Forum biblijne Strona Główna Forum biblijne
Owocem ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność. (List do Galatów 5:21-22)

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  DownloadDownload

Poprzedni temat «» Następny temat
OD ABhaD DO 70 LAT Chor'BaH w czasie niewoli - XXVIII
Autor Wiadomość
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-16, 23:20   OD ABhaD DO 70 LAT Chor'BaH w czasie niewoli - XXVIII

OD ABhaD DO 70 LAT Chor'BaH w czasie 70 letniej niewoli babilońskiej - XXVIIIa

Siedemdziesięcioletnie spustoszenie Kanaanu, trwało w czasie siedemdziesięcioletniej niewoli babilońskiej, a nie 48 lat, czego bezpodstawnie w sprzeczności z Pismem Świętym, bronią zwolennicy tego poglądu.
http://biblia.webd.pl/for...start=30#376058

Podobny temat był już dyskutowany na tym forum w dziale: Biblia, księgi, przeklady... - zagadnienia doktrynalne » Wydarzenia
http://biblia.webd.pl/forum/index.php?c=6

w wątku: Starożytni pisarze a data zburzenia Jerozolimy
http://biblia.webd.pl/for...c&start=0#20111

Biblijna chronologia paruzyjna, zgodna z chronologicznym zestawieniem:
1.
http://wstaw.org/w/3Qyb/]...nl.czas%C3%B%20

i
2.
wykresem http://wstaw.org/m/2015/01/01/Wykres-page-001.jpg

, a dotycząca początku „Siedmiu Czasów Pogan” (606 pne. – 1914r.n.e., Łk. 21:24), jest oparta na Biblii i wierze w rzetelność zapisów chronologicznych, dokonanych przez mężów Bożych, którzy w kronice judzkiej, wiernie zabezpieczyli zapisy wydarzeń, które dzięki temu można umiejscowić w kontekście powszechnej historii. Ta powszechna, ustala bezsprzecznie uznawaną przez wszystkich datę 538r. p. n. e, kiedy to nastąpiło zdobycie Babilonu przez Medo - Persów. Jeżeli ta data jest dokładnie ustalona i powszechnie przyjęta, to kwestią kontrowersyjną w sprawie daty zburzenia Jeruzalem w roku 607/606 pne, albo w 587/586r.pne jest, ustalenie czy 70 letnie spustoszenie Judy po zburzeniu Jeruzalem ma wspólny początek z 70 letnim imperialnym panowaniem Babilonu?

Od 606r.p.n.e. do 538r.p.n.e. upłynęło 68 lat. Od Dariusza Medyjczyka do Cyrysa Persa upłynęło ok. 2 lata, które dopełniają okres 70 lat niewoli babilońskiej.. Obaj nosili tytuł króla Babilonu, Ezd. 5:13; Dn. 6:1; 9:1. Z ORĘDZIA Cyrusa Persa ogłoszonego po 70 latach niewoli, czyli w 1 roku jego panowania (536 pne.) wynika, że początek ten jest wspólny, ponieważ ogłaszając wyzwolenie narodu, zdjął również klątwę ciążącą nad Jeruzalem a nie w 20 lat później w 516r.pne. Jego zezwolenie na odbudowę świątyni, jest też zezwoleniem na odgruzowanie Jeruzalem, kończącym okres 70 lat jego ruin, wg. Dan 9:2. Prawo do przywrócenia kultu religijnego, jest też prawem do odrodzenia się miasta Jeruzalem.

Jeżeli jest wspólny początek i koniec, dla w/w zdarzeń, trwających 70 lat, to do daty 536 pne., należy dodać 70 lat a wtedy otrzymujemy rok 606 pne. Wcześniejsze obliczenia dat wydarzeń i panowania królów, wynikają już bezpośrednio z chronologii biblijnej, zapisanej przez kronikarzy i proroków żydowskich. Ten 606r.pne, zgodnie z nauką paruzyjną, zawartą w II tomie Wykładów Pisma Świętego, jest też początkiem „Siedmiu Czasów Pogan”, kończących się na jesieni 1914r., w trakcie trwania I wojny światowej.

Natomiast ustalanie daty zburzenia Jeruzalem, na podstawie ogólnego opisu przez Berossosa, wydarzeń wyprawy Nabuchodonozora na Egipt nie służy ani chronologii ani budowaniu wiary. Berossos żył na przełomie IV i III w.pne. (w epoce Aleksandra Wielkiego, żyjącego od 356 do 323r. p. n. e.). Na podstawie kronik babilońskich, napisał on po grecku, dla Antiocha I Sotera, dzieje Babilonu, które zaginęły. Zachowały się tylko teksty cytowane przez starożytnych pisarzy żydowskich (np. Józef Flawiusz) i chrześcijańskich (np. Ptolemeusz żyjący w Egipcie od 70 do 161r.).

Józef Flawiusz cytując z III księgi Berossosa – opis wyprawy Nabuchodonozora przeciw Egiptowi i Judei – streścił go następująco:
Cytat:
„Omawiając jego czyny opowiada (Berussos), jak to on (Nabopolasser) wyprawił swego syna Nabuchodonozora z wielkimi zastępami na Egipt i na nasz kraj, na wieść o powstaniu tamtejszych mieszkańców, jak to ich wszystkich pokonał, spalił przybytek i przesiedlił do Babilonu, wskutek czego miasto zostało wyludnione przez 70 lat aż do czasu króla Persów Cyrusa”.


Nawet ten fragment potwierdza, że 70 lat wyludnienia i potęgi Babilonu, kończy się razem za panowania Cyrusa Persa a nie 20 lat później za króla Dariusza Persa w 516r. pne, licząc od 586r.pne.

Ptolemeusz natomiast, który w 142r.ne napisał spis królów na podstawie istniejących już starożytnych dzieł, wskazuje na istnienie w Babilonie w pewnym czasie (przypuszczalnie po przywróceniu zmysłów Nabuchodonozorowi), dwuwładzy królów. Imiona królów panujących w tym czasie wymienia on w innej formie i w innym porządku. Zakłócenie w ustaleniu chronologii może powodować fakt istnienia w dwóch dynastiach, królów o tych samych lub podobnych imionach, ale panujących w czasach przesuniętych nieco względem siebie. Przeniesienie w kronice, króla z jednej dynastii do drugiej wskazuje na 65 lat potęgi Babilonu. Podobnie jest w Izraelu i w Judzie, gdzie panowali królowie o podobnych imionach. Także w przypadku dwóch rodowodów Jezusa z tą jednak różnicą, że są to kompletne kroniki a babilońskie nie.

