhjĕ(h)-lᵊchā `ᵉlōhîm `ªchērîm ´ăl-pānājă >/. Otóż
początkowa fraza - z ‘zapisu hebrajskiego’ - jest użyta
w takich miejscach z ‘BHS’:
Exo 20:3;
Num 18:20;
Deut 5:7; 25:13; 25:14;
Joz 17:17;
Izaj 60:19;
Mich 2:5, czyli ŁĄCZNIE:
8 miejsc w
8. wersetach. Miejsca ‘pozaDekalogowe’, to:
Num 25:13;
Deut 25:13; 25:14;
Joz 17:17;
Izaj 60:19;
Mich 2:5. Wystarczy w owe wersety [te: ‘pozaDekalogowe’] mieć wgląd, aby niekontrowersyjne wnioski wyprowadzić...
<
`ᵉlōhîm > - odniesiono tutaj do „innych bogów” [czyli jakby zadość
gram. formie w
plural].
Jednak… Roztrząsanie jakby poprzez ‘ugrywanie’ - w
sukurs jakoby biegnącej tezie [?] - poprzez bazowanie na formie gram. w
plural… nijak się ma do zapisów w tekście ‘B. Hebr.’ oraz poprawnościach
gramatycznych po to, aby choćby próbować tekstem ‘BH’ udowodnić np. doktrynę teologiczną o ‘Trójcy’; choćby ‘to’.
Co się tyczy użytej - tutaj - formy „cudzych bogów”, to
hebrajskie wyrażenie <
`ªḥērîm > /= <
`ªchērîm >/ wywodzi się od
rdzennej formy
אַחֵר -- <
`ăḥēr > /= <
`ăchēr >/ i jest objaśnione jako: „
następny; drugi; inny; obcy.” [‘Briks’, str. 28]. Stąd też, prześledzenie w tekście ‘BH’ użycia
frazy <
`ᵉlōhîm `ªchērîm > pozwoli/pozwala nam na rozeznanie, w ‘czym rzecz’ w owym
sformułowaniu/wysłowieniu się odnośnie „bogów obcych/cudzych/innych” czy tp…
Oto wykaz ‘46.’ miejsc [w 46. wersetach] z ową
frazą: <
`ᵉlōhîm `ªchērîm > – –
Exo 20:3; 23:13;
Deut 5:7; 6:14: 7:4; 8:19; 11:16, 28; 13:3, 7, 14; 17:3; 18:20; 28:14, 36, 64; 29:25; 31:18, 20;
Joz 23:16; 24:2, 16;
Sędz 2:12, 17, 19; 10:13;
1Sam 8:8; 26:19;
1 Król 9:6; 11:4, 10; 14:9:
2Król 17:7, 35, 37, 38;
Jer 7:6, 9: 11:10; 13:10; 16:11, 13; 25:6; 35:15;
Oze 3:1;
2Kron 7:29.
Konkretnie mamy wymienionego z ‘Imienia” Baala -- w
Jerem 7:9. Inne miejsca to np.
2Król 1:2-6, gdzie pojawia się inny ‘bóg’ – „Baal-Zebub” [czczony w ‘Ekronie’]. Także:
1Król /od/ 18:21 i dalsze…
Ewidentnie mamy o
czczeniu ‘innych/obcych bogów’ przez Izraelitów –
Sędz 2:13; 10:6;
1Sam 7:3, 4; 12:10;
1Król 11:5, 33; 23:13.
Znacząca - wręcz
pogardliwie ironiczna - wypowiedź samego JHVH: „Powiedziałem zatem: 'Nie wypędzę ich sprzed waszego oblicza i staną się dla was sidłami, a ich bogowie będą dla was przynętą' ” – wymownie świadczy jak ‘nisko upadli’ ci, którzy mieli być [nie inaczej!] chwalcami... tylko i wyłącznie samego Boga JHVH oraz Jego Imię uważać za jedynie wymawialne [por. np.
Exo 23:13;
Deut 18:20] oraz nie ważyć się wprost służyć – ‘innym bogom’ narodów! Jednak, jak wiemy, co wynika nawet z treści choćby tych ‘46.’ wersetów...
Końcowe dwie
frazy: <
´ăl-pānājă > [w zapisie sugerującym
całość fonetyczną i >wg sensu<], składają się z: (1)
homonimu przyimka - <
´ăl >, gdzie - wg ‘Słowników’ - mamy dosyć spore
pole semantyczne: „
→ עלה; // wyżyna; wzniesienie; // na; po(-nad); w górę; ku; do; blisko; przy; przed; w oparciu o…; według; (skierowany) w stronę; dlatego; z powodu; aby; dla; pomimo; // stosownie do; // z góry; od; z; przy; // dlatego; ponieważ; // przy tym.”. – ‘Briks’, str. 260. (2) <
pānājă >, od <
pānĕ(h) > =„
twarz; oblicze; wygląd; mina; spojrzenie; widoczna /przednia strona /część; powierzchnia." – żeby uwzględnić te „pierwsze” jeno znaczenie/znaczenia. [‘Briks’, str. 283, 1. hasło od dołu]. Wniosek nasuwa się oczywisty, iż napisanie tylko lakoniczne: „obok Mnie!” [BT], „przed Mną”, „przed Moim obliczem” - jest
kurtuazyjnym wręcz
oddaniem translacyjnym, podczas gdy oddanie w ”PNŚ’ jest wyraziste: „na przekór mojemu obliczu”. Zawiera się w nim - w takim oddaniu - bogactwo semantyczne <
´ăl > [jak powyżej]. Bowiem owi ‘różni bogowie’ -- wymienieni - lub niewymienieni - z konkretnego imienia/miana – są określani → „Bo wszyscy bogowie ludów to bogowie nic niewarci; Jehowa zaś uczynił niebiosa.” [
Ps 96:5, ‘PNŚ’]; „Niech zostaną zawstydzeni wszyscy, którzy służą jakiemuś rzeźbionemu wizerunkowi, ci, którzy się chełpią nic niewartymi bogami. Pokłońcie się mu, wszyscy bogowie.” [
Ps 97:7, ‘PNŚ’]; „ A bezwartościowi bogowie całkowicie znikną.” [
Izaj 2:18, ‘PNŚ’]; „Lecz gdzie są twoi bogowie, których sobie uczyniłaś? Niech powstaną, jeśli potrafią cię wybawić w czasie twego nieszczęścia. Bo ile jest twoich miast, tylu twych bogów. Judo.” [
Jer 2:28, ‘PNŚ’]; „Oto, co im powiecie: „Bogowie, którzy nie uczynili niebios i ziemi, znikną z ziemi i spod tych niebios”.” [
Jer 10:11, ‘PNŚ’; w zapisie
jęz. oryginału – tekst po
aramejsku [!] i szczegółowo, zresztą, omawiany na Forum…].
I wiele innych wersetów, jak np. -- „14 Ograniczony pozostaje każdy człowiek bez wiedzy, wstydzić się musi każdy złotnik z powodu bożka. Utoczył bowiem podobizny, które są kłamstwem i nie ma w nich [życiodajnego] tchnienia. 15
Są one nicością, tworem śmiesznym, zginą, gdy nadejdzie czas obrachunku z nimi.” –
Jerem 10:14, 15; ‘BT’ , II wyd.
Stephanos, ps. EMET