Katolicyzm

[Sławomir59]

..Gdybyś odpowiadał, że to przecież Trójca, to kto jest świadkiem Ducha świętego?

Jeżeli istnieją trzy rzeczywiście odrębne podmioty : Ojciec, Syn i Duch i każdy z nich jest w pełni Bogiem, to co dokładnie sprawia, że nie mamy trzech Bogów ? Samo stwierdzenie:
„Mają jedną naturę” nie jest jeszcze odpowiedzią na pytanie, dlaczego liczba podmiotów boskich według teologii katolickiej wynosi nie trzy, ale jeden ?

[Queza]

..Gdybyś odpowiadał, że to przecież Trójca, to kto jest świadkiem Ducha świętego?

Jeżeli istnieją trzy rzeczywiście odrębne podmioty : Ojciec, Syn i Duch i każdy z nich jest w pełni Bogiem, to co dokładnie sprawia, że nie mamy trzech Bogów ? Samo stwierdzenie:
„Mają jedną naturę” nie jest jeszcze odpowiedzią na pytanie, dlaczego liczba podmiotów boskich według teologii katolickiej wynosi nie trzy, ale jeden ?

A czy ten Duch Święty może być aniołem? Bo z Apokalipsy by tak wynikało:

Objawienie Jezusa Chrystusa,
które dał Mu Bóg,
aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem,
a On wysławszy swojego anioła
oznajmił przez niego za pomocą znaków
słudze swojemu Janowi. Ap. 1.1

[Sławomir59]

A czy ten Duch Święty może być aniołem? Bo z Apokalipsy by tak wynikało:
Objawienie Jezusa Chrystusa,
które dał Mu Bóg,
aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem,
a On wysławszy swojego anioła
oznajmił przez niego za pomocą znaków
słudze swojemu Janowi. Ap. 1.1

W tekście greckim czytamy :
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός... καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ.
Dosłownie końcówka mówi mniej więcej: „i oznajmił [ją], posławszy przez swojego anioła, swojemu słudze Janowi”.
Istotna jest konstrukcja całego zdania:
Bóg , Jezus Chrystus , anioł , Jan.
To właśnie ten łańcuch przekazania objawienia przedstawia Ap 1,1. „Anioł” jest tutaj określony jako ἄγγελος (angelos), czyli posłaniec, i nie ma w tym miejscu żadnego określenia wskazującego na Ducha Świętego.
Co więcej, kilka wersetów dalej Jan mówi:
Apokalipsa 1,4 :
„Łaska wam i pokój od Tego, który jest i który był, i który przychodzi, oraz od Siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem.”

[Queza]

Te Siedem Duchów przed tronem Boga nie ma wzmianki, że są święte, wcale nie ma określenia w Apokalipsie: Duch Święty, czy Duchy Święte, także nie łączyłabym te Duchy z Duchem Świętym.

[wszyscy zginiemy]

Te Siedem Duchów przed tronem Boga nie ma wzmianki, że są święte

Ogólnie to podczas mszy śpiewa się modły do Boga: "Tylko Tyś jest święty, tylko Tyś jest Panem". Zatem skoro tylko Bóg jest święty, to jasne jest, że siedem duchów nie może takimi być.
A że słowa o tym, że tylko Bóg jest święty, kłóci się z katolickim kultem tzw. świętych - cóż, nie jedyna to wewnętrzna sprzeczność i zawiłość w katolicyzmie i jego doktrynie.

[Queza]

Te Siedem Duchów przed tronem Boga nie ma wzmianki, że są święte

Ogólnie to podczas mszy śpiewa się modły do Boga: "Tylko Tyś jest święty, tylko Tyś jest Panem". Zatem skoro tylko Bóg jest święty, to jasne jest, że siedem duchów nie może takimi być.
A że słowa o tym, że tylko Bóg jest święty, kłóci się z katolickim kultem tzw. świętych - cóż, nie jedyna to wewnętrzna sprzeczność i zawiłość w katolicyzmie i jego doktrynie.