Ustalając datę zburzenia Jeruzalem, należy uwzględnić fakt, że w 625r.pne Nabuchodonozor, rozbił armię Egiptu w bitwie pod Karkemisz, 2Król. 24:7; Jer.46:2. Z tego faktu, że doszło do tej bitwy pod Karkemisz 5 lat po śmierci Jozjasza, króla judzkiego, można wnosić, że wojska Nabuchodonozora nie były w stanie odeprzeć armii egipskiej, przez ponad 4 lata.

Wtedy to na wieść o śmierci swego ojca Nabopolassera, Nabuchodonozor udał się do Babilonu i przejął po nim władzę królewską. Tak więc Czwarty rok Jojakima to pierwszy rok panowania Nabuchodonozora nad Babilonem. W tym roku Bóg przez proroka Jeremiasza, przepowiedział, co uczyni z ówczesnym światem za pośrednictwem Nabuchodonozora, Jer. 23:19,20; 25:1-38. To w szczegółach jest zapisane w Jer. 46:1 – 52:58. Zamysł ten został zrealizowany, po całkowitym, ostatecznym spustoszeniu „Chor’BaH” ziemi judzkiej.
Cytat:
[…] w czwartym roku Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, a był to pierwszy rok Nebukadnesara (Nabuchodonozora), króla babilońskiego […] mówi Pan/Jahwe Zastępów […] Oto Ja poślę […] po Nebukadnesara, króla babilońskiego Jer. 25:1-12; 36:29-31.

Jeszcze w tym roku, Jojakim stał się jego lennikiem, był to, więc pierwszy jego rok, jako lennika Nabuchodonozora od pierwszego jego roku, jako króla babilońskiego.
Cytat:
Za jego (Jojakima) czasu wyruszył Nebukadnesar, król babiloński, i Jehojakim był jego lennikiem przez okres trzech lat. 2 Król. 24:1.


Należy tu zwrócić uwagę na niemożliwy fakt, aby Jehojakim przed tym rokiem podlegał Nabuchodonozorowi, ponieważ do tego roku wojsko faraona stało jeszcze nad Eufratem, więc i okres trzech lat z 2Krol. 24:1 i z Dan. 1:1, nie mógł nastąpić przed czwartym rokiem panowania Jojakima, ale mógł się w tym roku rozpocząć, dlatego prorok Jeremiasz wystąpił z ostrzegawczym Słowem Bożym, wzywającym naród do opamiętania się.
Cytat:
W piątym roku Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, w dziewiątym miesiącu obwołano w całym ludzie […] post przed Panem. Może […] nawróci się każdy ze swojej złej drogi i wtedy odpuszczę im winę i grzech. Jer. 25:3-7; 36:9,3.

Słowa Boże wypowiedziane przez Jeremiasza w czwartym roku Jojakima zostały odczytane temu królowi w dniu tego postu. Jer. 36:20-31.


Król wraz z narodem nie opamiętali się, dlatego gniew Boży zapłonął.
Cytat:
Trzeciego roku panowania Jojakima, króla Judzkiego, nadciągnął Nebukadnesar, król babiloński, do Jeruzalem i obległ je. A Pan wydał w jego ręce Jojakima, króla judzkiego […]. Dan. 1:1,2


Jojakim zbuntował się w 6 roku, jako król Judy, gdy 3 rok był lennikiem. Na to rozróżnienie wskazuje Pismo Święte w Nowym Przekładzie (JW.). Czyni to przez użycie odmiennych imion do tego samego króla, tzn. Jehojakim w 2Król. 24:1. Skrócone jego imię to Jojakim jak w Dan. 1:1,2. Podobnie jest z Jehojachinem, który w więzieniu babilońskim zgodnie z JW. nazwany jest Jojachinem. Pierwszy człon jego imienia, podobnie jak i imienia jego ojca z Jeho (od imienia Jehowy) – zamieniono na Jo – wskazujące na poniżenie.

Trzeci rok, rok najazdu na Judeę 2 Król 24:1; Dan. 1:1, jest też 7 rokiem kampanii Nabuchodonozora jako generała armii Jer. 52:28. Nastąpiło wtedy pierwsze uprowadzenie (być może tylko do Rybli a później razem z Jehojachinem do Babilonu) o którym napisał Jeremiasz w 52:28. Z pośród nich niektórych z królewskiego i szlachetnego rodu, przysposobiono do służby w pałacu królewskim, aby ich zintegrować. Stali się wysłannikami Boga, dla oświecenia Jego mądrością zwyciężających, 2Król. 20:17,18; Dan. 1:3-20; 2:47; rozdz. 3,4,5 i 6.

Jojakim został wydany w ręce Nabuchodonozora, przy pierwszym oblężeniu Jeruzalem, Dan. 1:1,2; 2Kron. 36:6 (należy je odróżnić od II oblężenia Jeruzalem,. 5 lat później za panowania jego syna), ale być może dzięki przejściowo skutecznej, interwencji Egiptu, został uwolniony z jego rąk, czyli z oblężenia. Brak jest jakiejkolwiek wzmianki, że wtedy został uprowadzony do Babilonu i że zaistniała jakaś przerwa w jego panowaniu. Między I a II oblężeniem Jeruzalem, walka Babilonu i jego sprzymierzeńców z Egiptem i jego sprzymierzeńcami, toczyła się na terytorium Judy aż Egipt został wyparty do rzeki egipskiej. Wynika to z 2Król. 24:2-7. Jest tam, zapisane, że Jojakim spoczął z ojcami swymi 2Król. 24:6, ale nie na długo. Przypuszczalnie przy II oblężeniu Jeruzalem, za panowania jego syna Jehojachina, został wywleczony poza mury Jeruzalem, zapewne przez Babilończyków, Jer. 22:10,19; 36:30.

Chociaż „׳ABhaD” rozpoczął się za panowania Jojakima, to jednak siedemdziesięcioletni „Chor’BaH” i siedemdziesięcioletnia niewola rozpoczęły się po czwartym oblężeniu Jeruzalem i zakończeniu jedenastu lat panowania Sedekiasza.

