To jest tylko wersja do druku, aby zobaczyć pełną wersję tematu, kliknij TUTAJ
Forum biblijne
FORUM ZOSTAŁO PRZENIESIONE. ZAPRASZAMY www.biblia.webd.pl

Imię Boże - Jehowa - Imię Boga w literaturze polskiej do końca XX wieku

ShadowLady86 - 2016-01-26, 14:44

kodak27 napisał/a:
eksplorator napisał/a:
Jehowa to błędna forma Imienia Bożego, dlaczego w tej kwestii ŚJ trzymają się ludzkiej tradycji?


To napisał Lukian a nie eksplorator. ;-)

Anonymous - 2016-01-26, 15:42

kodak27 napisał/a:
eksplorator napisał/a:
Jehowa to błędna forma Imienia Bożego, dlaczego w tej kwestii ŚJ trzymają się ludzkiej tradycji?


To nie ja napisałem. Takie stwierdzenie wysnuł kto inny ...

EMET - 2016-01-26, 18:51

EMET:
Czytamy w [Liście] do Rzymian 15:9: „i aby narody wychwalały Boga za jego miłosierdzie. Tak jak jest napisane: „Dlatego będę cię otwarcie wyznawał wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu”.” [PNŚ].
W [Liście] do Kolossan 3:16 czytamy: „Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych;” [BW].

W Objawieniu danym Janowi 15:3, 4 czytamy: „3 I śpiewają pieśń Mojżesza, niewolnika Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: „Wielkie i zdumiewające są twe dzieła, Jehowo Boże, Wszechmocny. Prawe i prawdziwe są twe drogi, Królu Wieczności. 4 Któż by się ciebie rzeczywiście nie bał, Jehowo, i nie wychwalał twego imienia, skoro ty sam jesteś lojalny? Bo wszystkie narody przyjdą i przed twoim obliczem oddadzą ci cześć, ponieważ zostały ujawnione twe prawe postanowienia”.” [PNŚ]. Forma „Jehowo” - np. z hebrajskich wersji przekładowych Ks. NP.
Fragment z w. 3: „twe dzieła, Jehowo Boże”, w 'SGHNT': < mă´ªŝệchā jᵊhōvā(h) `ᵉlōhê >.
Fragment z w. 4: „Któż by się ciebie rzeczywiście nie bał, Jehowo, i nie wychwalał twego imienia,”, w 'SGHNT': < mî lō` jĭrā`ªchā jᵊhōvā(h) mî lō` jĭttēn kāwôdh lĭšmĕchā >. Zatem, zapis Imienia: < jᵊhōvā(h) >.

Na początku Apok 15:3 mamy słowa: „I śpiewają pieśń Mojżesza, niewolnika Bożego,”. Nietrudno skojarzyć zarówno postać „Mojżesza”, jak i samą ową „pieśń”…
Mamy przecież tekst z Ks. Wyjścia 15:1 - 19, gdzie pobrzmiewa Imię Boże: zarówno w pełnej formie – „JHVH”, jak i w wariancie skróconym - „Jah” /w w. 2/ [vide też: Wyjścia 17:16, gdzie mamy obydwie formy: „Jah” oraz „JHVH”].
Tak też, w owym tekście Wyjścia 15:1 - 19 Imię Boże w pełnej formieJHVH – mamy w ww.: 1[2x], 3[2x], 6[2x], 11, 16, 17[2x], 18, 19. W Przekładzie NŚ mamy w formie brzmieniowej: „Jehowa” [i odmiany: „Jehowie; Jehowo”]. Polecam zwłaszcza ww. 1 - 3 oraz w. 11. W w. 3b czytamy: „Jehowa to jego imię,” [w 'BH': < jᵊhvā(h) szᵊmô >].
Przytoczę tutaj w całości w. 11: „Któż wśród bogów jest podobny do ciebie, Jehowo? Któż jest jak ty, potężny w świętości? Ty, przed którym należy wyrażać bojaźń w pieśniach pochwalnych, który dokonujesz rzeczy zadziwiających.” [PNŚ].