Bóg jest Święty, Święty, Święty i tylko Bóg. Wyrażenie to w całej Biblii pojawia się dwukrotnie, raz w Starym Testamencie (Księga Izajasza 6.3) i raz w Nowym Testamencie (Księga Objawienia 4.8). W tych dwóch przypadkach wyrażenie to jest wypowiedziane lub wyśpiewane przez anielskie stworzenia, i za każdym razem pojawia się jako wizja człowieka, który przebywa w obecności Bożego tronu: po raz pierwszy przez proroka Izajasza, a później przez apostoła Jana.

Izajasz był naocznym świadkiem Bożej świętości, był prorokiem Boga żywego i sprawiedliwym człowiekiem, lecz jego reakcja na objawienie Bożej świętości sprawiła, że dostrzegł w sobie swoją grzeszność i wołał o zachowanie życia (Księga Izajasza 6.5). Nawet anioły przebywające przed Bożym obliczem, te które śpiewały: „Święty, święty, święty jest Pan Zastępów” zasłaniały swoje oblicze i swoje stopy sześcioma skrzydłami. Niewątpliwie zasłanianie twarzy i stóp jest reakcją na zachwyt przebywania w Bożej obecności (2 Księga Mojżeszowa 3.4-5). Serafin zakrywa się na tyle, na ile jest to możliwe przed obliczem Boga, tak jakby uświadamiał sobie własną wartość w obecności Jedynego Świętego.

Wizja Jana, który stał przed tronem Bożym w 4 rozdziale Księgi Objawienia, była podobna do tej jaką przedstawił prorok Izajasz. Pojawiły się ponownie stworzenia przebywające dookoła tronu Bożego, które wołały: „Święty, święty, święty jest nasz Pan, Bóg Wszechmogący” (Księga Objawienia 4.8) przebywając w zachwycie i czci Jedynego Świętego. Jan dalej opisuje wygląd tych stworzeń, które oddają Bogu chwałę, cześć i uwielbienie, będąc przy jego tronie. Jan nie upada w zachwycie i przerażeniu w Bożej obecności, gdy uświadamia sobie swoją grzeszność, być może dlatego że Jan już spotkał się ze zmartwychwstałym Chrystusem na początku swojej wizji (Księga Objawienia 1.17). Chrystus położył na nim swoją dłoń i powiedział, aby się nie bał.

I na koniec, dwie wizje aniołów wołających przy tronie, „Święty, święty, święty” w jasny sposób wskazuje, że Bóg jest ten sam w obu Testamentach. Ludzie często myślą, że Bóg w Starym Testamencie jest Bogiem gniewu, natomiast Bóg Nowego Testamentu jest Bogiem miłości. Lecz Izajasz i Jan przedstawiają spójny obraz naszego świętego, pełnego majestatu i czci Boga, który się nie zmienia (Księga Malachiasza 3.6), który jest ten sam wczoraj, dzisiaj i na wieki (Hebrajczyków 13.8), „w nim nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia” (Jakuba 1.17). Boża świętość jest wieczna, tak jak i On sam.

[Sławomir59]

Ogólnie to podczas mszy śpiewa się modły do Boga: "Tylko Tyś jest święty, tylko Tyś jest Panem". Zatem skoro tylko Bóg jest święty, to jasne jest, że siedem duchów nie może takimi być. A że słowa o tym, że tylko Bóg jest święty, kłóci się z katolickim kultem tzw. świętych - cóż, nie jedyna to wewnętrzna sprzeczność i zawiłość w katolicyzmie i jego doktrynie.