„׳ABhaD” (kod nr 6 w Konkordancji Stronga) – znaczenie książkowe (z)ginąć, (z)niknąć, płodzić, zniszczyć, zniszczeć/ umrzeć, zgładzić/ zniknąć/ zagubić się, zabłąkać się/ zabić, spowodować zniknięcie/ wytępić – słowo użyte w 2Król. 24:2; Jer. 1:10; 4:9; 7:28; 12:17; 25:10; 40:15; 46:8 i drugiego słowa tj. „Chor’BaH”, oznaczającego stan zaistniały po dokonaniu „׳ABhaD”. Przed zniszczeniem Jeruzalem „׳ABhaD” nie był całkowity, albowiem jeszcze w 6 roku panowania Sedekiasza, były dwa miasta judzkie, które się broniły przed Babilończykami, stawiając opór Nabuchodonozorowi.

„Chor’BaH” (kod nr 2723 w Konkordancji Stronga) – znaczenie książkowe to pustynia, ruina, spustoszenie – słowo użyte w Jer. 7:34; 25:11; 44:2,6,22. Prorok Jeremiasz w 11 roku panowania króla judzkiego Sedekiasza a zarazem w 19 roku panowania Nabuchodonozora, króla babilońskiego (2Król. 25:2-10; Jer. 52:5-13), pod koniec tego roku powiedział, że miasta judzkie i ulice Jeruzalem zamieniły się w „Chor’BaH”, JAK TO JEST DZISIAJ. Dopiero pod koniec tego roku to stwierdził, co wcześniej nieustannie zapowiadał. Jest to więc początek 70 lat spustoszenia ziemi judzkiej w czasie 70 letniej niewoli babilońskiej

SEN NABUCHODONOZORA

Sen Nabuchodonozora z Dan 2:1 miał miejsce na początku, czyli już w 1 roku 70-cio letniej potęgi – imperium Babilońskiego, gdy Nabuchodonozor w 20 roku swego królowania nad Babilonem, stał się pierwszym imperatorem. Jest to też Początek 70 lat ruin Jeruzalem i 70 lat całkowitego spustoszenia Judy i całego Kanaanu, jak i POCZĄTEK WZNOSZENIA KRÓLESTWA BOŻEGO za dni 4 królestw z posągu, czyli w czasie „siedmiu czasów pogan” Dan. 2:44 (37-43)

Dan. 2:1. – (Sz’TaIiM – 8147) Roku wtórego (BG) dwunastego (JW.) ) królowania (panowania) Nabuchodonozora miał Nabuchodonozor sen. Przetłumaczenie tego słowa na drugi jest wykluczone, ponieważ zgodnie z Jer 25:1 czwarty rok Jehojakima, króla judzkiego, to pierwszy rok panowania Nabuchodonozora, króla babilońskiego, więc Nabuchodonozor nie mógł oblegać Jeruzalem w trzecim roku panowania Jehojakima, ponieważ nie był wtedy jeszcze królem babilońskim a wojska faraona Necha, pobił pod KARKEMISZ dopiero w 4 roku panowania Jehojakima. To dopiero po tym zwycięstwie uczynił go swoim lennikiem Jer. 46:2; 1Krl. 24:1. Jeszcze w roku postu, w 9 miesiącu 5 roku swego królowania, Jehojakim nastawał na życie Jeremiasza za głoszenie przez niego Słowa Bożego o zbliżającym się nieszczęściu, Jer. 36:1-8; 25:1-11; 9-31.

Skoro jeszcze w 5 roku panowania Jehojakima (czyli w 2 roku królowania Nabuchodonozora), Żydzi nie mogli być po raz pierwszy uprowadzeni do Babilonu, a Daniel z Bożej mądrości, został poznany nie wcześniej niż po 3 latach nauki, gdy poszedł służyć Nabuchodonozorowi, to nie mógł, tłumaczyć snu z Dan 2:1 w 2 roku jego królowania, ponieważ nie było go jeszcze w Babilonie a sen wykładał wiele lat później.

Bez uwzględnienia powyższego nie można zharmonizować: Jer. 25:1 i 9 z 2Krl. 24:1 i Dn. 1:1 oraz 2Krl 24: 12 z 23:36 i z Jer. 22:18,19; 36:30,31, które kolejno oznaczają:

1. 4r., kr. Jehojakima to 1r., kr. B. Nabuchodonozora, Jer. 25:1;
2. Post w 5r., kr. Jehojakima;
3. Bunt w 3r., lennika Jehojakima;;
4. Najazd kr.b. Nabuchodonozora i oblężenie Jeruzalemu
5. kr. Jehojakim panował 11 lat;
6. Pojmanie kr. Jehojakina w 8r., kr.b. Nabuchodonozora;
7. Wyrzucenie Jehojakima poza mury Jeruzalemu przy oblężeniu go, gdy jego syn Jehojakin przejął po nim władzę na 3 m-ce.

LICZENIE LAT

http://wstaw.org/m/2015/01/12/Liczenie_lat.jpg




Według biblijnej metody "Liczenie lat", którą przedstawiłem, wskazuje ona na przesunięcie w czasie, miedzy rozpoczęciem kampanii i królowania przez Nabuchodonozora:

Ta metoda wyjaśnia, że 23r., kampanii Nabuchodonozora z Jer. 52:30, to 19 r., jego królowania z 2Krl. 25:1 i Jer. 52:4. Ta metoda w sposób kompleksowy, harmonizuje wszystkie, daty wydarzeń, które należy uwzględnić.

Nawet, jeżeli przyjmiemy, że Jeruzalem stało się ruiną w 18r., czy 19r., królowania Nabuchodonozora, to brak jest wyjaśnia, dlaczego nie ma żadnego odpowiednika, dla daty 23r., z Jer. 52:30. Brak tego wyjaśnienia pogrąża dywagacje związane z utrzymywaniem, że Jeruzalem zostało zburzone dopiero w 586r.p.n.e. Pogrąża, ponieważ jest ona podparta negowaniem za wszelką cenę, znaczenia roku 1914r., po zakończeniu się „siedmiu czasów pogan”. Brak odpowiednika dla daty 23r., dowodzi, że w tym roku już nie mógł nikogo uprowadzić, skoro stało się to 4 lata wcześniej, gdy po zabiciu Godoliasza, nawet resztka ludności uciekła do Egiptu. Jak nikogo nie było już zbuntowanego, to, po co jeszcze Nabuchodonozor najeżdżał ruiny i kogo uprowadzał?