Alternatywnie co do zapisu Imienia Boga [w PNŚ: „Jehowa” oraz odm. gram.], można zapodać INNE Przekłady polskie–
w. 1 – „Jahwe” [2x – II wyd. BT; B. Pozn.]; w. 2 – „Jahwe” [BT, II wyd.], „Jah” [wg przypisu w B. Pozn.]; w. 3 – „Jahwe” [2x – BT], „Jahwe” [B. Pozn.: „Jahwe” - pierwsze użycie; drugie użycie: „TEN, KTÓRY JEST”]; w. 6 – „Jahwe” [2x – BT oraz B. Pozn.]; w. 11 – „Jahwe” [BT oraz B. B. Pozn.]; w. 16 – „Jahwe” [BT oraz B. Pozn.]; w. 17 – [w II wyd. BT - Imienia nie użyto; w B. Pozn. - 1x]; w. 18 – „Jahwe” [BT oraz B. Pozn.]; w. 19 – „Jahwe” [BT oraz B. Pozn.].

A oto, jaką mamy notację Imienia w innych Przekładach niepolskich –
w. 1 – „YHWH” /2x/ [rabin Everett Fox]; zapis czcionką hebr. „JHVH” ['SQV'; „THE SCRIPTURES” /taka nazwa Przekładu!/] /// w. 2 – „YAH” [Ev. F.]; „Yah” ['SQV'; 'T. SCR.'] /// w. 3 – „YHWH” /2x/ [Ev. F.]; /2x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.'] /// w. 6 – „YHWH” /2x/ [Ev. F.]; /2x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.'] /// w. 11 – „YHWH” [Ev. F.]; zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.'] /// w. 16 – u Ev. F. brak; /1x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV; 'T. SCR.'] /// w. 17 – „YHWH” /2x/ [Ev. F.]; /2x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.'] /// w. 18 – /1x/ „YHWH” [Ev. F.]; /1x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.']; w. 19 – /1x/ „YHWH” [Ev. F.]; /1x/ zapis czc. hebr. „JHVH” ['SQV'; 'T. SCR.'].

To tylko niektóre przykłady z – wybranych - PRZEKŁADÓW tego fragmentu Ks. Wyjścia [XV Rozdz.].
Można by jeszcze dodać, iż Imię Boga jest zanotowane w formie zapisu „JHWH” – w translacji /niemieckiej/ R. M. Steurer oraz w transkr. Tejże, gdzie mamy zapis na < yᵊhwāʰ >; w w. 2 - „JH(WH)” [taki, właśnie, dała zapis].
Z kolei, na koniec, 'Interlinia australijska TORY' - „TIBV” – jest taka 4-wariantowa, powiedzmy – przywołuje pewien 'Przekład hiszpański', gdzie jawnie pisze w notacji: „Jehová”; najciekawsze jest to, że jest to ang. Interlinia żydowska [tak!]. W w. 2 owa – 'Interlinia' – podaje pełną formę, czyli: „Jehová”. Mamy w owej obok siebie zapis łączny taki: „Adonai/Hashem/Lord/ Jehová”.

W podsumowaniu chciałbym nadmienić, iż: ŚWIAT Przekładów Biblii nie kończy się na Polsce i języku polskim, tudzież na biblistyce w wydaniu katolickim… Niech się zatem Komuś nie wydaje, że jak przywoła jakiś Przekład na jęz. polski [w tłum. z hebr. biblijnego, z aramejskiego biblijnego oraz z greki koine], to <<na tym świat się kończy>>: też randze rozstrzygającej w oddaniach wariantowych.

Stephanos, ps. EMET

Albertus - 2016-01-26, 18:57

Czy może mi ktoś napisać jakie ma praktyczne znaczenie czy wymawiamy Jahwe czy Jehowa?

Czy Bóg zawołany błędnie wypowiedzianym Imieniem nie wysłucha?

EMET - 2016-01-26, 19:37

Albertus napisał/a:
Czy może mi ktoś napisać jakie ma praktyczne znaczenie czy wymawiamy Jahwe czy Jehowa?

Czy Bóg zawołany błędnie wypowiedzianym Imieniem nie wysłucha?


EMET:
Rzecz w tym, iż niekoniecznie WSZYSCY podzielają pogląd o <<zachwycająco poprawnej formie „Jahwe”>> oraz o <<zdecydowanie niepoprawnej formie 'hybrydowej' „Jehowa”>>... :-(

Kiedyś na naszym Forum User 'kostek' pomieścił taki oto materiał –
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#132245
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#132247

Stąd też najlepiej jest przejawiać umiar i roztropność. :->

Stephanos, ps. EMET

Albertus - 2016-01-26, 20:02

EMET napisał/a:
Albertus napisał/a:
Czy może mi ktoś napisać jakie ma praktyczne znaczenie czy wymawiamy Jahwe czy Jehowa?