Błąd Twój polega na jednoznacznym użyciu słowa „święty” i w wyciągnięciu z jednego zawężonego znaczenia wniosku dotyczącego drugiego rozumianego szerzej.
1. „Tylko Tyś jest święty” nie znaczy, że nikt oprócz Boga nie może być nazwany świętym.
W modlitwie „Tylko Tyś jest święty, tylko Tyś jest Panem” słowo „święty” odnosi się do Boga jako świętego w sposób absolutny i źródłowy. Natomiast Biblia wielokrotnie nazywa ludzi „świętymi”. Przykładowo: „Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie.” Flp 4,21
„Do wszystkich, którzy są w Rzymie [...] powołanych świętych”.Rz 1,7
„Abyście stali się świętymi i bez skazy przed Jego obliczem.” Ef 1,4
Jeżeli więc zdanie „tylko Bóg jest święty” miałoby znaczyć, że żaden człowiek nie może być święty, to należałoby uznać, że Paweł sam sobie zaprzecza.
2. Biblia rozróżnia świętość Boga od świętości stworzeń. To jest właśnie klucz do zrozumienia.
Bóg jest bezwarunkowo święty ze swej natury. Człowiek może być święty warunkowo przez uświęcenie, czyli przez przynależność do Boga. Podobnie Jezus mówi:
„Jeżeli [Pismo] nazwało bogami tych, do których skierowano słowo Boże [...]”
J 10,35
Nie oznacza to, że ludzie stają się Bogiem w sensie absolutnym. Nazwa może mieć różny zakres znaczeniowy zależnie od kontekstu. Tak samo określenie „święty”.
3. Co z „siedmioma duchami Boga” ?
W Ap 4,8 cztery istoty żyjące wołają: „Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący...”
Natomiast „siedem duchów Boga” pojawia się m.in. w Ap 3,1; 4,5; 5,6. Nie wynika z tekstu:
„skoro Bóg jest jedynym świętym, siedem duchów nie może być świętych”. To jest dopiero Twoje założenie , ale dowodów brak. Co więcej, w Ap 4,5 siedem duchów jest przedstawionych jako: „siedem ognistych pochodni, które płonęły przed Jego tronem. Są to siedem Duchów Boga”.
A w Ap 5,6 Baranek ma „siedem oczu, które są siedmioma Duchami Boga”.
Tekst wymaga więc najpierw ustalenia, co Jan rozumie przez „siedem Duchów Boga”, zamiast rozstrzygać sprawę samym słowem „święty”.
4. Błąd logiczny tego typu można nazwać ekwiwokacją. Schemat Twojego rozumowania :
„Tylko Bóg jest święty” to znaczy, że tylko Bóg posiada świętość. Biblia nazywa pewne inne osoby „świętymi”. Zatem Biblia jest sprzeczna ?
Ale punkt 1 został przyjęty bez uwzględnienia znaczenia słowa w kontekście. To klasyczna ekwivokacja (dwuznaczność terminologiczna): słowo „święty” zostaje użyte najpierw w sensie absolutnym, a następnie w sensie względnym, jak gdyby miało dokładnie to samo znaczenie.
5. Jest jeszcze jeden problem: utożsamienie „kultu świętych” z twierdzeniem „święci są Bogiem”. Ale człowiek nie jest święty w takim samym sensie jak Bóg. Dlatego argument, że tylko Bóg jest święty i człowiek może być święty to sprzeczność nie wynika logicznie. Żeby wykazać sprzeczność, trzeba byłoby najpierw udowodnić, że święty człowiek posiada tę samą absolutną, własną i niezależną świętość co Bóg.
Zmieniłeś sens że tylko Bóg jest święty w sensie absolutnym na zdanie „tylko Bóg może być nazwany świętym”. Biblia sama obala tę drugą tezę, wielokrotnie nazywając wierzących „świętymi”. To jest właśnie zasadniczy błąd Twojej argumentacji.

„Święty” w podstawowym znaczeniu biblijnym oznacza oddzielony, wyłączony z grzechu do sfery Boga, należący do Boga; czysty, poświęcony Bogu.
W Biblii trzeba jednak rozróżnić dwa zastosowania:
Bóg jest święty , Jego świętość jest Jego własną, absolutną cechą.
„Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów” (Iz 6,3).
Ludzie są święci . Nie dlatego, że są Bogiem, lecz dlatego, że są uświęceni i należą do Boga.

Biblia rozróżnia świętość Boga od świętości stworzeń.