8r., króla babilońskiego Nabuchodonozora, był w 11r., panowania Jehojakima. To pokazuje, że trzy lata w czasie, których był lennikiem (2Krl. 24:1) nie mogły się rozpocząć w 1r., jego królowania, lecz w 4r. Szósty rok kr. Jehojakima, to jego trzeci rok, jako lennika Nabuchodonozora. Wynika to z następujących tekstów, tj. 2Krl. 23:34-36 i 2Krl. 24:1-12

Inne liczenie lat panowania królów nie pomaga w wyjaśnieniu punktów spornych, co do ustalenia początku:

1. spustoszenia Judei i całego Kanaanu, gdy ziemia miała odpoczywać przez 70 lat.
2. 70 lat ruin Jeruzalemu (zakaz odbudowy, zniesiony przez Cyrusa),
3. 70 lat niewoli babilońskiej w czasie 70 lat imperium Babilońskiego,


Już samo 20 letnie przesunięcie wypełnienia się zapowiedzi z pkt 1, względem pkt 2, wprowadza sprzeczność miedzy tymi wydarzeniami, gdyż spustoszenie i rumowisko miały trwać tyle samo czasu, przez 70 lat imperium babilońskiego:

Cytat:
Cała ta ziemia stanie się rumowiskiem i pustkowiem, i narody te będą poddane królowi babilońskiemu, siedemdziesiąt lat, Jer. 25:11.


Tak więc nie 48 lat, lecz 70 lat trwało spustoszenie ziemi Kanaan w czasie 70 letniej niewoli babilońskiej. Należy odróżnić 22 lata postępującego ABhaD od 70 LAT Chor’BaH w czasie 70 letniej niewoli babilońskiej.

_________________
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
Ostatnio zmieniony przez Anna01 2016-03-18, 22:44, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-19, 21:51   Koszerny tytuł wątku

Teraz, gdy tytuł wątku jest już koszerny, to ZAPRASZAM DO DYSKUSJI chyba, że treść wiadomości postu założycielskiego jest tak zrozumiała, że nikt nie odczuwa takiej potrzeby.
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
 
 
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-22, 23:00   

OK! Jeśli wyjaśnienie, że 70 lat spustoszenia całego Kanaanu i 70 lat ruin Jeruzalemu nastąpiła w ciągu 70 letniej niewoli babilońskiej, to rozumiem, że dyskusji nie będzie, ale czy ktoś to może potwierdzić? Temat ten dotychczas był bardzo kontrowersyjny.
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
 
 
Jachu 
cichy,pokorny

Pomógł: 445 razy
Wiek: 89
Dołączył: 09 Lis 2008
Posty: 10784
Skąd: Śląsk
Wysłany: 2016-03-23, 11:20   

Nieco z posiadanych materiałów:

http://www.trzybiada.pl/obrazki_zdjecia/49-003.jpg

Tamże:


Cytat:
Czas 70 lat spustoszenia Jerozolimy
Siedemdziesiąt lat spustoszenia

Okres 70 lat spustoszenia ziemi Judzkiej i Jerozolimy od czasu zniszczenia Jerozolimy i świątyni przy detronizacji Sedekiasza, aż do pierwszego roku Cyrusa, łatwo odnaleźć, porównując wyrażenia podane w następujących cytatach: 3 Moj. 26:33-35; Jer. 25:11, 12; 29:10; Dan. 9:2, 2 Kron. 36:19, 20. Jako, że okres ten nasuwa wiele nieporozumień i ponieważ ważnym jest, aby go dokładnie ustalić, sądzimy, że należy nieco głębiej omówić szczegóły. Czytelnik może sam sobie sprawdzić liczne cytaty odnoszące się do omawianych faktów.

Z rozpatrzenia powyższych wersetów wynika jasno, że owe 70 lat spustoszenia, o których mówił Jeremiasz, były wypełnieniem proroctwa Mojżesza. Mówiło ono o tym, że ziemia będzie cieszyć się sabatami odpoczynku, kiedy bowiem ludzie w niej mieszkali nie pozwalali jej odpoczywać. Gdy Sedekiasz został zabrany jako jeniec do Babilonu, w 4 miesiącu 11 roku jego panowania, w kraju pozostali najbiedniejsi z ludu (Jer. 39:10). Władzę nad nimi Nabuchodonozor powierzył Godoliaszowi (2 Król. 25:22). Gdy Żydzi, którzy uciekli do innych krajów, dowiedzieli się, że Godoliasz sprawuje władzę nad tą resztą, powrócili i przyłączyli się do niego (Jer. 40:11, 12). Czytamy jednak dalej, że Godoliasz i wielu innych zostało w 7 miesiącu zamordowanych (Jer. 40:15, 16; 41:1-3). Chociaż Pan obiecał chronić tych nielicznych, którzy pozostali w ziemi, gdy tylko będą Mu posłuszni (Jer. 42:10-12), oni teraz tak się bali Chaldejczyków, że nie chcieli osiedlać się w ziemi, lecz uciekli do Egiptu (Jer. 43:1-7). Tak więc, przy końcu 11 roku panowania Sedekiasza, ziemia Judzka była opuszczona (Jer. 44:2, 6, 7, 22; 2 Król. 25:25, 26). Ten żałosny lęk garstki ludzi pozostałej po śmierci Godoliasza był przepowiedziany przez Mojżesza, gdy mówił, że będą uciekali z ziemi i poginą między nieprzyjaciółmi (3 Moj. 26:36-39). Wówczas ziemia cieszyć się będzie odpoczynkiem (3 Moj. 26:33-34, 43), aż się wypełni 70 lat.