Czy Bóg zawołany błędnie wypowiedzianym Imieniem nie wysłucha?


EMET:
Rzecz w tym, iż niekoniecznie WSZYSCY podzielają pogląd o <<zachwycająco poprawnej formie „Jahwe”>> oraz o <<zdecydowanie niepoprawnej formie 'hybrydowej' „Jehowa”>>... :-(

Kiedyś na naszym Forum User 'kostek' pomieścił taki oto materiał –
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#132245
http://biblia.webd.pl/for...ghlight=#132247

Stąd też najlepiej jest przejawiać umiar i roztropność. :->

Stephanos, ps. EMET


Rozumiem że kwestie poprawności jednej formy Imienia i niepoprawności innej formy mogą stanowić ciekawy temat do dyskusji filologicznych


Jednak moje pytanie dotyczyło kwestii praktycznej dotyczącej relacji między Bogiem a człowiekiem.

czy Bóg wzywany niepoprawną formą Imienia nie wysłucha?

Vandersky - 2016-01-26, 21:40

Albertus napisał/a:
czy Bóg wzywany niepoprawną formą Imienia nie wysłucha?
Bóg zawsze wysłuchuje naszego wołania do Niego poza intencjonalnym bluźnieniem lub/i czczym wzywaniem Jego Imienia. Przecież Bóg zna ludzką niepokonalną ignorancję, która zawsze ma miejsce przy ludzkim wypowiadaniu Jego Niewysłowionego Imienia. Ważniejszym jest czy czcimy Ojca w taki sposób jak On chce, tzn. w duchu i prawdzie.
EMET - 2016-01-27, 16:53

Vandersky napisał/a:
Albertus napisał/a:
czy Bóg wzywany niepoprawną formą Imienia nie wysłucha?
Bóg zawsze wysłuchuje naszego wołania do Niego poza intencjonalnym bluźnieniem lub/i czczym wzywaniem Jego Imienia. Przecież Bóg zna ludzką niepokonalną ignorancję, która zawsze ma miejsce przy ludzkim wypowiadaniu Jego Niewysłowionego Imienia. Ważniejszym jest czy czcimy Ojca w taki sposób jak On chce, tzn. w duchu i prawdzie.


EMET:
Mamy taką zdroworozsądkową wypowiedź: „Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale jeśli ktoś jest bogobojny i wykonuje jego wolę, takiego wysłuchuje.” - wg Jana 9:31, PNŚ.
W 1 Jana 5:14 we fragmencie: „o cokolwiek prosimy zgodnie z jego wolą, on nas wysłuchuje.” [PNŚ]. Też mamy w 1 Jana 5:15.

Nasuwa się pytanie: Czy zwracając się do Boga, mówiąc o Bogu itp.: kwestię Imienia Boga mamy potraktować jedynie jako ciekawostkę, jako synonim – jeno - Boga samego, jako motyw 'archiwalny' [w obliczu Ksiąg SP], jako…?

Czy, zatem: mówiąc o Bogu, zwracając się do Boga w modlitwie -- mamy zżymać się na używanie Imienia Boga wprost w formie brzmieniowej [choćby „Jahwe”], czy też traktować owe 'Imię' jedynie jako synonim Osoby Boga, jednak nie wybrzmi owe Imię fonetycznie konkretnie?

Czy jedynym argumentem ma być to, iż "nie znaleziono, jak dotąd, mss greckich z JHVH" [bowiem z „Jah” - w Apok 19:1, 3, 4, 6]; o ile jest to faktycznie argument, nie zaś... wymówka [po prostu], ew. dowodzenie z 'Ojcem', 'Panem', 'Bogiem', 'Panem Bogiem', 'Bogiem Ojcem': byle nie użyć Imienia w formie brzmieniowej [takiej lub innej]??? Super zachowawcze /powiedzmy/ podejście mogłoby sprawiać, iż byłyby wysławianie per „JHWH” [nawet wg wymowy brzmieniowej hebrajskiej, czyli: „J[od]H[e]W[aw]H[e]”].