Chociaż nauczanie Pisma Świętego dotyczące tego 70-letniego okresu spustoszenia jest bardzo wyraźne, zostało ono dziwnie zaciemnione przez Ushera i innych chronologów. Wyobrażali oni sobie, że owe 70 lat rozpoczęły się w trzecim lub czwartym roku panowania Jojakima, na 19 lub 18 lat przed detronizacją Sedekiasza. To oczywiście skróciłoby łańcuch chronologiczny poprzedzający 1 rok naszej ery i sprawiło, że okres 6000 lat od stworzenia Adama upłynąłby 19 lub 18 lat po 1872 roku n.e. Pismo Święte wykazuje jednak dobitnie, że niewola nie rozpoczęła się w 3 lub 4 roku rządów Jojakima, lecz w trzecim miesiącu rządów Jojachina (syna Jojakima), zwanego również Jechoniaszem i Choniaszem (patrz 2 Król. 24:6-18). Prorok Ezechiel (który był pomiędzy uprowadzonymi do Babilonu z Joachinem) zawsze obliczał okres niewoli jako datujący się od czasu, gdy Jojachin został pojmany na 11 lat przed ostateczną niewolą oraz spustoszeniem Jeruzalemu i ziemi (Ezech. 1:2; 33:21; 40:1; patrz rys. Nr 16, str. 20).

Wobec tego kara za zbiorowy grzech ojców spadła na głowę Jojachina (Choniasza; Jer. 22:24, 25; 36:30, 31). Dowiadujemy się, że to w tym czasie (na 11 lat przed detronizacją Sedekiasza) Nabuchodonozor i jego słudzy przybyli i oblegli Jeruzalem. Jojachin (syn Jojakima) uznał widocznie opór za beznadziejny i wraz ze wszystkimi swymi książętami i przywódcami oddał się w ręce króla babilońskiego (2 Król. 24:10-17). Ta pierwsza deportacja jeńców do Babilonu miała miejsce w 8 roku rządów Nabuchodonozora (2 Król. 24:12; Jer. 24:1-10), zaś druga i ostateczna deportacja nastąpiła 11 lat później przy detronizacji Sedekiasza, w 19 roku panowania Nabuchodonozora (2 Król. 24:18, 19; 25:1-11). Kilka miast w Judei, które po pierwszej niewoli wciąż zachowywały niepodległość, zostały spustoszone podczas ostatecznej inwazji babilońskiej (Jer. 34:1-22). To właśnie o tej ostateczej niewoli mówi się, jako o uprowadzeniu w niewolę Jeruzalemu (Jer. 1:3 i 32:1-5). To od tego czasu rozpoczyna się 70 lat spustoszenia (Dan. 9:2).

Powstaje pytanie: Na jakiej podstawie Usher twierdził, że uprowadzenie w niewolę Judy nastąpiło na 18 lat przed detronizacją Sedekiasza? Nie poszedł on w ślady Józefusa1), lecz usiłował pogodzić zapiski biblijne z Astronomicznym Kanonem Ptolomeusza, który zdaje się mieć poparcie Dan. 1:1-4.
Nie można uznać, że owe 70 lat spustoszenia Jeruzalemu i kraju rozpoczęły się w 3 roku Jojakima, ponieważ według Pisma Świętego "spustoszenie" oznacza "bez żadnego obywatela", a Jeruzalem i kraj nie były całkowicie wyludnione, aż do czasu detronizacji Sedekiasza (patrz Jer. 4:7; 6:8; 9:11; 26:9; 32:43; 33:10, 12, a także Zach. 7:5, 14).

Ze względu na szacunek dla Kanonu Ptolemeusza niektórzy sądzą, że wiersze Dan. 1:1-4 podtrzymują pojęcie, że początek owych 70 lat nastąpił w 3 roku Jojakima (lecz patrz: pierwsza uwaga dodatkowa). Jednak takie odczytanie Dan. 1:1-4 koliduje wyraźnie ze wszystkimi historycznymi relacjami o niewolach, zawartymi w księgach Królewskich, Kronik i Jeremiasza, które już rozważaliśmy. Nie możemy odrzucić połączonych świadectw proroczych i historycznych z powyższych ksiąg na podstawie li tylko wątpliwego odczytania wiersza Dan. 1:1, tym bardziej, że tekst ten sprzeczny jest z Dan. 2:1.

Z powodu tej niezgodności pomiędzy Dan. 1:1, a Dan. 2:1, oraz z powodu niezgodności tych tekstów z porządkiem chronologicznym niewoli, o których opowiadają inne księgi Pisma Świętego, szereg komentatorów sugeruje, że 3 rok panowania Jojakima w Dan. 1:1 należy rozumieć, jako oznaczający 3 rok jego poddaństwa Nabuchodonozorowi, kiedy to odwrócił się i zbuntował, i w ten sposób sprowadził króla Babilonu przeciw Jeruzalemowi (2 Król. 24:1). Pewnym jest bowiem, że Jojakima nie zabrano w niewolę do Babilonu.

W Dan. 2:1 liczba 2 powstała najwidoczniej z liczby 12. Podobny błąd można znaleźć porównując 2 Król. 24:8 z Kron. 36:9, gdzie liczba 8 w Kronikach powstała z oryginalnej liczby 18, zachowanej w księdze Królewskiej. W Biblii Variorum Dan. 2:1 czyta się jako dwunasty. Z tą poprawką przypuszczalnego błędu w Dan. 2:1 oraz ze zrozumieniem, że 3 rok Jojakima w Dan. 1:1 należy uważać za 3 rok jego poddaństwa Nabuchodonozorowi2), opowiadania w księdze Daniela stają się zgodne z relacjami o niewolach podanymi w innych cytatach Pisma Świętego.

Uwagi dodatkowe:

1) Józefus tak mówi o tym 70-letnim okresie: "On [Nabuchodonozor] zredukował ich wszystkich, a świątynię naszą, która była w Jeruzalemie podpalił [por. 2 Kron. 36:19-21]; mało tego, całą naszą ludność usunął z jej własnego kraju i przeniósł ją do Babilonu, i wtedy stało się, że miasto nasze było opuszczone przez okres siedemdziesięciu lat aż do czasu Cyrusa, króla Persji (Apion 1:19)". W innym miejscu mówi: "Ale król Babilonu, który wyprowadził dwa plemiona [Judy i Beniamina], nie umieścił żadnego innego narodu w ich kraju, co oznacza, że cała Judea i Jeruzalem, i świątynia stały pustką przez siedemdziesiąt lat (Ant. X. 10:7)".
Chociaż cytujemy te dwa ustępy, aby pokazać, że Józefus widocznie rozumiał owe siedemdziesiąt lat, jako okres spustoszenia zapoczątkowany spaleniem świątyni i zburzeniem Jerozolimy przy detronizacji Sedekiasza, tym niemniej rozpoznajemy, że na ogół nie można na nim polegać w sprawach chronologicznych, w których zaprzecza sobie. Czyni to również w wielu innych miejscach w swoich pismach.