Zatem, jak uważam, bardziej dany ktoś w ogóle odrzuca posiłkowanie się Imieniem Boga wprost z wyartykułowaniem fonetycznej formy brzmieniowej [„Jahwe”; „Jehowa”; „Jehwa”; „Jehoua”; „JHWH”], aniżeli rzetelnie zależy /temu komuś/ na bycie przekonanym co do poprawnej formy Imienia Boga. Rzecz jasna, iż człowiekiem nie mogą targać ciągłe wątpliwości odn. poprawnej [bądź niepoprawnej] formy brzmieniowej Imienia Boga. Podobnie też nie stanowi problemu - dla znakomitej większości - kwestia używania wprost imienia Syna Bożego; chociaż i tutaj mamy zjawiska typu: „Isus; Jehoszua; Jeszua”. Są tacy, jak to widzę w pewnych /posiadanych przez mnie/ Przekładach Ksiąg NP, którzy manierycznie przenoszą realia z Ks. SP do Ks. NP.; dlatego też koniecznie zapisują w tłum z greki Ks. NP per „Jehoszu; Jeszua” [nawet w zapisie czcionką hebrajską!], też „Masziach” [zamiast”Chrystus”; na bazie hebr. jako spolszcz.: "Mesjasz"] i wiele innych nazw oraz imion.

Jednak, jak to twierdzę: to bardziej jawna niechęć, uprzedzenie sprawiają, iż niejeden – o ile nawet już się wypowiada co do <<Imienia Boga>> – to nieodmiennie twierdzi: „mamy mówić „Ojciec/Ojcze/”, „Bóg/Boże/”, „Pan/Panie/” [czy tp.], a kwestię Imienia [w formie brzmieniowej znanej z Ks. SP] pozostawić jedynie na karb świadomości typu: archiwum, historia [„wiem o Imieniu jako Imieniu, lecz go nie używam wprost, ew. rzadko”].

Gdyby jednak szukać uzasadnień w realiach Ks. NP, to wiemy, jak to i pisałem w post –
http://biblia.webd.pl/for...ighlight=#75851
"W Kościele pierwotnym nie ustał śpiew Psalmów Dawida, tak jak nie zaprzestano czytania Ksiąg Prorockich." -- "ALLELUJA!", Wojciech Popielewski, strona 71.

Czyli, gdyby ktoś koniecznie szukał uzasadnień [oraz owych 'uzasadnień' od innych się domagał] na rzecz nie enigmatyczności Imienia Boga w realiach Ks. NP, to takowe teksty znajdzie na pewno!
Jak, choćby, rozumieć teksty typu: Mat 6:9; Łuk 1:49; 11:2; Jana 5:43; 10:25; 12:28; 17:6, 11, 12, 26; Dzieje Ap 2:21; 15:14, 17; Rzym 2:24; 9:17; 15:9; 1Tym 6:1; 2Tym 2:19; Hebr 2:12; 6:10; 13:15; Jak 5:10; 3J 1:7; Apok 3:12; 11:18; 13:6; 14:1; 15:4; 16:9?

Mamy też przykład modlitwy do Boga – zanotowanej w Dz Ap 4:24 – 30 – „przez sługę Jezusa” [ww. 27, 30: kiedy ów był już w niebiosach JHVH] – gdzie mamy jawnie intencjonalnie: ”do Boga” [24a]; „Wszechwładny /ew. Suwerenny/ Pan” /od gr. < despotes >; w hebr. wersjach transl. NP: < 'adhonaj >/ [24b]; „przeciw Jehowie i przeciw jego pomazańcowi” [26b – PNŚ: jest to cytowanie z Psalmu 2!]; „A teraz, Jehowo,” [29a - w PNŚ Imię Boga wprost jako kontynuacja wymowy wers. wcześniejszych].

Stephanos, ps. EMET

Lukian - 2016-01-28, 08:52

EMET napisał/a:
W podsumowaniu chciałbym nadmienić, iż: ŚWIAT Przekładów Biblii nie kończy się na Polsce i języku polskim, tudzież na biblistyce w wydaniu katolickim… Niech się zatem Komuś nie wydaje, że jak przywoła jakiś Przekład na jęz. polski [w tłum. z hebr. biblijnego, z aramejskiego biblijnego oraz z greki koine], to <<na tym świat się kończy>>: też randze rozstrzygającej w oddaniach wariantowych.

Emecie proces tłumaczenia to nie radosna twórczość , tylko rzetelna praca nad oddaniem znaczeniu tekstu oryginalnego.
A gdzie w manuskryptach znajdziemy Jehowe?