2) Mimo że Pismo Święte nie podaje, kiedy Jojakim rozpoczął płacenie okupu, poprzednie ustępy pośrednio wskazują, że było to w 8 roku. Wielki historyk żydowski Józefus potwierdza to dowodami, twierdząc wyraźnie, że Jojakim stał się hołdownikiem Babilonu w 8 roku swego panowania, buntując się trzy lata później, tj. w 11 i ostatnim roku swego panowania (Patrz Ant. X. Rozdz. 6:1-3).



("Chronologia Biblijna" 1974 rok)
_________________
(36) Ale powiadam wam, iż z każdego słowa próżnego, które by mówili ludzie, dadzą z niego liczbę w dzień sądny; (37) Albowiem z mów twoich będziesz usprawiedliwiony, i z mów twoich będziesz osądzony. Ew. Mat.12 rozdz.
 
 
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-24, 00:59   

Jachu napisał/a:
Nieco z posiadanych materiałów:

http://www.trzybiada.pl/obrazki_zdjecia/49-003.jpg

Tamże:


Cytat:
Czas 70 lat spustoszenia Jerozolimy
Siedemdziesiąt lat spustoszenia


[...]

2) Mimo że Pismo Święte nie podaje, kiedy Jojakim rozpoczął płacenie okupu, poprzednie ustępy pośrednio wskazują, że było to w 8 roku. Wielki historyk żydowski Józefus potwierdza to dowodami, twierdząc wyraźnie, że Jojakim stał się hołdownikiem Babilonu w 8 roku swego panowania, buntując się trzy lata później, tj. w 11 i ostatnim roku swego panowania (Patrz Ant. X. Rozdz. 6:1-3).


("Chronologia Biblijna" 1974 rok)


Chyba tylko w tym punkcie są rozbieżne dane chronologiczne, które przedstawiamy.

Z 2Krl. 2:14-16 i Jer. 52:28-30 wynika, że były cztery uprowadzenia do Babilonu:

1. W siódmym roku kampanii Nabuchodonozora, licząc od 31r. królowania Jozjasza, a w szóstym roku panowania Jehojakima króla judzkiego i w trzecim roku jego panowania, jako lennika Nabuchodonozora w trzecim roku jego królowania:

Cytat:
Oto liczba ludzi, których Nebukadnesar uprowadził do niewoli: w siódmym roku trzy tysiące dwudziestu trzech Judejczyków, Jer. 52:28


2. W ósmym roku panowania Nabuchodonozora, a w 13r., jego kampanii i w 11 roku panowania Jojakima, gdy jago syn Jehojachin na trzy miesiące został królem.

Cytat:
I (Nabuchodonozor) zagarnął do niewoli całe Jeruzalem, wszystkich dostojników i całe rycerstwo, dziesięć tysięcy jeńców oraz wszystkich kowali i ślusarzy; nie pozostał nikt oprócz biedoty spośród prostego ludu. (15) Uprowadził do Babilonu Jehojachina, a także królową matkę i żony króla i jego eunuchów, i możnych kraju uprowadził z Jeruzalemu do Babilonu. (16) Nadto wszystkich ludzi znacznych w liczbie siedmiu tysięcy i tysiąc kowali i ślusarzy, całe rycerstwo zdatne do walki, uprowadził król babiloński do niewoli, do Babilonu. 2Krl. 24:14-16


3. W osiemnastym roku kampanii Nabuchodonozora, czyli 14r., jego królowania, a w 6r., panowania Sedekiasza, gdy był sabat ziemi

Cytat:
Oto liczba ludzi, których Nebukadnesar uprowadził do niewoli: w osiemnastym roku Nebukadnesara osiemset trzydzieści dwie osoby, Jer. 52:29


4. W 23r., kampanii Nabuchodonozora, czyli 19r., jego panowania, a 11r., panowania Sedekiasza:

Cytat:
w dwudziestym trzecim roku Nebukadnesara uprowadził Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, siedemset czterdzieści pięć osób z Judy: wszystkich osób było cztery tysiące sześćset. Jer. 52:30.


Trzy uprowadzenia były bez królów, a jedno z królem. Tak to odczytuję.

Czy możesz jakoś uzasadnić Pismem Świętym, że Jojakim stał się poddanym Nabuchodonozora w 8 roku swego królowania?

Z 2Krl. 24:1 w zw. z Jer. 25:1 wynika mi, że nastąpiło to w 6r.
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
 
 
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-25, 11:41   

Napisałem, że Jojakim stał się poddanym Nabuchodonozora w 6 roku swego królowania, ponieważ na to wskazuje 2Krl. 24:1 w zw. z Jer. 25:1. Przepraszam, gdyż zauważyłem, że popełniłem błąd. Powinno być 4 roku jego panowania. W 6 roku to on się zbuntował i został wydany w ręce Nabuchodonozora. Wielu Judejczyków zostało wziętych do niewoli, ale on się uwolnił, zapewne dzięki interwencji Egiptu, któremu wcześniej przez pierwsze trzy lata swego panowania płacił haracz.

Gdy ojciec Nabopolassar wyprawił Nabuchodonozora na Egipt i na Judeę, to w trakcie realizacji tego zadania, przejął panowanie po jego śmierci, czyli w czwartym roku panowania Jehojakima/Jojakima. W 31r., króla Jozjasza, gdy Faraon Necho ruszył pod Karkemisz z swoimi sprzymierzeńcami, to także i sprzymierzeńcy Nabuchodonozora tam ruszyli. Jozjasz został zabity pod Megiddo, a jego syn Jehojakim przez trzy lata płacił haracz faraonowi.

Gdy Nabuchodonozor w czwartym roku Jehojakima, pokonał przeciwników pod Karkemisz, to Jehojakim stał się jego poddanym na trzy lata (Jer. 25:1; Dn. 1:1), a następnie się zbuntował, 2Krl. 24:1. Wynika z tego, że trzecie rok królowania Jojakima (6 rok jego łącznego panowania), przypada na 7 rok kampanii wojennej Nabuchodonozora i na 3 rok jego królowania.
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
 
 
Pokoja 
POSZUKIWACZ


Pomógł: 59 razy
Dołączył: 11 Paź 2015
Posty: 707
Skąd: POLSKA
Wysłany: 2016-03-25, 14:35   

Teksty biblijne, zaprzeczające I oblężeniu Jeruzalem w 3 roku Jehojakima

Cytat:
2Kro. Rozdz. 36. 5 W chwili objęcia rządów Jojakim miał dwadzieścia pięć lat i rządził jedenaście lat w Jerozolimie. Czynił on to, co jest złe w oczach Pana, Boga swego.

2 Krl. Rozdz. 24:1 Za jego (Jojakima) czasu Nabuchodonozor, król Babilonu, ruszył do wojny.


Tak zapisany fakt w żaden sposób nie przeczy temu, co zapisano w Jeremiasza 52:28-30. Nie przeczy temu, że Nabuchodonozor wcześniej już prowadził wojnę od 31 roku panowania Jozjasza, króla judzkiego, którą zakończył 23 lata później zburzeniem Jeruzalem w 19 roku swego panowania, jako króla babilońskiego a w 11 roku panowania Sedekiasza, króla judzkiego, Jer. 52:12-15,30. Przez 4 lata prowadził wojnę w imieniu swego ojca, ale nie był królem. Za czasu Jehojakima wyruszył ponownie, tym razem, jako król.

Cytat:
Jer. rozdz. 25. 1 Słowo skierowane do Jeremiasza o całym narodzie judzkim w czwartym roku [panowania] Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego <to jest pierwszego roku Nabuchodonozora, króla Babilonii>. 2 Prorok Jeremiasz wypowiedział je do całego narodu judzkiego i do wszystkich mieszkańców Jerozolimy[...] 8. to mówi Pan Zastępów: Ponieważ nie usłuchaliście moich słów, 9 oto poślę, by przyprowadzić wszystkie pokolenia północy - wyrocznia Pana - i Nabuchodonozora, króla Babilonu, mojego sługę. Sprowadzę ich przeciw temu krajowi, przeciw jego mieszkańcom i przeciw wszystkim narodom dokoła. Wypełnię na nich klątwę, uczynię z nich przedmiot grozy, pośmiewisko i wieczną ruinę.

Jer. Rozdz. 36. 1 Roku czwartego panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego (czyli w pierwszym roku jego panowania jako lennika Nabuchodonozora), skierował Pan do Jeremiasza następujące słowo: 2 Weź sobie zwój do pisania i napisz w nim wszystkie słowa, jakie powiedziałem do ciebie przeciw Izraelowi, przeciw Judzie i przeciw wszystkim narodom od dnia, kiedy zacząłem mówić do ciebie, od czasów Jozjasza aż do dziś. 3 Może mieszkańcy Judy, słuchając o nieszczęściach, jakie zamierzam sprowadzić na nich, nawrócą się każdy ze swego przewrotnego postępowania tak, że będę mógł odpuścić ich występki i grzechy.

Jer. rozdz. 36. 9 Zdarzyło się, że w piątym roku (2 rok lennika) panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, w dziewiątym miesiącu zwołano na post przed Panem cały lud Jerozolimy i cały lud, który przychodził z miast judzkich do Jerozolimy. [...] 21 [...] zwój. Judi [...] czytał [...] w obecności króla i w obecności wszystkich dostojników, stojących przy królu. 22 Król przebywał w rezydencji zimowej jak zwykle w dziewiątym miesiącu, a naczynie z rozżarzonymi węglami płonęło przed nim. [...]29 O Jojakimie zaś, królu judzkim, powiesz: To mówi Pan: Spaliłeś ten zwój, mówiąc: Dlaczego napisałeś w nim: na pewno przyjdzie król babiloński, zniszczy ten kraj i ogołoci go z ludzi i zwierząt. 30 Dlatego to mówi Pan o Jojakimie, królu judzkim: Nie będzie miał potomka, który by zasiadał na tronie Dawida. Zwłoki jego będą wystawione na upał dnia i na chłód nocy. 31 Ukarzę go, jego potomstwo oraz jego dworzan za ich grzechy i sprowadzę na nich, na mieszkańców Jerozolimy i na wszystkich mieszkańców Judy całe nieszczęście, jakie zapowiedziałem na nich za to, że Mnie nie słuchali.

Jer. rozdz. 22. 13 Biada temu, który fałszem buduje swój dom, pomijając sprawiedliwość, a swoje wysokie komnaty - bezprawiem; który każe swemu współziomkowi pracować darmo i nie oddaje mu jego zarobku, 14 mówiąc: Zbuduję sobie rozległy dom i przestronne, wysokie komnaty; wybiję sobie w nim okna, otaczając je cedrowymi ramami i pomaluję je na czerwono. 15 Czy się w tym okazujesz królem, że masz zapał do [budowania z] cedru? A może twój ojciec nie jadł i nie pił? Lecz on wykonywał prawo i sprawiedliwość i dlatego zażywał pomyślności. 16 Występował w obronie uciśnionego i ubogiego - wtedy powodziło mu się dobrze. Czy nie znaczy to: znać Mnie - wyrocznia Pana. 17 Twoje zaś oczy i serce pragną jedynie własnej korzyści, przelania niewinnej krwi i wywierania ucisku i gwałtu. 18 Dlatego to mówi Pan o Jojakimie, synu Jozjasza, królu judzkim: Nie będą go opłakiwać: Ach, mój bracie! Ach, siostro! Nie będą go opłakiwać: Ach, panie! Ach, majestacie! 19 Będzie miał pogrzeb, jaki się sprawia osłowi: będą go wlec i porzucą poza bramami Jerozolimy.


Tak wiec w czwartym i piątym (pierwszym i drugim) roku Jojakim był poddanym, a w szóstym (trzecim) się zbuntował.

Cytat:
2 Krl. Rozdz. 24:1 [...] Jojakim był mu (Nabuchodonozorowi) poddany przez trzy lata, (od 4 do 6 roku swego królowania nad Judeą) następnie [...] zbuntował się przeciwko niemu.