EMET napisał/a:
Jednak, jak to twierdzę: to bardziej jawna niechęć, uprzedzenie sprawiają, iż niejeden – o ile nawet już się wypowiada co do <<Imienia Boga>> – to nieodmiennie twierdzi: „mamy mówić „Ojciec/Ojcze/”, „Bóg/Boże/”, „Pan/Panie/” [czy tp.], a kwestię Imienia [w formie brzmieniowej znanej z Ks. SP] pozostawić jedynie na karb świadomości typu: archiwum, historia [„wiem o Imieniu jako Imieniu, lecz go nie używam wprost, ew. rzadko”].

fragment modlitwy bogobojnego żyda w II w p.n.e:
1Mch 3:18 bt4 "Juda odparł: Bez trudu wielu może być pokonanych rękami małej liczby, bo Niebu nie czyni różnicy, czy ocali przy pomocy wielkiej czy małej liczby."
1Mch 4:24 bt4 "Wracając zaś śpiewali pieśni i dziękowali Niebu, że jest dobre i że na wieki Jego łaskawość."

Anonymous - 2016-01-28, 09:19

Lukian napisał/a:

fragment modlitwy bogobojnego żyda w II w p.n.e:
1Mch 3:18 bt4 "Juda odparł: Bez trudu wielu może być pokonanych rękami małej liczby, bo Niebu nie czyni różnicy, czy ocali przy pomocy wielkiej czy małej liczby."
1Mch 4:24 bt4 "Wracając zaś śpiewali pieśni i dziękowali Niebu, że jest dobre i że na wieki Jego łaskawość."



Księgi Machabejskie nie wchodzą w skład kanonu Biblijnego. Ani Jezus, ani Jego uczniowie nigdy się na te księgi nie powoływali ani ich nie cytowali

Lukian - 2016-01-28, 09:31

są ważnym świadectwem historycznym , zwłaszcza 1Mach tłumaczona z hebrajskiego
i wskazują że już w II w pne nie używano Imienia Jahwe

Anonymous - 2016-01-28, 09:46

Lukian napisał/a:
są ważnym świadectwem historycznym , zwłaszcza 1Mach tłumaczona z hebrajskiego
i wskazują że już w II w pne nie używano Imienia Jahwe


Ale my mamy powoływać się na Biblię a nie na doniesienia historyczne!

Lukian - 2016-01-28, 09:49

Cytat:
są ważnym świadectwem historycznym , zwłaszcza 1Mach tłumaczona z hebrajskiego
i wskazują że już w II w pne nie używano Imienia Jahwe


i na zachowanie tego zwyczaju wskazuje cały NY
Łk 15:21 bp "Syn mu powiedział: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciw tobie. Nie jestem godzien nazywać się twoim synem."

Anonymous - 2016-01-28, 09:52

Lukian napisał/a:
Cytat:
są ważnym świadectwem historycznym , zwłaszcza 1Mach tłumaczona z hebrajskiego
i wskazują że już w II w pne nie używano Imienia Jahwe


i na zachowanie tego zwyczaju wskazuje cały NY
Łk 15:21 bp "Syn mu powiedział: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i przeciw tobie. Nie jestem godzien nazywać się twoim synem."


Nie widzę związku.

EMET - 2016-01-28, 12:20

eksplorator napisał/a:
Lukian napisał/a:

fragment modlitwy bogobojnego żyda w II w p.n.e:
1Mch 3:18 bt4 "Juda odparł: Bez trudu wielu może być pokonanych rękami małej liczby, bo Niebu nie czyni różnicy, czy ocali przy pomocy wielkiej czy małej liczby."
1Mch 4:24 bt4 "Wracając zaś śpiewali pieśni i dziękowali Niebu, że jest dobre i że na wieki Jego łaskawość."



Księgi Machabejskie nie wchodzą w skład kanonu Biblijnego. Ani Jezus, ani Jego uczniowie nigdy się na te księgi nie powoływali ani ich nie cytowali


EMET:
Nawet komentator katolicki [ks. prof., nawiasem] jawnie kiedyś pisał w oprac. '[Ewangelii] wg Łukasza', iż MARIA, matka Jezusa, w kwestii Imienia Boga...
Polecam do przeczytania - kiedyś na Forum zapodane - refleksje i wnioski w post --
http://biblia.webd.pl/for...agnificat#20063

Stephanos, ps. EMET



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group