(Ks. Daniela rozdz. 1 - 1 W trzecim roku (według kronik babilońskich, a w 6 według kronik judzkich) panowania króla judzkiego Jojakima, przybył król babiloński Nabuchodonozor pod Jerozolimę i oblegał ją (Jest to pierwsze oblężenie tego miasta). 2 Pan wydał w jego ręce króla judzkiego Jojakima oraz część naczyń domu Bożego, które zabrał do ziemi Szinear do domu swego boga, umieszczając naczynia w skarbcu swego boga.


Trzeci rok królowania Jojakima odpowiada trzeciemu rokowi królowania Nabuchodonozora, ponieważ w Babilonie, gdzie przebywał i pisał prorok Daniel, lata panowania królów, podległych Nabuchodonozorowi są liczone według kroniki jego panowania. Nie ma tu znaczenia fakt, że swe panowania mogli rozpocząć wcześniej, tak jak Jojakim trzy lata wcześniej).

Cytat:
2Kro rozdz.36 6 Przeciw niemu wyruszył Nabuchodonozor, król babiloński, zakuł go w podwójne kajdany z brązu, by uprowadzić do Babilonu.


By uprowadzić, to nie znaczy jeszcze że w końcu to uczynił. Daniel napisał że Jojakim został wydany w ręce Nabuchodonozora, ale potwierdza że do Babilonu zostały sprowadzone tylko naczynia. W związku z tym, że jest to jedyne miejsce, w którym tłumacz dopuszcza myśl, że Jojakim mógł zostać uprowadzony do Babilonu, na uwagę zasługuje poniższa możliwość przetłumaczenia wersetu 6:

(skoro Jojakim czynił to co złe w oczach Pana)
Kod:
Dlatego wtargnął Nabuchodonozor, król babiloński, rozpoczął bitwę z żądzy kontynuowania Babilonu (bo przez to widział sposobność i przyzwolenie Boże).


Nigdzie Biblia nie wskazuje, aby nastąpiła przerwa w panowaniu Jojakima a jeżeli założymy że tak było, to nie potwierdza tego choćby tym, że ktoś inny panował w Judzie, pomiędzy pierwszym a drugim okresem jego panowania. Nie wskazuje ona też, aby został on doprowadzony do Babilonu. Wskazuje tylko na to, że panował 11 lat pomiędzy Jehoachazem a swoim synem Jehojachinem, i raczej na to, że gdy Nabuchodonozor obległ Jeruzalem a Pan wydał go (i naczynia świątyni) w jego ręce to Jojakim (być może dzięki interwencji faraona Necha), wyrwał się z rąk jego, gdy wojna toczyła się na terytorium Judy (2Król 24:2-4) a zginął z rąk sług Nabuchodonozora, gdy ten wypierał faraona i jego wojska do Egiptu (2Król 24:7,10,11).

Cytat:
2Kro rozdz.36 7 Wywiózł też Nabuchodonozor do Babilonu część naczyń świątyni Pańskiej i złożył je w swym pałacu w Babilonie.

2Krl. rozdz. 24 2 Wtedy Pan wysłał przeciw niemu oddziały Chaldejczyków, oddziały Aramejczyków, oddziały Moabitów, oddziały Amonitów - wysłał ich przeciw Judzie, aby go zniszczyć zgodnie ze słowem, które Pan wypowiedział przez sługi swoje, proroków. 3 Jedynie z powodu gniewu Pana przyszło to na Judeę po to, by go odrzucić od oblicza Jego skutkiem grzechów Manassesa, odpowiednio do wszystkiego, co popełnił. 4 A także skutkiem krwi niewinnej, którą wylał, topiąc Jerozolimę w niewinnej krwi, Pan już nie chciał przebaczyć. [...]7 Król egipski już odtąd nie wychodził ze swego kraju, ponieważ król babiloński podbił wszystko, co należało do króla egipskiego, od Potoku Egipskiego aż do rzeki Eufratu.


Spełnienie się przepowiedni proroka Jeremiasza o królu Jojakimie

W 2Krl. 24:6 jest napisane, że Jehojakim spoczął z ojcami swymi, ale widocznie nie długo, gdyż przy drugim oblężeniu jego syn poddał się i Babilończycy zbezcześcili jego zwłoki, zanim doniesiono je w obręb murów Jeruzalem.

Cytat:
Jer. rozdz. 36 30 Dlatego to mówi Pan o Jojakimie, królu judzkim: Nie będzie miał potomka, który by zasiadał na tronie Dawida. Zwłoki jego będą wystawione na upał dnia i na chłód nocy. 31 Ukarzę go, jego potomstwo oraz jego dworzan za ich grzechy i sprowadzę na nich, na mieszkańców Jerozolimy i na wszystkich mieszkańców Judy całe nieszczęście, jakie zapowiedziałem na nich za to, że Mnie nie słuchali.

Jer. rozdz. 22 Dlatego to mówi Pan o Jojakimie, synu Jozjasza, królu judzkim: Nie będą go opłakiwać: Ach, mój bracie! Ach, siostro! Nie będą go opłakiwać: Ach, panie! Ach, majestacie! 19 Będzie miał pogrzeb, jaki się sprawia osłowi: będą go wlec i porzucą poza bramami Jerozolimy.

2Krl. rozdz. 24:10 W owym czasie (w czasie królowania Jehojachina) słudzy Nabuchodonozora, króla babilońskiego, wyruszyli przeciw Jerozolimie i oblegli miasto (Jest to drugie oblężenie tego miasta). 11 Nabuchodonozor, król babiloński, stanął pod miastem, podczas gdy słudzy jego oblegali je.


Jeżeli uwzględnimy fakt opisany w wierszu 7, to słuszny jest wniosek, że Nabuchodonozor przybył pod miasto po powrocie z Egiptu.
_________________
Mędrzec w proszku i iskierce, pomija Prawdę Boga,1Kor. 1:18-21;3:18-20. Poszukiwacz", pojmuje w Nim jej Ducha i miłość,2Te. 2:10
Trzeba wglądać w Święte Księgi, które dał nam w łasce Pan. Mędrzec swoją marność zmierzy, zacznie badać Boski plan: w Chrystusową krew uwierzy, doskonały ujrzy stan.
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group

Strona wygenerowana w 0,09 sekundy. Zapytań do SQL: 13